Arthur Miller was born in New York

Arthur Miller was born in New York City on October 17, 1915. His career as a playwright began while he was a student at the University of Michigan. Several of his early works won prizes, and during his senior year, the Federal Theatre Project in Detroit performed one of his works. He produced his first great success, All My Sons, in 1947. Two years later, Miller wrote Death of a Salesman, which won the Pulitzer Prize and transformed Miller into a national sensation. Many critics described Death of a Salesman as the first great American tragedy, and Miller gained eminence as a man who understood the deep essence of the United States. He published The Crucible in 1953, a searing indictment of the anti-Communist hysteria that pervaded 1950s America. He has won the New York Drama Critics Circle Award twice, and his Broken Glass (1993) won the Olivier Award for Best Play of the London Season.


Death of a Salesman, Miller’s most famous work, addresses the painful conflicts within one family, but it also tackles larger issues regarding American national values. The play examines the cost of blind faith in the American Dream. In this respect, it offers a postwar American reading of personal tragedy in the tradition of Sophocles’ Oedipus Cycle. Miller charges America with selling a false myth constructed around a capitalist materialism nurtured by the postwar economy, a materialism that obscured the personal truth and moral vision of the original American Dream described by the country’s founders.

A half century after it was written, Death of a Salesman remains a powerful drama. Its indictment of fundamental American values and the American Dream of material success may seem somewhat tame in today’s age of constant national and individual self-analysis and criticism, but its challenge was quite radical for its time. After World War II, the United States faced profound and irreconcilable domestic tensions and contradictions. Although the war had ostensibly engendered an unprecedented sense of American confidence, prosperity, and security, the United States became increasingly embroiled in a tense cold war with the Soviet Union. The propagation of myths of a peaceful, homogenous, and nauseatingly gleeful American golden age was tempered by constant anxiety about Communism, bitter racial conflict, and largely ignored economic and social stratification. Many Americans could not subscribe to the degree of social conformity and the ideological and cultural orthodoxy that a prosperous, booming, conservative suburban middle-class championed.

Uneasy with this American milieu of denial and discord, a new generation of artists and writers influenced by existentialist philosophy and the hypocritical postwar condition took up arms in a battle for self-realization and expression of personal meaning. Such discontented individuals railed against capitalist success as the basis of social approval, disturbed that so many American families centered their lives around material possessions (cars, appliances, and especially the just-introduced television)—often in an attempt to keep up with their equally materialistic neighbors. The climate of the American art world had likewise long been stuck in its own rut of conformity, confusion, and disorder following the prewar climax of European Modernism and the wake of assorted -isms associated with modern art and literature. The notions of Sigmund Freud and Carl Jung regarding the role of the human subconscious in defining and accepting human existence, coupled with the existentialist concern with the individual’s responsibility for understanding one’s existence on one’s own terms, captivated the imaginations of postwar artists and writers. Perhaps the most famous and widely read dramatic work associated with existentialist philosophy is Samuel Beckett’s Waiting for Godot. Miller fashioned a particularly American version of the European existentialist stance, incorporating and playing off idealistic notions of success and individuality specific to the United States.

The basis for the dramatic conflict in Death of a Salesman lies in Arthur Miller’s conflicted relationship with his uncle, Manny Newman, also a salesman. Newman imagined a continuous competition between his son and Miller. Newman refused to accept failure and demanded the appearance of utmost confidence in his household. In his youth, Miller had written a short story about an unsuccessful salesman. His relationship with Manny revived his interest in the abandoned manuscript. He transformed the story into one of the most successful dramas in the history of the American stage. In expressing the emotions that Manny Newman inspired through the fictional character of Willy Loman, Miller managed to touch deep chords within the national psyche.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มิลเลอร์ Arthur เกิดในนิวยอร์กวันที่ 17 ตุลาคม 1915 อาชีพของเขาเป็นนักเขียนบทละครเริ่มต้นในขณะที่เป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน หลาย ๆ ผลงานของเขาช่วงต้นได้รับรางวัลรางวัล และระหว่างปีของเขา โครงการโรงละครของรัฐบาลกลางในดีทรอยต์ดำเนินการเขาทำงานอย่างใดอย่างหนึ่ง เขาผลิตของเขาครั้งแรกประสบความสำเร็จ บุตรของฉันทั้งหมด ในปี 1947 สองปี มิลเลอร์เขียนเซลส์แมน ซึ่งได้รับรางวัลรางวัลพูลิตเซอร์ และเปลี่ยนมิลเลอร์เป็นความรู้สึกแห่งชาติ นักวิจารณ์หลายอธิบายเซลส์แมนเป็นโศกนาฏกรรมอเมริกันดีแรก และมิลเลอร์ได้เนินเป็นคนที่เข้าใจแก่นแท้ลึกของสหรัฐอเมริกา เขาตีพิมพ์เบ้าหลอมที่ใน 1953 ทนายหากของฮิสทีเรียต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่ครอบคลุมอเมริกาปี 1950 เขาได้รับรางวัลวงนักวิจารณ์ละครนิวยอร์กสองครั้ง และเขาแก้วเสีย (1993) ได้รับรางวัล Olivier สำหรับการเล่นที่ดีที่สุดของฤดูกาลลอนดอนเซลส์แมน ทำงานที่มีชื่อเสียงของมิลเลอร์ เน้นความขัดแย้งที่เจ็บปวดภายในหนึ่ง แต่มันยังแก้ปัญหาใหญ่เรื่องคุณค่าแห่งชาติอเมริกัน เล่นตรวจสอบต้นทุนของความเชื่อในความฝันอเมริกัน ในนี้ มีการอ่านอเมริกันสมัยหลังสงครามของโศกนาฏกรรมส่วนตัววัฒนธรรมของ Sophocles รอบเอดิปุส ค่าธรรมเนียมมิลเลอร์อเมริกา ด้วยการขายตำนานเท็จสร้างรอบระเริงผูกขาดที่บ่ม โดยสมัยหลังสงครามเศรษฐกิจ ระเริงที่บดบังความจริงส่วนบุคคลและวิสัยทัศน์ศีลธรรมของความฝันอเมริกันดั้งเดิมโดยผู้ก่อตั้งประเทศครึ่งศตวรรษหลังจากถูกเขียน เซลส์แมนยังคง แสดงละครมีประสิทธิภาพ ทนายความอเมริกันค่าพื้นฐานและความฝันอเมริกันของวัสดุอาจดูค่อนข้างเชื่องในวันนี้อายุปฏิภาณ และแต่ละชาติคงวิจารณ์ แต่ความท้าทายคือค่อนข้างรุนแรงสำหรับเวลา หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศสหรัฐอเมริกาประสบความขัดแย้งและความตึงเครียดภายในที่ลึกซึ้ง และ irreconcilable แม้ว่าสงครามได้อย่างเห็นได้ชัด engendered ประวัติการณ์ความมั่นอเมริกัน ความเจริญ และความปลอดภัย สหรัฐอเมริกากลายเป็นพัวพันในสงครามเย็นความตึงเครียดกับสหภาพโซเวียตมาก การเผยแพร่ตำนานของยุคทองอเมริกันสงบ เป็นเนื้อเดียวกัน และ nauseatingly gleeful ถูกอารมณ์ความกังวลคงเกี่ยวกับคอมมิวนิสต์ ความขัดแย้งทางเชื้อชาติขม และปฏิเสธการแบ่งชั้นทางเศรษฐกิจ และสังคมมาก คนอเมริกันจำนวนมากสามารถสมัครระดับของสังคมและเป็น orthodoxy อุดมการณ์ และวัฒนธรรมที่ความเจริญรุ่งเรืองเฟื่องฟู อนุรักษ์ ชานเมืองชั้นกลาง championedUneasy with this American milieu of denial and discord, a new generation of artists and writers influenced by existentialist philosophy and the hypocritical postwar condition took up arms in a battle for self-realization and expression of personal meaning. Such discontented individuals railed against capitalist success as the basis of social approval, disturbed that so many American families centered their lives around material possessions (cars, appliances, and especially the just-introduced television)—often in an attempt to keep up with their equally materialistic neighbors. The climate of the American art world had likewise long been stuck in its own rut of conformity, confusion, and disorder following the prewar climax of European Modernism and the wake of assorted -isms associated with modern art and literature. The notions of Sigmund Freud and Carl Jung regarding the role of the human subconscious in defining and accepting human existence, coupled with the existentialist concern with the individual’s responsibility for understanding one’s existence on one’s own terms, captivated the imaginations of postwar artists and writers. Perhaps the most famous and widely read dramatic work associated with existentialist philosophy is Samuel Beckett’s Waiting for Godot. Miller fashioned a particularly American version of the European existentialist stance, incorporating and playing off idealistic notions of success and individuality specific to the United States.พื้นฐานของความขัดแย้งอย่างเซลส์แมนอยู่ในความสัมพันธ์ conflicted Arthur มิลเลอร์กับลุง นิวแมนแมนนี่ ยังขาย นิวแมนคิดการแข่งขันอย่างต่อเนื่องระหว่างลูกชายของเขาและมิลเลอร์ นิวแมนปฏิเสธที่จะยอมรับความล้มเหลว และเรียกร้องของความเชื่อมั่นสูงสุดในครัวเรือน ในวัยหนุ่ม มิลเลอร์ได้เขียนเรื่องสั้นเกี่ยวกับการขายสำเร็จ ความสัมพันธ์ของเขากับแมนนี่เวลาเขาสนใจในต้นฉบับทิ้ง เขาเปลี่ยนเรื่องเป็นละครที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของเวทีอเมริกันอย่างใดอย่างหนึ่ง ในการแสดงอารมณ์ที่นิวแมนแมนนี่เป็นแรงบันดาลใจผ่านตัวละครสมมติของ Willy Loman มิลเลอร์ได้แตะคอร์ดลึกภายในชาติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อาร์เธอร์มิลเลอร์เกิดในนิวยอร์กซิตี้เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 1915 อาชีพของเขาในฐานะนักเขียนบทละครเริ่มในขณะที่เขาเป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน หลายผลงานแรกของเขาได้รับรางวัลและในช่วงปีสุดท้ายของโครงการโรงละครแห่งชาติในดีทรอยต์ดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่งของการทำงานของเขา เขาหยิบสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ครั้งแรกของเขาทั้งหมดลูกชายของฉันในปี 1947 สองปีต่อมามิลเลอร์เขียนตายของพนักงานขายซึ่งได้รับรางวัลพูลิตเซอร์มิลเลอร์และเปลี่ยนเป็นความรู้สึกแห่งชาติ นักวิจารณ์หลายคนอธิบายการตายของพนักงานขายเป็นโศกนาฏกรรมอเมริกันคนแรกที่ดีและมิลเลอร์ได้รับความโดดเด่นเป็นคนที่เข้าใจสาระสำคัญลึกของสหรัฐอเมริกา เขาตีพิมพ์เบ้าหลอมในปี 1953 คำฟ้อง searing ของฮิสทีเรียต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่อบอวล 1950 อเมริกา เขาได้รับรางวัลละครนิวยอร์กวิจารณ์วงกลมรางวัลสองครั้งและเศษแก้วของเขา (1993) ได้รับรางวัลโอลิเวียสำหรับการเล่นที่ดีที่สุดของกรุงลอนดอนฤดูกาล. ตายของเซลส์แมนมิลเลอร์ของงานที่มีชื่อเสียงมากที่สุดที่อยู่ในความขัดแย้งที่เจ็บปวดภายในครอบครัวหนึ่ง แต่ ก็ยังมีการฝึกฝนปัญหาขนาดใหญ่เกี่ยวกับค่าชาติอเมริกัน เล่นตรวจสอบค่าใช้จ่ายของความเชื่อตาบอดในฝันของชาวอเมริกัน ในแง่นี้ก็มีการอ่านอเมริกันหลังของโศกนาฏกรรมส่วนบุคคลในประเพณีของเคิลส์ Oedipus วงจร มิลเลอร์ค่าใช้จ่ายอเมริกากับการขายตำนานเท็จสร้างรอบวัตถุนิยมทุนนิยมหล่อเลี้ยงโดยเศรษฐกิจหลังสงครามเป็นวัตถุนิยมที่บดบังความจริงส่วนบุคคลและวิสัยทัศน์คุณธรรมของความฝันอเมริกันเดิมที่อธิบายไว้โดยผู้ก่อตั้งประเทศ. ศตวรรษครึ่งหลังจากที่มันถูกเขียนตายของ พนักงานขายยังคงเป็นละครที่มีประสิทธิภาพ คำฟ้องของค่าอเมริกันพื้นฐานและความฝันอเมริกันของความสำเร็จของวัสดุที่อาจจะดูเหมือนค่อนข้างเชื่องในยุคปัจจุบันของชาติและของแต่ละบุคคลอย่างต่อเนื่องการวิเคราะห์ตนเองและวิจารณ์ แต่มันคือความท้าทายที่ค่อนข้างรุนแรงสำหรับเวลาของมัน หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองที่สหรัฐอเมริกาต้องเผชิญกับความตึงเครียดในประเทศที่ลึกซึ้งและกันไม่ได้และความขัดแย้ง แม้ว่าสงครามได้พรั่งพรูออกมาอย่างเห็นได้ชัดความรู้สึกที่เป็นประวัติการณ์ของความเชื่อมั่นของชาวอเมริกันที่เจริญรุ่งเรืองและการรักษาความปลอดภัยที่สหรัฐอเมริกากลายเป็นพรรคมากขึ้นในสงครามเย็นตึงเครียดกับสหภาพโซเวียต ขยายพันธุ์ของตำนานของความสงบสุขเป็นเนื้อเดียวกันและดีใจ nauseatingly ยุคทองอเมริกันอารมณ์โดยความวิตกกังวลอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับลัทธิคอมมิวนิสต์ความขัดแย้งทางเชื้อชาติขมและส่วนมากไม่สนใจการแบ่งชั้นทางเศรษฐกิจและสังคม ชาวอเมริกันจำนวนมากไม่สามารถสมัครเป็นสมาชิกระดับของความสอดคล้องทางสังคมและดั้งเดิมอุดมการณ์และวัฒนธรรมที่เจริญรุ่งเรืองเฟื่องฟูชานเมืองอนุรักษ์นิยมชนชั้นกลางปกป้อง. ไม่สบายใจกับเรื่องนี้สภาพแวดล้อมอเมริกันของการปฏิเสธและความขัดแย้งเป็นรุ่นใหม่ของศิลปินและนักเขียนที่ได้รับอิทธิพลจากอัตถิภาวนิยม ปรัชญาและสภาวะสงครามเจ้าเล่ห์หยิบอาวุธขึ้นในการต่อสู้เพื่อตระหนักรู้ในตนเองและการแสดงออกของความหมายส่วนบุคคล บุคคลดังกล่าวไม่พอใจกับความสำเร็จด่าทุนนิยมเป็นพื้นฐานของการอนุมัติสังคมรบกวนที่ครอบครัวชาวอเมริกันจำนวนมากเพื่อเป็นศูนย์กลางชีวิตของพวกเขาไปรอบ ๆ ทรัพย์สินที่เป็นวัตถุ (รถยนต์, เครื่องใช้ไฟฟ้าและโดยเฉพาะอย่างยิ่งโทรทัศน์เพียงแค่แนะนำ) -often ในความพยายามที่จะให้ทันกับเท่าเทียมกันของพวกเขา เพื่อนบ้านวัตถุนิยม สภาพภูมิอากาศของโลกศิลปะอเมริกันเช่นเดียวกันได้รับการติดอยู่ในร่องของตัวเองไปตามความสับสนและความผิดปกติต่อไปนี้จุดสุดยอดสงครามของยุโรปสมัยและบริการของ -isms สารพันที่เกี่ยวข้องกับศิลปะสมัยใหม่และวรรณกรรม ความคิดของซิกมันด์ฟรอยด์และคาร์ลจุงเกี่ยวกับบทบาทของจิตใต้สำนึกของมนุษย์ในการกำหนดและยอมรับการดำรงอยู่ของมนุษย์ควบคู่กับความกังวลอัตถิภาวนิยมที่มีความรับผิดชอบของแต่ละบุคคลในการทำความเข้าใจการดำรงอยู่ของคนในแง่ของตัวเองของคนหลงรักจินตนาการของศิลปินที่หลังและนักเขียน บางทีอาจจะเป็นที่มีชื่อเสียงที่สุดและอ่านกันอย่างแพร่หลายอย่างมากในการทำงานที่เกี่ยวข้องกับปรัชญาอัตถิภาวนิยมคือซามูเอลของ Beckett รอ Godot มิลเลอร์ fashioned รุ่นอเมริกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งจุดยืนอัตถิภาวยุโรปผสมผสานและการเล่นออกความคิดอุดมคติของความสำเร็จและความแตกต่างที่เฉพาะเจาะจงไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา. พื้นฐานสำหรับความขัดแย้งอย่างมากในการตายของพนักงานขายอยู่ในความสัมพันธ์ที่ขัดแย้งอาร์เธอร์มิลเลอร์กับลุงของเขาแมนนี่ นิวแมนยังพนักงานขาย นิวแมนคิดการแข่งขันอย่างต่อเนื่องระหว่างลูกชายของเขาและมิลเลอร์ นิวแมนปฏิเสธที่จะยอมรับความล้มเหลวและเรียกร้องลักษณะของความเชื่อมั่นสูงสุดในครอบครัวของเขา ในวัยหนุ่มของเขามิลเลอร์ได้เขียนเรื่องสั้นเกี่ยวกับพนักงานขายที่ประสบความสำเร็จ ความสัมพันธ์ของเขากับแมนนี่ฟื้นขึ้นมาความสนใจของเขาในต้นฉบับที่ถูกทิ้งร้าง เขาเปลี่ยนเรื่องเป็นหนึ่งในละครที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของเวทีอเมริกัน ในการแสดงอารมณ์ที่แมนนี่นิวแมนได้แรงบันดาลใจผ่านการสวมบทบาทของวิลลี่ Loman มิลเลอร์ที่มีการจัดการที่จะสัมผัสคอร์ดลึกภายในจิตใจของชาติ