Interactions between aquaculture an

Interactions between aquaculture and the environment remain a debated issue, especially in areas where the
aquaculture sector is still expanding, such as in the Mekong delta in Vietnam. In response to environmental concerns,
various eco-certification schemes have been introduced for seafood, aiming to improve production practices.
In order to reflect upon the criteria of these certification schemes, life cycle assessment (LCA) was
applied to conventional and certified extensive organic mangrove–shrimp farms in the lower Mekong. In total,
21 organic and 20 non-organic farms were included in the study for evaluation of effects on global warming
(including emissions from land transformation and occupation), eutrophication and acidification. Monte Carlo
simulations and random sampling were applied to aggregate contributing processes into results. The emissions
of greenhouse gasses per ton of shrimp produced were substantial for both groups, and almost solely caused
by the release of carbon during mangrove land transformation. Differences in the land area needed to support
shrimp production explain the discrepancy. Organic farms emitted less CO2-equivalents (eq.) than the nonorganic
farms in 75% of the Monte Carlo iterations. Acidification impacts were similar for the two groups, with
higher emissions from the non-organic farms in 67% of the iterations. Meanwhile, most mangrove-integrated
farms showed a net uptake of eutrophying substances, indicating that both types of mangrove–shrimp production
systems are nutrient limited. In order to put the results into perspective, a comparison with intensive and
semi-intensive shrimp farms was made. While the extensive mangrove–shrimp farms showed higher emissions
of CO2-eq. per ton shrimp produced (20 tons in average for organic and non-organic farms compared to 10 tons
from intensive/semi-intensive production), results indicated lower impacts in terms of both acidification and
eutrophication. We recommend LCA to be used as a central tool for identifying practices relevant for ecocertification
audits, including considerations for land use. However, a better understanding of the consequences
of land quality change and linkages to impacts at the ecosystem level e.g. effects on ecosystem services, is needed

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปฏิสัมพันธ์ระหว่างสัตว์น้ำและสิ่งแวดล้อมยังคงอยู่ ปัญหา debated โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ที่การสัตว์น้ำภาคจะยังคงขยายตัว เช่นปากแม่น้ำโขงในเวียดนาม ในการตอบสนองสิ่งแวดล้อมeco-รับรองแผนต่าง ๆ เพิ่มเข้ามาสำหรับอาหารทะเล มุ่งพัฒนาเกษตรกรรมแก้ไขเพื่อสะท้อนตามเงื่อนไขของแผนการรับรองเหล่านี้ การประเมินวัฏจักรชีวิต (LCA)ใช้ทั่วไป และได้รับการรับรองครอบคลุมอินทรีย์ชายเลน – ฟาร์มกุ้งในแม่น้ำโขง ทั้งหมด21 20 และอินทรีย์เกษตรอินทรีย์รวมอยู่ในการศึกษาเพื่อการประเมินผลกระทบต่อภาวะโลกร้อน(รวมถึงมลพิษจากแปลงที่ดินและอาชีพ), กรดและผลกระทบต่อ มอนติคาร์โลจำลองและสุ่มตัวอย่างใช้การรวมที่เอื้อต่อกระบวนการเป็นผล การปล่อยก๊าซเรือนกระจก ก๊าซต่อตันการผลิตกุ้งได้สำหรับทั้งกลุ่ม และเกิดเกือบเท่าโดยการปล่อยคาร์บอนในระหว่างการแปลงที่ดินป่าชายเลน ความแตกต่างในพื้นที่ที่ต้องสนับสนุนผลิตกุ้งอธิบายความขัดแย้ง เกษตรอินทรีย์ส่งออกน้อยกว่า CO2-เทียบเท่า (eq.) กว่าที่ nonorganicฟาร์มใน 75% ของการเกิดซ้ำที่มอนติคาร์โล ผลกระทบของกรดก็เป็นสำหรับกลุ่มสอง ด้วยสูงปล่อยจากฟาร์มไม่ใช่อินทรีย์ใน 67% ของการเกิดซ้ำ ในขณะเดียวกัน รวมป่าชายเลนมากที่สุดฟาร์มพบว่าการดูดซึมสุทธิสาร eutrophying ระบุที่ผลิตป่าชายเลน – กุ้งทั้งสองชนิดระบบมีสารอาหารจำกัด และเพื่อให้ผลภาพ การเปรียบเทียบกับการเร่งรัด และทำฟาร์มกุ้งกึ่งเข้มข้น ในขณะที่ฟาร์มกว้างขวางเลน – กุ้งที่แสดงขึ้นของ CO2 eq. ต่อตัน กุ้งผลิตเฉลี่ยสำหรับฟาร์มอินทรีย์ และไม่อินทรีย์เปรียบเทียบกับ 10 ตัน (20 ตันจากหนัก/กึ่ง-intensive ผลิต), ผลลัพธ์ระบุไว้ต่ำกว่าผลกระทบในแง่ของทั้งกรด และผลกระทบต่อ เราขอแนะนำ LCA ไปใช้เป็นเครื่องมือส่วนกลางสำหรับการระบุแนวทางปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับ ecocertificationตรวจสอบ รวมถึงข้อควรพิจารณาสำหรับการใช้ที่ดิน อย่างไรก็ตาม ความเข้าใจอันดีของผลกระทบของดิน เปลี่ยนแปลงคุณภาพและเชื่อมโยงกับผลกระทบต่อระบบนิเวศที่ระดับเช่นผลกระทบต่อระบบนิเวศบริการ จำเป็นต้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปฏิสัมพันธ์ระหว่างเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำและสิ่งแวดล้อมยังคงเป็นปัญหาที่ถกเถียงกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ที่
ภาคการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำจะยังคงขยายตัวเช่นในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงในเวียดนาม ในการตอบสนองต่อปัญหาสิ่งแวดล้อม
ต่างๆรูปแบบเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมได้รับการรับรองได้รับการแนะนำสำหรับอาหารทะเลมีเป้าหมายเพื่อปรับปรุงการปฏิบัติการผลิต.
เพื่อที่จะสะท้อนให้เห็นถึงเกณฑ์รับรองแผนเหล่านี้การประเมินวัฏจักรชีวิต (LCA) ถูก
นำไปใช้กับการชุมนุมและได้รับการรับรองป่าชายเลนอินทรีย์ที่กว้างขวาง -shrimp ฟาร์มในแม่น้ำโขงลดลง โดยรวมแล้ว
21 และ 20 อินทรีย์ฟาร์มที่ไม่ใช่อินทรีย์ถูกรวมอยู่ในการศึกษาการประเมินผลกระทบต่อภาวะโลกร้อน
(รวมถึงการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการเปลี่ยนแปลงที่ดินและการประกอบอาชีพ) eutrophication และกรด Monte Carlo
จำลองและการสุ่มแบบถูกนำไปใช้เพื่อรวมที่เอื้อต่อกระบวนการเข้าสู่ผล การปล่อย
ก๊าซเรือนกระจกต่อตันของกุ้งที่ผลิตเป็นอย่างมากสำหรับทั้งสองกลุ่มและเกือบจะก่อให้เกิดการ แต่เพียงผู้เดียว
จากการปล่อยคาร์บอนในช่วงการเปลี่ยนแปลงป่าชายเลนที่ดิน ความแตกต่างในพื้นที่ที่จำเป็นในการสนับสนุน
การผลิตกุ้งอธิบายความแตกต่าง เกษตรอินทรีย์ที่ปล่อยออกมาน้อย CO2 เทียบเท่า (EQ.) กว่า Nonorganic
ฟาร์มใน 75% ของการทำซ้ำ Monte Carlo ผลกระทบที่เป็นกรดมีความคล้ายคลึงกันสำหรับทั้งสองกลุ่มมี
การปล่อยก๊าซที่สูงขึ้นจากฟาร์มที่ไม่ใช่อินทรีย์ใน 67% ของซ้ำ ในขณะที่ส่วนใหญ่ป่าชายเลนแบบบูรณาการ
ฟาร์มพบว่ามีการดูดซึมสุทธิ eutrophying สารแสดงให้เห็นว่าทั้งสองประเภทของการผลิตป่าชายเลนกุ้ง
ระบบสารอาหาร จำกัด เพื่อที่จะนำผลที่ได้ในมุมมองเปรียบเทียบกับที่เข้มข้นและ
ฟาร์มกุ้งกึ่งเข้มข้นที่ถูกสร้างขึ้น ในขณะที่ฟาร์มกุ้งป่าชายเลนที่กว้างขวางแสดงให้เห็นว่าการปล่อยก๊าซที่สูงขึ้น
ของ CO2-EQ ต่อกุ้งตันผลิต (20 ตันเฉลี่ยสำหรับฟาร์มอินทรีย์และไม่ใช่อินทรีย์เมื่อเทียบกับ 10 ตัน
จากการผลิตอย่างเข้มข้น / กึ่งเข้มข้น) ผลการวิจัยผลกระทบที่ลดลงทั้งในแง่ของความเป็นกรดและ
eutrophication เราขอแนะนำให้ LCA จะถูกใช้เป็นเครื่องมือกลางในการระบุการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องสำหรับ ecocertification
การตรวจสอบรวมถึงการพิจารณาสำหรับการใช้ประโยชน์ที่ดิน แต่มีความเข้าใจที่ดีขึ้นของผลกระทบ
ของการเปลี่ยนแปลงที่ดินที่มีคุณภาพและการเชื่อมโยงผลกระทบที่มีผลกระทบในระดับระบบนิเวศเช่นในการให้บริการของระบบนิเวศเป็นสิ่งจำเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปฏิสัมพันธ์ระหว่างการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำและสภาพแวดล้อมที่ยังคงเป็นปัญหาถกเถียงกัน โดยเฉพาะในพื้นที่ที่ภาคเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำที่ยังคงขยายตัว เช่น ในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงในเวียดนาม ในการตอบสนองต่อความกังวลด้านสิ่งแวดล้อมรูปแบบการรับรอง ECO ต่างๆได้รับการแนะนำสำหรับอาหารทะเล เป้าหมายเพื่อปรับปรุงการปฏิบัติการผลิตเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงมาตรฐานของโครงการออกใบรับรองเหล่านี้ การประเมินวัฏจักรชีวิตผลิตภัณฑ์ ( LCA ) คือใช้แบบปกติ และได้รับการรับรองเกษตรอินทรีย์ป่าชายเลนกว้างขวางและนากุ้งในแม่น้ำโขงที่ลดลง ในรวมอินทรีย์และที่ไม่ใช่อินทรีย์ฟาร์ม 20 21 ถูกรวมอยู่ในการศึกษาเพื่อประเมินผลกระทบต่อภาวะโลกร้อน( รวมถึงการปล่อยก๊าซจากแปลงที่ดินและอาชีพ ) , บานชื่น และกรด . มอนเต้คาร์โลการจำลองและการประยุกต์รวมให้เกิดกระบวนการในผลลัพธ์ การปล่อยก๊าซของก๊าซเรือนกระจกต่อตันของกุ้งที่ผลิตมากสำหรับทั้งสองกลุ่ม และเกือบจะเกิดแต่เพียงผู้เดียวโดยการปล่อยคาร์บอนในดินป่าชายเลน การเปลี่ยนแปลง ความแตกต่างในพื้นที่ต้องการที่จะสนับสนุนการผลิตกุ้งอธิบายความแตกต่าง ฟาร์มเกษตรอินทรีย์ที่ปล่อย CO2 น้อยกว่าเทียบเท่า ( อีคิว ) กว่า nonorganicฟาร์มใน 75% ของ Monte Carlo ซ้ำ . ผลกระทบทางเหมือนกันทั้ง 2 กลุ่มปล่อยจากที่สูงไม่อินทรีย์ในฟาร์ม 67 % ของการทำซ้ำ . ขณะที่ส่วนใหญ่ป่าชายเลนแบบบูรณาการฟาร์ม พบว่ามีการ eutrophying สุทธิสาร ระบุว่า ทั้งสองประเภทของป่าชายเลน–กุ้งระบบที่มีสารอาหารจำกัด เพื่อใส่ผลลัพธ์ในมุมมอง การเปรียบเทียบกับ เข้มข้น และกึ่งเข้มข้น กุ้งได้ ในขณะที่ป่าชายเลนที่กว้างขวางและมีการปล่อยกุ้งสูงขึ้นco2-eq. ต่อตันของกุ้งที่ผลิต ( 20 ตัน เฉลี่ยสำหรับอินทรีย์และอินทรีย์ที่ไม่ใช่ฟาร์มเมื่อเทียบกับ 10 ตันจากเข้มข้น / กึ่งการผลิตอย่างเข้มข้น ) พบผลกระทบต่ำทั้งในแง่ของกรดและบานชื่น . เราขอแนะนำวิธีการที่จะใช้เป็นเครื่องมือในการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับ ecocertification กลางสำหรับการระบุการตรวจสอบรวมถึงการพิจารณาสำหรับการใช้ประโยชน์ที่ดิน อย่างไรก็ตาม ความเข้าใจที่ดีขึ้นของผลกระทบที่ดินคุณภาพเปลี่ยนและเชื่อมโยงกับผลกระทบในระดับระบบนิเวศ ผลกระทบ เช่น ในบริการของระบบนิเวศ คือ ต้องการ