criticism (e.g., Schudson 1979).

criticism (e.g., Schudson 1979). Moreover, his arguments are not always borne out by empirical data. There are also some theoretical ambiguities in his model of the tourist. The first concerns the level of analysis. Given that it is avowedly structural, it seems to suggest that all tourists are personally impelled by a quest for authenticity predicated on the late modern situation (Cohen-1-979a). The second relates .to the status of attractions in a modern world which has expanded also to include ("museumize" in his terminology) pre-modern features. Here, MacCannell does not seem to resolve the basic problem of demarcating the Center, since it is unclear whether the vast range of cited attractions collectively represents the structured Center of society or its unstructured opposite — the Other. Finally, as Schudson (1979) notes, such natural attractions as deserts, beaches, and jungles have entirely escaped MacCannell's attention.
These reservations apart, there is certainly no doubting the tremendous impact of MacCannell's work, since he, more than any other sociologist, has placed the problem of tourism squarely into the mainstream of the sociological study of modernity. In this sense, he has acted as a springboard for others. His insights have engendered a variety of theoretical contributions, such as Cohen's (1979a, 1979b) attempt to differentiate types of touristic experience and tourist spaces, and Pearce's (1982) further development of the latter. Most importantly, MacCannell's offerings have helped in a general way to reorient the study of tourism by encouraging others to take tourists' aspirations and conduct seriously (Cohen 1988a).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิจารณ์ (เช่น Schudson 1979) นอกจากนี้ อาร์กิวเมนต์ของเขาจะไม่เสมอเสียออกตามข้อมูลประจักษ์ นอกจากนี้ยังมี ambiguities บางทฤษฎีในรูปแบบของของนักท่องเที่ยว แรกเกี่ยวข้องกับระดับของการวิเคราะห์ ที่เป็นโครงสร้าง avowedly เหมือนแนะนำให้ นักท่องเที่ยวทั้งหมดมีตัว impelled โดยการแสวงหาแท้ predicated สถานการณ์สมัยปลาย (โคเฮน-1-979a) สองที่เกี่ยวข้องเพื่อสถานะสถานที่ท่องเที่ยวในโลกสมัยใหม่ซึ่งมีขยายยังรวม ("museumize" ในคำศัพท์ของเขา) ก่อนสมัย ที่นี่ MacCannell ดูเหมือนไม่ได้ แก้ปัญหาพื้นฐานของกัมพูชายอมเซ็นเตอร์ เนื่องจากเป็นที่ชัดเจนว่าการอ้างอิงสถานที่ท่องเที่ยวมากมายโดยรวมถึงตัวโครงสร้างของสังคมหรือความตรงข้ามที่ไม่มีโครงสร้างแบบอื่น ๆ สุดท้าย เป็น Schudson (1979) บันทึก สถานที่ท่องเที่ยวธรรมชาติเป็นทะเลทราย ชายหาด และป่าได้ทั้งหนีความสนใจของ MacCannell
เหล่านี้ออกจากกัน การจอง ได้แน่นอนไม่สงสัยมาผลกระทบมหาศาลของ MacCannell งาน เนื่องจาก มากกว่าอื่น ๆ sociologist ได้ใส่ไว้ปัญหาการท่องเที่ยวเริ่มเข้ากับการศึกษาสังคมวิทยาของความทันสมัย ในความรู้สึกนี้ เขาได้ดำเนินเป็นกระดานกระโดดน้ำผู้อื่น ความเข้าใจของเขามี engendered หลากหลายผลงานทฤษฎี เช่นโคเฮนของ (1979a พยายาม 1979b) เพื่อแบ่งแยกชนิดของพื้นที่ท่องเที่ยวประสบการณ์และท่องเที่ยว และของ Pearce (1982) เพิ่มเติมพัฒนาหลัง สำคัญ เหนื่อยของ MacCannell ได้ช่วยเหลือในลักษณะทั่วไปการ reorient การศึกษาการท่องเที่ยว โดยส่งเสริมให้ผู้อื่นใช้ความปรารถนาของนักท่องเที่ยว และดำเนินการอย่างจริงจัง (โคเฮน 1988a)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิจารณ์ ( เช่น schudson 1979 ) นอกจากนี้ เหตุผลของเขาจะไม่เกิดขึ้นด้วยข้อมูลเชิงประจักษ์ มีบางทฤษฎีงงงวยในรูปแบบของการท่องเที่ยว ครั้งแรกที่เกี่ยวข้องกับระดับของการวิเคราะห์ ระบุว่ามันเป็น avowedly โครงสร้างมันดูเหมือนว่าจะแนะนำให้นักท่องเที่ยวทุกคนเป็นบุคคลที่ impelled โดยแสวงหาความถูกต้องตามสถานการณ์ที่ทันสมัยสาย ( cohen-1-979a ) วินาทีที่เกี่ยวข้อง กับสถานะของสถานที่ท่องเที่ยวในโลกสมัยใหม่ ซึ่งมีการขยายเพื่อรวม ( " museumize " ในศัพท์ของเขา ) คุณสมบัติพื้นฐานที่ทันสมัย ที่นี่ maccannell ดูเหมือนจะแก้ไขปัญหาพื้นฐานของชายที่ศูนย์เนื่องจากยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าหลากหลายของแหล่งท่องเที่ยว โดยอ้างเป็นโครงสร้างของสังคมหรือของแต่ละศูนย์ตรงข้าม - อื่น ๆ สุดท้ายเป็น schudson ( 1979 ) หมายเหตุ เช่น ธรรมชาติ สถานที่ เป็น ทะเลทราย ชายหาด และป่า มีทั้งหมด maccannell หลบหนีความสนใจของ
นี่จองกันมีแน่นอนไม่มีสงสัยผลกระทบอันยิ่งใหญ่ของ maccannell ทำงาน ตั้งแต่เขามากกว่าอื่นใด นักสังคมวิทยาได้วางปัญหาของการท่องเที่ยวเริ่มเข้าสู่กระแสหลักของการศึกษาทางสังคมวิทยาของความทันสมัย ในความรู้สึกนี้ , เขาได้ทำหน้าที่เป็นสปริงสำหรับคนอื่น ๆ ข้อมูลเชิงลึกของเขามี engendered ความหลากหลายของผลงานตามทฤษฎี เช่น โคเฮน ( 1979a ,1979b ) พยายามที่จะแยกประเภทของประสบการณ์ที่นักท่องเที่ยวและการท่องเที่ยวเป็น และ เพียร์ซ ( 1982 ) การพัฒนาต่อไปของหลัง ที่สำคัญที่สุด maccannell เสนอช่วยในวิธีการทั่วไปที่จะปรับทิศทางการศึกษาการท่องเที่ยว โดยส่งเสริมให้ผู้อื่นที่จะใช้ความต้องการของนักท่องเที่ยวและความประพฤติอย่างจริงจัง ( โคเฮนหนังสือ )