I have a confession to make. As a s

I have a confession to make. As a scientist and engineer, I've focused on efficiency for many years. But efficiency can be a cult, and today I'd like to tell you about a journey that moved me out of the cult and back to a far richer reality.

A few years ago, after finishing my Ph.D. in London, I moved to Boston. I lived in Boston and worked in Cambridge. I bought a racing bicycle that summer, and I bicycled every day to work. To find my way, I used my phone. It sent me over Mass. Ave., Massachusetts Avenue, the shortest route from Boston to Cambridge. But after a month that I was cycling every day on the car-packed Mass. Ave., I took a different route one day. I'm not entirely sure why I took a different route that day, a detour. I just remember a feeling of surprise; surprise at finding a street with no cars, as opposed to the nearby Mass. Ave. full of cars; surprise at finding a street draped by leaves and surrounded by trees. But after the feeling of surprise, I felt shame. How could I have been so blind? For an entire month, I was so trapped in my mobile app that a journey to work became one thing only: the shortest path. In this single journey, there was no thought of enjoying the road, no pleasure in connecting with nature, no possibility of looking people in the eyes. And why? Because I was saving a minute out of my commute.

Now let me ask you: Am I alone here? How many of you have never used a mapping app for finding directions? Most of you, if not all, have. And don't get me wrong -- mapping apps are the greatest game-changer for encouraging people to explore the city. You take your phone out and you know immediately where to go. However, the app also assumes there are only a handful of directions to the destination. It has the power to make those handful of directions the definitive direction to that destination.

After that experience, I changed. I changed my research from traditional data-mining to understanding how people experience the city. I used computer science tools to replicate social science experiments at scale, at web scale. I became captivated by the beauty and genius of traditional social science experiments done by Jane Jacobs, Stanley Milgram, Kevin Lynch. The result of that research has been the creation of new maps, maps where you don't only find the shortest path, the blue one, but also the most enjoyable path, the red one. How was that possible?

Einstein once said, "Logic will get you from A to B. Imagination will take you everywhere." So with a bit of imagination, we needed to understand which parts of the city people find beautiful. At the University of Cambridge, with colleagues, we thought about this simple experiment. If I were to show you these two urban scenes, and I were to ask you which one is more beautiful, which one would you say? Don't be shy. Who says A? Who says B? Brilliant. Based on that idea, we built a crowdsourcing platform, a web game. Players are shown pairs of urban scenes, and they're asked to choose which one is more beautiful, quiet and happy. Based on thousands of user votes, then we are able to see where consensus emerges. We are able to see which are the urban scenes that make people happy.

After that work, I joined Yahoo Labs, and I teamed up with Luca and Rossano, and together, we aggregated those winning locations in London to build a new map of the city, a cartography weighted for human emotions. On this cartography, you're not only able to see and connect from point A to point B the shortest segments, but you're also able to see the happy segment, the beautiful path, the quiet path. In tests, participants found the happy, the beautiful, the quiet path far more enjoyable than the shortest one, and that just by adding a few minutes to travel time. Participants also love to attach memories to places. Shared memories -- that's where the old BBC building was; and personal memories -- that's where I gave my first kiss. They also recalled how some paths smelled and sounded. So what if we had a mapping tool that would return the most enjoyable routes based not only on aesthetics but also based on smell, sound, and memories? That's where our research is going right now. More generally, my research, what it tries to do is avoid the danger of the single path, to avoid robbing people of fully experiencing the city in which they live. Walk the path through the park, not through the car park, and you have an entirely different path. Walk the path full of people you love and not full of cars, and you have an entirely different path. It's that simple.

I would like to end with this thought: do you remember "The Truman Show?" It's a media satire in which a real person doesn't know he's living in a fabricated world. Perhaps we live in a world fabricated for efficiency. Look at some of your daily habits, and as Truman did in the movie, escape the fabricated world. Why? Well, if you think that adventure is dangerous, try routine. It's deadly.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สารภาพต้องแล้ว เป็นนักวิทยาศาสตร์และวิศวกร ฉันได้เน้นประสิทธิภาพหลายปี แต่ประสิทธิภาพอาจเป็นลัทธิ และวันนี้ฉันอยากจะบอกคุณเกี่ยวกับการเดินทางที่ย้ายผม จากลัทธินี้ และกลับ สู่ความเป็นจริงมากยิ่งขึ้นกี่ปีที่ผ่านมา หลังจากจบปริญญาเอกของฉันในลอนดอน ฉันย้ายไปบอสตัน ฉันอาศัยอยู่ในเมืองบอสตัน และทำงานในเคมบริดจ์ ผมซื้อจักรยานเสือหมอบที่ร้อน และฉัน bicycled ทุกวันทำงาน เพื่อหาทางของฉัน ฉันใช้โทรศัพท์ของฉัน มันส่งผมผ่านมวล. Ave. แมสซาชูเซตส์ Avenue เส้นทางสั้นที่สุดจากบอสตันเคมบริดจ์ แต่หลังจากเดือนที่ผมได้ปั่นจักรยานทุกวันรถบรรจุมวล. Ave. ฉันเอากระบวนการผลิตต่างกันหนึ่งวัน ผมไม่แน่ใจทำไมฉันจึงแตกต่างกันเส้นวัน การเดิน อย่าลืมความรู้สึกที่ประหลาดใจ แปลกใจที่ค้นหาถนนที่ มีรถยนต์ไม่ ตรงข้ามกับมวล. Ave. ใกล้เคียงเต็มไปด้วยรถยนต์ แปลกใจที่ค้นหาถนนที่ภาพยนตร์โดยใบ และล้อมรอบ ด้วยต้นไม้ แต่หลังจากรู้สึกประหลาดใจ ฉันรู้สึกละอายใจ วิธีสามารถฉันได้รับดังนั้นตาบอด สำหรับเดือนทั้งหมด ฉันจึงติดอยู่ใน app มือถือของฉันที่เดินทางไปทำงานเป็น สิ่งหนึ่ง: เส้นทางสั้นที่สุด ในการเดินทางนี้เดียว มีความคิดไม่มีความเพลิดเพลินในถนน ความไม่เชื่อมต่อกับธรรมชาติ ความเป็นไปได้ไม่มีคนมองตา และทำไม เนื่องจากผมกำลังบันทึกนาทีออกเดินทางของฉันตอนนี้ ผมขอให้คุณ: ฉันอยู่คนเดียวนี่ จำนวนของคุณไม่เคยใช้ app แผนที่หาเส้นทางหรือไม่ ที่สุดของคุณ ทุก ได้ และตื้น - แม็ปมีเกมมากที่สุดเปลี่ยนการส่งเสริมให้คนเที่ยว คุณใช้โทรศัพท์ของคุณ และคุณรู้ทันทีว่าจะไปออก อย่างไรก็ตาม app ยังสันนิษฐานมีรีสอร์ตทิศทางไปยังปลายทาง มันมีอำนาจที่จะทำที่กำมือของทิศทางทิศทางทั่วไปที่ปลายทางหลังจากประสบการณ์ที่ เปลี่ยน ฉันเปลี่ยนแปลงวิจัยของจากเหมืองข้อมูลดั้งเดิมเพื่อทำความเข้าใจว่าผู้สัมผัสเมือง ฉันใช้เครื่องมือวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ในการจำลองการทดลองวิทยาศาสตร์สังคมที่มาตราส่วน มาตราส่วนเว็บที่ ฉันกลายเป็นจุดประกายความงามและอัจฉริยะโดย Jane เจคอปส์ ของสแตนลีย์มิลแกรม Kevin Lynch ทดลองวิทยาศาสตร์สังคมดั้งเดิม ผลการวิจัยที่ได้รับการสร้างแผนที่ใหม่ แผนที่ที่คุณไม่ค้นหาเส้นทางสั้นที่สุด หนึ่งสีฟ้า แต่เส้น ทางความสุขที่สุด สีแดงมี วิธีถูกที่สุดไอน์สเคยกล่าว, "ตรรกะจะได้รับคุณจาก A B. จินตนาการจะนำคุณทุกที่ด้วย" ดังนั้น กับบิตของจินตนาการ ที่เราต้องเข้าใจพบส่วนใดของคนเมืองที่สวยงาม ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ กับเพื่อนร่วมงาน เราคิดว่า เกี่ยวกับการทดลองอย่างนี้ ถ้าฉันได้แสดงฉากเมืองสองเหล่านี้ และฉันก็จะขอให้คุณที่หนึ่งสวยงามมากขึ้น คนที่คุณพูด ไม่ต้องอาย ใครบอกว่า A ใครบอกว่า B สดใส ตามความคิดนั้น เราสร้างแพลตฟอร์ม crowdsourcing เว็บเกม ผู้เล่นจะแสดงคู่ของฉากเมือง และพวกเขาจะถูกถามให้เลือกซึ่งจะสวยงาม เงียบสงบ และความสุข ตามพันคะแนนผู้ใช้ แล้วเราจะดูที่ช่วยบ่งบอก สามารถมองเห็นซึ่งเป็นฉากเมืองที่ทำให้คนมีความสุขได้หลังจากที่ทำงาน ฉันเข้าร่วม Yahoo Labs, teamed ขึ้นลูกาพร้อม Rossano และกัน เรารวมผู้ชนะตำแหน่งในลอนดอนเพื่อสร้างแผนที่ใหม่เมือง บุคคลากรที่ถ่วงน้ำหนักสำหรับอารมณ์ของมนุษย์ ในบุคคลากรนี้ คุณไม่เพียงสามารถดู และเชื่อมต่อจากจุด A ไปจุด B ส่วนสั้นที่สุด แต่คุณยังสามารถดูเซ็กเมนต์สุข เส้นทางสวยงาม เส้นทางเงียบสงบ ในการทดสอบ ร่วมพบมีความสุข ที่สวย เส้นทางสงบสนุกมากกว่าหนึ่งสั้นที่สุด และที่เพียงแค่เพิ่มเวลาเดินทางกี่นาที ผู้เข้าร่วมยังรักความทรงจำกับสถาน ร่วมความทรงจำ - ซึ่งที่อาคาร BBC เก่าถูก และทรง จำส่วนบุคคล - ที่ของที่ฉันได้จูบแรกของฉัน พวกเขายังยกเลิกวิธีบางเส้นทางกลิ่น และแต่เพียงแห่ง ดังนั้น ถ้าเรามีเครื่องมือการแมปที่จะกลับเส้นทางความสุขที่สุดที่ใช้ไม่เพียงแต่ความสวยงาม แต่ยังตามกลิ่น เสียง และความทรงจำ ที่เป็นที่วิจัยของเราเป็นไปขณะนี้ เพิ่มเติมโดยทั่วไป วิจัยของฉัน สิ่งที่มันพยายามทำคือหลีกเลี่ยงอันตรายของเส้นทางเดียว การหลีกเลี่ยงการบีบคนพบเมืองที่พวกเขาอาศัยอยู่เต็ม เดินเส้นทางผ่านสวน ไม่ผ่านที่จอดรถ และคุณมีเส้นทางแตกต่างกันทั้งหมด เดินเป็นเส้นทางที่เต็มไปด้วยผู้คนที่คุณรัก และรถไม่เต็ม และคุณมีเส้นทางแตกต่างกันทั้งหมด ง่าย ๆ ได้อยากจะจบ ด้วยนี้คิด: คุณจำ "มหัศจรรย์" มันเป็นการเสียดสีเป็นสื่อที่คนจริงไม่รู้ว่า เขาจะอยู่ในโลกประกอบ บางทีเราอยู่ในโลกหลังสร้างอย่างมีประสิทธิภาพ ดูนิสัยของคุณทุกวัน และเป็นทรูแมนได้ในภาพยนตร์ หนีโลกประกอบ ทำไม ดี ถ้าคุณคิดว่า การผจญภัยอันตราย ลองประจำ ถึงตายได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันมีคำสารภาพที่จะทำให้ ในฐานะที่เป็นนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรฉันได้มุ่งเน้นไปที่ประสิทธิภาพเป็นเวลาหลายปี แต่ประสิทธิภาพอาจเป็นลัทธิความเชื่อและในวันนี้ผมอยากจะบอกคุณเกี่ยวกับการเดินทางที่ย้ายผมออกจากลัทธิความเชื่อและกลับมาที่ความเป็นจริงยิ่งขึ้นไกล. ไม่กี่ปีที่ผ่านมาหลังจากจบปริญญาเอกของฉัน ในลอนดอนผมย้ายไปบอสตัน ฉันอาศัยอยู่ในบอสตันและทำงานอยู่ในเคมบริดจ์ ฉันซื้อจักรยานแข่งว่าในช่วงฤดูร้อนและฉัน bicycled ทุกวันในการทำงาน ที่จะหาทางของฉันฉันใช้โทรศัพท์ของฉัน มันส่งฉันไปมวล. Ave. , แมสซาชูเซตถนนเส้นทางที่สั้นที่สุดจากบอสตันไปเคมบริดจ์ แต่หลังจากเดือนที่ผมขี่จักรยานทุกวันในรถที่บรรจุมวล. Ave. , ฉันเอาเส้นทางที่แตกต่างกันหนึ่งวัน ฉันไม่แน่ใจว่าทำไมผมเอาเส้นทางที่แตกต่างกันในวันนั้นทางอ้อม ฉันเพียงแค่จำความรู้สึกของความประหลาดใจ; ความประหลาดใจในการหาถนนที่มีรถไม่เมื่อเทียบกับมวลใกล้เคียง. Ave. เต็มรูปแบบของรถยนต์; ความประหลาดใจในการหาถนนพาดโดยใบและล้อมรอบด้วยต้นไม้ แต่หลังจากที่ความรู้สึกของความประหลาดใจฉันรู้สึกอับอายขายหน้า ฉันจะได้รับคนตาบอดเพื่อ? สำหรับตลอดทั้งเดือนผมถูกขังอยู่ดังนั้นใน app มือถือของฉันที่เดินทางไปทำงานกลายเป็นสิ่งหนึ่งเท่านั้น: เส้นทางที่สั้นที่สุด ในการเดินทางครั้งนี้ครั้งเดียวก็มีความคิดในการเพลิดเพลินกับถนนที่ไม่มีความสุขในการเชื่อมต่อกับธรรมชาติไม่มีความเป็นไปได้ของการมองคนในสายตา และทำไม? . เพราะฉันถูกบันทึกนาทีจากการเดินทางของฉันตอนนี้ให้ฉันขอให้คุณ: ฉันคนเดียวที่นี่? วิธีการมากมายที่คุณไม่เคยใช้การตรวจสอบการทำแผนที่สำหรับการหาทิศทาง? ส่วนใหญ่ของคุณหากไม่ได้ทั้งหมดที่มี และไม่ได้รับฉันผิด - ปพลิเคชันการทำแผนที่เป็น changer เกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับการส่งเสริมให้ประชาชนในการสำรวจเมือง คุณใช้โทรศัพท์ของคุณและคุณรู้ได้ทันทีว่าจะไปที่ไหน อย่างไรก็ตามการตรวจสอบยังถือว่ามีเพียงไม่กี่คนไปยังจุดหมายปลายทาง มันมีพลังที่จะทำให้กำมือของผู้ทิศทางทิศทางที่ชัดเจนไปยังปลายทางที่. หลังจากประสบการณ์ที่ผมเปลี่ยน ผมเปลี่ยนการวิจัยของฉันจากการทำเหมืองข้อมูลแบบดั้งเดิมในการทำความเข้าใจว่าคนที่ได้สัมผัสกับเมือง ผมใช้เครื่องมือวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ที่จะทำซ้ำการทดลองวิทยาศาสตร์ทางสังคมในระดับที่ระดับเว็บ ฉันกลายเป็นหลงรักความงามและความเป็นอัจฉริยะของการทดลองวิทยาศาสตร์สังคมแบบดั้งเดิมทำโดยเจนจาคอบส์, สแตนลี่ย์ Milgram เควินลินช์ ผลของการวิจัยที่ได้รับการสร้างแผนที่ใหม่, แผนที่ที่คุณไม่เพียง แต่หาเส้นทางที่สั้นที่สุด, สีฟ้า แต่ยังเส้นทางที่สนุกที่สุด, สีแดง วิธีเป็นไปได้หรือไม่Einstein เคยกล่าวว่า "ลอจิกคุณจะได้รับจากการไป B. จินตนาการจะนำคุณไปทุกที่." ดังนั้นด้วยบิตของจินตนาการของเราต้องการที่จะเข้าใจว่าส่วนใดของคนในเมืองหาที่สวยงาม ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์กับเพื่อนร่วมงานที่เราคิดเกี่ยวกับการทดสอบอย่างง่ายนี้ ถ้าฉันจะแสดงให้คุณทั้งสองฉากเมืองและผมจะขอให้คุณเป็นที่หนึ่งที่สวยงามมากขึ้นที่หนึ่งที่คุณจะพูด? ไม่ต้องอาย ใครบอกว่า? ใครบอกว่า B? สุกใส ขึ้นอยู่กับความคิดที่ว่าเราสร้างแพลตฟอร์มระดมมวลชน, เกมบนเว็บ ผู้เล่นจะได้แสดงคู่ของฉากในเมืองและพวกเขากำลังขอให้เลือกเป็นที่หนึ่งที่สวยงามมากขึ้นที่เงียบสงบและมีความสุข ขึ้นอยู่กับหลายพันโหวตของผู้ใช้แล้วเราสามารถที่จะดูว่าฉันทามติโผล่ออกมา เราสามารถที่จะดูว่ามีฉากเมืองที่ทำให้คนมีความสุข. หลังจากการทำงานที่ผมได้เข้าร่วม Yahoo Labs และฉันร่วมกับ Luca และ Rossano และร่วมกันเรารวมสถานที่ชนะผู้ที่อยู่ในกรุงลอนดอนเพื่อสร้างแผนที่ใหม่ของ เมืองแผนที่ถ่วงน้ำหนักสำหรับอารมณ์ของมนุษย์ ในแผนที่นี้คุณไม่เพียง แต่สามารถมองเห็นและเชื่อมต่อจากจุด A ไปยังจุด B ส่วนที่สั้นที่สุด แต่คุณยังสามารถที่จะดูมีความสุขส่วนเส้นทางที่สวยงามเส้นทางที่เงียบสงบ ในการทดสอบผู้เข้าร่วมพบความสุขที่สวยงามเส้นทางที่เงียบสงบห่างไกลสนุกมากขึ้นกว่าที่สั้นที่สุดและที่เพียงโดยการเพิ่มไม่กี่นาทีในการเดินทางเวลา ผู้เข้าร่วมยังรักที่จะแนบความทรงจำไปยังสถานที่ ความทรงจำที่ใช้ร่วมกัน - ที่ที่อาคารบีบีซีเดิม; และความทรงจำส่วนบุคคล - นั่นคือสิ่งที่ฉันให้จูบแรกของฉัน พวกเขายังจำได้ว่าเส้นทางบางกลิ่นและฟัง ดังนั้นสิ่งที่ถ้าเรามีเครื่องมือการทำแผนที่ที่จะกลับมาในเส้นทางที่สนุกที่สุดที่ใช้ไม่เพียง แต่ในความสวยงาม แต่ยังขึ้นอยู่กับกลิ่นเสียงและความทรงจำ? นั่นคือสิ่งที่การวิจัยของเราที่เกิดขึ้นในขณะนี้ โดยทั่วไปการวิจัยของฉันสิ่งที่มันพยายามที่จะทำคือการหลีกเลี่ยงอันตรายจากเส้นทางเดียวเพื่อหลีกเลี่ยงการปล้นคนอย่างเต็มที่ประสบเมืองที่พวกเขาอาศัยอยู่ เดินเส้นทางผ่านสวนสาธารณะที่ไม่ผ่านที่จอดรถและคุณมีเส้นทางที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เดินเส้นทางเต็มไปด้วยคนที่คุณรักและไม่ได้เต็มรูปแบบของรถยนต์และคุณมีเส้นทางที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เป็นที่เรียบง่าย. ผมอยากจะจบลงด้วยความคิดนี้: คุณจำ "ทรูแมนโชว์" มันเป็นถ้อยคำที่สื่อที่เป็นคนจริงไม่ได้รู้ว่าเขาอาศัยอยู่ในโลกประดิษฐ์ บางทีเราอยู่ในโลกที่ประดิษฐ์อย่างมีประสิทธิภาพ ดูที่บางส่วนของนิสัยประจำวันของคุณและในขณะที่ทรูแมนได้ในภาพยนตร์หนีจากโลกประดิษฐ์ ทำไม? ดีถ้าคุณคิดว่าการผจญภัยที่เป็นอันตรายพยายามประจำ มันเป็นเรื่องร้ายแรง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันมีอะไรจะสารภาพ ในฐานะที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ และวิศวกร ผมเน้นประสิทธิภาพเป็นเวลาหลายปี แต่ประสิทธิภาพจะเป็นศาสนา และวันนี้ฉันต้องการที่จะบอกคุณเกี่ยวกับการเดินทางที่ย้ายฉันออกจากศาสนาและกลับไปที่ความเป็นจริงที่ไกลยิ่งขึ้น

ไม่กี่ปีที่ผ่านมา หลังจากจบชั้นปริญญาเอก ในลอนดอน ผมย้ายไปอยู่ที่บอสตัน ฉันอาศัยอยู่ในบอสตัน และ ทำงาน ใน เคมบริดจ์ ผมซื้อมาแข่งจักรยานที่ฤดูร้อนและฉัน bicycled ไปทำงานทุกวัน หาวิธีของฉัน ฉันใช้โทรศัพท์ของฉัน มันส่งผมมามวล Ave . , Massachusetts Avenue , เส้นทางที่สั้นที่สุดจากบอสตันไปเคมบริดจ์ แต่หลังจากเดือนที่ผมขี่จักรยานทุกวันในรถบรรจุมวลสาร . ผมเอาเส้นทางที่แตกต่างกันหนึ่งวัน ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าทำไมผมเอาเส้นทางที่แตกต่างกันวันทางอ้อม ผมยังจำความรู้สึกประหลาดใจประหลาดใจที่พบบนถนนที่ไม่มีรถ เมื่อเทียบกับมวลใกล้เคียง Ave . เต็มคัน ; แปลกใจในการหาถนน draped ด้วยใบไม้ และล้อมรอบไปด้วยต้นไม้ แต่หลังรู้สึกประหลาดใจ ผมรู้สึกอาย ยังไงผมก็ตาบอด ตลอดเดือน ผมจึงติดอยู่ในมือถือว่า การเดินทางไปทำงานก็กลายเป็นสิ่งหนึ่งเท่านั้น : เส้นทางที่สั้นที่สุด ในการเดินทางเดียวนี้มีคิดเพลิดเพลินกับถนนที่ไม่มีความสุขในการเชื่อมต่อกับธรรมชาติ ไม่มีความเป็นไปได้ของคนดูในดวงตา และทำไม ? เพราะฉันกำลังบันทึกนาทีจากการเดินทางของฉัน

ตอนนี้ให้ฉันขอให้คุณ : ฉันอยู่คนเดียว ? วิธีการหลายท่านเคยใช้แผนที่ app สำหรับการค้นหาเส้นทาง ? ส่วนใหญ่ถ้าไม่ทั้งหมดมีอย่าเข้าใจผมผิด . . . แผนที่ apps ที่สุด changer เกมสำหรับให้ประชาชนเที่ยวชมเมือง คุณใช้โทรศัพท์ของคุณ และคุณก็รู้ได้ทันทีว่าจะไปที่ไหน แต่ app ยังถือว่ามีเพียงไม่กี่เส้นทางไปยังปลายทาง มันมีอำนาจที่จะให้ผู้หยิบเส้นทางทิศทางที่ชัดเจนไปยังปลายทางที่

หลังจากประสบการณ์ที่ผมเปลี่ยนไป