Exploring relatively low cost appro

Exploring relatively low cost approaches to carbon sequestration
is one of the global environmental policy goals to address
climate change (Montagnini and Nair, 2004). Agroforestry is one of
the approaches that are currently being promoted to address
climate change through carbon conservation in the woody
component and soil (Nair, 2012; Nair et al., 2009a). It is recognised
as a greenhouse gas- mitigation option under the Kyoto Protocol
(Nair et al., 2009a). It is also considered as an option aimed at
reducing emission of greenhouse gases in the United Nations based
REDD+ (reducing emissions from deforestation and forest degradation,
conserving and enhancing forest carbon stocks, and
sustainably managing forests) program for tropical developing
regions (Atangana et al., 2014). Agroforestry is a suitable option for
carbon sequestration because under this land use system most of
the land remains available for production of other crops
(Schoeneberger, 2009) and this is important for food security
and enhancing household incomes (Pandey, 2002).
Despite studies showing the potential of agroforestry in
sequestering Carbon (Albrecht and Kandji, 2003; Pandey, 2002),
estimates of the amount of Carbon sequestered under specific
agroforestry systems are scarce due to variability of soil, resource
constraints and complexity of agroforestry systems (Tumwebaze
et al., 2011; Nair et al., 2009b). The understanding of soil organic
carbon dynamics under different agroforestry systems is not
adequate (Nair et al., 2009b). Most studies have concentrated on
above ground biomass and carbon in agroforestry systems (Segura
et al., 2006). This scenario makes it difficult to promote
agroforestry systems in voluntary and non-voluntary carbon credit
schemes that use financial incentives to reduce emission of
greenhouse gases (Atangana et al., 2014).
The objective of this study was to quantify and compare soil
organic carbon (SOC) stocks in Coffea arabica L. (Arabica coffee)
and Coffee canephora Pierre ex Froehn (Robusta coffee) agroforestry
systems in Uganda. These two types of coffee species
account for about 99% of the world coffee bean production
* Corresponding author. Fax: [phone].
E-mail addresses: [e-mail], [e-mail]
(S.B. Tumwebaze).
http://dx.doi.org/10.1016/j.agee.2015.09.037
0167-8809/ã 2015 Elsevier B.V. All rights reserved.
Agriculture, Ecosystems and Environment 216 (2016) 188–193
Contents lists available at ScienceDirect
Agriculture, Ecosystems and Environment
journal homepage: www.elsevier.com/locate/agee
(DaMatta and Ramalho, 2006). Robusta coffee is indigenous in
Uganda and grown in the low altitude areas (1200 m.a.s.l) while
Arabica coffee was introduced into Uganda from Ethiopia and
Malawi in 1900 and is grown in highland areas of about 1500–
2300 m.a.s.l (UCDA, 2007). Coffee is Uganda’s major cash crop and
the country’s largest agricultural foreign revenue earner with
about 1.32 million households directly involved in its production
(Van Asten et al., 2011; UBOS, 2011). It is commonly grown with
shade trees such as Ficus natalensis Hochst., Mangifera indica L. and
other species that have socio-economic and ecological value to
farmers (Munyuli, 2011). However there are other farmers who
prefer coffee monocultures while others grow coffee with Bananas
(Oduol and Aluma, 1990). Coffee is mainly grown by Smallholder
farmers whose average farm sizes range from 0.5 to 2.5 ha and
total area under coffee production in Uganda can be estimated at
272,000 ha (UBOS, 2011). We envisage that this study will create
avenues for exploiting the potential for carbon sequestration in
coffee agroforestry systems and may be a basis for exploring
carbon credit incentives for millions of farmers involved in coffee
farming.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การสำรวจวิธีการที่ค่อนข้างต้นทุนต่ำเพื่อกักเก็บคาร์บอนเป็นหนึ่งในเป้าหมายของนโยบายด้านสิ่งแวดล้อมทั่วโลกเพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ(Montagnini และแนร์, 2004) วนเกษตรเป็นหนึ่งในแนวทางที่กำลังมีการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นที่อยู่ของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่ผ่านการอนุรักษ์คาร์บอนในไม้ส่วนประกอบและดิน(แนร์ 2012;. แนร์, et al, 2009a) เป็นที่ยอมรับในฐานะที่เป็นก๊าซเรือนกระจกตัวเลือกการบรรเทาผลกระทบภายใต้พิธีสารเกียวโต(แนร์ et al., 2009a) ก็ถือว่ายังเป็นตัวเลือกที่มุ่งเป้าไปที่การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในสหประชาชาติตามREDD + (ลดการปล่อยก๊าซจากการทำลายป่าและความเสื่อมโทรมของป่าอนุรักษ์และเสริมสร้างป่าหุ้นคาร์บอนและยั่งยืนในการจัดการป่าไม้) โปรแกรมสำหรับการพัฒนาเขตร้อนภูมิภาค(Atangana et al, . 2014) วนเกษตรเป็นตัวเลือกที่เหมาะสำหรับการกักเก็บคาร์บอนเพราะภายใต้ระบบการใช้ที่ดินนี้ส่วนใหญ่ของดินแดนที่ยังคงมีอยู่สำหรับการผลิตพืชอื่นๆ(Schoeneberger 2009) และนี่เป็นสิ่งสำคัญสำหรับความปลอดภัยของอาหารและการเสริมสร้างรายได้ครัวเรือน(Pandey, 2002). แม้จะมีการศึกษาแสดงให้เห็น ศักยภาพของวนเกษตรในsequestering คาร์บอน (Albrecht และ Kandji 2003; Pandey, 2002) ประมาณการของปริมาณของคาร์บอนแยกเฉพาะภายใต้ระบบวนเกษตรที่ขาดแคลนอันเนื่องมาจากความแปรปรวนของดินทรัพยากรที่จำกัด และความซับซ้อนของระบบวนเกษตร (Tumwebaze et al, 2011. แนร์, et al, 2009b) ความเข้าใจของดินอินทรีย์พลวัตคาร์บอนภายใต้ระบบวนเกษตรที่แตกต่างกันไม่เพียงพอ(แนร์ et al., 2009b) การศึกษาส่วนใหญ่มีความเข้มข้นในมวลชีวภาพเหนือพื้นดินและคาร์บอนในระบบวนเกษตร (Segura et al., 2006) สถานการณ์นี้ทำให้ยากที่จะส่งเสริมระบบวนเกษตรในความสมัครใจและคาร์บอนที่ไม่สมัครใจเครดิตรูปแบบที่ใช้แรงจูงใจทางการเงินเพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก(Atangana et al., 2014). วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือการวัดปริมาณและเปรียบเทียบดินอินทรีย์คาร์บอน(SOC) หุ้นในกาแฟอาราบิก้าลิตร (กาแฟอาราบิ) และกาแฟ canephora Pierre อดีต Froehn (กาแฟโรบัสต้า) วนเกษตรระบบในยูกันดา ทั้งสองประเภทของสายพันธุ์กาแฟบัญชีประมาณ 99% ของการผลิตกาแฟถั่วโลก * ผู้รับผิดชอบ แฟกซ์: 256 41531641. ที่อยู่ E-mail: [e-mail], [e-mail] (SB Tumwebaze). http://dx.doi.org/10.1016/j.agee.2015.09.037 0167-8809 / 2015 Elsevier BV สงวนลิขสิทธิ์. เกษตรระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อม 216 (2016) 188-193 รายการเนื้อหาที่มีอยู่ใน ScienceDirect เกษตรระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อมวารสารหน้าแรก: www.elsevier.com/locate/agee (DaMatta และ Ramalho , 2006) กาแฟโรบัสต้าเป็นชนพื้นเมืองในยูกันดาและปลูกในพื้นที่ที่มีความสูงต่ำ (1200 masl) ในขณะที่กาแฟอาราบิก้าถูกนำเข้าจากประเทศเอธิโอเปียยูกันดาและมาลาวีในปี1900 และมีการปลูกในพื้นที่สูงประมาณ 1500 2300 masl (UCDA 2007) กาแฟเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศยูกันดาและใหญ่ที่สุดของประเทศเกษตรกรรมมีรายได้รายได้จากต่างประเทศที่มีประมาณ1,320,000 ครัวเรือนส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงในการผลิต(Van Asten et al, 2011;. UBOS 2011) มันเป็นที่ปลูกโดยทั่วไปกับต้นไม้ที่ร่มเช่นไทร natalensis Hochst. Mangifera indica L. และสายพันธุ์อื่นๆ ที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจและสังคมและระบบนิเวศเพื่อเกษตรกร(Munyuli 2011) อย่างไรก็ตามมีเกษตรกรอื่น ๆ ที่ชอบmonocultures กาแฟขณะที่คนอื่นเติบโตกาแฟกับกล้วย(Oduol และ Aluma, 1990) กาแฟที่ปลูกส่วนใหญ่เป็นรายย่อยโดยเกษตรกรที่มีขนาดฟาร์มเฉลี่ยอยู่ในช่วง 0.5-2.5 ไร่และพื้นที่ทั้งหมดภายใต้การผลิตกาแฟในยูกันดาสามารถประมาณ272,000 เฮกแตร์ (UBOS 2011) เราคิดว่าการศึกษานี้จะสร้างลู่ทางสำหรับการใช้ประโยชน์จากศักยภาพในการกักเก็บคาร์บอนในระบบวนเกษตรกาแฟและอาจเป็นพื้นฐานสำหรับการสำรวจแรงจูงใจคาร์บอนเครดิตสำหรับล้านของเกษตรกรมีส่วนร่วมในกาแฟการเกษตร