Correlation between Skill Level and

Correlation between Skill Level and Time Preference
So far we have assumed a uniform distribution of all types implying that
the correlation between skill level and time preference is zero, whereas in
the first section the two-type model assumed perfect positive dependence
between skill and time preference. However, this may not be the case; the two
characteristics may be imperfectly correlated. At the same time, changing
the assumption of the correlation allows us to consider the robustness of our
results with respect to the distribution of types. Figures 1 and 2 present the
marginal tax rates on savings in the welfarist and paternalist cases with the
CES utility function.
From the figures we can see that the results for the marginal tax on savings
are fairly robust except for type 3. As the correlation between skill level and
time preference increases, or as the fraction of types 2 and 3 decreases, the
distortion on type 3’s savings decision increases significantly with both types
of government preferences. In the welfarist case, type 4 remains undistorted
regardless of the structure of the economy. Type 1 is also undistorted except
at very high levels of correlation, where his savings become taxed. In the
paternalistic case types 1 and 2 remain pooled and the tax on savings for type
4 is almost fixed at all levels of correlation. Note the two-type case (section 2)
which is equivalent to a correlation of one corresponds to the right boundaries
of Figures 1 and 2.
it is

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความสัมพันธ์ระหว่างระดับทักษะและความชอบเวลา
จนเราได้ถือว่ากระจายสม่ำเสมอของทุกหน้าที่ที่
สหสัมพันธ์ระหว่างระดับทักษะและเวลา ตั้งค่าเป็นศูนย์ ในขณะที่ใน
ส่วนแรกแบบสองชนิดถือว่าพึ่งพาบวกโก
ระหว่างทักษะและเวลากำหนดลักษณะ อย่างไรก็ตาม นี้อาจไม่ใช่ สอง
ลักษณะอาจถูก correlated ไม่ได้ ในเวลาเดียวกัน เปลี่ยน
สมมติฐานของความสัมพันธ์ที่ช่วยให้เราสามารถพิจารณาเสถียรภาพของเรา
ผลลัพธ์เกี่ยวกับการกระจายของชนิดนั้น ตัวเลข 1 และ 2 ปัจจุบัน
อัตราภาษีกำไรประหยัดในกรณี welfarist และ paternalist ด้วย
ฟังก์ชันอรรถประโยชน์งาน CES ได้
จากตัวเลข เราสามารถดูที่ผลลัพธ์สำหรับการประหยัดภาษีกำไร
ค่อนข้างแข็งแกร่งมากยกเว้นประเภท 3 เป็นความสัมพันธ์ระหว่างระดับทักษะ และ
เวลาเพิ่มพิเศษ หรือ เป็นเศษส่วนชนิดที่ 2 และ 3 ลดลง การ
ความผิดเพี้ยนในการตัดสินใจชนิดของ 3 ประหยัดเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทั้งสองชนิด
ของรัฐบาลกำหนดลักษณะ ในกรณี welfarist ชนิด 4 ยังคง undistorted
โดยโครงสร้างของเศรษฐกิจ นอกจากนี้ยังมี undistorted ชนิด 1 ยกเว้น
ที่ระดับสูงของความสัมพันธ์ ที่ประหยัดของเขากลายเป็นคิด ในการ
paternalistic กรณีประเภท 1 และ 2 ยังคงรวมและภาษีในสำหรับชนิด
4 เป็นเกือบคงที่ในทุกระดับของความสัมพันธ์ หมายเหตุกรณีสองชนิด (ส่วน 2)
ซึ่งจะเท่ากับสหสัมพันธ์ของหนึ่งตรงกับขอบขวา
ของตัวเลข 1 และ 2.
เป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความสัมพันธ์ระหว่างระดับทักษะและการตั้งค่าเวลา
จนถึงขณะนี้เราได้ถือว่ากระจายสม่ำเสมอทุกประเภทหมายความว่า
ความสัมพันธ์ระหว่างระดับความสามารถและการตั้งค่าเวลาที่เป็นศูนย์ในขณะที่ใน
ส่วนแรกรุ่นสองประเภทสันนิษฐานพึ่งพาบวกที่สมบูรณ์แบบ
ระหว่างความสามารถและการตั้งค่าเวลา . แต่นี้อาจจะไม่ใช่กรณีนั้น สอง
ลักษณะอาจจะมีความสัมพันธ์ไม่สมบูรณ์ ในขณะเดียวกันการเปลี่ยน
สมมติฐานของความสัมพันธ์ที่ช่วยให้เราสามารถพิจารณาความทนทานของเรา
ผลที่เกี่ยวกับการกระจายของชนิด ตัวเลข 1 และ 2 ปัจจุบัน
อัตราภาษีในเรื่องการออมในกรณี welfarist และ paternalist กับ
ฟังก์ชันอรรถประโยชน์งาน CES
จากตัวเลขที่เราจะเห็นว่าผลของภาษีส่วนเพิ่มในเรื่องการออม
ที่มีประสิทธิภาพอย่างเป็นธรรมยกเว้นสำหรับประเภท 3. ในขณะที่ความสัมพันธ์ระหว่าง ระดับความสามารถและ
เวลาที่เพิ่มขึ้นการตั้งค่าหรือเป็นส่วนหนึ่งของประเภท 2 และ 3 ลดลง,
การบิดเบือนกับชนิด 3 เงินฝากออมทรัพย์เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญกับการตัดสินใจของทั้งสองชนิด
ของการตั้งค่าของรัฐบาล ในกรณี welfarist ชนิด 4 ยังคงบิดเบือน
โดยไม่คำนึงถึงโครงสร้างของเศรษฐกิจ ชนิดที่ 1 จะถูกบิดเบือนยังยกเว้น
ในระดับที่สูงมากของความสัมพันธ์ที่เงินฝากออมทรัพย์ของเขากลายเป็นเก็บภาษี ใน
กรณีที่บิดาประเภท 1 และ 2 ยังคงสำรองและภาษีในเรื่องการออมสำหรับประเภท
4 ได้รับการแก้ไขเกือบในทุกระดับของความสัมพันธ์ หมายเหตุกรณีที่สองชนิด (ส่วนที่ 2)
ซึ่งเทียบเท่ากับความสัมพันธ์ของหนึ่งในสอดคล้องกับขอบเขตที่ถูกต้อง
ของตัวเลข 1 และ 2
มันเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความสัมพันธ์ระหว่างระดับทักษะและ
ความชอบเวลาจนเราได้สันนิษฐานการกระจายสม่ำเสมอทุกประเภทหมายความว่า
ความสัมพันธ์ระหว่างระดับทักษะและเวลาการตั้งค่าเป็นศูนย์ ในขณะที่
ส่วนแรกสองประเภท แบบถือว่าสมบูรณ์แบบบวกการพึ่งพา
ระหว่างทักษะและความชอบครับ อย่างไรก็ตาม , นี้อาจเป็นกรณี ; 2
ลักษณะอาจจะเหนื่อยล้าความสัมพันธ์ .ในเวลาเดียวกัน , เปลี่ยน
สมมติฐานของความสัมพันธ์ที่ช่วยให้เราสามารถพิจารณาเสถียรภาพของผลของเรา
ที่มีต่อการกระจายของชนิด ตัวเลข 1 และ 2 ปัจจุบัน
ขอบภาษีการออมในคดี และ welfarist paternalist CES ฟังก์ชันอรรถประโยชน์ด้วย
.
จากตัวเลขที่เราสามารถเห็นผลลัพธ์ที่ได้สำหรับภาษีเพิ่มในเงินฝากออมทรัพย์
มีเสถียรภาพพอสมควร ยกเว้นประเภทที่ 3 .ขณะที่ความสัมพันธ์ระหว่างระดับทักษะและความชอบ
เพิ่มเวลา หรือเป็นเศษเสี้ยวของประเภทที่ 2 และ 3 ลดลง ประเภทออมทรัพย์ 3
บิดเบือนการตัดสินใจมากขึ้นอย่างมากกับทั้งสองชนิด
ของการตั้งค่าของรัฐบาล ใน welfarist คดีประเภทที่ 4 ยังคง undistorted
ไม่ว่าโครงสร้างของเศรษฐกิจ แบบที่ 1 เป็น undistorted ยกเว้น
ในระดับที่สูงมากของความสัมพันธ์ที่เงินฝากออมทรัพย์ของเขากลายเป็นเก็บภาษี ใน
กรณีบิดาชนิดที่ 1 และ 2 อยู่รวมและภาษีเป็นเงินออมสำหรับประเภท
4 เกือบจะคงที่ในทุกระดับของความสัมพันธ์ หมายเหตุสองประเภทคดี ( มาตรา 2 )
ซึ่งเทียบเท่ากับความสัมพันธ์ที่สอดคล้องกับขอบเขตของตัวเลข 1 และ 2 ถูก
.
มันคือ