A Rose for Emily SummaryHow It All

A Rose for Emily Summary
How It All Goes Down You might want to look at our discussion of the novel's setting before you enter here, or at least know it's there to help if you get tangled up in this story's crazy chronology. Also keep in mind that the narrator of this story represents several generations of men and women from the town. The story begins at the huge funeral for Miss Emily Grierson. Nobody has been to her house in ten years, except for her servant. Her house is old, but was once the best house around. The town had a special relationship with Miss Emily ever since it decided to stop billing her for taxes in 1894. But, the "newer generation" wasn't happy with this arrangement, and so they paid a visit to Miss Emily and tried to get her to pay the debt. She refused to acknowledge that the old arrangement might not work any more, and flatly refused to pay. Thirty years before, the tax collecting townspeople had a strange encounter with Miss Emily about a bad smell at her place. This was about two years after her father died, and a short time after her lover disappeared from her life. Anyhow, the stink got stronger and complaints were made, but the authorities didn't want to confront Emily about the problem. So, they sprinkled lime around the house and the smell was eventually gone. Everybody felt sorry for Emily when her father died. He left her with the house, but no money. When he died, Emily refused to admit it for three whole days. The town didn't think she was "crazy then," but assumed that she just didn't want to let go of her dad, (even though you could argue that he had stolen her youth from her). Next, the story doubles back and tells us that not too long after her father died Emily begins dating Homer Barron, who is in town on a sidewalk-building project. The town heavily disapproves of the affair and brings Emily's cousins to town to stop the relationship. One day, Emily is seen buying arsenic at the drugstore, and the town thinks that Homer is giving her the shaft, and that she plans to kill herself. When she buys a bunch of men's items, they think that she and Homer are going to get married. Homer leaves town, then the cousins leave town, and then Homer comes back. He is last seen entering Miss Emily's house. Emily herself rarely leaves the home after that, except for a period of half a dozen years when she gives painting lessons. Her hair turns gray, she gains weight, and she eventually dies in a downstairs bedroom that hasn't seen light in many years. The story cycles back to where it began, at her funeral. Tobe, miss Emily's servant, lets in the town women and then leaves by the backdoor forever. After the funeral, and after Emily is buried, the townspeople go upstairs to break into the room that they know has been closed for forty years. Inside, they find the corpse of Homer Barron, rotting in the bed. On the dust of the pillow next to Homer they find an indentation of a head, and there, in the indentation, a long, gray hair. The Revolt of Mother was written by Mary Wilkins Freeman in 1891.
It is about the role of making decision in a family. Sarah Penn, the main character, was Adoniram’s wife who dared to do agai
nst her
husband’s intention in turning the new barn into the family’s new house. Adoniram, the father of the family
, was a hard-working farmer, but he cared much about his cattle and horses rather his own wife and children as we can see that he built big new barns and sheds one after another instead of a new house which he had promised Sarah forty years ago. Considering their current situation (the house was old; her daughter was going to get married soon), Sarah suddenly decided to move into the new barn when Adoniram was away to buy a horse in another town. What she acted raises some opinions over her, which held her
to be insane and lawless. But she didn’t care of them because
she believed that what she was doing was right and no one could change her mind. When Adoniram returned home and witnessed the change, he could hardly believe it but still finally accepted it.
In a patriarchal society in this story, women didn’t have right in making decision in a family. The author wrote this story s
o as to tell us to turn down this preoccupation. Family decisions should be made by having discussions between husband and wife who have to share equal roles for the development and prosperity of the family.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดอกกุหลาบสำหรับสรุปเอมิลี่วิธีมันทั้งหมดไปลง คุณอาจต้องการดูของเราสนทนาของนวนิยายของการตั้งค่าก่อนที่คุณป้อนที่นี่ หรือรู้น้อย ได้มีการช่วยคุณเรียกราพันเซลขึ้นในลำดับบ้าเรื่องนี้ ยัง เก็บไว้ในใจว่า ของเรื่องนี้แสดงรุ่นของชายและหญิงจากเมือง เรื่องราวเริ่มต้นที่ศพขนาดใหญ่สำหรับรับเชิญ Miss Emily ไม่มีใครได้รับไปที่บ้านของเธอในสิบปี ยกเว้นผู้รับใช้ของเธอ บ้านเก่า ได้เคยบ้านสุดสถาน เมืองที่มีความสัมพันธ์พิเศษกับ Emily นางสาวตั้งแต่มันตัดสินใจที่จะหยุดเรียกเก็บเงินเธอสำหรับภาษีใน 1894 "รุ่นใหม่" ไม่มีความสุขกับการจัดเรียงนี้ และดังนั้นพวกเขาจ่ายไป Miss Emily และพยายามที่จะได้รับการชำระหนี้ของเธอไว้ เธอปฏิเสธที่จะยอมรับว่า จัดเก่าอาจไม่ทำงานต่อไป และ flatly ปฏิเสธที่จะจ่าย สามสิบปีก่อน ภาษีเก็บรวบรวม townspeople ได้พบความแปลกกับ Emily นางสาวเกี่ยวกับกลิ่นเหม็นที่เธอ นี้ประมาณสองปีหลัง จากที่พ่อเสียชีวิต ช่วงเวลาสั้น ๆ หลังจากคนรักของเธอหายไปจากชีวิตของเธอได้ ระมัดระวัง กลิ่นเหม็นที่มีแข็งแกร่ง และทำการร้องเรียน แต่เจ้าหน้าที่ไม่ต้องการเผชิญหน้าเอมิลี่เกี่ยวกับปัญหา ดังนั้น พวกเขาโรยปูนรอบบ้าน และกลิ่นไม่หายไปในที่สุด ทุกคนรู้สึกเสียใจสำหรับ Emily เมื่อพ่อของเธอตาย เขาทิ้งเธอกับบ้าน แต่ไม่มีเงิน เมื่อเขาตาย เอมิลี่ปฏิเสธที่จะยอมรับว่า วันทั้งสาม เมืองไม่คิดว่า เธอ "บ้าแล้ว" แต่สันนิษฐานที่เธอไม่ต้องการปล่อยของพ่อของเธอ, (แม้ว่าคุณสามารถโต้แย้งว่า เขาได้ขโมยของเยาวชนจากเธอ) ถัดไป เรื่องคู่กลับ และบอกเราว่า ไม่นานหลังจากที่พ่อของเธอเสียชีวิตเอมิลี่เริ่มเดทโฮเมอร์มุ่ง ที่อยู่ในโครงการสร้างสารพัด เมือง disapproves ของเรื่อง และนำลูกพี่ลูกน้องของเอมิลี่ให้หยุดความสัมพันธ์มาก วันหนึ่ง เห็นเอมิลี่ซื้อสารหนูที่ร้านขายยา และเมืองคิดว่า โฮเมอร์เป็นให้เธอเพลา และเธอวางแผนจะฆ่าตัวเอง เมื่อเธอซื้อกลุ่มสินค้าผู้ชาย พวกเขาคิดไปว่า เธอและโฮเมอร์แต่ง โฮเมอร์ออกจากเมือง ลูกพี่ลูกน้องออกจากเมือง แล้วโฮเมอร์กลับมา สุดท้ายเขาจะเห็นใส่บ้าน Miss Emily ไม่ค่อยเอมิลี่ตัวเองออกจากบ้านหลังจากนั้น ยกเว้นระยะเวลาปีครึ่งหกเมื่อเธอให้บทเรียนจิตรกรรม ของผมเปิดสีเทา เธอรับน้ำหนัก และเธอตายในห้องนอนชั้นล่างที่ไม่เห็นแสงในหลายปีในที่สุด เรื่องรอบไปที่จะเริ่ม ในงานศพของเธอ Tobe ข้าราชการนางสาว Emily ให้ในสตรีเมืองแล้ว ทิ้ง โดยตลอดแบ็ค หลัง จากศพ และหลัง จาก ฝังเอมิลี่ townspeople การแบ่งห้องที่ถูกปิดสำหรับสี่สิบปีประกอบไปด้วย ภายใน พวกเขาพบศพของโฮเมอร์มุ่ง หึ่งในนอน ฝุ่นของหมอนข้างโฮเมอร์จะพบการเยื้องของหัวหน้า และมี ในย่อหน้า นาน สีเทาผม กบฏของแม่ที่เขียน โดย Mary Wilkins Freeman ใน 1891เป็นการศึกษาเกี่ยวกับบทบาทของการตัดสินใจในครอบครัว ซาราห์เพนน์ ตัวละครหลัก ถูกภรรยาของ Adoniram กล้าทำ against เธอความตั้งใจของสามีในเปิดยุ้งข้าวใหม่เป็นบ้านใหม่ของครอบครัว Adoniram พ่อของครอบครัวคือเกษตรกรทำงานหนัก แต่เขามากห่วงเขาวัว และม้าแต่ภรรยาและบุตรของเขาเองเห็นว่า เขาสร้างบ่มใหม่ใหญ่และ sheds หนึ่งแทนบ้านใหม่ซึ่งเขาได้สัญญาว่า ซาร่าห์สี่สิบปีที่ผ่านมา พิจารณาสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขา (บ้านไม่เก่า ลูกสาวของเธอกำลังจะแต่งเร็ว ๆ นี้), ซาราห์ก็ตัดสินใจที่จะย้ายไปไว้ในยุ้งข้าวใหม่เมื่อ Adoniram ไปซื้อม้าที่เมืองอื่น เธอดำเนินเพิ่มบางความคิดเห็นผ่านเธอ ที่จัดขึ้นของเธอเป็นบ้า และมร.เจอราร์ดเมสทราเยต์ แต่เธอไม่ได้ดูแลพวกเขาเนื่องจากเธอเชื่อว่า เธอทำอะไรไม่ถูก และไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงจิตใจของเธอ เมื่อ Adoniram กลับ และเห็นการเปลี่ยนแปลง เขาอาจไม่เชื่อ แต่ก็ยัง ยอมรับมันไม่มีผู้หญิงในสังคม patriarchal ในเรื่องนี้ ในการตัดสินใจในครอบครัว ผู้เขียนเขียน s เรื่องนี้o เป็นบอกเราปิด preoccupation นี้ ครอบครัวตัดสินใจควรมีการสนทนาระหว่างสามีและภรรยาที่ต้องใช้ร่วมกันเท่ากับบทบาทในการพัฒนาและความเจริญรุ่งเรืองของครอบครัว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โรสสรุปเอมิลี่
ว่ามันทั้งหมดลงไปคุณอาจต้องการที่จะมองไปที่การสนทนาของเราของการตั้งค่าของนวนิยายเรื่องก่อนที่จะเข้าสู่ที่นี่หรืออย่างน้อยก็รู้ว่ามันมีที่จะช่วยให้คุณได้รับอีนุงตุงนังขึ้นในเรื่องนี้เหตุการณ์บ้า นอกจากนี้ยังทราบว่าผู้บรรยายของเรื่องนี้หมายถึงหลายชั่วของชายและหญิงจากเมือง เรื่องราวเริ่มต้นที่งานศพมากสำหรับนางสาวเอมิลี่กรี ไม่มีใครได้รับไปที่บ้านของเธอในรอบสิบปียกเว้นสำหรับคนรับใช้ของเธอ บ้านของเธอคือเก่า แต่เป็นบ้านที่ดีที่สุดครั้งหนึ่งรอบ เมืองที่มีความสัมพันธ์พิเศษกับนางสาวเอมิลี่นับตั้งแต่มันตัดสินใจที่จะหยุดการเรียกเก็บเงินของเธอสำหรับภาษีใน 1894 แต่ "รุ่นใหม่" ไม่ได้มีความสุขกับการจัดเรียงนี้และเพื่อให้พวกเขาจ่ายไปเยือนนางสาวเอมิลี่และพยายามที่จะได้รับ ของเธอในการชำระหนี้ เธอปฏิเสธที่จะยอมรับว่าการจัดเก่าอาจจะไม่ทำงานใด ๆ เพิ่มเติมและปฏิเสธที่จะจ่ายอย่างเด็ดขาด สามสิบปีก่อนที่ภาษีการเก็บรวบรวมชาวเมืองมีการเผชิญหน้าแปลกกับนางสาวเอมิลี่เกี่ยวกับกลิ่นเหม็นในสถานที่ที่เธอ นี่คือประมาณสองปีหลังจากที่พ่อของเธอเสียชีวิตและช่วงเวลาสั้น ๆ หลังจากที่คนรักของเธอหายไปจากชีวิตของเธอ ทั้งนี้กลิ่นเหม็นได้ดีและข้อร้องเรียนที่ได้ทำ แต่เจ้าหน้าที่ไม่ต้องการที่จะเผชิญหน้ากับเอมิลี่เกี่ยวกับปัญหา ดังนั้นพวกเขาโรยปูนขาวรอบ ๆ บ้านและกลิ่นก็หายไปในที่สุด ทุกคนรู้สึกเสียใจกับเอมิลี่ตอนที่พ่อของเธอเสียชีวิต เขาทิ้งเธอกับบ้าน แต่ไม่มีเงิน เมื่อเขาเสียชีวิตเอมิลี่ปฏิเสธที่จะยอมรับมันทั้งสามวัน เมืองที่ไม่ได้คิดว่าเธอเป็น "บ้าแล้ว" แต่สันนิษฐานว่าเธอก็ไม่ได้ต้องการที่จะปล่อยให้ไปของพ่อของเธอ (ถึงแม้ว่าคุณอาจจะแย้งว่าเขาได้ถูกขโมยหนุ่มของเธอจากเธอ) ถัดไปเรื่องที่คู่กลับมาและบอกเราว่าไม่นานหลังจากที่พ่อของเธอเสียชีวิตเอมิลี่เริ่มออกเดทโฮเมอร์บาร์รอนที่อยู่ในเมืองในโครงการทางเท้าอาคาร เมืองอย่างหนักไม่ยอมรับความคิดของเรื่องและนำญาติของเอมิลี่ในเมืองที่จะหยุดความสัมพันธ์ วันหนึ่งเอมิลี่จะเห็นการซื้อสารหนูที่ร้านขายยาและเมืองคิดว่าโฮเมอร์ให้เธอเพลาและบอกว่าเธอวางแผนที่จะฆ่าตัวตาย เมื่อเธอซื้อพวงของรายการของคนที่พวกเขาคิดว่าเธอและโฮเมอร์จะได้แต่งงาน โฮเมอร์ออกจากเมืองแล้วญาติออกจากเมืองแล้วโฮเมอร์กลับมา เขาเป็นคนสุดท้ายที่เห็นเข้ามาในบ้านนางสาวเอมิลี่ เอมิลี่ตัวเองไม่ค่อยออกจากบ้านหลังจากนั้นยกเว้นช่วงครึ่งโหลปีเมื่อเธอให้บทเรียนการวาดภาพ ผมของเธอเปลี่ยนสีเทาเธอได้รับน้ำหนักและในที่สุดเธอก็ถูกฆ่าตายในห้องนอนชั้นล่างที่ยังไม่ได้เห็นแสงในรอบหลายปี รอบเรื่องกลับไปที่ที่มันเริ่มที่งานศพของเธอ ฮูข้าราชการพลาดของเอมิลี่ช่วยให้ผู้หญิงในเมืองแล้วใบโดยลับๆตลอดไป หลังจากงานศพและหลังจากที่เอมิลี่ถูกฝังอยู่ในเมืองไปชั้นบนจะบุกเข้าไปในห้องที่พวกเขารู้ว่าได้ถูกปิดเป็นเวลาสี่สิบปี ภายในพวกเขาพบศพของโฮเมอร์บาร์รอน, เน่าเปื่อยอยู่บนเตียง ฝุ่นของหมอนที่อยู่ติดกับโฮเมอร์พวกเขาพบรอยหยักของหัวและมีในย่อหน้าที่ยาวผมสีเทา การก่อจลาจลของแม่ที่เขียนขึ้นโดยแมรี่วิลกินส์ฟรีแมนใน 1891
มันเป็นเกี่ยวกับบทบาทของการตัดสินใจในครอบครัว ซาร่าห์เพนน์ตัวละครหลักเป็นภรรยาของอาโดนีรัมที่กล้าที่จะทำจากต
NST เธอ
ตั้งใจของสามีในการเปลี่ยนยุ้งข้าวใหม่ในบ้านหลังใหม่ของครอบครัว อาโดนีรัมพ่อของครอบครัว
เป็นเกษตรกรทำงานหนัก แต่เขาได้รับการดูแลมากเกี่ยวกับวัวและม้าของเขาค่อนข้างภรรยาของเขาเองและเด็กที่เราจะเห็นว่าเขาสร้างโรงใหม่ขนาดใหญ่และเพิงหนึ่งหลังจากที่อื่นแทนบ้านหลังใหม่ ซึ่งเขาได้สัญญาว่าซาร่าห์สี่สิบปีที่ผ่านมา พิจารณาสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขา (บ้านที่เก่าลูกสาวของเธอกำลังจะแต่งงานกันเร็ว ๆ นี้), ซาร่าห์ก็ตัดสินใจที่จะย้ายเข้าไปอยู่ในยุ้งข้าวใหม่เมื่ออาโดนีรัมเป็นไปซื้อม้าที่อยู่ในเมืองอื่น สิ่งที่เธอทำหน้าที่เพิ่มความคิดเห็นบางส่วนในช่วงของเธอซึ่งจัดขึ้นเธอ
จะเป็นคนบ้าและผิดกฎหมาย แต่เธอไม่สนใจของพวกเขาเพราะ
เธอเชื่อว่าสิ่งที่เธอกำลังทำอะไรที่ถูกต้องและไม่มีใครสามารถเปลี่ยนความคิดของเธอ เมื่ออาโดนีรัมกลับบ้านและเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เขาแทบจะไม่สามารถเชื่อว่ามัน แต่ยังคงได้รับการยอมรับในที่สุดก็
ในสังคมโบราณในเรื่องนี้ผู้หญิงไม่ได้มีสิทธิในการตัดสินใจในครอบครัว ผู้เขียนเขียนเรื่องนี้ S
o ที่จะบอกเราที่จะเปิดลงลุ่มหลงนี้ การตัดสินใจในครอบครัวควรจะทำโดยมีการอภิปรายระหว่างสามีและภรรยาที่มีการแบ่งปันบทบาทที่เท่าเทียมกันในการพัฒนาและความเจริญรุ่งเรืองของครอบครัว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สำหรับเอมิลี่โรส สรุปว่ามันทั้งหมดไปลงที่คุณอาจต้องการที่จะดูที่การสนทนาของเราในนวนิยายของการตั้งค่าก่อนที่คุณป้อนที่นี่ หรืออย่างน้อยก็จะช่วยถ้าคุณได้รับอีนุงตุงนังขึ้นในเรื่องราวของเหตุการณ์บ้า นอกจากนี้ยังเก็บไว้ในใจว่า เล่าเรื่องของ เรื่องนี้แสดงถึงหลายรุ่นของชายและหญิงจากเมืองเริ่มเรื่องที่งานศพใหญ่สำหรับคุณเอมิลี่เกรียสัน . ไม่มีใครเคยไปบ้านเธอในอีกสิบปี ยกเว้นคนใช้ของเธอ ที่บ้านเก่า แต่เมื่อบ้านที่ดีที่สุดรอบ ๆ เมืองมีความสัมพันธ์พิเศษกับคุณเอมิลี่ตั้งแต่ที่ได้ตัดสินใจที่จะหยุดการเรียกเก็บเงินสำหรับภาษีใน 1894 . แต่ " ใหม่รุ่น " ไม่มีความสุขกับการจัดเรียงนี้และเพื่อให้พวกเขาไปเยี่ยมคุณเอมิลี่ และพยายามให้เธอชดใช้หนี้ เธอปฏิเสธที่จะยอมรับข้อตกลงเก่าอาจจะไม่ได้ทำงานใด ๆเพิ่มเติม ที่ราบและปฏิเสธที่จะจ่าย สามสิบปีก่อน ภาษีเก็บชาวเมืองได้พบแปลกกับคุณเอมิลี่ เรื่องกลิ่นเหม็น ที่บ้านเธอ นี้คือประมาณสองปี หลังจากที่พ่อของเธอตายและเวลาอันสั้นหลังจากที่คนรักของเธอหายตัวไปจากชีวิตเธอ อย่างไรก็ตาม กลิ่นเหม็นได้แข็งแกร่งและร้องเรียนได้ แต่เจ้าหน้าที่ไม่อยากจะเผชิญหน้ากับเอมิลี่เกี่ยวกับปัญหา ดังนั้น ก็โรยปูนขาวรอบบ้าน และกลิ่นมันก็หายไป ทุกคนรู้สึกเสียใจสำหรับเอมิลี่ เมื่อพ่อของเธอตาย เขาทิ้งเธอไว้กับบ้าน แต่ ไม่มีเงิน เมื่อเขาตายเอมิลี่ปฎิเสธที่จะยอมรับมัน 3 วันเลย เมืองไม่คิดว่าเธอคือ " บ้าแล้ว " แต่สันนิษฐานว่า เธอแค่ไม่อยากจะปล่อยพ่อ ( แม้ว่าคุณอาจจะเถียงว่าเขาได้ขโมยเยาวชนของเธอจากเธอ ) ต่อไป เรื่องคู่กลับ และบอกเราว่าไม่ยาวเกินไปหลังจากที่พ่อของเธอเสียชีวิตเอมิลี่เริ่มเดทกับโฮเมอร์ บาร์รอน คนที่อยู่ในเมือง บนทางเท้า อาคารโครงการเมืองที่ไม่เห็นด้วยอย่างมากของความสัมพันธ์และทำให้เอมิลี่ญาติในเมืองที่จะหยุดความสัมพันธ์ วันหนึ่ง เอมิลี่ก็เห็นซื้อสารหนูที่ร้านขายยา และเมืองคิดว่าโฮเมอร์ให้เพลา และที่เธอวางแผนที่จะฆ่าตัวเอง เมื่อเธอซื้อพวงของรายการผู้ชาย พวกเขาคิดว่าเธอและโฮเมอร์จะแต่งงานกัน โฮเมอร์ ออกจากเมือง แล้วญาติออกไปจากเมืองแล้วลิงกลับมา เขาเข้าบ้านล่าสุด มิสเอมิลี่ เอมิลี่ เธอแทบไม่ออกจากบ้านหลังนั้น ยกเว้นช่วง 12 ปีเมื่อเธอให้บทเรียนจิตรกรรม ผมของเธอกลายเป็นสีเทา เธอรับน้ําหนัก และในที่สุดเธอก็เสียชีวิตในห้องนอนชั้นล่างที่ไม่เคยเห็นแสงในเวลาหลายปี เรื่องราวรอบกลับไปที่ที่มันเริ่มต้น ในงานศพของเธอ โทเบะ" คุณเอมิลี่ ช่วยในเมือง ผู้หญิงก็ไปทางประตูหลัง ตลอดไป หลังงานศพ และหลังจากที่ เอมิลี่ ฝังคนในเมืองไปชั้นบนแบ่งเป็นห้องที่พวกเขารู้ว่าได้รับการปิดสำหรับสี่สิบปี ภายใน พวกเขาพบศพของโฮเมอร์บารอนที่เน่าเหม็นในเตียง ในฝุ่นจากหมอนข้างโฮเมอร์พวกเขาพบเยื้องของหัว และมีในการย่อหน้า นาน ผมสีเทา . การปฏิวัติของแม่ เขียนโดยแมรี่วิลคินส์ฟรีแมน 1891 .
มันเกี่ยวกับบทบาทของการตัดสินใจในครอบครัว ซาร่าห์เพน ตัวละครหลักคืออาโดนีรัมของภรรยา ที่กล้าทำ agai
NST เจตนาของสามี
เปลี่ยนโรงนาใหม่เข้าสู่ครอบครัวบ้านใหม่ อาโดนีรัม บิดาของครอบครัว
เป็นงานหนักของชาวนาแต่เขาสนใจเรื่องวัวและม้า แต่ภรรยาของตน และเด็กที่เราสามารถดูว่าเขาสร้างใหญ่ใหม่โรงนาและ sheds หนึ่งหลังจากที่อื่นแทนบ้านใหม่ซึ่งเขาได้สัญญากับ ซาร่าห์ สี่สิบปีที่ผ่านมา พิจารณาสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขา ( บ้านหลังเก่า ลูกสาวของเธอกำลังจะแต่งงานกันเร็วๆ นี้ )ซาร่าก็ตัดสินใจที่จะย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านใหม่เมื่ออาโดนีรัมไปซื้อม้าในเมืองอื่น สิ่งที่เธอทำเพิ่มบางความคิดเห็นของเธอมากกว่า ซึ่งจัดขึ้นเธอ
เป็นบ้า และไม่เคารพกฎหมาย . แต่เธอไม่ได้ดูแลเพราะ
เธอเชื่อว่าสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ และไม่มีใครสามารถเปลี่ยนความคิดของเธอ เมื่ออาโดนีรัมกลับมาบ้านและเห็นการเปลี่ยนแปลงเขาก็ไม่ค่อยเชื่อแต่ก็ยอมรับมัน .
ในสังคมชายเป็นใหญ่ในเรื่องนี้ ผู้หญิงไม่ได้มีสิทธิในการตัดสินใจในครอบครัว ผู้เขียนเขียนเรื่องราวนี้
O เป็นบอกเราปฏิเสธวุ่นนี้ การตัดสินใจของครอบครัว ควรทำโดยมีการสนทนาระหว่างสามีและภรรยาที่ต้องแบ่งบทบาทที่เท่าเทียมกันสำหรับการพัฒนาและความเจริญรุ่งเรืองของครอบครัว