PR and advertisement thrive also on

PR and advertisement thrive also on linguistic manipulations, and it is
regrettable that so many highly intelligent people are engaged in this lucrative
business. Persuasiveness is its chief instrument, and in this sense, it operates very
much in the same way as the religious sermon. So, what is the difference between the
rhetoric used in a sermon and that used in a beguiling advertisement? The answer is
straightforward: A great religious sermon, or any laudable persuasive statement, is
buttressed by truth. In the final analysis, language and morality enrich each other. It
has been demonstrated that during the dictatorial regime in Germany between 1939
and 1945, the German language was used in a wholesale political propaganda and
that the language did lose much of its power and conviction.7
The same could be
said about the fate of Thailand during the period 2001-2006 during which the country
experienced almost a similar political nadir, whereby the ruling regime pursued a
wholesale mendacious policy. The Thai language was being corrupted to serve
ignorable ends, until a popular uprising restored the power of truth, which also
substantiated the power of language, as I have demonstrated in the paper quoted
above.8
We are not here merely dealing with the correlation between language
change and social change, but we are positing that the health of a language
depends on its ability to uphold the truth.

7
Victor Klemperer, LTI (Lingua Tertii Imperii): Notizbuch eines Philologen, Leipzig : Reclam, 2005.
8
See Note 1.
วารสารศิลปศาสตร
ปที่ 1 ฉบับที่ 1 เดือนกรกฎาคม-ธันวาคม 2552
15
Why English?
Lest I forget that this conference is supposed to be a gathering of mainly
English-language teachers, I shall now return to the main theme of our conference. It
may be a truism, but we should now and then remind ourselves that to learn a foreign
language is also to submit ourselves to its originating culture. The hegemony of
English is usually linked to British imperialism, but this is the only one aspect. I, for
one, would tend to think that Hollywood, the computer, the internet and other forms of
telecommunication have been the major forces in making English the world language
of today. The statistics concerning the invasion of English are quite alarming. A study
conducted by Amara Prasitratasin in 2004 reveals that within a period of 16 years, the
use of English words in the Thai printed media has increased to 23 percent.9
As
foreign language teachers, should we not rejoice that English has been wielding such
an immense influence? Surely, we should now have more customers and is it not a
sign that we are doing our job well? But statistics on such linguistic infiltration do not
in any way guarantee that the people in our country are using more English or that
there has been an improvement in the standard of writing and speaking English. Our
daily experience may even contradict such supposition. In the case of Thailand, we
might be able to notice a greater fluency, but this fluency is not accompanied by
accuracy in terms of English usage. The abandonment of grammar in favour of
communicative skills has not produced positive results. English teaching in our
educational institutions does not occur in a conducive environment. Coming out of

9
Quoted in Yuphaphann Hoonchamlong, )E-Thai: Thai Language in the New Millennium2. Paper
presented at the Ninth International Conference on Thai Studies, Northern Illinois University, 3-6
April 2005, pp.15-16
วารสารศิลปศาสตร
ปที่ 1 ฉบับที่ 1 เดือนกรกฎาคม-ธันวาคม 2552
16
the class, our students do not have the opportunity to use the language in their
everyday life. The teaching conditions also leave much to be desired because our
curricula do not permit intensive teaching and learning. Besides, any language is
always in a state of flux and a foreigner wanting to master a language must be able to
cling to some reliable models, for otherwise he will be lost in the midst of these shifts
and changes. At one time, we used to believe in the good model provided by
literature. That faith has now been shaken by other competing forces, including rock
lyrics!
Perhaps a musical analogy may help to bring home my point. Thai classical
musicians learn a new work by adhering to what the composer has composed, (of
course, without the system of notation practised in the West.) Once they have
reached a certain level of the competence, they are encouraged to start improvising,
that is to say, they are departing from the original composition in a creative way. So is
it with the learning of a foreign language. You have to master what the native
speakers have bequeathed to you. Then at a certain point, you begin to become
yourself, using that foreign medium in your own creative way. A good musician is one
who does not operate only through spontaneity, but is also adept in the basic
theoretical principles of music. So a language learner must have something to
adhere too. He or she must seek out good models provided by the native speaker,
and must at the same time be able to rely upon certain basic principles. You can
guess what I am aiming at. The basic question is : What7s wrong with learning
grammar?
วารสารศิลปศาสตร
ปที่ 1 ฉบับที่ 1 เดือนกรกฎาคม-ธันวาคม 2552
17
Concluding Remarks
You will have noticed that I have spoken very little on the technicalities of
foreign-language teaching, but that I have been making a plea to my colleagues to
be a little more ambitious in their language teaching. In a world plagued by cupidity,
materialism, consumerism, and money-mindedness, even language teachers should
equip themselves well to combat these social ills.
Language changes, culture changes. But if we look more deeply into the
essence of any language, we shall soon become conscious of the power of
language, which is also the power of the human spirit. It is not the prerogative of any
particular language, but it is common to all languages. This power of language
propped by the power of the human spirit can cut across all linguistic barriers and all
cultural differences. To learn a foreign language is at the same time a cultural, an
intellectual and a spiritual enrichment. If one foreign language can enrich your life in
the way that I have described, why should we learn only one foreign language? It is
true that with English being the lingua franca of the contemporary world, we cannot
do without it. But we should not stop at that. The mastery of other languages will open
up new horizons and new challenges to think and rethink old beliefs. So let us learn
foreign languages, while at the same time using the mastery of foreign languages to
give us a new consciousness of our own mother tongue. In the age of globalization, it
is no longer sufficient to restrict ourselves to one mother tongue plus English. There
are further challenges which can only be met by learning more than one foreign
language.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประชาสัมพันธ์และโฆษณาเจริญยังบน manipulations ภาษาศาสตร์ และเป็นพอว่า คนอัจฉริยะสูงจำนวนมากเข้าร่วมอยู่ในนี้ร่ำรวยธุรกิจ ด้วยซ้ำเป็นเครื่องมือของหัวหน้า และในความรู้สึกนี้ มันทำงานมากในลักษณะเดียวกับโอวาทศาสนามาก ดังนั้น อะไรคือความแตกต่างระหว่างการสำนวนที่ใช้ในการเทศน์และที่ใช้ในการโฆษณา beguiling คำตอบคือตรงไปตรงมา: ศาสนาเทศน์ดี หรืองบ persuasive ใด ๆ laudablebuttressed โดยความจริง ในสุด ภาษา และศีลธรรมแก่ผู้อื่น มันมีการแสดงที่ระหว่างระบอบเสนอในเยอรมนีระหว่าง 1939และ 1945 ใช้ในการโฆษณาชวนเชื่อทางการเมืองที่ส่งภาษาเยอรมัน และว่า ภาษาไม่ได้สูญเสียพลังงานและ conviction.7 มาก เดียวกันอาจกล่าวว่า เกี่ยวกับชะตากรรมของประเทศไทยช่วงปี 2001-2006 ที่ประเทศมีประสบการณ์เกือบเป็นเหมือนเมืองจุดจอมดิน โดยระบอบการปกครองที่ติดตามตัวนโยบาย mendacious การขายส่ง ภาษาไทยมีการเสียหายเพื่อignorable สิ้นสุดลง จนปฏิวัติคืนอำนาจของความจริง ซึ่งยังsubstantiated อำนาจของภาษา ดังที่ผมได้แสดงในเอกสารเสนอราคาabove.8 เราจะไม่นี่แค่จัดการกับความสัมพันธ์ระหว่างภาษาเปลี่ยนแปลง และการเปลี่ยนแปลงทางสังคม แต่เราจะ positing ที่สุขภาพของภาษาขึ้นอยู่กับความสามารถในการผดุงความจริง7 วิคเตอร์ Klemperer, LTI (Lingua Tertii Imperii): Notizbuch eines Philologen ไลพ์ซิก: Reclam, 20058ดูหมายเหตุ 1 วารสารศิลปศาสตร ปที่ 1 ฉบับที่ 1 เดือนกรกฎาคม-ธันวาคม 255215ทำไมภาษาอังกฤษ เกรงว่าฉันลืมว่า การประชุมนี้ควรจะ มีการชุมนุมของส่วนใหญ่ครูภาษาอังกฤษ จะตอนนี้กลับไปรูปแบบหลักของการประชุมของเรา มันอาจจะเป็น truism แต่เราควรตอนนี้แล้วเตือนตนเองที่ไปเรียนต่างประเทศภาษาก็ส่งตนเองวัฒนธรรมเป็นต้น เจ้าของภาษาอังกฤษมักจะเชื่อมโยงกับลัทธิจักรวรรดินิยมอังกฤษ แต่เป็นด้านเดียว สำหรับหนึ่ง จะมีแนวโน้มที่จะคิดที่ฮอลลีวูด คอมพิวเตอร์ อินเทอร์เน็ต และรูปแบบอื่น ๆโทรคมนาคมได้ถูกกองกำลังหลักในการทำให้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาโลกวันนี้ สถิติที่เกี่ยวข้องกับการรุกรานของอังกฤษได้ค่อนข้างน่าเป็นห่วง การศึกษาโดยอมรา Prasitratasin ในปี 2004 พบว่า ที่ภายในระยะเวลา 16 ปี การใช้คำภาษาอังกฤษในการสื่อสิ่งพิมพ์ไทยมีเพิ่มขึ้น 23 percent.9 เป็นครูภาษาต่างประเทศ ควรเราไม่ชื่นชมยินดีว่า ภาษาอังกฤษมีการ wielding เช่นอิทธิพลอันยิ่งใหญ่ แน่นอน เราควรตอนนี้มีลูกค้าเพิ่มมากขึ้น และจะไม่มีเข้าสู่ระบบที่ เราทำงานของเราดี แต่ไม่มีสถิติในการแทรกซึมเช่นภาษาศาสตร์ในการรับรองวิธีการที่คนในประเทศของเราจะใช้ภาษาอังกฤษเพิ่มเติมหรือที่มีการปรับปรุงในมาตรฐานของการเขียน และพูดภาษาอังกฤษ ของเราประสบการณ์ประจำวันอาจจะขัดแย้งกับหลักดังกล่าว ในกรณีของประเทศไทย เราอาจสังเกตเห็นแคล่วมากขึ้น แต่แคล่วนี้ไม่ได้ตามมาด้วยความถูกต้องในการใช้ภาษาอังกฤษ Abandonment ไวยากรณ์ใน favour ของทักษะการสื่อสารได้ผลิตผลบวก เรียนการสอนภาษาอังกฤษของเราสถาบันการศึกษาไม่เกิดขึ้นในสภาพแวดล้อมที่เอื้อ มาออก9 เสนอราคาใน Yuphaphann Hoonchamlong,) อีไทย: ภาษาไทยใน Millennium2 ใหม่ กระดาษนำเสนอในการประชุมนานาชาติไนน์ในไทยศึกษา มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์เหนือ 3-62005 เมษายน pp.15-16 วารสารศิลปศาสตรปที่ 1 ฉบับที่ 1 เดือนกรกฎาคม-ธันวาคม 255216เรียน นักเรียนของเราไม่มีโอกาสใช้ภาษาในการชีวิตประจำวัน สภาพการเรียนการสอนยังปล่อยมากต้องเนื่องจากของเราหลักสูตรไม่อนุญาตให้สอน และเรียนแบบเร่งรัด นอกจาก ภาษาใด ๆ คือเสมอของฟลักซ์และชาวต่างชาติอยากหลักภาษาต้องการบางรุ่นที่น่าเชื่อถือ ยึดถือสำหรับมิฉะนั้น จะสูญกลางกะเหล่านี้และเปลี่ยนแปลง ที เราใช้เชื่อในรูปแบบดีโดยวรรณกรรม เขย่าความเชื่อนั้น โดยกองอื่น ๆ แข่งขัน รวมร็อคตอนนี้เนื้อเพลง บางทีคำว่าดนตรีอาจช่วยนำบ้านจุดของฉัน ไทยคลาสสิกนักเรียนรู้งานใหม่ โดยยึดมั่นในสิ่งที่ผู้ประพันธ์ได้ประกอบด้วย, (หลักสูตร ไม่ มีระบบการปฏิบัติในการบันทึก) เมื่อพวกเขาได้ถึงระดับความสามารถการ พวกเขาได้เริ่มต้น improvisingกล่าวคือ พวกเขาจะออกจากส่วนประกอบเดิมในทางสร้างสรรค์ ดังนั้นจะ มีการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ มีแบบพื้นเมืองอะไรลำโพงมี bequeathed คุณ แล้ว ในบางจุด คุณเริ่มจะกลายเป็นตัวเอง การใช้สื่อที่ต่างประเทศในทางสร้างสรรค์ของคุณเอง นักดนตรีที่ดีเป็นหนึ่งที่ไม่ได้มีเฉพาะผ่าน spontaneity แต่ยังเชี่ยวชาญในพื้นฐานหลักทฤษฎีดนตรี เพื่อที่ผู้เรียนภาษาต้องมีบางสิ่งบางอย่างยึดติดเกินไป เขาหรือเธอต้องหารูปแบบที่ดีโดยที่เจ้าของภาษาและในขณะเดียวกันต้องถือหลักการพื้นฐานบางอย่าง คุณสามารถคิดว่า สิ่งที่ผมกำลังมุ่งที่ คำถามพื้นฐาน: What7s ไม่ถูกต้องกับการเรียนรู้ไวยากรณ์หรือไม่ วารสารศิลปศาสตร ปที่ 1 ฉบับที่ 1 เดือนกรกฎาคม-ธันวาคม 255217หมายเหตุสรุป คุณจะได้สังเกตเห็นว่า ผมได้พูดมากในข้อมูลทางเทคนิคของภาษาต่างประเทศสอน แต่ว่าผมได้รับการแก้ให้เพื่อนไปมีความทะเยอทะยานน้อยมากในการสอนภาษา ในโลกที่ plagued โดย cupidityครูแม้ภาษานิยมวิภาษ บริโภคนิยม และเงิน-mindedness ควรจัดให้ตัวเองด้วยการต่อสู้ ills สังคมเหล่านี้ เปลี่ยนภาษา เปลี่ยนแปลงวัฒนธรรม แต่ ถ้าเรามองให้ลึกซึ้งยิ่งเป็นสาระสำคัญของภาษาใด ๆ เราจะเร็ว ๆ นี้กลายเป็นสติของพลังของภาษา ซึ่งเป็นพลังของจิตวิญญาณของมนุษย์ มันไม่ใช่อำนาจของภาษาเฉพาะ แต่มีเหมือนกันทุกภาษา นี้พลังของภาษาร่วม โดยอำนาจของมนุษย์จิตวิญญาณสามารถตัดอุปสรรคภาษาศาสตร์ทั้งหมดและทั้งหมดแตกต่างทางวัฒนธรรม การเรียนรู้ภาษาต่างประเทศเป็นเวลาเดียวกันวัฒนธรรม การทรัพย์สินทางปัญญาและเติมเต็มจิตวิญญาณ ถ้าภาษาต่างประเทศหนึ่งสามารถเพิ่มคุณค่าชีวิตในวิธีการพิธีกรรม ควรเราเรียนภาษาต่างประเทศเดียว จึงจริงว่า ภาษาอังกฤษเป็นการใช้ของโลกร่วมสมัย เราไม่สามารถทำโดยไม่ได้ แต่เราไม่ควรหยุดที่ ต้นแบบของภาษาอื่น ๆ จะเปิดฮอลิซันส์ใหม่และความท้าทายใหม่ ๆ การคิด rethink ความเชื่อเก่า เพื่อให้เราเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ ในเวลาเดียวกันที่ใช้เป็นครูภาษาต่างประเทศเพื่อให้เราสำนึกใหม่ของนมของเราเอง ในยุคของโลกาภิวัตน์ มันจะไม่เพียงพอที่จะจำกัดตนเองลงหนึ่งแม่ภาษาอังกฤษ มีบ้างเพิ่มเติมความท้าทายที่สามารถตอบสนองได้ โดยการเรียนรู้มากกว่าหนึ่งเท่า ต่างประเทศภาษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การประชาสัมพันธ์และการโฆษณาเจริญเติบโตยังอยู่ในกิจวัตรภาษาและมันก็เป็นเรื่องน่าเศร้าที่คนจำนวนมากฉลาดมากมีส่วนร่วมในนี้ร่ำรวยธุรกิจ ล่อใจเป็นเครื่องมือหัวหน้าของตนและในความรู้สึกนี้จะดำเนินการอย่างมากในลักษณะเดียวกับพระธรรมเทศนาศาสนา ดังนั้นสิ่งที่เป็นความแตกต่างระหว่างคำพูดที่ใช้ในการเทศน์และที่ใช้ในการโฆษณาล่อลวง? คำตอบก็คือตรงไปตรงมา: การเทศน์ทางศาสนาที่ดีหรือข้อความใด ๆ ที่น่ายกย่องโน้มน้าวใจเป็นกำลังใจโดยความจริง ในการวิเคราะห์สุดท้ายภาษาและมีคุณธรรมเสริมสร้างซึ่งกันและกัน มันได้แสดงให้เห็นว่าในช่วงระบอบเผด็จการในประเทศเยอรมนีระหว่าง 1939 และ 1945, ภาษาเยอรมันถูกนำมาใช้ในการโฆษณาชวนเชื่อทางการเมืองการค้าส่งและว่าภาษาไม่สูญเสียมากของการใช้พลังงานและconviction.7 เดียวกันสามารถกล่าวว่าเกี่ยวกับชะตากรรมของประเทศไทยในช่วงระยะเวลา 2001-2006 ในระหว่างที่ประเทศที่มีประสบการณ์เกือบตกต่ำทางการเมืองที่คล้ายกันโดยระบอบการปกครองปกครองไล่ตามนโยบายโกหกขายส่ง ภาษาไทยที่ถูกความเสียหายที่จะให้บริการปลาย ignorable จนการจลาจลที่นิยมเรียกคืนอำนาจแห่งความจริงซึ่งยังยืนยันอำนาจของภาษาที่ผมได้แสดงให้เห็นในกระดาษที่ยกมาabove.8 เราไม่ได้เป็นเพียงที่นี่การจัดการกับความสัมพันธ์ระหว่าง ภาษาการเปลี่ยนแปลงและการเปลี่ยนแปลงทางสังคมแต่เรา positing ว่าสุขภาพของภาษาขึ้นอยู่กับความสามารถในการรักษาความจริง. 7 วิกเตอร์ Klemperer, LTI (ภาษา Tertii imperii): Notizbuch eines Philologen ลีพ: Reclam 2005 8 ดูหมายเหตุ 1 . วารสารศิลปศาสตรปที่ 1 ฉบับที่ 1 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2552 15 ทำไมภาษาอังกฤษเกรงว่าเราจะลืมว่าการประชุมครั้งนี้ควรจะเป็นการชุมนุมของส่วนใหญ่ครูผู้สอนภาษาอังกฤษตอนนี้ผมจะกลับไปยังธีมหลักของเราการประชุม มันอาจจะเป็นกำปั้นทุบดินแต่เราตอนนี้แล้วควรเตือนตัวเองว่าจะเรียนรู้ต่างประเทศภาษานอกจากนี้ยังจะส่งตัวเองให้เข้ากับวัฒนธรรมที่มีต้นกำเนิดของมัน อำนาจของอังกฤษมักจะเชื่อมโยงกับจักรวรรดินิยมอังกฤษ แต่นี้เป็นเพียงแง่มุมหนึ่ง ฉัน, หนึ่งจะมีแนวโน้มที่จะคิดว่าฮอลลีวู้ดคอมพิวเตอร์อินเทอร์เน็ตและรูปแบบอื่น ๆ ของการสื่อสารโทรคมนาคมได้รับกองกำลังหลักในการทำภาษาอังกฤษทั่วโลกในวันนี้ สถิติเกี่ยวกับการบุกรุกของอังกฤษค่อนข้างน่ากลัว การศึกษาที่จัดทำโดยอมรา Prasitratasin ในปี 2004 แสดงให้เห็นว่าภายในระยะเวลา 16 ปีที่ใช้คำภาษาอังกฤษในสื่อสิ่งพิมพ์ของไทยได้เพิ่มขึ้นถึง23 percent.9 ในฐานะที่เป็นครูสอนภาษาต่างประเทศเราไม่ควรชื่นชมยินดีว่าภาษาอังกฤษที่ได้รับการควงเช่นอิทธิพลอันยิ่งใหญ่? แน่นอนตอนนี้เราควรจะมีลูกค้ามากขึ้นและมันไม่ได้เป็นสัญญาณว่าเราจะทำหน้าที่ของเราด้วยหรือไม่ แต่สถิติในการแทรกซึมภาษาดังกล่าวไม่ได้อยู่ในการรับประกันทางใดทางหนึ่งที่ผู้คนในประเทศของเรามีการใช้ภาษาอังกฤษหรือภาษาอื่น ๆ ที่ได้มีการปรับปรุงในมาตรฐานของการเขียนและการพูดภาษาอังกฤษ ของเรามีประสบการณ์ในชีวิตประจำวันอาจจะขัดแย้งกับการคาดคะเนดังกล่าว ในกรณีของประเทศไทยที่เราอาจจะสามารถสังเกตเห็นความคล่องแคล่วมากขึ้นแต่ความคล่องแคล่วนี้ไม่ได้มาพร้อมกับความถูกต้องในแง่ของการใช้ภาษาอังกฤษ ละทิ้งของไวยากรณ์ในความโปรดปรานของทักษะการสื่อสารที่ไม่ได้ผลิตผลลัพธ์ที่เป็นบวก การเรียนการสอนภาษาอังกฤษของเราในสถาบันการศึกษาที่ไม่ได้เกิดขึ้นในสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อ ออกมาจาก9 อ้างถึงใน Yuphaphann Hoonchamlong) E-ไทยภาษาไทยในนิว Millennium2 กระดาษที่นำเสนอในการประชุมระหว่างประเทศที่เก้าในไทยศึกษา, Northern Illinois University 3-6 เมษายน 2005, pp.15-16






















































ศิลปศาสตรวารสารปที่ 1 ฉบับที่ 1 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2552 16 ชั้นนักเรียนของเราไม่ได้มีโอกาสที่จะใช้ภาษาของพวกเขาในชีวิตประจำวัน เงื่อนไขการเรียนการสอนยังออกมากเป็นที่ต้องการเพราะเราหลักสูตรไม่อนุญาตให้มีการเรียนการสอนและการเรียนรู้อย่างเข้มข้น นอกจากนี้ภาษาใด ๆ ที่เป็นเสมอในสภาพของเหลวและชาวต่างชาติที่ต้องการจะโทภาษาต้องสามารถที่จะยึดติดกับบางรุ่นที่น่าเชื่อถือสำหรับมิฉะนั้นเขาจะหายไปในท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้และการเปลี่ยนแปลง ที่ครั้งหนึ่งเราเคยเชื่อในรูปแบบที่ดีให้โดยวรรณกรรม ความเชื่อที่ได้รับในขณะนี้เขย่าโดยกองกำลังแข่งขันอื่น ๆ รวมทั้งร็อคเพลง! บางทีคล้ายคลึงดนตรีอาจช่วยให้เพื่อนำมาบ้านจุดของฉัน คลาสสิกไทยนักดนตรีเรียนรู้งานใหม่โดยยึดมั่นในสิ่งที่นักแต่งเพลงได้แต่ง(ของแน่นอนไม่มีระบบสัญกรณ์ได้รับการฝึกฝนในเวสต์.) ในเมื่อพวกเขาได้ถึงระดับหนึ่งของความสามารถที่พวกเขาได้รับการสนับสนุนที่จะเริ่มต้นทันควัน, ที่ คือการที่จะบอกว่าพวกเขาจะออกจากองค์ประกอบเดิมในทางสร้างสรรค์ ดังนั้นด้วยการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ คุณมีสิ่งที่จะโทพื้นเมืองลำโพงได้พินัยกรรมให้กับคุณ จากนั้นที่จุดหนึ่งที่คุณจะเริ่มกลายเป็นตัวเองโดยใช้สื่อต่างประเทศในทางที่สร้างสรรค์ของคุณเอง นักดนตรีที่ดีเป็นหนึ่งในผู้ที่ไม่ได้ทำงานเพียงผ่านความเป็นธรรมชาติแต่ยังเป็นความเชี่ยวชาญในการขั้นพื้นฐานของหลักการทางทฤษฎีของเพลง ดังนั้นผู้เรียนภาษาต้องมีบางสิ่งบางอย่างที่จะยึดมั่นมากเกินไป เขาหรือเธอจะต้องมองหารูปแบบที่ดีไว้ให้โดยเจ้าของภาษาและต้องในเวลาเดียวกันจะสามารถที่จะอาศัยหลักการพื้นฐานบางอย่าง คุณสามารถคาดเดาสิ่งที่ฉันกำลังเล็งไปที่ คำถามพื้นฐาน: What7s ผิดปกติกับการเรียนรู้? ไวยากรณ์วารสารศิลปศาสตรปที่ 1 ฉบับที่ 1 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2552 17 สรุปข้อสังเกตคุณจะได้สังเกตเห็นว่าฉันได้พูดน้อยมากใน technicalities ของการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศแต่ ที่ฉันได้รับการสารภาพกับเพื่อนร่วมงานของผมที่จะเป็นเพียงเล็กน้อยความทะเยอทะยานมากขึ้นในการเรียนการสอนภาษาของพวกเขา ในโลกที่เต็มไปด้วยความโลภ, วัตถุนิยมบริโภคนิยมและเงินใจกว้างแม้ครูสอนภาษาควรจะให้ตัวเองเป็นอย่างดีในการต่อสู้กับความเจ็บป่วยสังคมเหล่านี้. การเปลี่ยนแปลงภาษา, การเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรม แต่ถ้าเรามองลึกลงไปในสาระสำคัญของภาษาใด ๆ เราเร็ว ๆ นี้จะกลายเป็นจิตสำนึกของพลังของภาษาซึ่งยังเป็นอำนาจของจิตวิญญาณมนุษย์ มันไม่ได้เป็นพระราชอำนาจของใดภาษาใดภาษาหนึ่ง แต่มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกภาษา พลังงานนี้ของภาษาหนุนโดยอำนาจของจิตวิญญาณมนุษย์สามารถตัดข้ามอุปสรรคทางภาษาและทุกวัฒนธรรมที่แตกต่าง ต้องการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศในเวลาเดียวกันทางวัฒนธรรมที่มีปัญญาและจิตวิญญาณคุณค่า หากหนึ่งในภาษาต่างประเทศสามารถเสริมสร้างชีวิตของคุณในทางที่ผมได้อธิบายเหตุผลที่เราควรจะเรียนรู้เพียงหนึ่งภาษาต่างประเทศ? มันเป็นความจริงที่ว่าภาษาอังกฤษเป็นภาษากลางของโลกร่วมสมัยที่เราไม่สามารถทำโดยไม่ได้ แต่เราไม่ควรหยุดอยู่ที่ว่า การเรียนรู้ภาษาอื่น ๆ จะเปิดขึ้นฟ้าใหม่และความท้าทายใหม่ที่จะคิดและทบทวนความเชื่อเก่า เพื่อให้เราได้เรียนรู้ภาษาต่างประเทศขณะที่ในเวลาเดียวกันโดยใช้การเรียนรู้ภาษาต่างประเทศเพื่อให้เรามีจิตสำนึกใหม่ของภาษาแม่ของเราเอง ในยุคของโลกาภิวัตน์ก็จะไม่เพียงพอที่จะ จำกัด ตัวเองให้เป็นหนึ่งในภาษาแม่ภาษาอังกฤษบวก มีความท้าทายต่อไปซึ่งสามารถพบโดยการเรียนรู้มากกว่าหนึ่งต่างประเทศภาษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประชาสัมพันธ์และโฆษณา เจริญในทางภาษาศาสตร์ การโกง และเป็นคนฉลาดมาก
น่าเสียดายมากมีหมั้นในธุรกิจนี้ร่ำรวย

การจูงใจ คือ หัวหน้าของเครื่องดนตรี และในความรู้สึกนี้ มันทำงานมาก
มากในทางเดียวกันเป็นคำสอนทางศาสนา ดังนั้น อะไรคือความแตกต่างระหว่าง
วาทศิลป์ที่ใช้ในเทศนาและที่ใช้ในการหลอกล่อโฆษณา ?คำตอบคือ
ตรงไปตรงมา : เทศนาศาสนาที่ยอดเยี่ยมหรือน่ายกย่องประทับข้อความ คือ
buttressed โดยความจริง ในการวิเคราะห์สุดท้าย , ภาษาและคุณธรรมเสริมสร้างซึ่งกันและกัน ครับผมได้ถูกแสดงให้ในระหว่างระบอบการปกครองเผด็จการในเยอรมันระหว่าง 1939
และ 1945 , ภาษาเยอรมันที่ใช้ในการโฆษณาชวนเชื่อทางการเมือง
ขายส่งและที่ภาษาไม่สูญเสียมากของความเชื่อมั่นและอำนาจของ เดียวกันได้

7 พูดถึงชะตากรรมของประเทศไทยในช่วงปี 2001-2006 ซึ่งในระหว่างประเทศ
ประสบการณ์เกือบคล้ายการเมืองท้ายน้ำ ซึ่งระบอบปกครองติดตาม
ขายส่งโกหกนโยบาย ภาษาไทยถูกเสียหายให้
ignorable สิ้นสุดจนกว่าการจลาจลที่นิยมเรียกคืนพลังของความจริงซึ่งยัง
พิสูจน์พลังของภาษา , เป็นฉันได้แสดงให้เห็นในกระดาษ
8
ยกมาข้างต้น เราไม่ได้มาที่นี่ แค่จัดการกับความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงและการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ภาษา
แต่เราเป็น positing ว่าสุขภาพของภาษา
ขึ้นอยู่กับความสามารถในการรักษาความจริง

7
วิคเตอร์ klemperer LTI ( ภาษา tertii , imperii ) : notizbuch eines philologen , ไลพ์ซิก : reclam
8
, 2005ดูหมายเหตุ 1 .

วารสารศิลปศาสตรปที่ 1 ฉบับที่ 1 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2552 15

ทำไมเป็นภาษาอังกฤษ ?
ฉันลืมการประชุมนี้ควรจะเป็นการรวมตัวกันของครูภาษาอังกฤษส่วนใหญ่
, ผมจะกลับไปหัวข้อหลักของการประชุมของเรา มัน
อาจเป็นคำกล่าวที่เป็นจริง แต่เราตอนนี้ แล้วเตือนตัวเองว่าเรียนต่างประเทศ
ภาษาก็ส่งเองมันเกิดวัฒนธรรม ความเป็นเจ้าโลกของ
ภาษาอังกฤษมักจะเชื่อมโยงกับจักรวรรดินิยมอังกฤษ แต่นี้เป็นเพียงหนึ่งในด้าน ฉัน ,
1 มักจะคิดว่า Hollywood , คอมพิวเตอร์ , รูปแบบอื่น ๆของอินเทอร์เน็ตและการสื่อสารโทรคมนาคมได้
กองกำลังหลักในการภาษาอังกฤษโลกภาษา
วันนี้สถิติเกี่ยวกับการรุกรานของภาษาอังกฤษจะค่อนข้างน่ากลัว การศึกษา
โดยอมรา prasitratasin ในปี 2004 พบว่าภายในระยะเวลา 16 ปี
ใช้คำภาษาอังกฤษในไทยสื่อได้เพิ่มขึ้นถึง 23 เปอร์เซ็นต์ เป็น 9

ครูภาษาต่างประเทศ เราควรจะดีใจว่า ภาษาอังกฤษถูกกวัดแกว่งเช่น
อิทธิพลอันยิ่งใหญ่ ? แน่นอนเราควรจะได้ลูกค้ามากขึ้น และไม่ใช่
สัญญาณว่าเรามาทำงานดีหรือไม่ แต่สถิติของภาษาดังกล่าวไม่รับประกัน
ในวิธีที่ผู้คนในประเทศของเราจะใช้ภาษาอังกฤษหรือ
มีการปรับปรุงในมาตรฐานของการเขียนและการพูดภาษาอังกฤษ ประสบการณ์ของเราทุกวัน
อาจขัดแย้งกับสมมุติฐานดังกล่าว . ในกรณีของประเทศไทยเรา
อาจจะสังเกตเห็นความสามารถมากขึ้น แต่ความสามารถนี้ไม่ได้มาพร้อมกับ
ความถูกต้องในแง่ของการใช้ภาษาอังกฤษ การละทิ้งของไวยากรณ์ในความโปรดปรานของ
ทักษะการสื่อสารยังไม่สร้างผลลัพธ์ที่เป็นบวก สอนภาษาอังกฤษในของเรา
สถาบันการศึกษาที่ไม่ได้เกิดขึ้นในสภาพแวดล้อมที่นำไปสู่ ออกมา

9
ยกมาใน yuphaphann hoonchamlong ) e-thai :ภาษาไทยใน millennium2 ใหม่ กระดาษ
9 เสนอที่การประชุมนานาชาติไทยศึกษา มหาวิทยาลัย Northern Illinois , 3-6
เมษายน 2005 pp.15-16 < ไทย ฮาวาย . edu / tempdownload / ethai-2005-rev . pdf >

วารสารศิลปศาสตรปที่ 1 ฉบับที่ 1 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2552

16 ชั้นนักเรียนของเราไม่มีโอกาสที่จะใช้ภาษาในชีวิตประจําวัน

สภาพการสอนยังออกมากเป็นที่ต้องการเพราะหลักสูตรของเรา
ไม่อนุญาตให้สอนเข้มข้น และการเรียนรู้ นอกจากนี้ ภาษาใด
เสมอในการเลื่อนไหลและชาวต่างประเทศที่ต้องการใช้งานภาษาต้อง
ยึดรุ่นที่เชื่อถือได้บางเพราะมิฉะนั้นเขาจะหายไปในท่ามกลางเหล่านี้กะ
และการเปลี่ยนแปลง ครั้งหนึ่งเราเคยเชื่อว่าในความดีแบบโดย
วรรณกรรม ความเชื่อที่ถูกเขย่าโดยแรงแข่งขันอื่น ๆรวมทั้งเนื้อเพลงหิน
!
บางทีเปรียบเทียบดนตรีอาจช่วยนำบ้านจุดของฉัน คลาสสิกไทย
นักดนตรีเรียนรู้งานใหม่ โดยวิธีการที่ตรงกับสิ่งที่ผู้แต่งได้แต่ง (
, หลักสูตรไม่มีระบบสนับสนุนการปฏิบัติในตะวันตก ) เมื่อพวกเขาได้
ถึงระดับหนึ่งของความสามารถที่พวกเขาควรจะเริ่มต้น improvising
, ว่าพวกเขาจะออกเดินทางจากจุดเริ่มต้นในทางสร้างสรรค์ ดังนั้น
กับการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ คุณต้องต้นแบบสิ่งที่เจ้าของภาษา
ได้มอบไว้ให้กับคุณ เมื่อถึงจุดหนึ่งคุณเริ่มกลายเป็น
ตัวเองโดยใช้สื่อที่ต่างประเทศในทางสร้างสรรค์ของคุณเอง นักดนตรีที่ดีเป็นหนึ่งที่ไม่ได้ทำงานเพียง
ผ่านธรรมชาติ แต่ยังเป็นผู้ชำนาญในขั้นพื้นฐาน
ทฤษฎีหลักการโหลดเพลง ดังนั้น เรียนภาษา ต้องมีอะไร
ยึดติดเกินไป เขาหรือเธอต้องออกไปหารุ่นดีโดยเจ้าของภาษา
และในเวลาเดียวกันสามารถอาศัยหลักการพื้นฐานบางอย่าง คุณสามารถ
ทายผมมุ่งที่ คำถามพื้นฐานคือ : what7s ขึ้นกับการเรียนรู้
ไวยากรณ์ ?

วารสารศิลปศาสตรปที่ 1 ฉบับที่ 1 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2552


17 สรุปข้อสังเกตคุณจะได้สังเกตเห็นว่า ฉันได้กล่าวน้อยมากเกี่ยวกับ technicalities ของ
การสอนภาษาต่างประเทศ แต่ฉันได้รับการขอร้องให้เพื่อนร่วมงานของฉัน

จะเล็กน้อยทะเยอทะยานในการสอนภาษาของพวกเขา ในโลกที่เต็มไปด้วยความโลภ
, วัตถุนิยม บริโภคนิยม และ เงินไม่พอใช้ แม้แต่ครูภาษาไทยควรเตรียมตัวเองเพื่อต่อสู้กับความเจ็บป่วยด้วย

ภาษาสังคมเหล่านี้ การเปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรม แต่ถ้ามองลึกๆลงไป
แก่นแท้ของภาษาใด ๆอีกไม่นานเราก็จะกลายเป็นจิตสำนึกของพลังของ
ภาษา ซึ่งเป็นพลังของจิตวิญญาณมนุษย์ มันไม่ได้เป็นสิทธิพิเศษของภาษาใด
เฉพาะ แต่โดยทั่วไปภาษาทั้งหมด พลังของภาษา
propped โดยอำนาจของจิตวิญญาณมนุษย์สามารถตัดข้ามอุปสรรคทางภาษาและความแตกต่างทางวัฒนธรรมทั้งหมด

เรียนรู้ภาษาต่างประเทศได้ในเวลาเดียวกัน มีวัฒนธรรม มี
เสริมปัญญา และจิตวิญญาณ ถ้าหนึ่งภาษาต่างประเทศสามารถเพิ่มชีวิตของคุณในทางที่ผมมี
อธิบายเหตุผลที่เราควรจะเรียนรู้เพียงหนึ่งภาษาต่างประเทศ ? มันคือ
จริงกับภาษาอังกฤษเป็นภาษากลางของโลกปัจจุบัน เราไม่สามารถ
ทำโดยไม่ได้ แต่เราก็ไม่ควรที่จะหยุดที่ การเรียนรู้ภาษาอื่นจะเปิด
ขึ้นที่ขอบฟ้าใหม่และความท้าทายใหม่ในการคิด และทบทวนความเชื่อเก่า เพื่อให้เราเรียนรู้
ภาษาต่างประเทศในขณะที่ในเวลาเดียวกันโดยใช้การเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ

ให้จิตสำนึกใหม่ของภาษาแม่ของเราเอง ในยุคของโลกาภิวัตน์ มัน
จะไม่เพียงพอเพื่อ จำกัด ตัวเองให้แม่หนึ่งลิ้นบวกภาษาอังกฤษ มี
มีความท้าทายที่ต้องเจอ โดยการเรียนรู้ได้มากกว่าหนึ่งภาษา ต่างประเทศ