15. I kept judging myself.The great

15. I kept judging myself.
The greatest challenge in meditation, and my life, was what I call the “trance of unworthiness”. On some level I was always evaluating how well my meditation was going and concluding it needed to be better. This paralleled my life where I had an ideal of who I should be and chronically felt I was falling short, imperfect: I should be more generous, less self-centered, less judgmental. The effect of feeling insufficient was a lot of striving and rarely relaxing and enjoying the gratification of the present moment just as it was.

What worked for me: I became mindful of how a sense of personal deficiency and failure was a pervasive source of suffering. Rather than judging myself for getting caught up in obsessive thoughts, I would stay mindful and find the fear or hurt or longing that was driving those thoughts. — Tara Brach, meditation teacher and clinical psychologist

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

15.เก็บตัดสินตัวเองความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในสมาธิ ชีวิต มีสิ่งที่ฉันเรียกการ "ความมึนงงของอ่อนแอเกินกว่า" ในบางระดับ ฉันถูกเสมอประเมินวิธีที่ดีไป และสรุปมันต้องยิ่งสมาธิของฉัน นี้แห่งดวงชีวิตที่ผมเหมาะที่ ฉันควรจะ และสิ่งแปลกปลอมที่เข้าสู่ความรู้สึกฉันก็ตกลงสั้น ไม่สมบูรณ์: ฉันควรจะน้ำใจ น้อยตรงกลางด้วยตนเอง judgmental น้อย ผลของความรู้สึกไม่เพียงพอมุ่งมั่นไม่ค่อยผ่อนคลาย และเพลิดเพลินพึงพอใจของปัจจุบันเหมือนเป็นจำนวนมากได้ที่ทำงานให้ฉัน: เป็นคำนึงถึงว่าความรู้สึกขาดส่วนบุคคลและความล้มเหลวที่เป็นแหล่งชุมชนที่แพร่หลายของทุกข์ แทนที่ตัดสินตัวเองการหาง obsessive คิด ฉันจะพักระวัง และพบความน่ากลัว หรือเจ็บหรือลิ้นที่ถูกขับรถความคิดเหล่านั้น — นำเข้าธารา อาจารย์สอนสมาธิและจิตวิทยาคลินิก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

15. ฉันเก็บไว้กับตัวเองตัดสิน.
ความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการทำสมาธิและชีวิตของฉันคือสิ่งที่ผมเรียกว่า "ภวังค์ของความไม่คู่ควร" ในระดับบางอย่างที่ฉันก็มักจะประเมินวิธีการที่ดีการทำสมาธิของฉันกำลังจะจบและมันจะต้องดีกว่า ขนานนี้ชีวิตของฉันที่ฉันมีในอุดมคติของผมที่ควรจะเป็นและเรื้อรังรู้สึกว่าฉันได้รับการลดลงระยะสั้นที่ไม่สมบูรณ์: ฉันควรจะใจกว้างมากขึ้นน้อยตนเองเป็นศูนย์กลางการตัดสินน้อย ผลของความรู้สึกไม่เพียงพอเป็นจำนวนมากและไม่ค่อยมีความมุ่งมั่นที่ผ่อนคลายและเพลิดเพลินกับความพึงพอใจของช่วงเวลาปัจจุบันเช่นเดียวกับที่มันเป็น. สิ่งที่ทำงานสำหรับฉัน: ฉันกลายเป็นสติของวิธีการของการขาดความรู้สึกส่วนบุคคลและความล้มเหลวเป็นแหล่งที่แพร่หลายของความทุกข์ทรมาน แทนที่จะตัดสินตัวเองได้รับการติดขึ้นมาในความคิดครอบงำผมจะอยู่ที่สติและหากลัวหรือบาดเจ็บหรือความปรารถนาที่ขับรถความคิดเหล่านั้น - ธาราสาขาครูการทำสมาธิและนักจิตวิทยาคลินิก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

15 . ผมเก็บไว้ดูเอง
เป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการทำสมาธิ และชีวิตของฉัน , คือสิ่งที่ผมเรียกว่า " ภวังค์ของความไม่คู่ควร " ในระดับหนึ่งผมมักจะประเมินว่าสมาธิของฉันไป และจบมันต้องดีขึ้น นี้ได้ ชีวิตของฉันที่ฉันได้ในอุดมคติของคนที่ฉันควรจะและเรื้อรัง รู้สึกผมล้มสั้นไม่สมบูรณ์ : ฉันควรจะใจกว้าง ไม่ห่วงตัวเองไปน้อย ผลของความรู้สึกไม่เพียงพอมาก มุ่งมั่น และไม่ค่อยผ่อนคลายและเพลิดเพลินกับความพึงพอใจของปัจจุบันก็เป็น

สิ่งที่ทำงานสำหรับฉัน : ฉันก็ตั้งใจว่า ความรู้สึกขาดส่วนบุคคลและความล้มเหลวเป็นแหล่งแพร่หลายของทุกข์ แทนที่จะดูที่ตัวเองกำลังจมอยู่ในความคิด ลุ่มหลงผมจะจดจ่อหากลัวหรือเจ็บ หรือกิเลสที่ทำให้ความคิดเหล่านั้น - ทาร่า บีช อาจารย์กรรมฐานและนักจิตวิทยาคลินิก