1 Why We Crave Horror Movies--By St

1

Why We Crave Horror Movies--By Stephen King

I think that we’re all mentally ill; those of us outside the asylums only hide it a little better – and maybe not all that much better, after all. We’ve all known people who talk to themselves, people who sometimes squinch their faces into horrible grimaces when they believe no one is watching, people who have some hysterical fear – of snakes, the dark, the tight place, the long drop . . . and, of course, those final worms and grubs that are waiting so patiently underground.

When we pay our four or five bucks and seat ourselves at tenth-row center in a theater showing a
horror movie, we are daring the nightmare.

Why? Some of the reasons are simple and obvious. To show that we can, that we are not afraid, that we can ride this roller coaster. Which is not to say that a really good horror movie may not surprise a scream out of us at some point, the way we may scream when the roller coaster twists through a complete 360 or plows through a lake at the bottom of the drop. And horror movies, like roller coasters, have always been the special province of the young; by the time one turns 40 or 50, one’s appetite for double twists or 360-degree loops may be considerably depleted.

We also go to re-establish our feelings of essential normality; the horror movie is innately conservative, even reactionary. Freda Jackson as the horrible melting woman in Die, Monster, Die! confirms for us that no matter how far we may be removed from the beauty of a Robert Redford or a Diana Ross, we are still light-years from true ugliness.

And we go to have fun.

Ah, but this is where the ground starts to slope away, isn’t it? Because this is a very peculiar sort of fun, indeed. The fun comes from seeing others menaced – sometimes killed. One critic has suggested that if pro football has become the voyeur’s version of combat, then the horror film has become the modern version of the public lynching.

It is true that the mythic “fairy-tale” horror film intends to take away the shades of grey . . . . It urges us to put away our more civilized and adult penchant for analysis and to become children again, seeing things in pure blacks and whites. It may be that horror movies provide psychic relief on this level because this invitation to lapse into simplicity, irrationality and even outright madness is extended so rarely. We are told we may allow our emotions a free rein . . . or no rein at all.

If we are all insane, then sanity becomes a matter of degree. If your insanity leads you to carve up women like Jack the Ripper or the Cleveland Torso Murderer, we clap you away in the funny farm (but neither of those two amateur-night surgeons was ever caught, heh-heh-heh); if, on the other hand, your insanity leads you only to talk to yourself when you’re under stress or to pick your nose on your morning bus, then you are left alone to go about your business . . . though it is doubtful that you will ever be invited to the best parties.

The potential lyncher is in almost all of us (excluding saints, past and present; but then, most saints have been crazy in their own ways), and every now and then, he has to be let loose to scream and roll around in the grass. Our emotions and our fears form their own body, and we recognize that it demands its own exercise to maintain proper muscle tone. Certain of these emotional muscles are accepted – even exalted – in civilized society; they are, of course, the emotions that tend to maintain the status quo of civilization itself. Love, friendship, loyalty, kindness -- these are all the emotions that we applaud, emotions that have been immortalized in the couplets of Hallmark cards and in the verses (I don’t dare call it poetry) of Leonard Nimoy.

When we exhibit these emotions, society showers us with positive reinforcement; we learn this even before we get out of diapers. When, as children, we hug our rotten little puke of a sister and give her a kiss, all the aunts and uncles smile and twit and cry, “Isn’t he the sweetest little thing?” Such coveted treats as chocolate-covered graham crackers often follow. But if we deliberately slam the rotten little puke of a sister’s fingers in the door, sanctions follow – angry remonstrance from parents, aunts and uncles; instead of a chocolate-covered graham cracker, a spanking.

But anticivilization emotions don’t go away, and they demand periodic exercise. We have such “sick” jokes as, “What’s the difference between a truckload of bowling balls and a truckload of dead babies?” (You can’t unload a truckload of bowling balls with a pitchfork . . . a joke, by the way, that I heard originally from a ten-year-old.) Such a joke may surprise a laugh or a grin out of us even as we recoil, a possibility that confirms the thesis: If we share a brotherhood of man, then we also share an insanity of man. None of which is intended as a defense of either the sick joke or insanity but merely as an explanation of why the best horror films, like the best fairy tales, manage to be reactionary, anarchistic, and revolutionary all at the same time.

The mythic horror movie, like the sick joke, has a dirty job to do. It deliberately appeals to all that is worst in us. It is morbidity unchained, our most base instincts let free, our nastiest fantasies realized . . . and it all happens, fittingly enough, in the dark. For those reasons, good liberals often shy away from horror films. For myself, I like to see the most aggressive of them – Dawn of the Dead, for instance – as lifting a trap door in the civilized forebrain and throwing a basket of raw meat to the hungry alligators swimming around in that subterranean river beneath.

Why bother? Because it keeps them from getting out, man. It keeps them down there and me up here. It was Lennon and McCartney who said that all you need is love, and I would agree with that.

As long as you keep the gators fed.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1 ทำไมเราอยากภาพยนตร์สยองขวัญ - โดย Stephen King ผมคิดว่า เรากำลังป่วยทั้งใจ พวกเราอยู่ asylums เฉพาะซ่อนมันน้อย ดี – และอาจจะไม่ทั้งหมดที่ ดี หลังจากทั้งหมด เราทั้งหมดรู้จักผู้ที่พูดคุยกับตัวเอง คนบางคนกลัวบาง hysterical – งู มืด แน่น นานมี squinch ดูหน้าเป็น grimaces น่ากลัวเมื่อพวกเขาเชื่อว่าไม่มีใครปล่อย...และ แน่นอน เหล่าสุดท้ายหนอน และ grubs ที่ กำลังรอให้ทนใต้ดิน เมื่อเราจ่ายของเราสี่ หรือห้า bucks และที่นั่งตนเองที่ศูนย์แถวสิบแสดงโรงละครเป็นภาพยนตร์สยองขวัญ เรามีอันฝันร้าย ทำไม สาเหตุได้ง่าย และชัดเจน แสดงว่า ว่า เราไม่กลัว ที่ที่เราสามารถนั่งรถไฟเหาะตีลังกานี้ ซึ่งจะไม่พูดว่า ภาพยนตร์สยองขวัญที่ดีอาจแปลกใจกรี๊ดจากเราในบางจุด วิธีเราอาจร้องเมื่อรถไฟเหาะตีลังกาบิดผ่าน 360 สมบูรณ์ หรือ plows ผ่านทะเลสาบที่ด้านล่างของแบบหล่น และหนังสยองขวัญ เช่นลูกกลิ้งช็อบ มีจังหวัดพิเศษของหนุ่มสาว โดยเวลาหนึ่งจะ 40 หรือ 50 อาหารของคู่บิดหรือวนรอบ 360 องศาอาจมีมากพร่อง เรายังไปสร้างความรู้สึกของเราสำคัญ normality ใหม่ ภาพยนตร์สยองขวัญจะหัวเก่า innately แม้ในเชิง Freda Jackson เป็นผู้หญิงละลายน่ากลัวในชีวิต สัตว์ประหลาด ตาย ยืนยันเราไม่เท่าใดเราอาจถูกลบออกจากความงามของโรเบิร์ตเรดฟอร์ดหรือไดอาน่ารอสส์ เรายังคง light-years จากน่าเกลียดจริง และเราไปสนุก อา แต่นี้เป็นที่ดินเริ่มลาด ไม่มัน เพราะนี้เป็นการเรียงลำดับแปลกประหลาดมากของความสนุกสนาน แน่นอน สนุกมาเห็น menaced – บางครั้งฆ่าผู้อื่น นักวิจารณ์คนหนึ่งได้แนะนำที่ถ้าฟุตบอล pro เป็น รุ่นของ voyeur ของการต่อสู้ จาก นั้นภาพยนตร์สยองขวัญได้กลายเป็น รุ่นทันสมัยของ lynching สาธารณะ มันเป็นความจริงที่ภาพยนตร์สยองขวัญ "fairy-tale" mythic ตั้งใจนำเฉดสีของสีเทา... มันขอก่อนส่งกลับเราเอาใจใส่เรามากกว่าอารย และผู้ใหญ่สำหรับวิเคราะห์ย้าย และกลายเป็น เด็กอีกครั้ง เห็นสิ่งบริสุทธิ์ดำและขาว อาจเป็นได้ว่า ภาพยนตร์สยองขวัญให้บรรเทา psychic ระดับนี้เนื่องจากขยายนี้เชิญไปล่วงเลยเป็นความเรียบง่าย irrationality และบ้าได้ทันทีจึงไม่ค่อย เราจะบอกว่า เราอาจทำให้อารมณ์ของเราบังเหียนฟรี...หรือวิธีการควบคุมไม่ทั้งหมด ถ้าเราเป็นบ้าทั้งหมด จากนั้นสติเป็น เรื่องขององศา ถ้าคุณบ้านำแกะขึ้นผู้หญิงชอบแจ็คเดอะริปเปอร์หรือฆาตกรแล้วคลีฟแลนด์ เราตบคุณเก็บในฟาร์มตลก (แต่ไม่ surgeons สมัครเล่นคืนที่สองเคยถูกจับ heh heh heh); ถ้า คง บ้าของคุณนำคุณเพียง การพูดคุยกับตัวเองเมื่อคุณอยู่ภายใต้ความเครียด หรือ เพื่อรับจมูกของคุณบนรถบัสตอนเช้าของคุณ แล้วคุณจะเหลือคนเดียวไปเกี่ยวกับธุรกิจของคุณ...แม้ว่าจะเป็นหนี้สงสัยสูญว่า คุณจะเคยได้รับเชิญไปงานเลี้ยงสุด Lyncher อาจเป็นเกือบทั้งหมดของเรา (ยกเว้นนัก บุญ ในอดีตและปัจจุบัน แต่แล้ว นักบุญใหญ่ได้บ้าในวิธีของตนเอง), และทุกขณะนี้แล้ว เขาจะปล่อยให้หลวมเพื่อร้อง และเกลือกในหญ้า อารมณ์ของเราและความกลัวของเราเป็นตัวตน และเรารู้ว่า มันต้องออกกำลังกายของตนเองเพื่อรักษาโทนของกล้ามเนื้อเหมาะสม ของกล้ามเนื้อเหล่านี้อารมณ์รับ – แม้ทรงยกย่อง – อารยสังคม พวกเขาได้ แน่นอน อารมณ์ที่มักจะรักษาสภาพของอารยธรรมนั้น ความรัก มิตรภาพ ความภักดี เมตตา - เหล่านี้มีทุกอารมณ์ที่เราตบมือ อารมณ์ที่ immortalized การ couplets ไพ่จุดเด่น และข้อ (ผมไม่กล้าเรียกว่าบทกวี) ของ Leonard Nimoy เมื่อเราแสดงอารมณ์เหล่านี้ สังคม showers เรา มีการเสริมแรงทางบวก เราเรียนรู้ซึ่งก่อนที่เราได้รับจากผ้าอ้อม เมื่อ เด็ก เรากอดเรา puke น้อยเน่าของน้อง และให้เธอจูบ และทั้งหมด aunts และลุงยิ้ม และอะไร ร้องไห้ "ไม่ใช่เขาสิ่งเล็กน้อยรสหวาน" เช่น coveted ปฏิบัติครอบคลุมช็อกโกแลตเกรแฮมตังบ่อยต่อไปนี้ แต่ถ้าเราตั้งใจสแล puke น้อยเน่าของนิ้วมือของพี่น้องในประตู ลงโทษ ตาม – remonstrance โกรธจากพ่อแม่ aunts และ ลุง แทนที่จะเป็นช็อคโกแลครอบคลุมเกรแฮมตัง การตบ แต่อารมณ์ anticivilization ไม่หายไป และพวกเขาต้องออกกำลังกายเป็นครั้งคราว เรามีเรื่องตลกเช่น "ป่วย" เป็น "อะไรคือความแตกต่างระหว่าง truckload ลูกโบว์ลิ่งและ truckload ของทารกตาย (คุณไม่สามารถยกเลิกการโหลด truckload ลูกโบว์ลิ่งกับ pitchfork...ตลก โดยวิธี ที่ฉันได้ยินครั้งแรกจากการสิบปี ได้) ตลกดังกล่าวอาจแปลกใจหัวเราะหรือรอบ ๆ ไร้จากเราแม้ในขณะเรา recoil ความเป็นไปได้การยืนยันผลงาน: ถ้าเราแบ่งปันพี่น้องของคน แล้วเรายังใช้ความบ้าของมนุษย์ได้ ไม่มีผู้ใดมีไว้ป้องกันป่วยตลกหรือบ้า แต่แค่ เป็นคำอธิบายว่าทำไมภาพยนตร์สยองขวัญดีที่สุด เช่นนิทานนางฟ้าสุด จัดการจะในเชิง anarchistic และปฏิวัติทั้งหมดในเวลาเดียว ภาพยนตร์สยองขวัญ mythic เช่นตลกป่วย งานสกปรกไม่ได้ ตั้งใจจะขอร้องให้ที่เลวร้ายที่สุดเรา มี morbidity unchained สัญชาตญาณพื้นฐานที่สุดของเราให้ฟรี fantasies หมู่ nastiest ของเรารับรู้... และทั้งหมดที่เกิด ขึ้น fittingly พอ ในมืด สำหรับเหตุผลที่ แห่งดีมักอายจากภาพยนตร์สยองขวัญ ตัวเอง ผมอยาก เห็นที่ก้าวร้าวที่สุดของพวกเขา – รุ่งอรุณของคนตาย ตัวอย่าง– ยกประตูกับดักใน forebrain อารย และโยนตะกร้าอาหารเลี่ยงหิวน้ำสถานที่แม่น้ำใต้พื้นดินใต้ อยู่ทำไม เพราะมันทำให้พวกเขาจากการ ผู้ชาย มันทำให้ลงไปข้างล่าง และผมที่นี่ มันเป็นเลนนอน และแม็กคาร์ตนีย์ที่กล่าวว่า ทั้งหมดที่คุณต้องความรัก และฉันจะยอมรับกับ ตราบใดที่คุณ gators เลี้ยงไว้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1 ทำไมเรา Crave ภาพยนตร์สยองขวัญ - โดยสตีเฟนคิงผมคิดว่าเราทุกคนป่วยเป็นโรคจิต; คนของเราออกไปข้างนอกโรงพยาบาลเท่านั้นซ่อนมันเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ดีกว่า - และอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีมากหลังจากทั้งหมด เราได้รู้จักกันทุกคนที่พูดคุยกับตัวเองคนที่บางครั้ง squinch ใบหน้าของพวกเขาเป็น grimaces น่ากลัวเมื่อพวกเขาเชื่อว่าไม่มีใครจะดูคนที่มีความกลัวตีโพยตีพาย - งูเข้มสถานที่แน่นยาวลดลง . . และแน่นอนผู้หนอนด้วงสุดท้ายและที่กำลังรอเพื่อให้อดทนใต้ดิน. เมื่อเราจ่ายสี่หรือห้า bucks และที่นั่งตัวเองที่ศูนย์สิบแถวของเราในโรงละครแสดงภาพยนตร์สยองขวัญที่เราจะกล้าฝันร้าย. ทำไม? บางส่วนของเหตุผลที่มีความเรียบง่ายและชัดเจน แสดงให้เห็นว่าเราสามารถที่เราจะไม่กลัวว่าเราสามารถนั่งรถไฟเหาะนี้ ซึ่งไม่ได้ที่จะบอกว่าหนังสยองขวัญที่ดีจริงๆอาจจะไม่แปลกใจที่เสียงกรีดร้องจากเราในบางจุดวิธีที่เราอาจจะกรีดร้องเมื่อบิดรถไฟเหาะผ่านสมบูรณ์ 360 หรือไถผ่านทะเลสาบที่ด้านล่างของลดลง และหนังสยองขวัญเหมือนรถไฟเหาะได้เสมอจังหวัดพิเศษของหนุ่ม; . ตามเวลาหนึ่งจะเปิด 40 หรือ 50 ความอยากอาหารอย่างใดอย่างหนึ่งสำหรับบิดคู่หรือลูป 360 องศาอาจจะหมดลงอย่างมากนอกจากนี้เรายังไปสร้างใหม่ความรู้สึกของเราปกติที่สำคัญ; หนังสยองขวัญเป็นอนุรักษ์นิยม แต่กำเนิดแม้อนุรักษ์ Freda แจ็คสันเป็นผู้หญิงที่น่ากลัวละลายใน Die, มอนสเตอร์, ตาย! สำหรับเรายืนยันว่าไม่ว่าจนถึงขณะนี้เราอาจจะถูกลบออกจากความงามของ Robert Redford หรือไดอาน่ารอสส์ไม่เรายังคงเป็นปีแสงจากความน่ากลัวที่แท้จริง. และเราจะไปมีความสุข. อ่า แต่นี่คือที่พื้นดินจะเริ่มต้น เพื่อความลาดชันไปไม่ได้หรือไม่ เพราะนี่คือการจัดเรียงที่แปลกมากของความสนุกแน่นอน สนุกมาจากการได้เห็นคนอื่น ๆ ที่คุกคาม - ฆ่าบางครั้ง นักวิจารณ์คนหนึ่งได้แนะนำว่าถ้าฟุตบอลอาชีพได้กลายเป็นรุ่นถ้ำมองของการต่อสู้แล้วหนังสยองขวัญได้กลายเป็นรุ่นที่ทันสมัยของศาลเตี้ยสาธารณะ. มันเป็นความจริงว่าเทพนิยาย "เทพนิยาย" หนังสยองขวัญตั้งใจที่จะนำมาใช้ร่มเงาของ สีเทา . . . มันเรียกร้องให้เราที่จะนำไปของเรามากขึ้นอารยะและชอบผู้ใหญ่สำหรับการวิเคราะห์และการที่จะกลายเป็นเด็กอีกครั้งที่เราได้เห็นในสิ่งที่คนผิวดำและคนผิวขาวบริสุทธิ์ อาจเป็นได้ว่าหนังสยองขวัญช่วยบรรเทาพลังจิตในระดับนี้เพราะคำเชิญนี้จะหมดอายุลงในความเรียบง่ายเหตุผลและความบ้าคลั่งทันทีแม้จะขยายออกไปเพื่อให้ไม่ค่อย เราจะบอกเราอาจจะช่วยให้อารมณ์ของเราบังเหียนฟรี . . หรือบังเหียนที่ทุกคน. ถ้าเราจะบ้าทั้งหมดแล้วสติกลายเป็นเรื่องของการศึกษาระดับปริญญา ถ้าบ้าของคุณจะนำคุณไปแกะสลักขึ้นผู้หญิงที่ชอบแจ็คเดอะริปเปอร์หรือคลีฟแลนด์ลำตัวฆาตกรเราปรบมือคุณออกไปในฟาร์มตลก (แต่ไม่ทั้งสองศัลยแพทย์มือสมัครเล่นคืนถูกจับที่เคยหึหึ--หึ); ถ้าในมืออื่น ๆ , บ้าของคุณนำคุณเท่านั้นที่จะพูดคุยกับตัวเองเมื่อคุณอยู่ภายใต้ความเครียดหรือจะเลือกจมูกของคุณบนรถบัสตอนเช้าของคุณแล้วคุณจะเหลือเพียงอย่างเดียวที่จะไปเกี่ยวกับธุรกิจของคุณ . . . แม้ว่ามันจะเป็นที่น่าสงสัยว่าคุณจะเคยได้รับเชิญให้บุคคลที่ดีที่สุดlyncher ที่มีศักยภาพอยู่ในเกือบทั้งหมดของเรา (ไม่รวมธรรมิกชนในอดีตและปัจจุบัน; แต่แล้วธรรมิกชนส่วนใหญ่ได้รับบ้าในรูปแบบของตัวเอง) และทุกขณะนี้ จากนั้นเขาจะต้องมีการปล่อยให้เป็นอิสระที่จะกรีดร้องและม้วนรอบในสนามหญ้า อารมณ์และความกลัวของเราของเราในรูปแบบร่างกายของตัวเองและเราตระหนักดีว่าความต้องการการออกกำลังกายของตัวเองเพื่อรักษากล้ามเนื้อเหมาะสม บางอย่างของกล้ามเนื้อทางอารมณ์เหล่านี้ได้รับการยอมรับ - ยกย่องแม้ - ในสังคมอารยะ; พวกเขาจะแน่นอนอารมณ์ที่มีแนวโน้มที่จะรักษาสถานะเดิมของอารยธรรมของตัวเอง ความรัก, มิตรภาพ, ความจงรักภักดี, ความเมตตา - เหล่านี้เป็นอารมณ์ความรู้สึกทั้งหมดที่เราปรบมืออารมณ์ที่ได้รับการ immortalized ในกลอนของการ์ดฮอลล์และในข้อ (ผมไม่กล้าเรียกมันว่าบทกวี) ของลีโอนาร์ด Nimoy. เมื่อเราแสดง อารมณ์เหล่านี้สังคมเราอาบน้ำที่มีการเสริมแรงบวก; เราเรียนรู้นี้แม้กระทั่งก่อนที่เราจะได้รับการออกของผ้าอ้อม เมื่อเป็นเด็กเรากอดอ้วกเล็ก ๆ ของเราที่เน่าเสียของน้องสาวและให้เธอจูบทุกลุงป้าน้าอายิ้มและตำหนิและร้องไห้ "ไม่เขาเป็นสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่หอมหวาน?" ถือว่าโลภเช่นช็อคโกแลตที่ปกคลุมไปด้วยเกรแฮม แครกเกอร์มักจะทำตาม แต่ถ้าเราจงใจกระแทกอ้วกน้อยเน่าเสียของนิ้วมือของน้องสาวในประตู, การลงโทษปฏิบัติตาม - การประท้วงโกรธจากพ่อแม่ลุงป้าน้าอา; แทนการที่ปกคลุมด้วยช็อคโกแลตเกรแฮมแครกเกอร์, บ. แต่อารมณ์ anticivilization ไม่ได้หายไปและพวกเขาต้องการการออกกำลังกายเป็นระยะ เรามี "ป่วย" ตลกว่า "อะไรคือความแตกต่างระหว่างรถบรรทุกสามารถบรรทุกของลูกโบว์ลิ่งและรถบรรทุกสามารถบรรทุกของทารกตาย?" (คุณไม่สามารถยกเลิกการโหลดรถบรรทุกสามารถบรรทุกของลูกโบว์ลิ่งกับโกย... เป็นเรื่องตลกโดยวิธีการ . ที่ผมได้ยินมาจากสิบปี) ดังกล่าวเป็นเรื่องตลกอาจจะแปลกใจหัวเราะหรือยิ้มออกมาจากเราแม้ในขณะที่เราหดตัวเป็นไปได้ที่ยืนยันวิทยานิพนธ์: ถ้าเราร่วมกันเป็นพี่น้องของชายคนหนึ่งแล้วเรายัง แบ่งปันความวิกลจริตของมนุษย์ ไม่มีผู้ใดที่มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการป้องกันของทั้งตลกป่วยหรือวิกลจริต แต่เพียงเป็นคำอธิบายว่าทำไมภาพยนตร์ที่ดีที่สุดสยองขวัญเหมือนนิทานที่ดีที่สุดในการจัดการที่จะเป็นอนุรักษ์นิยมอนาธิปไตยและการปฏิวัติทั้งหมดในเวลาเดียวกัน. เทพนิยาย หนังสยองขวัญเหมือนเรื่องตลกป่วยมีงานสกปรกที่จะทำ มันดึงดูดความสนใจจงใจที่จะสิ่งที่มีอยู่ในตัวเราที่เลวร้ายที่สุด มันเป็นความผิดปกติเชนด์สัญชาตญาณฐานของเราให้มากที่สุดฟรีจินตนาการ nastiest ของเราตระหนัก . . และทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างเหมาะสมเพียงพอในที่มืด ด้วยเหตุผลเหล่านั้นเสรีนิยมที่ดีมักจะอายห่างจากภาพยนตร์สยองขวัญ สำหรับตัวผมเองผมชอบที่จะดูก้าวร้าวมากที่สุดของพวกเขา - รุ่งอรุณแห่งความตายเช่น -. การยกประตูกับดักใน forebrain อารยะและการขว้างปาตะกร้าเนื้อดิบเพื่อจระเข้หิวน้ำไปรอบ ๆ ในแม่น้ำใต้ดินที่อยู่ใต้ทำไม รำคาญ? เพราะมันช่วยให้พวกเขาจากการออกคน มันช่วยให้พวกเขาลงไปที่นั่นและผมขึ้นที่นี่ มันเป็น Lennon และ McCartney ที่บอกว่าสิ่งที่คุณต้องการคือความรักและฉันอยากจะเห็นด้วยกับที่. ตราบใดที่คุณให้จระเข้ที่เลี้ยง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1

ทำไมเราอยากดูหนังสยองขวัญ -- โดยสตีเฟ่น คิง

ฉันคิดว่าเรากำลังป่วยทางจิต ; พวกเราที่อยู่นอกโรงพยาบาลโรคจิตเพียงซ่อนมันกว่าเล็กน้อย ) และอาจจะไม่ทั้งหมดที่ดีขึ้นมากหลังจากทั้งหมด เรารู้จักผู้ที่พูดกับตัวเอง คนที่บางครั้งย่น ใบหน้าของพวกเขาเป็นน่ากลัว . เมื่อพวกเขาเชื่อว่าไม่มีใครมอง คนที่มีโรคประสาทกลัว ( งูมืด , สถานที่แน่น ปล่อยยาว . . . . . . . และ แน่นอน และสุดท้ายหนอนด้วงที่กำลังรอให้อดทนใต้ดิน . . .

เมื่อเราจ่ายสี่หรือห้า bucks ของเราและนั่งเองที่ศูนย์แถวที่สิบในโรงละครการแสดง
หนังสยองขวัญ เรากล้าฝัน

ทำไม ? บางส่วนของเหตุผลที่ง่ายและชัดเจน เพื่อแสดงให้เห็นว่าเราทำได้ เราไม่กลัวที่เราสามารถเล่นรถไฟเหาะ ซึ่งไม่ได้บอกว่าหนังสยองขวัญที่ดีจริงๆอาจจะไม่น่าแปลกใจที่ตะโกนออกไปในบางจุด ที่เราอาจจะกรีดร้องเมื่อเหาะไปมาผ่านสมบูรณ์ 360 หรือ plows ผ่านทะเลสาบที่ด้านล่างของหยด และ หนังสยองขวัญ เหมือนเหาะได้เสมอจังหวัดพิเศษของเด็ก โดยใช้เวลาหนึ่งเปลี่ยนเป็น 40 หรือ 50ใครอยากบิดคู่หรือลูป 360 องศาอาจจะมีมากหมด

เรายังไปสร้างความรู้สึกของความปกติ ; หนังสยองขวัญเป็นโดยกำเนิดอนุรักษ์แม้แต่นะ . ฟรีดา แจ็คสัน เป็นผู้หญิงที่น่ากลัวในละลายตาย สัตว์ประหลาด ตาย ! ยืนยันกับเราว่า ไม่ว่าไกลแค่ไหน เราอาจจะถูกลบออกจากความงามของโรเบิร์ต เรดฟอร์ด หรือ ไดอาน่า รอสส์เรายังคงเป็นปีแสงจากจริงน่าเกลียด

และเราก็สนุก

อ่า แต่นี้คือที่พื้นเริ่มลาดเอียงออกไปใช่ไหม เพราะนี่มันเรียงแปลกๆ สนุกจริงๆ ความสนุกมาเห็นคนอื่นคุกคาม–บางครั้งฆ่า หนึ่งในนักวิจารณ์แนะนำว่าถ้าฟุตบอล Pro เป็นถ้ำมองรุ่นของการต่อสู้แล้ว หนังสยองขวัญ กลายเป็นรุ่นที่ทันสมัยของประชาชนประชาทัณฑ์

มันเป็นความจริงว่าเทพนิยาย " เทพนิยาย " หนังสยองขวัญ ตั้งใจว่าจะเอาเฉดสีเทา . . . . . . . มันให้เราใส่ไป ของเราวัฒนธรรมมากขึ้น และผู้ใหญ่ชอบการวิเคราะห์และกลายเป็นเด็กอีกครั้ง สิ่งที่เห็นในคนผิวดำที่บริสุทธิ์และไข่ขาวมันอาจจะเป็นหนังสยองขวัญให้ชื้นพลังจิตในระดับนี้เพราะคำเชิญนี้จะตกลงสู่ความเรียบง่าย ความไม่มีเหตุผลและยังบ้าทันทีจะขยายมากน้อย ที่เราบอกว่า เราอาจช่วยให้อารมณ์ของเราบังเหียนฟรี . . . . . . . หรือไม่บังเหียนเลย

ถ้าเราบ้าทั้งหมด แล้วสติจะกลายเป็นเรื่องของการศึกษาระดับปริญญาถ้าความบ้าของคุณนำคุณแกะ ผู้หญิงชอบแจ็ค เดอะ ริปเปอร์ หรือคลีฟแลนด์เนื้อตัวฆาตกร เราจับเจ้าไปในฟาร์มตลก ( แต่ทั้ง สองคืนที่ไม่มีอะไรจริงศัลยแพทย์ที่เคยจับ ฮี่ ฮี่ ฮี่ ) ; ถ้าบนมืออื่น ๆที่บ้าของคุณนำคุณเท่านั้นที่จะพูดกับตัวเองเมื่อคุณ ภายใต้ความเครียดหรือแคะจมูกบนรถเมล์ตอนเช้าแล้วคุณจะเหลือเพียงอย่างเดียวที่จะไปเกี่ยวกับธุรกิจของคุณ . . . . . . . แม้ว่าจะสงสัยว่าคุณเคยจะได้รับเชิญไปยังบุคคลที่ดีที่สุด .

lyncher อาจเกิดขึ้นในเกือบทุกคน ( ยกเว้นเซนต์ ทั้งในอดีต และปัจจุบัน แต่แล้ว ชนส่วนใหญ่ได้รับบ้าในแบบของตัวเอง ) , และหลังจากนั้น เขาก็จะปล่อยกรี๊ดและม้วน อยู่ในหญ้าของเราอารมณ์และความกลัวของเรารูปแบบของร่างกายของตนเอง และเราตระหนักดีว่าความต้องการการออกกำลังกายของตนเองเพื่อรักษากล้ามเนื้อเสียงที่เหมาะสม หนึ่งของกล้ามเนื้อทางอารมณ์เหล่านี้จะได้รับการยอมรับและยกย่องในสังคมอารยะยิ่งขึ้น พวกเขาจะ แน่นอน อารมณ์ว่า มีแนวโน้มที่จะรักษาสภาพที่เป็นอยู่ของอารยธรรมนั่นเอง ความรัก , มิตรภาพ , ความจงรักภักดี , ความเมตตา -- เหล่านี้เป็นอารมณ์ที่เราปรบมืออารมณ์ที่ได้รับ immortalized ใน couplets ของ Hallmark บัตร และในข้อ ( ไม่กล้าเรียกว่ากวีนิพนธ์ ) ของ Leonard Nimoy .

เมื่อเราแสดงอารมณ์เหล่านี้ สังคมตกเรากับการเสริมแรงที่เป็นบวก เราเรียนรู้ก่อนที่เราจะออกไปจากผ้าอ้อม เมื่อเป็นเด็ก เรากอดอุ๊กน้อยของเราเน่าของน้องสาว และให้เธอจูบทั้งหมดที่ป้าและลุงยิ้ม และแรง และร้องไห้ " เขาไม่ตัวเล็กน่ารักมากมาย " ถือว่าโลภเช่นช็อคโกแลตปกคลุมแครกเกอร์มักจะตามมา แต่ถ้าเราจงใจกระแทกอ้วกเด็กเลว นิ้วของน้องสาวในประตู , การติดตามและการประท้วงโกรธพ่อแม่ ป้าและลุง แทนของช็อคโกแลตปกคลุม Graham Cracker , ตบ

แต่ anticivilization อารมณ์ไม่ไป และพวกเขาต้องการระยะเวลาออกกำลังกาย เรามี " ป่วย " ตลกว่า " อะไรคือความแตกต่างระหว่างรถบรรทุกของลูกโบว์ลิ่งและรถบรรทุกศพทารก ? " คุณไม่สามารถยกเลิกการโหลดรถบรรทุกของลูกบอลโบว์ลิ่งกับฟอร์ค . . . . . . . ตลกนะ ฉันได้ยินมาจากสิบปีเก่า) เช่น โจ๊กอาจแปลกใจหัวเราะหรือยิ้มจากเรา แม้เราหดตัว , ความเป็นไปได้ที่ยืนยันวิทยานิพนธ์ : ถ้าเรามีภราดรภาพของมนุษย์แล้ว เรายังแบ่งปันความบ้าของมนุษย์ ไม่มีซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการป้องกันทั้งป่วย ตลก หรือวิกลจริต แต่เป็นเพียงคำอธิบาย ว่าทำไมหนังสยองขวัญที่ดีที่สุด เหมือนนิทานที่ดีที่สุดจัดการจะ anarchistic นะ , ,และการปฏิวัติทั้งหมดในเวลาเดียวกัน

หนังสยองขวัญเทพนิยาย เหมือนตลกร้าย มีงานสกปรกทำ มันจงใจทำให้มันเลวร้ายที่สุดในเรา มันเป็นสัญชาตญาณพื้นฐานที่สุดของการเจ็บป่วย Unchained , ให้ฟรี , fantasies ที่สุด ตัวของเราเอง . . . . . . . และทั้งหมด มันเกิดขึ้น กระเสียนนั่นเอง ในที่มืด เหตุผลเหล่านั้น ดี Liberals มักจะอายห่างจากภาพยนตร์สยองขวัญ . สำหรับตัวผมเองฉันชอบที่จะดูก้าวร้าวมากที่สุดของพวกเขาและรุ่งอรุณของคนตาย ตัวอย่าง–เป็นยกประตูกับดักในสมองส่วนหน้า อารยะ และโยนตะกร้าเนื้อดิบกับจระเข้หิวว่ายอยู่ในแม่น้ำใต้ดินใต้

ทำไมเหรอคะ เพราะมันช่วยให้พวกเขาออก เพื่อน มันช่วยให้พวกเขาไปที่นั่นกับผมมามันคือเลนนอนและแม็กคาร์ตนีย์ที่บอกว่าสิ่งที่คุณต้องการคือ ความรัก และฉันก็เห็นด้วยกับที่ .

ตราบใดที่คุณเก็บจระเข้เลือด