Strategies for urban conservation:

Strategies for urban conservation: A case example of
George Town, Penang

Abstract
George Town, Penang has more than 200 years of urban history and the largest collection of heritage shophouses in
Southeast Asia. These heritage buildings have remained unchanged since the 1800s in spite of the lack of conservation
legislation. The objective of this paper is to determine which public policy instruments have been effective in protecting the
urban heritage of George Town. In particular, the role played by the Control of Rent Act, 1966, is evaluated. Upon
examination of records on property transaction, rent-control records, development applications and demographic trends,
no conclusive evidence was found that this Act was instrumental in protecting heritage buildings. Instead it was the
unintentional effects of various development policies that saved George Town’s urban heritage.
r 2007 Elsevier Ltd. All rights reserved.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กลยุทธ์การอนุรักษ์เมือง: ตัวอย่างกรณีของจอร์จทาวน์ ปีนังบทคัดย่อจอร์จทาวน์ ปีนังได้กว่า 200 ปีของประวัติศาสตร์เมืองและคอลเลกชันที่ใหญ่ที่สุดของอาคารเฮอริเทจในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เฮอริเทจอาคารเหล่านี้ได้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงตั้งแต่เพราะแม้ว่าการขาดการอนุรักษ์กฎหมาย วัตถุประสงค์ของเอกสารนี้คือการ กำหนดเครื่องมือนโยบายสาธารณะที่มีประสิทธิภาพในการป้องกันการมรดกเมืองของจอร์จทาวน์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บทบาทที่เล่น โดยการควบคุมของเช่าพระราชบัญญัติ 1966 รับการประเมิน เมื่อการตรวจสอบระเบียนบนธุรกรรมคุณสมบัติ เช่าควบคุมระเบียน พัฒนาโปรแกรม และแนว โน้มของประชากรมิใช่หลักฐานไม่พบว่า พระราชบัญญัตินี้เป็นเครื่องมือในการปกป้องอาคารเฮอริเทจ แต่ มันเป็นการผลกระทบที่ตั้งใจพัฒนานโยบายต่าง ๆ ที่บันทึกไว้ของจอร์จทาวน์เมืองเฮอริเทจr 2007 Elsevier จำกัด สงวนลิขสิทธิ์ทั้งหมด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กลยุทธ์สำหรับการอนุรักษ์เมือง:
ตัวอย่างกรณีของจอร์จทาวน์ปีนังบทคัดย่อจอร์จทาวน์ปีนังมีกว่า200 ปีของประวัติศาสตร์เมืองและคอลเลกชันที่ใหญ่ที่สุดของมรดกทางร้านค้าในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มรดกอาคารเหล่านี้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงตั้งแต่ปี 1800 ทั้งๆที่ขาดการอนุรักษ์กฎหมาย วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือการตรวจสอบว่าเครื่องมือที่ใช้ในการกำหนดนโยบายสาธารณะได้รับการที่มีประสิทธิภาพในการปกป้องมรดกทางวัฒนธรรมของเมืองจอร์จทาวน์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบทบาทที่เล่นโดยการควบคุมการเช่าพระราชบัญญัติปี 1966 ได้รับการประเมิน เมื่อตรวจสอบบันทึกการทำธุรกรรมอสังหาริมทรัพย์ให้เช่าบันทึกการควบคุมการใช้งานการพัฒนาและแนวโน้มประชากรไม่มีหลักฐานแน่ชัดพบว่าพระราชบัญญัตินี้เป็นเครื่องมือในการปกป้องมรดกอาคาร แต่มันเป็นผลกระทบที่ไม่ได้ตั้งใจของนโยบายการพัฒนาต่างๆที่บันทึกไว้เป็นมรดกของเมืองจอร์จทาวน์. r 2007 เอลส์ จำกัด สงวนลิขสิทธิ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กลยุทธ์การอนุรักษ์ชุมชนเมือง : กรณีศึกษาตัวอย่างของ
จอร์จทาวน์ , ปีนัง

นามธรรม
จอร์จทาวน์ , ปีนังมีกว่า 200 ปีของประวัติศาสตร์ของเมืองและคอลเลกชันที่ใหญ่ที่สุดของมรดก
ตึกแถวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มรดกสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงตั้งแต่ปี 1800 ทั้งๆที่ไม่มีกฎหมายอนุรักษ์

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบว่านโยบายได้รับเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพในการปกป้องมรดกเมือง
จอร์จทาวน์ โดยเฉพาะบทบาทของพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า , 1966 , ประเมิน เมื่อบันทึกรายการทรัพย์สิน
การบันทึกการควบคุมค่าเช่า , งานพัฒนาและแนวโน้มประชากร
ไม่มีหลักฐานพบว่า กฎหมายนี้เป็นเครื่องมือในการปกป้องอาคารมรดก แทนมันเป็นผลที่ไม่ได้ตั้งใจของต่าง ๆ นโยบายการพัฒนาที่ช่วยชีวิตจอร์จทาวน์เป็นเมืองมรดก
r 2007 บริษัท จำกัด สงวนลิขสิทธิ์