The second reason for constructing

The second reason for constructing a model which only takes account of the relations between
perceptual variables comes from an analysis of previous empirical research. Dreher (1981) and
then more recently Heneman et al. (1988) have insisted that research should be oriented towards
the study of perceptual variables. In fact, they allow a better understanding of satisfaction
phenomena and permit a reply to the question: `why do two individuals working in the same
organization, with the same pay level, equivalent performance, identical seniority and similar
jobs . . . not experience the same level of satisfaction?' Recent studies have shown that perceptual
variables can explain more of the variance of pay satisfaction than variables said to be objective
(Dreher, 1981; Berkowitz, Cochran, Fraser and Treasure, 1987). It is this approach which has been
preferred in the principal models of pay satisfaction tested (Dyer and The riault, 1976; Weiner,
1980a,b; Heneman and Schwab, 1985; Mulvey et al., 1992). There can be the same kind of debate
when studying the concept of work motivation, where it is possible to oppose `objective'
approaches such as in research by Ilgen, Dugoni, Nebeker and Pritchard, 1980; Ilgen, Nebeker
and Pritchard, 1981; Ilgen, Bigy, Nebeker and Pritchard, 1982) and `perceptual' approaches such
as in research by Arvey and Mussio (1973), Cammann, Lawler and Seashore (1975), Nadler and
Lawler (1977).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เหตุผลที่สองสำหรับการสร้างแบบจำลองที่เฉพาะ บัญชีของความสัมพันธ์ระหว่างperceptual แปรมาจากการวิเคราะห์ผลวิจัยก่อนหน้านี้ Dreher (1981) และแล้ว เมื่อเร็ว ๆ นี้ Heneman et al. (1988) ได้ยืนยันว่า การวิจัยควรจะมุ่งเน้นไปทางการศึกษาตัวแปร perceptual ในความเป็นจริง มันจะทำให้ความเข้าใจด้านความพึงพอใจปรากฏการณ์และอนุญาตให้ตอบคำถาม: ' ทำไมสองบุคคลที่ทำงานเดียวกันองค์กร ระดับค่าจ้างเดียวกัน ประสิทธิภาพเทียบเท่า อายุงานเหมือน และคล้ายคลึงกันงานไม่ประสบการณ์เดียวกันระดับความพึงพอใจ...? " การศึกษาล่าสุดแสดงให้เห็นที่ perceptualตัวแปรสามารถอธิบายความแปรปรวนของความพึงพอใจในค่าจ้างมากกว่าตัวแปรที่กล่าวได้ว่า เป็นวัตถุประสงค์เพิ่มเติม(Dreher, 1981 Berkowitz, Cochran เฟรเซอร์ และ สมบัติ 1987) เป็นวิธีการนี้ซึ่งได้รับที่ต้องการในรูปแบบหลักของค่าจ้างความพึงพอใจผ่านทดสอบ (เครื่องเป่าและ The riault, 1976 Weiner1980a, b Heneman และ Schwab, 1985 Mulvey et al., 1992) สามารถอภิปรายชนิดเดียวกันเมื่อศึกษาแนวคิดของแรงจูงใจทำงาน ได้ต่อต้าน 'วัตถุประสงค์'แนวทางเช่นในงานวิจัย Ilgen, Dugoni, Nebeker และ Pritchard, 1980 Ilgen, Nebekerและ Pritchard, 1981 Ilgen, Bigy, Nebeker และ Pritchard, 1982) และ 'perceptual' แจ้งดังกล่าวในงานวิจัย Arvey และ Mussio (1973), Cammann, Lawler และชายฝั่งทะเล (1975), Nadler และLawler (1977)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เหตุผลที่สองในการสร้างรูปแบบซึ่งจะใช้เวลาเพียงบัญชีของความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรที่รับรู้มาจากการวิเคราะห์การวิจัยเชิงประจักษ์ก่อนหน้า
เดร (1981)
และจากนั้นเมื่อเร็วๆ นี้ Heneman et al, (1988)
ได้ยืนยันว่าการวิจัยควรจะเน้นไปที่การศึกษาตัวแปรที่รับรู้ ในความเป็นจริงพวกเขาช่วยให้ความเข้าใจที่ดีของความพึงพอใจปรากฏการณ์และอนุญาตให้ตอบคำถาม: `ทำไมสองคนที่ทำงานในเดียวกันองค์กรที่มีระดับการจ่ายเงินเดียวกันประสิทธิภาพการทำงานเทียบเท่าอาวุโสเหมือนและคล้ายงาน . . ไม่พบในระดับเดียวกันของความพึงพอใจ? การศึกษาล่าสุดได้แสดงให้เห็นว่าการรับรู้ตัวแปรที่สามารถอธิบายความแปรปรวนมากขึ้นของความพึงพอใจการจ่ายเงินกว่าตัวแปรกล่าวว่าเป็นวัตถุประสงค์(เดร 1981; Berkowitz, Cochran เฟรเซอร์และเทรเชอร์, 1987) มันเป็นวิธีการนี้ซึ่งได้รับการที่ต้องการในรูปแบบหลักของการทดสอบความพึงพอใจของการจ่ายเงิน (Dyer และ riault Thea 1976; เนอร์1980âข; Heneman และ Schwab 1985. Mulvey, et al, 1992) สามารถมีชนิดเดียวกันของการอภิปรายเมื่อศึกษาแนวคิดของแรงจูงใจในการทำงานที่เป็นไปได้ที่จะต่อต้าน `วัตถุประสงค์ 'วิธีการเช่นในการวิจัยโดยIlgen, Dugoni, Nebeker และ Pritchard 1980; Ilgen, Nebeker และ Pritchard 1981; Ilgen, Bigy, Nebeker และ Pritchard, 1982) และการรับรู้ `'วิธีการดังกล่าวเป็นในการวิจัยโดยArvey และ Mussio (1973) Cammann, Lawler และ Seashore (1975) และ Nadler Lawler (1977)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เหตุผลที่สองสำหรับสร้างแบบจำลองซึ่งใช้เวลาเพียงบัญชีของความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรการรับรู้
มาจากการวิเคราะห์เชิงประจักษ์ งานวิจัยก่อนหน้านี้ dreher ( 1981 ) และ
แล้วเมื่อเร็ว ๆ นี้ heneman et al . ( 1988 ) ได้ยืนยันว่า การวิจัยจะมุ่งเน้นไปยัง
การศึกษาตัวแปร ฯลฯ ในความเป็นจริง , พวกเขาช่วยให้ความเข้าใจที่ดีขึ้นของความพึงพอใจ
ปรากฏการณ์และอนุญาตให้ตอบคำถาม " ทำไมสองบุคคลที่ทำงานในองค์กรเดียวกัน
ที่มีระดับเดียวกันเท่ากับจ่ายงานวุฒิเหมือนกันและงานเหมือนกัน

. . . . . . . ไม่พบระดับเดียวกันของความพึงพอใจ ? การศึกษาล่าสุดแสดงให้เห็นว่าตัวแปรการรับรู้
สามารถอธิบายเพิ่มเติมของความแปรปรวนของความพึงพอใจจ่ายมากกว่าตัวแปรว่าเป็นวัตถุประสงค์
( dreher , 1981 ;เบอร์โกวิตซ์ Cochran , เฟรเซอร์ , และสมบัติ , 1987 ) มันเป็นวิธีการนี้ซึ่งได้รับ
ที่ต้องการในรูปแบบหลักของความพึงพอใจให้ทดสอบ ( Dyer และÂ riault , 1976 ; อันธพาล
1980a , B ; heneman และวัสดุก่อสร้าง , 1985 ; มัลวีย์ et al . , 1992 ) สามารถมีชนิดเดียวกันของการอภิปราย
เมื่อศึกษาแนวคิดของแรงจูงใจในการทำงาน ซึ่งมันเป็นไปได้ที่จะต่อต้าน ` '
วัตถุประสงค์วิธีเช่นในการวิจัย โดย ilgen dugoni , , และ nebeker Pritchard , 1980 ; ilgen nebeker
, และ พริทชาร์ด , 1981 ; ilgen bigy nebeker , , และ พริทชาร์ด , 1982 ) และ ' ' วิธีการเช่น
ในการวิจัยโดยอาร์วีย์ และ mussio ( 1973 ) , cammann ลอว์เลอร์ , ชายทะเล ( 1975 ) และ แนดเลอร์ และ
ลอว์เลอร์ ( 1977 )