the bigeyed sixgill shark, Hexanchu

the bigeyed sixgill shark, Hexanchus nakamurai Teng,1962. Both species inhabit the Mediterranean
Sea, but H. nakamurai is rare in this area, being recorded on just two occasions
(TORTONESE, 1985; SˇANDA & DE MADDALENA, 2003), H. griseus is one of the commonest
species of large elasmobranchs found in these waters (BARRULL et al., 1999; CUGINI & DE
MADDALENA, 2003). H. griseus is a large deep-water shark, widely distributed in temperate
and tropical seas, usually found deeper than 100 m but ranging from surface to at least 2500
m; young are often found in shallower waters (EBERT, 1994). The size at birth is 56 to 70 cm
and the maximum size is at least 482 cm (COMPAGNO, 1984; BARRULL & MATE, 2002). Females
mature at about 300 to 482 cm and males at about 300 to 350 cm (COMPAGNO, 1984; BRANSTETTER
& MCEACHRAN, 1986; CAPAPÉ et al., 2004; R.A. Martin, pers. comm.). H. griseus has
nocturnal feeding habits and eats a wide variety of animals including chondrichthyes, teleosts,
cephalopods, decapod crustaceans, gastropods, marine mammals and carcasses (COMPAGNO,
1984; EBERT, 1994; BARRULL & MATE, 2000; BARRULL & MATE, 2002).
The bluntnose sixgill shark inhabits the entire Mediterranean (BAUCHOT, 1987; CADENAT
& BLACHE, 1981; TORTONESE, 1956; MORENO, 1995; DE MADDALENA, 2001; BARRULL &
MATE, 2002). Very recent data confirm its contemporary presence in the Catalan waters
(BARRULL et al., 1999), Adriatic Sea (SOLDO & JARDAS, 2002; CUGINI & DEMADDALENA, 2003),
Ligurian Sea (DE MADDALENA, 1999; CAPAPÉ et al., 2003; D. Gorni, pers. comm.), Eastern
Thyrrenian Sea, Sardinia (CAPAPÉ et al., 2003; M. Satta, pers. comm.), Ustica (A. Preti, pers.
comm.), Algeria (CAPAPÉ et al., 2003) and Lebanon waters (A. De Maddalena, unpublished
data).
The captures of sharks along the Italian coast have only rarely been the subject of specific
and long-term analysis (DE MADDALENA & PISCITELLI, 2001). However such studies are an
important source of data that, if correctly interpreted, significantly increase our knowledge of
sharks inhabiting the Mediterranean Sea. Such an investigation permits us to gather fundamental
information on occurrence, distribution, relative abundance, diet and fisheries status
of many shark species. The Eastern North Sicilian waters, Italy (Central Mediterranean Sea),
are particularly frequented by bluntnose sixgill sharks, but the presence of this large elasmobranch
in this area has never been previously investigated in detail. For these reasons a study
of the bluntnose sixgill sharks captured in these waters has been conducted over a four-year
period. The results are presented herein.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

bigeyed sixgill ปลาฉลาม Hexanchus nakamurai โหน่ง 1962 เมดิเตอร์เรเนียนอาศัยอยู่ในทั้งสองสายพันธุ์ทะเล แต่ H. nakamurai มีน้อยนี่ ถูกบันทึกเพียงสองครั้ง(TORTONESE, 1985 SˇANDA & DE MADDALENA, 2003), H. griseus เป็นหนึ่ง commonestพันธุ์ elasmobranchs ขนาดใหญ่ที่พบในน่านน้ำแห่งนี้ (BARRULL et al., 1999 CUGINI และ DEMADDALENA, 2003) H. griseus เป็นฉลามส่วนใหญ่ นำไปเผยแพร่ในแจ่มและทะเลเขตร้อน มักพบลึกกว่า 100 เมตรแต่ตั้งแต่พื้นผิวน้อย 2500m หนุ่มสาวมักจะพบในเด็กเล็ก ๆ สามารถน้ำ (EBERT, 1994) 56-70 ซม.มีขนาดแรกเกิดและขนาดสูงสุด ที่ 482 ซม. (COMPAGNO, 1984 BARRULL และเมท 2002) หญิงเติบโตที่ประมาณ 300-482 ซม.และเพศชายที่ประมาณ 300-350 ซม. (COMPAGNO, 1984 BRANSTETTER& MCEACHRAN, 1986 CAPAPÉ et al., 2004 R.A. มาร์ติน อาทิสื่อ) H. griseus ได้บรรณาธิการอาหารนิสัย และกินความหลากหลายของสัตว์รวมทั้งปลากระดูกอ่อน teleostscephalopods ครัสเตเชีย decapod, gastropods เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเล และซาก (COMPAGNO1984 EBERT, 1994 BARRULL แอนด์เมท 2000 BARRULL และเมท 2002)ปลาฉลาม sixgill bluntnose จำพวกพรายน้ำเมดิเตอร์เรเนียนทั้งหมด (BAUCHOT, 1987 CADENAT& BLACHE, 1981 TORTONESE, 1956 โมเรโนส์ 1995 เดอ MADDALENA, 2001 BARRULL และผสมพันธุ์ 2002) ข้อมูลล่าสุดมากยืนยันสถานะความร่วมสมัยในน้ำคาตาลัน(BARRULL et al., 1999), ทะเลเอเดรียติก (SOLDO & JARDAS, 2002 CUGINI & DEMADDALENA, 2003),ทะเลลิกูเรียน (DE MADDALENA, 1999 CAPAPÉ และ al., 2003 D. Gorni อาทิสื่อ), ตะวันออกซี Thyrrenian, Sardinia (CAPAPÉ et al., 2003 ม. Satta อาทิสื่อ), Ustica (A. Preti, persสื่อ), แอลจีเรีย (CAPAPÉ et al., 2003) และน้ำทะเลเลบานอน (A. De Maddalena ยกเลิกประกาศข้อมูล)จับปลาฉลามตามชายฝั่งอิตาลีเท่านั้นไม่ค่อยมีเรื่องเฉพาะและระยะยาววิเคราะห์ (DE MADDALENA & PISCITELLI, 2001) อย่างไรก็ตาม การศึกษาดังกล่าวเป็นการแหล่งสำคัญของข้อมูลนั้น ถ้าตีความถูกต้อง เพิ่มความรู้ของเราปลาฉลามที่อาศัยอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ตรวจสอบการอนุญาตให้เรารวบรวมพื้นฐานข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ กระจาย ความสัมพันธ์ อาหารและประมงสถานะในปลาฉลามพันธุ์ น้ำตะวันออกเหนือซิซิลี อิตาลี (ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกลาง),โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้สูง โดย bluntnose sixgill ฉลาม แต่ของ elasmobranch นี้มีขนาดใหญ่ในบริเวณนี้ได้เคยถูกก่อนหน้านี้ตรวจสอบในรายละเอียด ด้วยเหตุนี้การศึกษาของ bluntnose sixgill ฉลามในน่านน้ำแห่งนี้มีการดำเนินการมากกว่าสี่ปีรอบระยะเวลา ผลลัพธ์จะนำเสนอนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การ bigeyed sixgill ฉลาม hexanchus nakamurai เต็ง , 2505 . ทั้งชนิดที่อาศัยอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
, h nakamurai แต่หายากในพื้นที่นี้ถูกบันทึกไว้ในเพียงสองโอกาส
( tortonese , 1985 ; S ˇอันดา& de มัดดาเลนา , 2003 ) , H . griseus เป็นหนึ่งในชนิดที่ commonest
ของ elasmobranchs ขนาดใหญ่ที่พบในน่านน้ำเหล่านี้ ( barrull et al . , 1999 ; cugini & de
มัดดาเลนา , 2003 ) hฉลามเป็นึก griseus ขนาดใหญ่กระจายอยู่ทั่วไปในเขตอบอุ่นและเขตร้อนมักจะพบในทะเล
, ลึกกว่า 100 เมตร แต่ตั้งแต่ผิวอย่างน้อย 2 , 500
M ; หนุ่มมักจะพบในน้ำตื้น ( เบิร์ต , 1994 ) ขนาดตอนเกิดคือ 56 70 cm
และขนาดสูงสุดคืออย่างน้อย 482 ซม. ( compagno , 1984 ; barrull &คู่ , 2002 ) หญิง
ผู้ใหญ่ที่ประมาณ 300 เซนติเมตร และตัวผู้ที่ 482 ประมาณ 300 ถึง 350 ซม. ( compagno , 1984 ; branstetter
&แม็ค ชแรน , 1986 ; capap É et al . , 2004 ; r.a. มาร์ติน , ข่าวสาร การสื่อสาร ) H . griseus ได้
หลังการให้อาหารและกินหลากหลายของสัตว์รวมทั้ง Chondrichthyes teleosts
, , หมึก , decapod สัตว์จำพวกกุ้ง หอย สัตว์ทะเลและซาก ( compagno
, 1984 ; เบิร์ต , 1994 ; barrull &คู่ ปี 2000barrull &คู่ , 2002 ) .
bluntnose sixgill ฉลามในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทั้งหมด ( bauchot , 1987 ; cadenat
& blache , 1981 ; tortonese 1956 ; Moreno , 1995 ; เดอ มัดดาเลนา , 2001 ; barrull &
เพื่อน , 2002 ) ข้อมูลล่าสุดมากยืนยันการแสดงตนของร่วมสมัยในคาตาลันน้ำ
( barrull et al . , 1999 ) ทะเลเอเดรียติก ( soldo &หลา , 2002 ; cugini & demaddalena , 2003 ) ,
ทะเลลิกูเรียน ( เดอ มัดดาเลนา ,2542 ; capap É et al . , 2003 ; D gorni ชายครุย , . การสื่อสาร ) , ตะวันออก
thyrrenian ทะเลซาร์ดิเนีย ( capap É et al . , 2003 ; ม. สถาพรประสาธน์ , ข่าวสาร การสื่อสาร ) , USTICA ( A . preti ชายครุย , .
Comm . ) , แอลจีเรีย ( capap É et al . , 2003 ) และเลบานอน ( อ. น้ำ เดอ มัดดาเลนา , ข้อมูลเผยแพร่
)
จับฉลามตามชายฝั่งของอิตาลีมีเพียงไม่ค่อยเป็นเรื่องของเฉพาะ
และระยะยาวการวิเคราะห์ ( เดอ& piscitelli มัดดาเลนา ,2001 ) อย่างไรก็ตาม การศึกษาดังกล่าวเป็น
แหล่งสำคัญของข้อมูล ถ้าถูกต้องตีความ เพิ่มความรู้ของเรา
ปลาฉลามที่อาศัยอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เช่นการช่วยให้เราสามารถรวบรวมข้อมูลพื้นฐาน
การเกิด , การกระจาย , ญาติพี่น้องมากมาย , อาหารและการประมงปลาฉลามสถานะ
ชนิดมากมาย ซิซิลีตะวันออกเหนือน้ำอิตาลี ( กลางทะเลเมดิเตอร์เรเนียน )
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง frequented โดย bluntnose sixgill ฉลาม แต่การปรากฏตัวของขนาดใหญ่นี้ elasmobranch
ในพื้นที่นี้ไม่เคยเคยสอบสวนในรายละเอียด ด้วยเหตุนี้การศึกษา
ของ bluntnose sixgill ฉลามถูกจับในน่านน้ำเหล่านี้ได้ถูกดำเนินการในช่วงระยะเวลาสี่ปี

ผลลัพธ์จะแสดงในที่นี้