Moreover, if a company decides to c

Moreover, if a company decides to communicate the carbon footprint of any of its products (Carbon Trust, 2008), then customers become aware of how their purchasing decisions influence GHG emissions. In this sense, communication is often used to gain market access and competitiveness.
Traditional environmental labelling schemes award an environmental label to those products that are judged to be less harmful to the environment than others within the same product group. To be awarded a label, a product has to meet a set of environmental criteria established for its product group by the labelling scheme organizer (Andersson, 1998). These criteria relate to the complete product life-cycle. The use of LCA has proved to be suitable when analysing the perfor- mance of food products to identify key environmental issues in support of the development of ecolabelling criteria (Mungkung et al., 2006). Furthermore, CF for food products is expected to boom due to the relevant contribution of food GHG emissions to global emissions (Garnett, 2008, 2009).
Labelling should not be limited to the products considered least harmful, but it should cover all products. Therefore, in the near future, an additional role of policy makers could consist in encouraging global warming mitigation by promot- ing that economic actors within the food chain undertake CF schemes for their products according to a standardized procedure. This promotion would create a path to move from sustainable production to sustainable consumption by pro- viding environmental information to consumers. This infor- mation would be supplied by food industries on a voluntary basis. Otherwise, the introduction of mandatory product carbon footprinting could result in undesirable trade implica- tions as being currently discussed, for example, in relation to the French environmental labelling law (Karst, 2009; McLeod and Audran, 2009).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นอกจากนี้ ถ้าบริษัทตัดสินใจที่จะสื่อสารรอยเท้าคาร์บอนของผลิตภัณฑ์ (คาร์บอนเชื่อถือ 2008), แล้วลูกค้าตระหนักถึงการตัดสินใจซื้อมีผลต่อการปล่อย GHG ในนี้รู้สึก สื่อสารมักใช้เพื่อเข้าถึงตลาดและการแข่งขันแบบแผนฉลากสิ่งแวดล้อมรางวัลเป็นฉลากสิ่งแวดล้อมผลิตภัณฑ์เหล่านั้นที่จะตัดสินจะน้อยที่เป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ ภายในกลุ่มผลิตภัณฑ์เดียวกัน ที่ได้รับป้ายชื่อ ผลิตภัณฑ์ได้ตรงตามเงื่อนไขด้านสิ่งแวดล้อมก่อตั้งขึ้นในกลุ่มของผลิตภัณฑ์ โดยผู้จัดการแผนงาน labelling (Andersson, 1998) เกณฑ์เหล่านี้เกี่ยวข้องกับวงจรชีวิตของการทำผลิตภัณฑ์ การใช้ LCA ได้พิสูจน์ให้เหมาะสมเมื่อวิเคราะห์ mance perfor ของผลิตภัณฑ์อาหารเพื่อระบุปัญหาสิ่งแวดล้อมหลักสนับสนุนการพัฒนาเงื่อนไข ecolabelling (Mungkung และ al., 2006) นอกจากนี้ CF สำหรับผลิตภัณฑ์อาหารคาดว่าจะบูมเนื่องจากสัดส่วนที่เกี่ยวข้องของอาหารปล่อยปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั่วโลก (การ์เน็ต 2008, 2009)ฉลากไม่ควรจำกัดผลิตภัณฑ์ถือว่าเป็นอันตรายน้อยที่สุด แต่มันควรครอบคลุมผลิตภัณฑ์ทั้งหมด ดังนั้น ในอนาคต มีบทบาทเพิ่มเติมของผู้กำหนดนโยบายอาจประกอบรอบโลกร้อนบรรเทาสาธารณภัย โดย promot ทาง-ing ที่แสดงทางเศรษฐกิจภายในห่วงโซ่อาหารทำโครงร่าง CF สินค้าตามขั้นตอนมาตรฐาน โปรโมชั่นนี้จะสร้างเส้นทางเพื่อย้ายจากการผลิตที่ยั่งยืนเพื่อการบริโภคอย่างยั่งยืน โดยมืออาชีพ-viding ข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมให้กับผู้บริโภค นี้ infor mation จะจัดส่ง โดยอาหารอุตสาหกรรมบนพื้นฐานความสมัครใจ มิฉะนั้น แนะนำผลิตภัณฑ์บังคับคาร์บอน footprinting อาจทำ implica ค้าระวัง-tions เป็นอยู่ในปัจจุบันกล่าวถึง เช่น เกี่ยวกับฝรั่งเศสแวดล้อม labelling กฎหมาย (เทือกเขา 2009 McLeod ก Audran, 2009)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นอกจากนี้หาก บริษัท ตัดสินใจที่จะสื่อสารการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของใด ๆ ของผลิตภัณฑ์ (Carbon Trust, 2008) จากนั้นลูกค้าตระหนักถึงวิธีการตัดสินใจซื้อของพวกเขามีอิทธิพลต่อการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ในแง่นี้การสื่อสารมักจะถูกนำมาใช้เพื่อให้ได้รับการเข้าถึงตลาดและการแข่งขัน
รูปแบบการติดฉลากสิ่งแวดล้อมแบบดั้งเดิมได้รับรางวัลฉลากสิ่งแวดล้อมให้กับสินค้าที่มีการตัดสินที่จะน้อยเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมกว่าคนอื่น ๆ ในกลุ่มผลิตภัณฑ์เดียวกัน ที่ได้รับรางวัลฉลากผลิตภัณฑ์ที่มีการตอบสนองความชุดของเกณฑ์ด้านสิ่งแวดล้อมที่จัดตั้งขึ้นสำหรับกลุ่มผลิตภัณฑ์โดยการจัดรูปแบบการติดฉลาก (แอนเดอ, 1998) เกณฑ์เหล่านี้เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์ที่สมบูรณ์วงจรชีวิต การใช้ LCA ได้พิสูจน์แล้วว่ามีความเหมาะสมเมื่อวิเคราะห์ผลการดำเนินงานของผลิตภัณฑ์อาหารเพื่อระบุปัญหาสิ่งแวดล้อมที่สำคัญในการสนับสนุนการพัฒนาของเกณฑ์ ecolabelling (วรรณมั่งคั่ง et al., 2006) นอกจากนี้ CF สำหรับผลิตภัณฑ์อาหารที่คาดว่าจะบูมจากการมีส่วนร่วมที่เกี่ยวข้องของปล่อยก๊าซเรือนกระจกอาหารการปล่อยก๊าซทั่วโลก (การ์เน็ต, 2008, 2009)
การแสดงฉลากไม่ควรถูก จำกัด ให้ใช้ผลิตภัณฑ์ที่ถือว่าเป็นอันตรายน้อย แต่มันควรจะครอบคลุมทุกผลิตภัณฑ์ ดังนั้นในอนาคตอันใกล้นี้บทบาทที่เพิ่มขึ้นของผู้กำหนดนโยบายจะประกอบด้วยในการส่งเสริมการลดภาวะโลกร้อนโดยไอเอ็นจี promot- ว่านักแสดงทางเศรษฐกิจภายในห่วงโซ่อาหารทำแผนการ CF สำหรับผลิตภัณฑ์ของตนเป็นไปตามขั้นตอนที่ได้มาตรฐาน โปรโมชั่นนี้จะสร้างเส้นทางที่จะย้ายจากการผลิตอย่างยั่งยืนเพื่อการบริโภคอย่างยั่งยืนโดยลุข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมโปรให้กับผู้บริโภค ข่าวสารนี้จะได้รับการจัดจำหน่ายโดยอุตสาหกรรมอาหารบนพื้นฐานความสมัครใจ มิฉะนั้นแนะนำของบังคับ footprinting คาร์บอนผลิตภัณฑ์ที่สามารถส่งผลให้เกิดการค้าที่ไม่พึงประสงค์ tions implica- ที่ถูกกล่าวถึงในปัจจุบันตัวอย่างเช่นในกรณีที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายการติดฉลากสิ่งแวดล้อมฝรั่งเศส (Karst 2009; McLeod และ Audran 2009)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นอกจากนี้ หากบริษัทตัดสินใจที่จะสื่อสารคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของผลิตภัณฑ์ ( คาร์บอนทรัสต์ , 2008 ) แล้วลูกค้าตระหนักของวิธีการของพวกเขาในการตัดสินใจซื้ออิทธิพลการปล่อยก๊าซเรือนกระจก . ในแง่การสื่อสารนี้มักใช้ในการเข้าถึงตลาดและการแข่งขัน
แบบดั้งเดิมรูปแบบสิ่งแวดล้อมฉลากรางวัลฉลากสิ่งแวดล้อม ผลิตภัณฑ์ ผู้ที่ตัดสินจะเป็นอันตรายน้อยลงเพื่อสิ่งแวดล้อมกว่าคนอื่นในกลุ่มสินค้าเดียวกัน ที่จะได้รับฉลากผลิตภัณฑ์ที่มีการตอบสนองชุดของเกณฑ์สิ่งแวดล้อมก่อตั้งกลุ่มของผลิตภัณฑ์ โดยการติดฉลาก ( โครงการจัด ัน , 1998 )เกณฑ์เหล่านี้เกี่ยวข้องกับวงจรชีวิตผลิตภัณฑ์ที่เสร็จสมบูรณ์ ใช้ LCA ได้พิสูจน์ให้เหมาะสมเมื่อวิเคราะห์ perfor - แมนส์ ผลิตภัณฑ์อาหาร เพื่อระบุประเด็นปัญหาสิ่งแวดล้อมที่สำคัญในการสนับสนุนการพัฒนา ecolabelling เกณฑ์ ( mungkung et al . , 2006 ) นอกจากนี้โฆษณา สินค้าอาหารที่คาดว่าจะบูม เนื่องจากส่วนที่เกี่ยวข้องของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอาหารปล่อยก๊าซเรือนกระจกระดับโลก ( การ์เนต , 2008 , 2009 ) .
ฉลากไม่ควรถูก จำกัด ให้ผลิตภัณฑ์ที่ถือว่าอันตรายที่สุด แต่ควรครอบคลุมถึงผลิตภัณฑ์ทั้งหมด ดังนั้น ในอนาคตเป็นบทบาทที่เพิ่มขึ้นของผู้กำหนดนโยบายในการส่งเสริมการลดภาวะโลกร้อนอาจประกอบด้วยผ้า - ing ที่นักแสดงทางเศรษฐกิจภายในห่วงโซ่อาหารรับฝาก CF โครงร่างสำหรับผลิตภัณฑ์ของตนตามขั้นตอนมาตรฐาน โปรโมชั่นนี้จะสร้างเส้นทางเพื่อย้ายจากการผลิตอย่างยั่งยืน เพื่อการบริโภคอย่างยั่งยืน โดยโปร - viding ข้อมูลสิ่งแวดล้อมให้กับผู้บริโภคสำหรับข้อมูลนี้จะจัดโดยอุตสาหกรรมอาหารบนพื้นฐานความสมัครใจ . มิฉะนั้น การ footprinting คาร์บอนผลิตภัณฑ์บังคับอาจมีผลไม่พึงประสงค์ค้า implica - ใช้งานเป็นปัจจุบันกล่าวถึง ตัวอย่างเช่น ในความสัมพันธ์กับกฎหมายสิ่งแวดล้อมฉลากภาษาฝรั่งเศส ( Karst , 2009 ; McLeod และ audran , 2009 )