In the U.S., bingo was originally c

In the U.S., bingo was originally called "beano". It was a country fair game where a dealer would select numbered discs from a cigar box and players would mark their cards with beans. They yelled "beano" if they won.

The game's history can be traced back to 1530, to an Italian lottery called "Lo Giuoco del Lotto D'Italia," which is still played every Saturday in Italy. From Italy the game was introduced to France in the late 1770s, where it was called "Le Lotto", a game played among wealthy Frenchmen. The Germans also played a version of the game in the 1800s, but they used it as a child's game to help students learn math, spelling and history.

When the game reached North America in 1929, it became known as "beano". It was first played at a carnival near Atlanta, Georgia. New York toy salesman Edwin S. Lowe renamed it "bingo" after he overheard someone accidentally yell "bingo" instead of "beano". He hired a Columbia University math professor, Carl Leffler, to help him increase the number of combinations in bingo cards. By 1930, Leffler had invented 6,000 different bingo cards. [It is said that Leffler then went insane.]

A Catholic priest from Pennsylvania approached Lowe about using bingo as a means of raising church funds. When bingo started being played in churches it became increasingly popular. By 1934, an estimated 10,000 bingo games were played weekly, and today more than $90 million dollars are spent on bingo each week in North America alone.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในสหรัฐอเมริกา บิงโกเดิมเรียกว่า "beano" มันเป็นเกมแฟร์ประเทศที่ตัวแทนจำหน่ายจะเลือกหมายเลขดิสก์จากกล่องซิการ์ และผู้เล่นจะทำเครื่องหมายบัตรของพวกเขากับถั่ว พวกเขา yelled "beano" ถ้าพวกเขาชนะสามารถติดตามประวัติของเกมกลับไป 1530 ให้สลากกินแบ่งภาษาอิตาลีเรียกว่า "หล่อ Giuoco del นของ D'Italia ซึ่งยังคงเล่นทุกวันเสาร์ในอิตาลี จากอิตาลีเกมถูกนำไปฝรั่งเศสใน 1770s สาย ซึ่งมันถูกเรียกว่า "เลอนของ" เกมเล่นใน Frenchmen มั่งคั่ง เยอรมันยังเล่นรุ่นของเกมในเพราะการ แต่พวกเขาใช้มันเป็นลูกของเกมเพื่อช่วยนักเรียนที่เรียนคณิตศาสตร์ การสะกด และประวัติเมื่อเกมมาถึงทวีปอเมริกาเหนือในปีพ.ศ. 2472 มันกลายเป็นเรียกว่า "beano" นอกจากนี้มันครั้งแรกที่เล่นในงานรื่นเริงใกล้แอตแลนต้า จอร์เจีย ขายของเล่นนิวยอร์ก Edwin S. Lowe เปลี่ยนชื่อว่า "บิงโก" หลังจากเขาตก overheard คนตั้งใจร้อง "บิงโก" แทน "beano" เขาว่าจ้างมหาวิทยาลัยโคลัมเบียคณิตศาสตร์อาจารย์ Carl Leffler ช่วยเขาเพิ่มจำนวนชุดในบัตรบิงโก โดย 1930, Leffler ได้คิดค้นบัตรบิงโกที่แตกต่างกัน 6000 [กล่าวว่า Leffler แล้วไปบ้า]คาทอลิกกับพระสงฆ์จากรัฐเพนซิลวาเนียประดับ Lowe เกี่ยวกับการใช้บิงโกของคริสตจักรเงินเพิ่ม เมื่อบิงโกเริ่มต้นการเล่นในโบสถ์ เป็นนิยมมากขึ้น โดย 1934 มีเล่นเกมบิงโก 10000 การประเมินรายสัปดาห์ และวันนี้กว่า $90 ล้านดอลลาร์ใช้บิงโกในแต่ละสัปดาห์ในอเมริกาเหนือเพียงอย่างเดียว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในสหรัฐอเมริกา , บิงโก เดิมเรียกว่า " บีโน " มันเป็นประเทศที่ยุติธรรมเกมที่เจ้ามือจะเลือกเลขแผ่นจากผู้เล่นกล่องซิการ์และจะทำเครื่องหมายบัตรของพวกเขากับถั่ว เขาตะโกนว่า " บีโน " ถ้าพวกเขาชนะ

ประวัติของเกมสามารถ traced กลับไปที่ 1 , อิตาลีเรียกว่า " โลเดลล็อตโต้หวย giuoco d'italia " ซึ่งก็ยังเล่นทุกวันเสาร์ในประเทศอิตาลีจากอิตาลีเกมแนะนำฝรั่งเศสในคริสต์ทศวรรษ 1660 ช้า ซึ่งมันถูกเรียกว่า " Le ล็อตโต้ " เกมเล่นระหว่างรวยฝรั่งเศส . เยอรมันยังเล่นเกมรุ่นในอังกฤษ แต่พวกเขาใช้มันเป็นเกมของเด็กที่จะช่วยให้นักเรียนเรียนรู้คณิตศาสตร์ , สะกดและประวัติศาสตร์

เมื่อเกมถึงทวีปอเมริกาเหนือในปี 1929 , มันกลายเป็นที่รู้จักในฐานะ " บีโน "เป็นครั้งแรกที่เล่นในเทศกาลใกล้แอตแลนตา จอร์เจีย พนักงานขายนิวยอร์กของเล่น Edwin S . Lowe ชื่อ " บิงโก " หลังจากที่เขาได้ยินใครเผลอตะโกน " บิงโก " แทน " บีโน " เขาจ้างมหาวิทยาลัยโคลัมเบียศาสตราจารย์คณิตศาสตร์ , คาร์ล เลฟเฟลอร์ เพื่อช่วยให้เขาเพิ่มจำนวนรวมในบัตรบิงโก โดย 1930 , เลฟเฟลอร์ ได้ประดิษฐ์บัตรบิงโก , แตกต่างกัน[ ว่ากันว่าเลฟเฟลอร์ไปบ้า ]

พระคาทอลิกจาก Pennsylvania เข้าหา โลว์ใช้บิงโกเป็นวิธีการระดมทุนที่โบสถ์ เมื่อเริ่มการเล่นบิงโกในโบสถ์มันก็กลายเป็นที่นิยมมากขึ้น โดย 1934 โดยประมาณ 10 , 000 เกมส์บิงโกได้เล่นทุกสัปดาห์และวันนี้มากกว่า $ 90 ล้านดอลลาร์จะใช้เวลาในบิงโกแต่ละสัปดาห์ในทวีปอเมริกาเหนือเพียงอย่างเดียว