It is reckoned that Laos has somewh

It is reckoned that Laos has somewhere between 70 to over 100 ethnic groups (no one can be sure!), and these are divided into four major cultural-linguistic collections. Hill tribes make up a significant proportion of the population, though precisely how many ethnic groups actually exist in Laos remains uncertain; figures range from a government list of 68 to estimates by independent ethnographers of 120 or more. Laos' rich and complex linguistic mixture is such that, in extreme cases, some minorities consist of only a few hundred people, and only occupy a particular mountaintop or valley!

The Lao-Loom, or lowland Lao, speak Laotian Tai and live in the lowlands and cities and along the Mekong River. The Lao-Loom comprise about two-thirds of the country's total population.


The Lao-Tai, or tribal Tai, include the Black Tai and Red Tai (so-called in reference to the colour of their women's dress), who live throughout the country, especially at higher elevations

The Lao-Toong speak Mon-Khmer based languages, and are often termed the Austro-Asiatic people, (the largest group being the Kammu). These peoples are thought to be the descendants of the earliest peoples of the region; they live throughout Laos and in neighbouring countries, and their settlements are usually situated on the slopes at moderate elevations, and this pattern may have been due to immigration pressure by the early Lao who eventually took over the valleys.

The Lao-Soong group, including the Hmong (Meo, or Miao) and the Man (Yao), probably migrated from southern China to Laos in the late 18th century, and live in the mountains at the highest elevations, since most other land spaces had already been occupied at the time of their arrival.

Each of these groups, and the divisions within them, have their own culture, but in this website most of the focus is on lowland Lao culture.

In the Plain of Jars area, the most numerous peoples are the lowland Lao, Hmong, Black Tai, and Kammu. The Puan people, the Lao of the Plain of Jars, are a group of lowland Lao whose language and customs are slightly different than the Lao Loom in other regions. However, in modern times, after frequent population movements in and out of the area, they have been assimilated into the mainstream Lao group, and their language, for all practical purposes, approximates the common Lao tongue, except for some vocabulary and tonal differences.



The lowland Lao share many similarities with the Thai people. Having a common origin, the language and customs are basically the same, while most of the differences between them are largely the result of the past 500 years of history, their destinies having taken contrasting paths.

One noticeable difference however, is the food. The Lao have a tradition of eating things raw, including game meat and buffalo and fish, and uncooked vegetables, many of them wild herbs, grasses, leaves, and roots. This could be attributed to the forested mountainous character of their environment. The type of rice Laotians eat is also distinctive - sticky, or glutinous rice - which is eaten by kneading a small handful into a ball and dipping it into a dish of condiments. Sticky rice is served in reed baskets with a tight fitting cover that slips on and off. When Lao go off to work in the fields or elsewhere you will often see hanging at their side a small version of these round woven baskets to carry their sticky rice, and perhaps a small amount of fish or meat which will serve as a mid-day meal. The most ubiquitous dish eaten with sticky rice is pa dek, a highly pungent fermented fish sauce. It is common to see on the back verandah of a Lao peasant's house an earthenware jar of fermenting pa daek.


The second distinctive dish of the Lao is tam som (tam makhoong), which is a salad made from strips of unripe papaya, chilies, pieces of crab, little eggplants, and pa laa, another form of fermented fish. And then there is laap. It is made with fish, chicken, duck, pork, beef, buffalo or game meat. The meat and innards, often raw, are finely chopped and spiced with onion, chilies. and other herbs such as mint and lemon grass.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันเป็น reckoned ที่ลาวมีอยู่ระหว่าง 70 ถึงกว่า 100 ชนชาติใครกันแน่), และเหล่านี้จะแบ่งออกเป็นชุดวัฒนธรรมภาษาศาสตร์หลักสี่ เผ่าทำให้ค่าสัดส่วนของประชากร สำคัญว่าแม่นยำกี่ชนชาติมีอยู่จริงในลาวยังคงไม่แน่นอน ช่วงตัวเลขจากรายการรัฐบาลของ 68 การประเมิน โดย ethnographers อิสระของ 120 หรือมากกว่า หลากหลาย และซับซ้อนผสมภาษาศาสตร์ลาวคือ ในกรณีที่รุนแรง คมิบางประกอบด้วยเพียงไม่กี่ร้อยคน และครอบครองเฉพาะยอดเขาหรือหุบเขาเท่านั้นลาวทอผ้า หรือราบลาว พูดลาวใต้ และอาศัยอยู่ ในสกอตแลนด์ตอนใต้และเมือง และ ริมแม่ น้ำโขง ทอผ้าลาวมีประมาณสองในสามของประชากรของประเทศไทลาวไท หรือชาว รวมไทสีดำและสีแดงใต้ (เรียกว่าอ้างอิงถึงสีของเครื่องแต่งกายของสตรี), ที่อยู่ทั่วประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ elevations สูงลาวตุง Mon-Khmer ตามภาษาพูด และมักจะเรียกว่าออสโตรเอเชียติกคน, (ใหญ่ที่สุดกลุ่มกำลัง Kammu) คนเหล่านี้จะคิดว่า เป็น ลูกหลานของคนแรกสุดของภูมิภาค พวกเขาอาศัยอยู่ทั่ว ทั้งประเทศลาว และ ใน ประเทศ และจับคู่ของพวกเขาโดยทั่วไปทั้งนี้ลาดที่ elevations ปานกลาง และรูปแบบนี้อาจได้รับเนื่องจากแรงกดดันตรวจคนเข้าเมืองลาวก่อนที่ในที่สุดผ่านหุบเขากลุ่มลาว Soong ม้ง (แม้ว หรือเมียโอ) และมนุษย์ (ยาว), คงอพยพมาจากจีนตอนใต้กับลาวในปลายพุทธศตวรรษที่ และอาศัยอยู่ในภูเขาที่ elevations สูงสุด เนื่องจากพื้นที่ที่ดินอื่น ๆ ส่วนใหญ่มีการว่างในเวลามาถึงของพวกเขา แต่ละกลุ่มเหล่านี้ และหน่วยงานภายในพวกเขา มีวัฒนธรรมของตนเอง แต่ในเว็บไซต์นี้ ทั้งโฟกัสอยู่บนวัฒนธรรมเหล่าราบบริเวณไห คนจำนวนมากส่วนใหญ่เป็นราบลาว ม้ง ไทดำ และ Kammu เพื่อน คนลาวล้วนขวด คือ กลุ่มของเหล่าราบที่มีภาษาและประเพณีแตกต่างเล็กน้อยจาก Loom ลาวในภูมิภาคอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม ในยุค หลังจากย้ายประชากรบ่อยออกพื้นที่ พวกเขามีขนบธรรมเนียมประเพณีในกลุ่มลาวหลัก และภาษา สำหรับวัตถุประสงค์ทางปฏิบัติทั้งหมด approximates ทั่วไปลาวลิ้น ยกเว้นสำหรับบางคำศัพท์และความแตกต่างของโทน ราบลาวร่วมในความคล้ายคลึงกับคนไทย มีแหล่งกำเนิดสินค้าทั่วไป ภาษาและประเพณีกันโดยทั่วไป ในขณะที่ความแตกต่างมีผล 500 ปีที่ผ่านมาของประวัติศาสตร์ แบทเทิ่ลมีนำเส้นทางที่แตกต่างกันมาก ความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดหนึ่งอย่างไรก็ตาม เป็นอาหาร ลาวมีประเพณีการกินสิ่งที่ดิบ รวมทั้งเกมเนื้อควาย และ ปลา และผัก uncooked หลายป่าสมุนไพร หญ้า ใบ ราก นี้อาจเกิดจากอักขระตัวภูเขาป่าสภาพแวดล้อมของพวกเขา ชนิดของข้าวที่กินเที่ยวก็โดดเด่น- เหนียว หรือเหนียวข้าว - ที่กิน โดย kneading กำมือเล็ก ๆ เป็นลูก และจุ่มลงในจานของเครื่องปรุงรส ข้าวเหนียวจะเสิร์ฟในตะกร้าลิ้น มีหน้าปกที่จัดส่ง และปิดกระชับแน่น เมื่อลาวไปปิดการทำงานในฟิลด์ หรืออื่น ๆ คุณจะมัก เห็นแขวนที่ด้านข้างของรุ่นเล็กเหล่านี้รอบทอตะกร้าของข้าวเหนียว และอาจจะเล็กน้อยของปลาหรือเนื้อสัตว์ซึ่งจะทำหน้าที่เป็นอาหารกลางวัน แพร่หลายมากที่สุดจานกินกับข้าวเหนียวเป็นป่า dek น้ำปลาร้าหอมฉุนมาก ไปดูระเบียงหลังบ้านของชาวนาลาวมีขวดดินเผาของ fermenting daek ป่าได้ จานเด่นที่สองของลาวจะทัมส้ม (ทัม makhoong), ซึ่งเป็นสลัดที่ทำจากแผ่นมะละกอดิบ ๆ พริก ชิ้นปู eggplants น้อย และคำปฏิ ญาณป่า ปลาร้าแบบอื่น แล้ว มี laap ทำ ด้วย ปลา ไก่ เป็ด หมู เนื้อ หรือควายเนื้อเกม เนื้อและมิตรเครื่องใน มักดิบ สับละเอียด และ spiced หอมใหญ่ พริก และสมุนไพรอื่น ๆ เช่นมินท์และตะไคร้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นเรื่องที่คาดคิดว่าลาวมีที่ไหนสักแห่งระหว่าง 70 ถึงกว่า 100 กลุ่มชาติพันธุ์ (ไม่มีใครสามารถมั่นใจได้!) และเหล่านี้จะถูกแบ่งออกเป็นสี่ที่สำคัญคอลเลกชันวัฒนธรรมทางภาษา ชาวเขาทำขึ้นเป็นสัดส่วนที่มีนัยสำคัญของประชากร แต่อย่างแม่นยำว่าหลายกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีอยู่จริงในประเทศลาวยังคงมีความไม่แน่นอน; ตัวเลขช่วงจากรายการรัฐบาลจาก 68 การประมาณการโดย ethnographers อิสระจาก 120 หรือมากกว่า ลาวและอุดมไปด้วยส่วนผสมที่ซับซ้อนภาษาศาสตร์เป็นเช่นนั้นในกรณีที่รุนแรง, ชนกลุ่มน้อยบางส่วนประกอบด้วยเพียงไม่กี่ร้อยคนและมีเพียงครอบครองยอดเขาโดยเฉพาะหรือหุบเขา! ลาวลุ่มหรือที่ลุ่มลาวพูดลาวใต้และอาศัยอยู่ใน ที่ราบลุ่มและเมืองและริมแม่น้ำโขง ลาวลุ่มประกอบด้วยประมาณสองในสามของประชากรทั้งหมดของประเทศ. ลาวใต้หรือชนเผ่าไทรวมถึงไทดำและสีแดงใต้ (ที่เรียกว่าในการอ้างอิงถึงสีของการแต่งกายของพวกเขาของผู้หญิง) ที่อาศัยอยู่ตลอด ประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ระดับสูงกว่าลาวทุ่งพูดมอญเขมรภาษาที่ใช้และจะเรียกว่ามักจะเป็นคนออสเตรียเอเซีย (กลุ่มที่ใหญ่ที่สุดเป็น Kammu) คนเหล่านี้มีความคิดที่จะเป็นลูกหลานของคนเก่าแก่ที่สุดของภูมิภาค พวกเขาอาศัยอยู่ทั่วประเทศลาวและในประเทศเพื่อนบ้านและการตั้งถิ่นฐานของพวกเขามักจะตั้งอยู่บนเนินเขาที่ระดับปานกลางและรูปแบบนี้อาจจะเป็นเพราะความดันตรวจคนเข้าเมืองโดยในช่วงต้นของลาวซึ่งท้ายที่สุดก็เอาไปหุบเขา. กลุ่มลาว Soong รวมทั้ง ม้ง (แม้วหรือม้ง) และชาย (ยาว) อพยพอาจจะมาจากภาคใต้ของจีนไปยังประเทศลาวในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 และอาศัยอยู่ในภูเขาที่ระดับความสูงที่สูงที่สุดเนื่องจากส่วนใหญ่พื้นที่ที่ดินอื่น ๆ ที่ได้รับการครอบครองอยู่แล้วในเวลา การมาถึงของพวกเขา. แต่ละกลุ่มเหล่านี้และหน่วยงานภายในพวกเขามีวัฒนธรรมของตัวเอง แต่ในเว็บไซต์นี้ส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับวัฒนธรรมลุ่มลาว. ในพื้นที่ทุ่งไห, ผู้คนจำนวนมากส่วนใหญ่เป็นที่ลุ่มลาว ม้งไทดำและ Kammu คนพวนลาวของทุ่งไหหิน, เป็นกลุ่มของลุ่มลาวที่มีภาษาและประเพณีแตกต่างกันเล็กน้อยกว่าลุ่มลาวในภูมิภาคอื่น ๆ อย่างไรก็ตามในสมัยครั้งหลังจากที่การเคลื่อนไหวของประชากรที่พบบ่อยทั้งในและนอกพื้นที่ที่พวกเขาได้รับการหลอมรวมเป็นหลักกลุ่มลาวและภาษาของพวกเขาเพื่อวัตถุประสงค์ในการปฏิบัติทั้งหมดซึ่งใกล้เคียงกับภาษาลาวทั่วไปยกเว้นบางคำศัพท์และความแตกต่างวรรณยุกต์ลุ่มลาวหุ้นคล้ายคลึงกันมากกับคนไทย มีต้นกำเนิดที่พบบ่อย, ภาษาและศุลกากรมีพื้นเดียวกันขณะที่ส่วนใหญ่ของความแตกต่างระหว่างพวกเขาส่วนใหญ่จะเป็นผลมาจากการที่ผ่านมา 500 ปีของประวัติศาสตร์, โชคชะตาของพวกเขาต้องเอาตัดกันเส้นทาง. หนึ่งความแตกต่างที่เห็นได้ชัดเจนก็คืออาหาร ลาวมีประเพณีการกินสิ่งที่ดิบรวมทั้งเนื้อเกมและควายและปลาและผักดิบมากของพวกเขาป่าสมุนไพรหญ้าใบและราก ซึ่งอาจนำมาประกอบกับตัวละครที่เป็นภูเขาป่าของสภาพแวดล้อมของพวกเขา ประเภทของข้าวลาวกินยังเป็นที่โดดเด่น - เหนียวหรือข้าวเหนียว - ซึ่งจะกินโดยการนวดกำมือเล็ก ๆ เป็นลูกและจุ่มลงในจานเครื่องปรุงรส ข้าวเหนียวเสิร์ฟในตะกร้ากกกับปกกระชับแน่นที่หลุดในและนอก เมื่อลาวออกไปทำงานในสาขาหรือที่อื่น ๆ คุณมักจะเห็นแขวนอยู่ที่ด้านข้างของพวกเขารุ่นเล็กของตะกร้าเหล่านี้ทอรอบที่จะดำเนินการข้าวเหนียวของพวกเขาและบางทีอาจจะเป็นจำนวนเงินที่เล็ก ๆ ของปลาหรือเนื้อสัตว์ซึ่งจะเป็นช่วงกลางวัน อาหาร จานแพร่หลายมากที่สุดกินกับข้าวเหนียวเป็น dek PA, น้ำปลาที่หมักฉุนสูง มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเห็นบนระเบียงด้านหลังของบ้านชาวนาลาวไหเครื่องปั้นดินเผาของหมักต่อปี Daek. จานที่โดดเด่นที่สองของลาวเป็นต๋ำส้ม (ต๋ำ makhoong) ซึ่งเป็นสลัดที่ทำจากเส้นมะละกอสุกพริก ชิ้นส่วนของปูมะเขือน้อยและ Laa ต่อปีในรูปแบบของปลาหมักอื่น แล้วมี Laap มันทำด้วยปลา, ไก่, เป็ด, เนื้อหมู, เนื้อวัว, ควายหรือเนื้อสัตว์เกม เนื้อและอวัยวะภายในดิบมักจะสับและ spiced กับหัวหอมพริก และสมุนไพรอื่น ๆ เช่นสะระแหน่และตะไคร้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันไม่ที่ลาวก็อยู่ระหว่าง 70 - 100 กลุ่มชาติพันธุ์ ( ไม่มีใครแน่ใจ ! ) และเหล่านี้จะถูกแบ่งออกเป็นสี่สาขาวัฒนธรรม ภาษาศาสตร์ คอลเลกชัน ชาวเขาทำให้ขึ้นส่วนใหญ่ของประชากร แต่อย่างแม่นยำวิธีการหลายกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีอยู่จริงในลาวยังคงไม่แน่นอนตัวเลขในช่วงที่รัฐบาลรายชื่อ 68 ประมาณการโดยอิสระ ethnographers 120 หรือมากกว่า อุดมไปด้วยส่วนผสมของลาวและซับซ้อนทางภาษานั้น ในกรณีที่รุนแรง บางเผ่า ประกอบด้วยเพียงไม่กี่ร้อยคนเท่านั้น และครอบครองภูเขาโดยเฉพาะหรือ Valley !

กี่ลาวหรือลาว ลาวใต้ และที่ลุ่ม พูดอยู่ในพื้นที่ราบ และเมือง และริมแม่น้ำโขงลาว มีกี่ทอผ้าประมาณสองในสามของจำนวนประชากรทั้งหมดของประเทศ


ลาวไทหรือไทเผ่า ได้แก่ ไทไทสีแดงและสีดำ ( เรียกว่าในการอ้างอิงถึงสีสันของเครื่องแต่งกายของผู้หญิง ) , ที่อาศัยอยู่ทั่วประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในที่สูงกว่า

ลาวโต้งพูดมอญเขมรตาม ภาษา และมักจะ termed austro ใบบัวบกคน ( กลุ่มที่ใหญ่ที่สุดเป็นคัมมุ )คนเหล่านี้คิดว่า เป็นลูกหลานของประชาชน ที่เก่าที่สุดของภูมิภาค พวกเขาอาศัยอยู่ทั่วประเทศลาว และในประเทศเพื่อนบ้าน และการตั้งถิ่นฐานของพวกเขามักจะตั้งอยู่บนเนินเขาที่ระดับความสูงปานกลาง และรูปแบบนี้อาจเนื่องจากได้รับแรงกดดันจากต้นเหล่าที่ในที่สุดก็ยึดหุบเขา

กลุ่มลาว ซอง ได้แก่ ม้ง ( แม้ว ,หรือแม้ว ) และชาย ( เย้า ) อาจจะอพยพมาจากตอนใต้ของประเทศจีน ลาว ในปลายศตวรรษที่ 18 และอยู่ในภูเขาที่ความสูงสูงที่สุด เนื่องจากเป็นดินแดนอื่น ๆ ส่วนใหญ่ก็ถูกครอบครองในเวลาที่พวกเขาจะมาถึง

แต่ละกลุ่มเหล่านี้ และหน่วยงานภายใน พวกเขามีวัฒนธรรมของตนเอง แต่ในเว็บไซต์นี้ส่วนใหญ่เน้นวัฒนธรรมลาว

นาธรรมดาของไหในพื้นที่ ประชาชนจำนวนมากส่วนใหญ่เป็นที่ลุ่ม ลาว ม้ง ไท , สีดำ และ คัมมุ . มีเพื่อนคนลาวแห่งธรรมดาของไห เป็นกลุ่มของที่ลุ่มลาวที่มีภาษาและประเพณีจะแตกต่างกันเล็กน้อยกว่าลาวลูมในภูมิภาคอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม ในสมัย หลังบ่อยประชากรการเคลื่อนไหวในและนอกพื้นที่พวกเขามีขนบธรรมเนียมประเพณีเป็นหลัก ลาว กลุ่ม และภาษาของพวกเขาเพื่อวัตถุประสงค์ในทางปฏิบัติทั้งหมด มีลิ้นลาวทั่วไป ยกเว้นบางศัพท์และความแตกต่างของวรรณยุกต์



ที่ลุ่มลาวแบ่งปันความคล้ายคลึงกันมากกับคนไทย มีแหล่งกำเนิดทั่วไป ภาษาและประเพณีเป็นพื้นเดียวกันในขณะที่ส่วนใหญ่ของความแตกต่างระหว่างพวกเขาเป็นส่วนใหญ่ผลของช่วง 500 ปีของประวัติศาสตร์ ชะตาชีวิตมีถ่ายเปรียบเทียบเส้นทาง

หนึ่งความแตกต่างที่เห็นได้ชัดคือ อาหาร ลาวมีประเพณีกินของดิบ รวมถึงเกมและกระบือเนื้อและปลา และผักดิบ , มากของพวกเขาป่าสมุนไพร หญ้า ใบไม้ และรากนี้อาจจะเกิดจากป่าภูเขาตัวละครของสภาพแวดล้อมของพวกเขา ประเภทต่างๆของข้าวกินยังโดดเด่น - เหนียว หรือ ข้าวเหนียว - ซึ่งถูกกินโดยการนวดกำมือเล็กเป็นลูกและจุ่มมันลงในจานของเครื่องปรุงรส ข้าวเหนียว เสิร์ฟ รีด ตะกร้าด้วยแน่นกระชับปกที่ลื่นในและนอกเมื่อลาวไปทำงานที่ทุ่งหรือที่อื่น ๆ คุณมักจะดูที่แขวนข้างรุ่นเล็กเหล่านี้ยกตะกร้าผ้าอุ้มข้าวเหนียว และบางทีอาจจะเล็กน้อยของปลาหรือเนื้อสัตว์ซึ่งจะเป็นกลางวันมื้อ อาหารที่แพร่หลายมากที่สุด กินกับข้าวเหนียว เป็นป้าเด็ก , สูงฉุนน้ำปลา .มันเป็นธรรมดาที่จะเห็นบนระเบียงด้านหลังของลาว ชาวนาบ้านเครื่องปั้นดินเผาขวดหมัก ปาแดก


จานพิเศษที่สองของลาว คือ ส้มตำ ( ตำ makhoong ) ซึ่งเป็นสลัดที่ทำจากเส้นมะละกอดิบกรอบ ชิ้นปูน้อยและป่าและมะเขือยาว อีกรูปแบบของการหมักปลา แล้ว มี laap . มันทำจากปลา ไก่ เป็ด หมู เนื้อควายหรือเกมเนื้อ เนื้อและเครื่องในดิบ มักจะเป็นสับและ spiced กับหัวหอม , พริก และสมุนไพรอื่นๆ เช่น สะระแหน่ ตะไคร้