as it actually was, smiling and tal

as it actually was, smiling and talking. It was as if his dad was just a picture, unmoving and
static.
Tears welled up in Nicholas’ eyes. Lily reached out and poked his cheek with her fist. He
pulled her close to him and held her tightly before she started to fuss.
There was a knock of the door. “Nicky?” his mom said. “Why is this door locked? Can
you come out here for a sec?”
Nicholas hugged Lily even closer and breathed in her baby smell.
His mom banged on the door again. “Nick? If you won’t come out here to talk, can you
at least set Lily free?”
Nicholas took a deep breath. “Is he dead?” he yelled. Lily’s face scrunched up at the loud
sound, and she started wailing. His mom pounded on the door, but Nicholas couldn’t hear if
she was saying anything. He patted Lily’s back, and she stopped crying. Soon the pounding
stopped, too.
He climbed out of the bathtub and opened the door. His mom was sitting against the
wall across from the bathroom with her head in her hands.
“Is it true, Mom?” he said.
She looked up at him and reached for Lily. “Yes,” she said.
Nicholas leaned down and gave her the baby.
“We’ll be okay, Nicky,” she said. She was crying, too.
Nicholas looked down at her for another moment and then went to his bedroom and
stared at the ceiling until it got dark. He was glad his mom had left him alone. Before he fell
asleep that night, he tried to remember that day at the beach in more detail. A seagull had
carried off their chips. His dad had thrown him in the air and caught him on the way down. His
mom, pregnant with Lily, had joined them as the sun set. A few days later, his dad was stuffed
in his army fatigues and had left for good.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตามจริงถูก ยิ้ม และพูด มันเป็นเหมือนพ่อของเขาเป็นเพียงภาพที่ unmoving และคงน้ำตา welled ค่าในสายตาของนิโคลัส ลิลลี่ถึงออก และ poked แก้มของเขา ด้วยกำปั้นของเธอ เขาดึงเธอใกล้ชิด และจัดเธอแน่นก่อนเธอเริ่ม fussมีเคาะประตู "นิคกี้" คุณแม่ของเขากล่าวว่า "ทำไมเป็นประตูนี้ล็อคหรือไม่ สามารถคุณมาออกเป็นวินาที"นิโคลัส hugged ลิลลี่ยิ่ง และหายใจในกลิ่นของเธอเด็กแม่ของเขาตีที่ประตูอีกด้วย "นิค ถ้าคุณไม่มาที่นี่พูดคุย คุณสามารถตั้งค่าน้อยลิลลี่ฟรีหรือไม่"นิโคลัสเอาลมหายใจ "คือเขาตายเขา yelled ใบหน้าของลิลลี่ท้อที่เสียงดังเสียง และเธอเริ่ม wailing แม่ของเขาลบหลู่ประตู แต่นิโคลัสไม่ได้ยินเสียงถ้าเธอไม่พูดอะไร เขา patted ของลิลลี่กลับ และเธอหยุดร้องไห้ เร็ว ๆ นี้ที่ห้ำหั่นหยุด เกินไปเขาปีนขึ้นจากอ่างอาบน้ำ และเปิดประตู แม่ของเขานั่งอยู่กับผนังฝั่งตรงข้ามน้ำที่หัวของเธอในมือของเธอ"เป็นความจริง แม่" เขากล่าวว่าเธอมองขึ้นที่เขา และสำหรับลิลลี่ "ใช่ เธอกล่าวนิโคลัสเองลง และให้เธอทารก"เราจะเอาล่ะ โรง เธอกล่าว เธอได้ร้องไห้ เกินไปนิโคลัสมองลงที่เธอในช่วงเวลาอื่น และจากนั้น ไปที่ห้องนอนของเขา และจ้องไปที่เพดานจนได้สีดำ เขาดีใจที่คุณแม่ของเขาได้ทิ้งเขาคนเดียว ก่อนที่เขาตกasleep คืน เขาพยายามที่จะจำวันที่รายละเอียดเพิ่มเติม ซีกัลที่มีทำจากเศษของ พ่อของเขาได้โยนเขาในอากาศ และจับเขามาลง ของเขาคุณแม่ ตั้งครรภ์กับลิลลี่ ได้เข้าร่วมนั้นเป็นชุดดวงอาทิตย์ ไม่กี่วันต่อมา พ่อของเขาถูกยัดใน fatigues ของกองทัพและมีดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในขณะที่มันเป็นจริงยิ้มและพูดคุย มันเป็นเหมือนกับว่าพ่อของเขาเป็นเพียงภาพ unmoving
และแบบคงที่.
น้ำตาซึมขึ้นในสายตาของนิโคลัส ลิลลี่เอื้อมมือออกและจิ้มแก้มของเขาด้วยกำปั้นของเธอ
เขาดึงสนิทของเธอกับเขาและกอดเธอไว้แน่นก่อนที่เธอจะเริ่มต้นที่จะเอะอะ.
เสียงเคาะประตูที่เป็น "นิคกี้" แม่ของเขากล่าวว่า "ทำไมล็อคประตูนี้? สามารถคุณออกมาที่นี่สำหรับวินาที? "นิโคลัสกอดลิลลี่ได้ใกล้ชิดและสูดกลิ่นลูกน้อยของเธอ. แม่ของเขากระแทกกับประตูอีกครั้ง "นิค? ถ้าคุณจะไม่ออกมาที่นี่เพื่อพูดคุยคุณสามารถอย่างน้อยตั้งลิลลี่ฟรีหรือเปล่า? "นิโคลัสเอาลมหายใจลึก "เขาตาย?" เขาตะโกน ใบหน้าของลิลี่ scrunched ขึ้นที่ดังเสียงและเธอก็เริ่มร้องไห้ แม่ของเขาทุบประตู แต่นิโคลัสไม่ได้ยินถ้าเธอได้รับการพูดอะไร เขาตบกลับมาของลิลี่และเธอหยุดร้องไห้ เร็ว ๆ นี้ห้ำหั่นหยุดด้วย. เขาปีนออกจากอ่างอาบน้ำและเปิดประตู แม่ของเขากำลังนั่งอยู่กับผนังห้องน้ำตรงข้ามกับหัวของเธอในมือของเธอ. "มันเป็นความจริงแม่?" เขากล่าว. เธอมองมาที่เขาและมาถึงลิลี่ "ใช่" เธอกล่าว. นิโคลัสโน้มตัวลงและทำให้เธอทารก. "เราจะโอเคนิคกี้" เธอกล่าว เธอร้องไห้ด้วย. นิโคลัสมองลงไปที่เธอสำหรับช่วงเวลาอื่นและจากนั้นก็เดินไปที่ห้องนอนของเขาและจ้องมองที่เพดานจนกว่าจะมีสีเข้ม เขาดีใจที่แม่ของเขาทิ้งเขาอยู่คนเดียว ก่อนที่เขาจะล้มลงนอนหลับคืนนั้นเขาพยายามที่จะจำได้ว่าวันนั้นที่ชายหาดในรายละเอียดเพิ่มเติม นกนางนวลได้ดำเนินการออกชิปของพวกเขา พ่อของเขาก็โยนเขาในอากาศและจับเขาในทางที่ลดลง เขาแม่ตั้งครรภ์กับลิลลี่ได้สมทบกับพวกเขาเป็นชุดดวงอาทิตย์ ไม่กี่วันต่อมาพ่อของเขาถูกยัดในความเหนื่อยล้ากองทัพของเขาและมีเหลือสำหรับการที่ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันจริง ยิ้มและพูด มันเหมือนกับว่าพ่อเขาเป็นเพียงภาพที่ไม่เคลื่อนไหวและ

น้ำตาเอ่อ สถิต ใน นิโคลัส ' ตา ลิลลี่เข้ามาและจิ้มแก้มของเขาด้วยหมัดของเธอ เขา
ดึงเธอใกล้กับเขา และกอดเธอไว้แน่น ก่อนที่เธอจะเริ่มบ่น
มีเคาะของประตู " นิคกี้ " แม่ของเขากล่าวว่า " ทำไมประตูล็อค
คุณสามารถมาที่นี่สักครู่ได้มั้ยคะ "
นิโคลัสกอดลิลลี่ได้ใกล้ชิดและหายใจในทารกของเธอ กลิ่น
แม่เคาะประตูอีกครั้ง " นิค ถ้าคุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อคุย คุณ
อย่างน้อยชุดลิลลี่ฟรี "
นิโคลัสสูดหายใจลึก . " เขาตายแล้วเหรอ ? " เขาตะโกน หน้าลิลลี่ scrunched ขึ้นที่เสียงดัง
, แล้วเธอก็เริ่มร้องไห้ แม่เคาะประตู แต่นิโคลัสไม่ได้ยินถ้า
เธอกำลังพูดอะไรเขาลูบหัวของลิลลี่กลับ แล้วเธอจะหยุดร้องไห้ เร็ว ๆนี้ .

หยุดเหมือนกัน เขาปีนออกจากอ่างอาบน้ำ และเปิดประตู แม่ของเขานั่งพิงผนังตรงข้าม
ห้องน้ำกับศีรษะของเธอในมือของเธอ
" จริงหรือเปล่าคะ ? " เขากล่าวว่า .
ที่เธอมองเขา และถึงลิลลี่ " ค่ะ " เธอกล่าว
นิโคลัสเอนตัวลงและให้เธอทารก
" เราก็โอเค นิคกี้ . . . " เธอกล่าวเธอร้องไห้ด้วย
นิโคลัสก้มลงมองเธอสักพักหนึ่งแล้วเดินไปห้องนอนของเขาและ
จ้องเพดานจนกว่าจะมืด เขาดีใจที่แม่ของเขาทิ้งเขาไว้คนเดียว ก่อนที่เขาจะตกลง
หลับไปในคืนนั้น เขาพยายามที่จะจำวันนั้นที่ชายหาดในรายละเอียดเพิ่มเติม นกนางนวลมี
อุ้มออกชิปของพวกเขา พ่อของเขาได้โยนเขาในอากาศ และจับเขาในวิธีลง แม่ของเขา
,ตั้งครรภ์กับลิลลี่ ได้เข้าร่วมพวกเขาเป็นดวงอาทิตย์ตั้ง ไม่กี่วันต่อมา พ่อของเขายัด
ในความเหนื่อยล้าและกองทัพของเขาเหลือดี