after which phialides developed on

after which phialides developed on hyphae in single or in opposite directions or formed in verticils with conidia adhering in heads, similar to early descriptions (Pettit, 1895; Petch, 1936). The dominant modes of conidiogenesis in the Clavicipitaceae have been shown as enteroblastic (phialidic) and holoblastic, with sympodial proliferation (Seifert and Gams, 2001).

ระยะเวลาของการงอกและการเจริญเติบโตของ ascospore บนธาตุอาหาร อย่างเช่น SDAY agar ที่มีผลต่อลักษณะของ conidia และ conidiogenous cells บนเส้นใยที่หุ้ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลังจากที่พัฒนาบน hyphae ในครั้งเดียว หรือ ในทิศทางตรงข้าม phialides หรือเกิดใน verticils กับ conidia ที่ยึดมั่นในหัว คล้ายกับคำอธิบายเริ่มต้น (Pettit ปีค.ศ. 1895 เพื่อ เพชร 1936) โหมดหลักของ conidiogenesis ใน Clavicipitaceae ได้ถูกแสดงเป็น enteroblastic (phialidic) และ holoblastic มีการงอก sympodial (หลายและ Gams, 2001)ระยะเวลาของการงอกและการเจริญเติบโตของ ascospore บนธาตุอาหารอย่างเช่น SDAY agar ที่มีผลต่อลักษณะของ conidia และ conidiogenous เซลล์บนเส้นใยที่หุ้ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากที่ phialides พัฒนาบนเส้นใยในเดียวหรือในทิศทางตรงข้ามหรือเกิดขึ้นใน verticils กับสปอร์ยึดมั่นอยู่ในหัวคล้ายกับรายละเอียดในช่วงต้น (เพอร์ตี้, 1895; เพชร, 1936) โหมดที่โดดเด่นของ conidiogenesis ใน Clavicipitaceae ที่ได้รับการแสดงให้เห็นว่า enteroblastic (phialidic) และ holoblastic มีการขยาย sympodial (Seifert และ Gams, ascospore บนธาตุอาหารอย่างเช่น SDAY อาหารเลี้ยงเชื้อที่มีผลต่อลักษณะของสปอร์และเซลล์ conidiogenous บนเส้นใยที่หุ้ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลังจากที่ phialides พัฒนาเส้นใยเดี่ยว หรือ ในทิศทางตรงกันข้าม หรือเกิดขึ้นใน verticils กับโคนิการยึดมั่นในหัว คล้ายกับต้นอธิบาย ( เปอ 1895 ; เพชร , 1936 ) โหมดเด่นของ conidiogenesis ใน clavicipitaceae ได้ถูกแสดงเป็น enteroblastic ( phialidic ) และ holoblastic ที่มีการแพร่กระจาย ( sympodial ไซเฟิร์ตและ Gams , 2001 ) .

ระยะเวลาของการงอกและการเจริญเติบโตของ ascospore บนธาตุอาหารอย่างเช่น sday วุ้นที่มีผลต่อลักษณะของโคนิและ conidiogenous เซลล์บนเส้นใยที่หุ้ม