Television viewing has been associa

Television viewing has been associated with childhood obe- sity in several epidemiologic studies (1). In a clinical trial, third- and fourth-grade children who received intervention to reduce television viewing had lower body mass index (BMI; in kg/m2) values, tricep skinfold thicknesses, waist circumferences, and waist-to-hip ratios than did control subjects (2). Children who received the television-reduction intervention reduced the num- ber of meals consumed during television viewing, and a trend toward lower intakes of high-fat foods was observed. Two of the hypothesized mechanisms through which television viewing is thought to promote childhood obesity are increased dietary
intake from eating during viewing and eating highly advertised foods (1). Several studies provided ecologic evidence in support of these mechanisms. First, increased television viewing has been associated with increased energy intake (3–5). Adolescents who reported watching more televisionalso reportedeatingmore high-fat foods (6) and fast food, drinking more soft drinks, and consuming fewer fruits and vegetables (4). Likewise, in house- holds in which the television is on during meals, children con- sume more red meat, pizza, snack foods, and soda and fewer fruits and vegetables (7). Second, several content analyses of children’s television programs showed that foods, especially high-fat or high-sugar foods, are frequently advertised on chil- dren’s television programs (8–11). Furthermore, an experiment conducted with preschool children showed that only a brief ex- posure to food advertisements embedded within children’s pro- gramming resulted in the children choosing the advertised brand of food over a similar unadvertised product (12). Prior studies of the effects of food advertising on older children’s food choices showed similar effects (13, 14).
Most previous epidemiologic research investigating the rela- tion between television viewing and dietary intake has relied on separate reports of daily television viewing practices and dietary intake. Data onwhat children actually eat during televisionview- ing are lacking. Therefore, during 24-h dietary recalls, we col- lected data on the activities that children participated in while they ate each meal or snack. We used these data to describe the amount and types of foods consumed during television viewing, to examine the association between these types of foods and children’s BMI, and to compare the types of foods that children consumed when the televisionwason with the types of foodsthat they consumed when the television was off.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดูโทรทัศน์ได้เชื่อมโยงกับเด็กโอบีอี-sity ในหลาย epidemiologic ศึกษา (1) ในการทดลองทางคลินิก สาม และสี่ผลการเรียนเด็กที่ได้รับการแทรกแซงเพื่อลดการดูโทรทัศน์มีดัชนีมวลกายต่ำ (BMI; kg/m2) ค่า tricep ความหนา skinfold เอว circumferences และอัตราส่วนเอวต่อสะโพกมากกว่าไม่ได้ควบคุมเรื่อง (2) เด็กที่ได้รับการแทรกแซงนี่ลดลด num-ber ของอาหารที่ใช้ในระหว่างการดูโทรทัศน์ และโน้มภาคต่ำไขมันสูงอาหารถูกสังเกต สองกลไกค่าผ่านโทรทัศน์ที่ดูเป็นความคิดที่ส่งเสริมโรคอ้วนในวัยเด็กมีอาหารเพิ่มสำหรับผู้อาหารจากการกินในระหว่างการแสดง และรับประทานอาหารสูงโฆษณาอาหาร (1) หลายการศึกษาให้หลักฐานทางธรรมชาติสนับสนุนกลไกเหล่านี้ ครั้งแรก เพิ่มทีวีดูแล้วเกี่ยวข้องกับการบริโภคพลังงานเพิ่มขึ้น (3 – 5) วัยรุ่นที่รายงานดูเพิ่มเติม televisionalso reportedeatingmore ไขมันสูงอาหาร (6) และอาหารจานด่วน ดื่มเครื่องดื่มเพิ่มเติม และบริโภคผลไม้และผัก (4) ให้น้อยลง ในทำนองเดียวกัน ในบ้านถือที่โทรทัศน์อยู่ในระหว่างมื้ออาหาร เด็กคอน-sume เนื้อแดงเพิ่มมากขึ้น พิซซ่า อาหาร และโซดา และน้อยกว่าผัก และผลไม้ (7) วินาที วิเคราะห์เนื้อหาหลายโทรทัศน์เด็กโปรแกรมพบว่า มีโฆษณาอาหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไขมันสูง หรือ น้ำตาลสูงอาหาร ใน chil dren โทรทัศน์ (8-11) บ่อย นอกจากนี้ การทดลองที่ดำเนินการกับเด็ก preschool พบว่า เพียงการย่ออดีต-posure การโฆษณาอาหารที่ฝังอยู่ภายในเด็กโป gramming ให้เด็กเลือกแบรนด์โฆษณาของอาหารมากกว่าผลิตภัณฑ์ unadvertised คล้าย (12) ศึกษาผลกระทบของการโฆษณาอาหารบนตัวเลือกอาหารเด็กเก่าก่อนแสดงผลคล้ายกัน (13, 14)สุดก่อนหน้า epidemiologic วิจัยตรวจ rela-สเตรชันระหว่างดูโทรทัศน์และบริโภคอาหารได้อาศัยในรายงานแยกต่างหากของโทรทัศน์ทุกวันดูวิธีปฏิบัติและการบริโภคอาหาร ไม่มีการ onwhat ข้อมูลเด็กจริงกินระหว่าง televisionview-ไอเอ็นจี ดังนั้น ในช่วง 24 h อาหารเรียกคืน เรา lected คอลัมน์ข้อมูลในกิจกรรมที่เด็กเข้าร่วมในขณะที่กินแต่ละมื้อหรืออาหารว่าง เราใช้ข้อมูลเหล่านี้เพื่ออธิบายปริมาณ และชนิดของอาหารที่ใช้ในโทรทัศน์ดู ตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างชนิดของอาหารเหล่านี้และเด็ก BMI และเปรียบเทียบชนิดของอาหารที่เด็กใช้เมื่อ televisionwason กับชนิดของ foodsthat จะใช้เมื่อเครื่องรับโทรทัศน์ปิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การดูโทรทัศน์ได้รับการที่เกี่ยวข้องกับวัยเด็ก Sity obe- ในการศึกษาทางระบาดวิทยาหลายคน (1) ในการทดลองทางคลินิกและเด็กสามสี่ชั้นประถมศึกษาปีที่ได้รับการแทรกแซงเพื่อลดการดูโทรทัศน์ได้ดัชนีมวลกายต่ำกว่า (BMI; กก / m2) ค่าความหนา tricep skinfold, เส้นรอบวงเอวและอัตราส่วนเอวต่อสะโพกกว่า กลุ่มควบคุม (2) เด็กที่ได้รับการแทรกแซงโทรทัศน์ลดลงลดลงจานวนของอาหารบริโภคในช่วงการดูโทรทัศน์และแนวโน้มการบริโภคที่ลดลงของอาหารไขมันสูงเป็นที่สังเกต สองกลไกการตั้งสมมติฐานที่ผ่านการดูโทรทัศน์เป็นความคิดที่ส่งเสริมโรคอ้วนในวัยเด็กจะเพิ่มขึ้นในอาหาร
บริโภคจากการรับประทานอาหารในระหว่างการดูและการรับประทานอาหารที่โฆษณาสูง (1) งานวิจัยหลายชิ้นให้หลักฐานเกี่ยวกับระบบนิเวศน์ในการสนับสนุนของกลไกเหล่านี้ ครั้งแรกที่ดูโทรทัศน์ที่เพิ่มขึ้นได้รับการที่เกี่ยวข้องกับการบริโภคพลังงานที่เพิ่มขึ้น (3-5) วัยรุ่นที่รายงานดูเพิ่มเติม televisionalso reportedeatingmore อาหารไขมันสูง (6) และอาหารได้อย่างรวดเร็ว, การดื่มน้ำอัดลมมากขึ้นและการบริโภคผลไม้และผักน้อย (4) ในทำนองเดียวกันในบ้านพักถือซึ่งในโทรทัศน์ที่อยู่ในระหว่างมื้ออาหารเด็กจึงดูเนื้อ Sume สีแดงมากขึ้น, พิซซ่า, ขนมขบเคี้ยวและน้ำอัดลมและผลไม้น้อยลงและผัก (7) ประการที่สองการวิเคราะห์เนื้อหาหลายรายการโทรทัศน์ของเด็กที่แสดงให้เห็นว่าอาหารโดยเฉพาะอย่างยิ่งไขมันสูงหรืออาหารน้ำตาลสูง, มีการโฆษณาบ่อยบุตรของรายการโทรทัศน์ (8-11) นอกจากนี้การทดลองดำเนินการกับเด็กก่อนวัยเรียนพบว่ามีเพียงปริมาณแสงสั้น ๆ กับการโฆษณาอาหารที่ฝังอยู่ภายใน gramming โปรเด็กส่งผลให้เด็กเลือกแบรนด์ที่โฆษณาของอาหารมากกว่าสินค้า unadvertised ที่คล้ายกัน (12) การศึกษาก่อนจากผลกระทบของการโฆษณาอาหารในการเลือกอาหารเด็กที่แสดงให้เห็นว่าผลกระทบที่คล้ายกัน (13, 14).
การวิจัยทางระบาดวิทยาที่ก่อนหน้านี้ส่วนใหญ่ตรวจสอบการสัมพันธ์ระหว่างการดูโทรทัศน์และการบริโภคอาหารที่ได้อาศัยในรายงานแยกเป็นสัดส่วนของการปฏิบัติการดูโทรทัศน์ทุกวันและการบริโภคอาหาร . ข้อมูล onwhat เด็กจริงในระหว่างการกินไอเอ็นจี televisionview- จะขาด ดังนั้นในระหว่างการเรียกคืนอาหาร 24 ชั่วโมงเรา COL- lected ข้อมูลเกี่ยวกับกิจกรรมที่เด็กมีส่วนร่วมในขณะที่พวกเขากินอาหารแต่ละมื้อหรืออาหารว่าง เราใช้ข้อมูลเหล่านี้เพื่ออธิบายปริมาณและชนิดของอาหารที่บริโภคในช่วงการดูโทรทัศน์เพื่อตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างอาหารประเภทนี้และค่าดัชนีมวลกายสำหรับเด็กและเพื่อเปรียบเทียบชนิดของอาหารที่เด็กบริโภคเมื่อ televisionwason กับประเภทของ foodsthat พวกเขาบริโภค เมื่อโทรทัศน์ถูกปิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การรับชมโทรทัศน์ มีความสัมพันธ์กับ OBE - วัยเด็ก sity ในการศึกษาทางระบาดวิทยาหลาย ( 1 ) ในการทดลองทางคลินิก ที่ 3 และที่ 4 เด็กเกรดที่ได้รับการแทรกแซงเพื่อลดการรับชมโทรทัศน์ได้ต่ำกว่าดัชนีมวลกาย ( BMI ; kg / m2 ) ค่านิยม ไตรเซพของความหนา , เส้นรอบวงเอวต่อสะโพก และเอวให้สูงกว่ากลุ่มควบคุม ( 2 )เด็กที่ได้รับการลดการแทรกแซงการโทรทัศน์ NUM - เบอร์ของอาหารที่บริโภคในระหว่างการรับชมโทรทัศน์ และมีแนวโน้มการลดลงของการบริโภคอาหารไขมันสูงมากนัก สองของสมมุติฐานกลไกการรับชมโทรทัศน์ผ่านซึ่งเป็นความคิดที่จะส่งเสริมโรคอ้วนในเด็กเพิ่มขึ้นจากการบริโภคอาหาร
กินระหว่างการรับชม และกินสูงโฆษณาอาหาร ( 1 )หลายการศึกษาให้หลักฐานกับระบบนิเวศน์ในการสนับสนุนกลไกเหล่านี้ ก่อนการรับชมโทรทัศน์ที่เพิ่มขึ้นได้รับการเชื่อมโยงกับการบริโภคที่เพิ่มขึ้นของพลังงาน ( 3 – 5 ) วัยรุ่นที่รายงานดูเพิ่มเติม televisionalso reportedeatingmore ( 6 ) อาหารไขมันสูง และอาหาร การดื่มน้ำอัดลม และการบริโภคผักและผลไม้น้อย ( 4 ) อนึ่ง