Appendix III shows the Cronbach’s a

Appendix III shows the Cronbach’s a coefficient of each indicator
and of the survey instrument as a whole. All but one of the
indicators achieved an a of 0.7 or greater, which suggests strong
internal consistency (Hinkin 1998). This is a very good result, indicating
the reliability of the tool and means that the items vary in
relation to each other and all appear to be measuring the same
concepts. However, the planning strategies indicator of the planning
factor achieved an a of 0.677, which is just below the suggested
level. Despite this, the planning strategies indicator has been retained
within the model and the survey tool because the literature strongly
suggests that planning plays a key role in organizations’ crisis
management (Hurley-Hanson 2006) and resilience (Carthey et al.
2001; Christopher and Peck 2004). In this instance, it is most likely
that, although the items used to measure planning strategies constitute
a unique indicator, the items are not as closely related
(Bunderson et al. 2000). In future research, it will be important to try
to strengthen this indicator and to investigate whether further items
could increase its reliability. The strengths of the indicators and the
instrument as a whole will also be significantly improved through
examining the internal structure of the indicators and whether some
are more influential on an organization’s resilience than others.
An understanding of the causal relationships, if any, between the
indicators is critical to understand how resilience emerges and to
further explore the business as usual benefits of resilience.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภาคผนวกที่สามแสดงให้เห็นครอนบาคคือค่าสัมประสิทธิ์ของแต่ละตัวบ่งชี้และเครื่องมือการสำรวจโดยรวม
ทั้งหมด
แต่หนึ่งในตัวชี้วัดที่ประสบความสำเร็จของ0.7
หรือสูงกว่าซึ่งแสดงให้เห็นความแข็งแกร่งความมั่นคงภายใน(Hinkin 1998) นี่คือผลงานที่ดีมากแสดงให้เห็นความน่าเชื่อถือของเครื่องมือและวิธีการที่แตกต่างกันไปรายการที่อยู่ในความสัมพันธ์กับแต่ละอื่นๆ และทุกคนดูเหมือนจะวัดเดียวกันแนวคิด อย่างไรก็ตามการวางแผนกลยุทธ์ตัวบ่งชี้ของการวางแผนปัจจัยที่ประสบความสำเร็จของ 0.677 ซึ่งเป็นเพียงด้านล่างแนะนำระดับ อย่างไรก็ตามเรื่องนี้วางแผนตัวบ่งชี้กลยุทธ์ได้ถูกเก็บไว้ในรูปแบบและเครื่องมือการสำรวจเพราะวรรณกรรมอย่างยิ่งแสดงให้เห็นว่าการวางแผนมีบทบาทสำคัญในภาวะวิกฤตขององค์กรการจัดการ(เฮอร์ลีย์-แฮนสัน 2006) และความยืดหยุ่น (Carthey et al. 2001; ริสโตเฟอร์และ Peck 2004) ในกรณีนี้มันเป็นไปได้มากที่สุดว่าแม้ว่ารายการที่ใช้ในการวัดการวางแผนกลยุทธ์เป็นตัวบ่งชี้ที่ไม่ซ้ำกันรายการที่ไม่ได้เป็นเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด(Bunderson et al. 2000) ในการวิจัยในอนาคตก็จะเป็นสิ่งสำคัญที่จะพยายามที่จะเสริมสร้างตัวบ่งชี้นี้และจะตรวจสอบว่ารายการต่อไปจะเพิ่มความน่าเชื่อถือของ จุดแข็งของตัวชี้วัดและเครื่องมือรวมจะได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญผ่านการตรวจสอบโครงสร้างภายในของตัวชี้วัดและไม่ว่าบางส่วนจะมีอิทธิพลมากขึ้นในความยืดหยุ่นขององค์กรกว่าคนอื่นๆ . ความเข้าใจในความสัมพันธ์เชิงสาเหตุถ้าใด ๆ ระหว่างตัวชี้วัดเป็นสิ่งสำคัญที่จะเข้าใจว่าความยืดหยุ่นและโผล่ออกไปสำรวจผลประโยชน์ทางธุรกิจตามปกติของความยืดหยุ่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ภาคผนวก III แสดงมีค่าสัมประสิทธิ์ของแต่ละตัวบ่งชี้ และการสำรวจเครื่องมือ
เป็นทั้ง ทั้งหมด แต่หนึ่งในตัวชี้วัดความมี
0.7 หรือมากกว่า ซึ่งแสดงให้เห็นความสอดคล้องภายในแข็งแรง
( hinkin 1998 ) นี้เป็นผลดีมาก แสดงว่า
ความน่าเชื่อถือของเครื่องมือและวิธีการที่รายการที่แตกต่างกันใน
ความสัมพันธ์กันและปรากฏเป็นวัดเดียวกัน
แนวคิด อย่างไรก็ตาม ตัวบ่งชี้ด้านการวางแผนกลยุทธ์การวางแผน
บรรลุของ 0.677 ซึ่งเป็นเพียงด้านล่างแนะนำ
) แม้นี้ การวางแผนกลยุทธ์ ตัวบ่งชี้ ได้ถูกเก็บไว้
ภายในรูปแบบและการสำรวจเครื่องมือเพราะวรรณกรรมขอ
เห็นว่าการวางแผนมีบทบาทสำคัญในองค์กร ' วิกฤต
การจัดการ ( เฮอร์แฮนสัน 2006 ) และความยืดหยุ่น ( carthey et al .
2001 ; คริสโตเฟอร์และถากถาง 2004 ) ในตัวอย่างนี้ มันน่าจะ
ที่ แม้ว่าสินค้าที่ใช้วัด การวางแผนกลยุทธ์เป็น
บ่งชี้เอกลักษณ์ รายการจะไม่เป็นที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด
( bunderson et al . 2000 ) ในการวิจัยในอนาคต ก็จะต้องพยายาม
เพื่อเสริมสร้างตัวบ่งชี้นี้ และเพื่อตรวจสอบว่ารายการต่อไป
สามารถเพิ่มความน่าเชื่อถือของ จุดแข็งของตัวชี้วัดและ
เครื่องดนตรีทั้งจะเพิ่มขึ้นผ่าน
ตรวจสอบโครงสร้างภายในของตัวชี้วัด และไม่ว่าบาง
จะมีอิทธิพลต่อความยืดหยุ่นขององค์กรมากกว่าคนอื่น ๆ .
ความเข้าใจของความสัมพันธ์เชิงสาเหตุถ้าใด ๆตัวชี้วัดที่สำคัญระหว่าง
เข้าใจว่าความยืดหยุ่นขึ้นมา

สำรวจธุรกิจเป็นประโยชน์ตามปกติของความยืดหยุ่น