S: StatueP: I met a man who was tra

S: Statue
P: I met a man who was traveling from an old, distant country
He told me that in his country there were two pillars made of stone
They stand in the dessert, and an object lays near them, buried in the sand
It is an almost buried statue of a frowning man
His countenance is a cruel, angry sort of sneer
This countenance is how the sculpture felt towards the man
These feelings are all that show of the long dead people
It is the sculptors feelings which are left after all this time
On the stand which the statue sat are these words
“My name is Ozymandias, King of kings,
Look at everything I have accomplished, how great I am and how inferior you are”
Everything that once surrounded the statue is gone
His kingdom and civilization is gone, only the statue remains
All that is really left is sand
L: Imagery, Allegory, Tone
O: A statue in the dessert of a long dead and long hated king
T: solemn, poignant, blunt
T: Far in the future it will not be what you accomplished that is remembered, but who you were as a person.
T: His name being the title, and all that is really left is his name and the negative emotions associated with it.
S: The man who was recounting a travelers tale

Paragraph:

Percy Bysshe Shelly’s “Ozymandias” takes imagery to pull together a picture which highlights a true tragedy driven by human nature, the tragedy of one caring only for materialistic accomplishments whilst leaving behind a hated and bitter legacy, for it is actually only who they are that is remembered in the end. Using the desolate and empty expanse of desert, Shelly paints a poignant image of a material world that has fallen into a forgotten disrepair. Rising from these tombs of sand is a sneering statue with the inscription of a once great king, though it is only his horrid, hated face that remains. Despite a clear etching of his greatness, the image of the broken, angry statue all alone in the desert sets the scene for Shelly’s theme. It is through this drowned, fractured desolation that the contrast is truly shown, for all his grandeur is gone, all that remains is the sculptor’s projected feelings of the people. This being obvious feelings of disgust and hate, that is all that the “King of kings” is remembered for. In this manner, the image Shelly paints truly encompasses the theme, for as the reader is left with the image of a man twisted by fate, they are able to see through Shelly’s vibrant illustration that what matters in the end is not what one accomplishes, but the character of the one who exists.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

S:รูปปั้นP:ฉันไปตามคนเดินทางจากประเทศห่างไกล เก่า เขาบอกว่า ในประเทศของเขามีสองเสาทำด้วยหิน พวกเขายืนในขนม และวัตถุวางใกล้พวกเขา ฝังอยู่ในทราย เป็นเทพีคนบึ้งที่เกือบฝัง สนับสนุนของเขามีการจัดเรียงที่โหดร้าย โกรธของ sneer สนับสนุนนี้จะรู้สึกว่างานประติมากรรมต่อคน ความรู้สึกเหล่านี้จะแสดงว่าคนตายนานแล้ว มันเป็นความรู้สึกนี้ที่เหลือหลังจากเวลานี้ บนขาตั้งซึ่งรูปปั้นนั่งเป็นเหล่าคำ "ชื่อของฉันคือ Ozymandias กษัตริย์แห่งกษัตริย์ ดูทุกอย่างที่ฉันทำสำเร็จ วิธีมากฉัน และน้อยว่าคุณจะ" ทุกสิ่งที่ล้อมรอบรูปปั้นครั้งเดียวหาย พระราชอาณาจักรและอารยธรรมหาย รูปปั้นเท่านั้นยังคง ทั้งหมดที่เหลือจริง ๆ คือทรายL:ภาพ อุปมานิทัศน์ เสียงO: รูปปั้นในขนมพระตายยาว และยาว hatedT:กำลังบุด ประจำ ทื่อT:กำลังไกลในอนาคตจะสามารถจดจำสิ่งที่คุณทำได้คือ แต่ที่คุณเป็นผู้T:กำลังพระนามที่เป็นชื่อเรื่อง และทั้งหมดที่เป็นจริง ๆ เหลืออยู่ชื่อของเขาและอารมณ์เชิงลบที่เกี่ยวข้องS:คนถูก recounting เรื่องนักท่องเที่ยว ย่อหน้า: Percy Bysshe ชาย "Ozymandias" จะถ่ายจะดึงรูปที่ไฮไลท์โศกนาฏกรรมจริงที่ขับเคลื่อน โดยธรรมชาติมนุษย์ ด้วยกัน โศกนาฏกรรมหนึ่งดูแลเฉพาะสำเร็จเป็นรูปธรรมขณะที่ออกจากหลังมรดก hated และขม มันเป็นจริงเท่านั้นที่พวกเขาที่จะจำในสุด ใช้บริการอ้างว้าง และว่างเปล่าของทะเลทราย ชายวาดรูปประจำของโลกวัสดุที่ตกลงโทรมลืม ไรซิ่งจากสุสานเหล่านี้ของทรายเป็นรูปปั้น sneering กับจารึกของกษัตริย์ดีครั้งเดียว แม้ว่าจะเป็นเฉพาะ horrid, hated ใบหน้าของเขาที่ยังคงอยู่ แม้ มีการกัดที่ชัดเจนของความยิ่งใหญ่ของเขา ภาพแตก โกรธรูปปั้นอยู่คนเดียวในทะเลทรายตั้งฉากในรูปแบบของชาย โดยนี้จม ไร้ผู้คน fractured ที่แท้จริงจะแสดงความคมชัด รู้สึกของเขาเป็นไป ทั้งหมดเหลืออยู่ของประติมากรคาดการณ์ความรู้สึกของคน นี้เป็นความรู้สึกชัดเจนความขยะแขยงน่าเกลียด ซึ่งเป็นที่ "กษัตริย์แห่งกษัตริย์" จะจำ ในลักษณะนี้ รูปชายสีอย่างแท้จริงครอบคลุมรูปแบบ สำหรับเป็นอ่านเป็นซ้ายกับภาพชายบิด โดยชะตากรรม พวกเขาจะสามารถดูผ่านภาพอันมีชีวิตชีวาของชายว่า สิ่งสำคัญในตอนท้ายไม่สิ่งหนึ่งสำเร็จ แต่ตัวละครที่หนึ่งที่มีอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

P : S : รูปปั้นผมเจอคนที่ได้เดินทางจากเก่า ห่างไกลประเทศ
เขาบอกว่าในประเทศของเขามี 2 เสาทำจากหิน
พวกเขายืนอยู่ในของหวาน และวัตถุที่วางใกล้ๆ ที่ฝังอยู่ในทราย
มันเป็นรูปปั้นของมุ่ย ผู้ชายเกือบฝัง
หน้าตาของเขาคือโหดร้าย เรียงโกรธสีหน้ายิ้มเยาะ
นี่คือประติมากรรมรู้สึกผิดต่อผู้ชาย
ความรู้สึกเหล่านี้ทั้งหมดที่แสดงของยาวคนตาย
เป็นประติมากรความรู้สึกซึ่งถูกทิ้งไว้ตลอดเวลา
บนขาตั้งซึ่งนั่งเป็นรูปปั้นเหล่านี้คำ
" ฉันชื่อ ซีแมนเดียส กษัตริย์แห่งกษัตริย์
ดูทุกอย่างที่ผมมีได้ วิธีที่ดีที่ฉันและวิธีการที่ด้อยกว่าคุณ "
ทุกอย่างที่เคยล้อมรอบรูปปั้นหายไป
อาณาจักรของเขาและอารยธรรมหายไปเพียงรูปปั้นยังคง
ทั้งหมดที่ถูกทิ้งเป็นทราย
L : ภาพ , ชาดก , โทน
o : รูปปั้นในของหวานของที่ตายไปนานแล้วและเกลียดกษัตริย์
T : เคร่งขรึม , ฉุน , ทู่
T : ไกลในอนาคตมันจะไม่เป็นสิ่งที่คุณได้ ที่จำได้ แต่ที่ คุณเป็นคน .
t : ชื่อของเขาเป็นชื่อ และทุกคนที่เป็นซ้ายเป็นชื่อของเขา และอารมณ์เชิงลบที่เกี่ยวข้องกับมัน .
s :คนที่เป็นนักเล่านิทานวรรค :



เพอร์ซี่บิชเชลลี่ " ซีแมนเดียส " ใช้ภาพเพื่อดึงภาพที่เน้นที่แท้จริงของโศกนาฏกรรมที่ขับเคลื่อน โดยธรรมชาติของมนุษย์ , โศกนาฏกรรมของการดูแลเพียงรูปธรรมความสำเร็จในขณะที่ทิ้งมรดกและเกลียดชังขม มันเป็นจริงเพียงพวกเขาคือใคร ที่จำได้ในตอนจบใช้เป็นที่รกร้างและว่างเปล่าห้วงของทะเลทราย เชลลี่ สีภาพสะเทือนอารมณ์ของวัสดุที่โลกได้ลดลงเป็นลืม สภาพทรุดโทรม เพิ่มขึ้นจากหลุมฝังศพของทรายเป็นรูปปั้นหัวเราะเยาะกับจารึกของกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่สักครั้ง แม้ว่ามันเป็นเพียงของเขาน่ากลัวมาก เกลียดใบหน้านั้นยังคง แม้จะมีภาพที่ชัดเจนของความยิ่งใหญ่ของเขา ภาพที่แตกโกรธรูปปั้นทั้งหมดคนเดียวในทะเลทรายชุดฉากเชลลี่ ธีม มันผ่านการจมน้ำ หักที่ความคมชัดอย่างแท้จริงแสดงให้บารมีของเขาทั้งหมดก็หายไป สิ่งที่ยังคงเป็นประติมากร ฉาย ความรู้สึกของคน มันเป็นความรู้สึกที่ชัดเจนของการรังเกียจและเกลียด นั่นคือทั้งหมดที่ " King of Kings " จดจำ ในลักษณะนี้ภาพเชลสีอย่างแท้จริงครอบคลุมรูปแบบ เพราะผู้อ่านจะไม่เหลือภาพของผู้ชายบิดโดยโชคชะตา พวกเขาจะสามารถดูผ่านเชลลี่สดใสภาพประกอบเรื่องในตอนจบจะไม่สิ่งหนึ่งสำเร็จ แต่ตัวของคนที่อยู่