Calving rate was highest (0.9870.01

Calving rate was highest (0.9870.016; Po0.05) for cows that
grazed bermudagrass in the breeding season, and those grazing
endophyte-free fescue had a higher (P¼0.002) calving rate than
those grazing endophyte-infected tall fescue (0.9470.022 and
0.8570.033, respectively). Weaning rate means for cows grazing
bermudagrass and endophyte-free tall fescue did not differ
(0.9370.029 and 0.8870.029, respectively; P¼0.13); both were larger (Po0.05) than that for endophyte-infected tall fescue
(0.7870.037). No interaction of forage type with any breed type
effect parameterization was detected for either trait (P40.24). The
statistical adjustment for forage type did not substantially change
estimates of heterosis or direct effects for Romosinuano (the
maximum difference was 0.02), which might have been expected
if the toxins associated with endophyte-infected tall fescue augmented
the heterosis estimates. Brown et al. (2000) reported
heterosis for calving rate in Brahman–Angus that was 3 times
greater for cows grazing endophyte-infected tall fescue than for
cows grazing bermudagrass.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อัตรา calving ได้สูงสุด (0.9870.016 Po0.05) สำหรับโคที่bermudagrass grazed ในฤดูผสมพันธุ์ ผู้ grazingฟรี endophyte ามีอัตรา calving (P¼0.002) สูงขึ้นกว่าผู้ติดเชื้อ endophyte า grazing (0.9470.022 และ0.8570.033 ตามลำดับ) หมายถึงอัตราการ weaning สำหรับวัว grazingbermudagrass และฟรี endophyte าไม่แตกต่าง(0.9370.029 และ 0.8870.029 ตามลำดับ P¼0.13); ทั้งสองมีขนาดใหญ่ (Po0.05) กว่าที่สำหรับติด endophyte า(0.7870.037) การไม่โต้ตอบชนิดอาหารสัตว์กับสายพันธุ์parameterization ผลตรวจพบการติดอย่างใดอย่างหนึ่ง (P40.24) ที่ปรับปรุงสถิติสำหรับชนิดของอาหารสัตว์ได้ไม่เปลี่ยนแปลงมากประเมินผลกระทบโดยตรงสำหรับ Romosinuano (หรือ heterosisผลต่างสูงสุด 0.02), ซึ่งอาจมีการคาดว่าถ้าสารพิษที่เกี่ยวข้องกับการติดเชื้อ endophyte าออกเมนต์heterosis ประเมิน น้ำตาลและ al. (2000) รายงานheterosis สำหรับอัตรา calving Brahman – Angus ที่ 3 ครั้งมากขึ้นสำหรับวัวที่ติดเชื้อ endophyte ากว่าสำหรับ grazingวัว grazing bermudagrass

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อัตราการคลอดสูงสุด (0.9870.016; Po0.05)
สำหรับวัวที่กินหญ้าbermudagrass
ในฤดูผสมพันธุ์และผู้ที่ทุ่งเลี้ยงสัตว์จำพวกendophyte ฟรีมีสูงกว่า (P¼0.002)
อัตราการคลอดกว่าผู้ที่แทะเล็มendophyte เชื้อจำพวกสูง (0.9470 0.022 และ
0.8570.033 ตามลำดับ) อัตราการหย่าหมายความว่าวัวกินหญ้า
bermudagrass และ endophyte ฟรีจำพวกสูงไม่แตกต่างกัน
(0.9370.029 และ 0.8870.029 ตามลำดับ; P¼0.13); ทั้งสองมีขนาดใหญ่ (Po0.05) มากกว่าที่ endophyte เชื้อจำพวกสูง
(0.7870.037) ปฏิสัมพันธ์ของชนิดอาหารสัตว์ใด ๆ กับชนิดพันธุ์ใด ๆ
parameterization ผลถูกตรวจพบลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่ง (P40.24)
ปรับสถิติสำหรับประเภทอาหารสัตว์ไม่ได้มีนัยสำคัญการเปลี่ยนแปลงประมาณการของ heterosis หรือผลโดยตรง Romosinuano (คนแตกต่างสูงสุดเป็น0.02) ซึ่งอาจจะได้รับการคาดหวังถ้าสารพิษที่เกี่ยวข้องกับจำพวกสูงendophyte ติดเชื้อเพิ่มประมาณการheterosis บราวน์, et al (2000) รายงานheterosis อัตราการคลอดในพราหมณ์-แองกัสที่ได้รับ 3 ครั้งมากขึ้นสำหรับวัวเล็มหญ้าendophyte เชื้อจำพวกสูงกว่าวัวเล็มหญ้าbermudagrass

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีอัตราสูงสุด ( 0.9870.016 ; po0.05 ) สำหรับวัวที่
ถาก bermudagrass ในฤดูผสมพันธุ์ และพวกกินหญ้า
endophyte ฟรีจำพวกมีสูงกว่า ( P ¼ 0.002 ) มีอัตราผู้ติดเชื้อสูงมากกว่า
endophyte แทะจำพวก ( 0.9470.022 และ
0.8570.033 ตามลำดับ ) หย่านม หมายถึง คะแนนให้วัวกินหญ้าและ
bermudagrass endophyte สูงจำพวกฟรี ไม่แตกต่างกัน และ 0.8870.029
( 0.9370.029 ,ตามลำดับ ; P ¼ 0.13 ) ; ทั้งสองขนาดใหญ่ ( po0.05 ) กว่าที่ endophyte ติดเชื้อสูงจำพวก
( 0.7870.037 ) ไม่มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างพืชอาหารสัตว์ประเภทใดประเภทพันธุ์ผล parameterization ที่ตรวจพบทั้งนิสัย ( p40.24 )
สถิติสำหรับการปรับประเภทอาหารสัตว์ไม่ได้อย่างมากเปลี่ยนแปลง
ประมาณ 2 หรือผลกระทบโดยตรงสำหรับ romosinuano (
ความแตกต่างสูงสุดคือ 0.02 )ซึ่งอาจถูกคาดหวัง
ถ้าสารพิษที่เกี่ยวข้องกับ endophyte ติดเชื้อสูงจำพวกปริซึม
ใช้ประมาณการ สีน้ำตาล et al . ( 2000 ) รายงาน
ใช้มีอัตราในพราหมณ์–แองกัสเป็นครั้งที่ 3
มากขึ้นเพื่อให้วัวกินหญ้า endophyte ติดเชื้อสูงจำพวกวัวกินหญ้ามากกว่า
bermudagrass .