—He struck the ground like a thunde

—He struck the ground like a thunderbolt.

If he hadn’t landed on the ground itself, then he would have pulverized whatever had been in its place instead.

His hand resting upon the ground for support, the Mazoku slowly rose. He was substantially larger than the other Mazoku had been, and stood over two meters tall.

His arms and legs were as thick as logs, like an incarnation of violence itself. Suimei, a visitor from another world, was instantly reminded of the Oni of Japanese legend as well as the satyrs of Western mythology. He positively radiated a dense aura of menace.

The intense feeling of danger teeming in the air filled the humans’ hearts with fear. This was a devil.

Even though he was still humanoid in form, and was even attired in a manner similar to humanity, but the specifics of his body couldn’t have been more different.

“…Ho, looks like I’ve found what we’ve been looking for.”

They couldn’t understand what this Mazoku was saying. His fragmented words didn’t even convey enough information to hazard a guess.

At the sudden appearance of this Mazoku, and the terrifying pressure they felt from him, the adventurers lost their minds out of fear.

“W-what… That guy is so much stronger than the others!”

“S, so powerful! The others can’t even compare…”

In an instant, they’d lost all calm. They couldn’t be blamed for that, though. Although the Mazoku that had previously appeared were frightening enough all their own, but an opponent of this level made them feel faint.

However—

Tch. This one’s on a whole different level from the other Mazoku…

Because of this new opponent, Suimei, too, began to sweat. Even if he hadn’t actually seen just how strong this new enemy actually was, but he was nevertheless shaken by the sudden appearance of such a powerful foe.

Over and over he told himself to calm down, but unexpectedly, it was hard to still his nervousness.

“Insects… You sure were full of yourselves just now.”

The Mazoku snorted, ridiculing the humans before him.

His intentions unclear, his gaze swept across the assembled humans like a tiger staring down its prey.

“…Hmph. This is different from what I heard. Don’t tell me that info we received was false…? Just where did things go wrong?” The Mazoku’s voice was noticeably tinged with confusion.

Nevertheless, casting his concerns aside, the Mazoku took a deep breath.

And then—

“Whatever. What I have to do hasn’t changed. —Listen up, humans! My name is Rajas! I am one entrusted with the army of the glorious Maou Nakshatra, a general of the Mazoku! Having met me here, this is the end of the road for all of you! Obediently await your death at my hands!”

His voice shook both air and ground. The guards, already trembling before this, felt their terror grow.

“H, hii…”

A fearful whimper escaped someone’s lips. The others felt as though it could well have been them. The only word that could describe their current situation was despair.

“…”

In contrast, Lefille, standing at the forefront of the human guards, simply stood unmoving before the Mazoku known as Rajas.

This couldn’t be. Even someone such as she was unable to withstand the menace of this Mazoku?

Their eyes turning to this young girl who was serving as the vanguard, the gazes of the others started to show distinct unease.

Just then.

Lefille’s emotions flared.

“YOU BASTAAAAAAARD!”

An earth-shaking yell that in no way lost out to Rajas. A roar filled with deep fury, that cast off the fear holding the others in its grip. Red light shining once more, Lefille attacked.

“Oh?”

In the face of that whirlwind of red, Rajas revealed a fearless smile. He thrust out his fist to meet the attack head-on.

Lefille’s slash was, of course, accompanied by that crimson light, but her strike was unable to reach Rajas’ massive hand. Two enormous powers collided, exploding in a shower of sparks.

Her colossal blade had been stopped by the dark energy surrounding Rajas’ fist, and in the end, it never made contact with his arm.

It had been a full-powered, decisive strike. The Mazoku responded with a sneer, though one that carried a hint of praise.

“Not bad, little girl.”

“Of course! Do you remember this sword?”

“Hmm? Your sword?”

“—Tsk. Rajas. Don’t tell me you’ve forgotten me already!”

Unlike the radiance that had come from her before, naked anger now flowed forth from her.

From what she just said, it looks like that Rajas guy has some sort of past with her—

The Mazoku swung his arm, knocking aside her sword.

Lefille landed firmly upon the ground and reset her stance.

The Mazoku squinted at her, and then as if suddenly recalling where he’d met her before, laughed uproariously.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

— พื้นดินเช่นฟ้าหลงเขาถ้าเขาไม่ได้เป็นเจ้าของที่ดินบนพื้นดินตัวเอง แล้วเขาจะมี pulverized หากได้รับในสถานที่แทนมือของเขาวางตามพื้นดินสำหรับการสนับสนุน Mazoku ของช้าเพิ่มขึ้น เขาเป็นอย่างมากมากกว่า Mazoku อื่น ๆ ได้รับ และยืนสูงกว่าสองเมตรแขนและขาของเขาถูกหนาเท่าบันทึก เช่นมีชาติความรุนแรงเอง Suimei ผู้เข้าชมจากโลกอื่น รับการแจ้งเตือนทันที Oni ตำนานญี่ปุ่นตลอดจน satyrs ของตำนานตะวันตก เขาบวกแผ่ออร่าความหนาแน่นของคุกคามความรู้สึกรุนแรงที่อันตรายเต็มไปในอากาศเต็มไปด้วยหัวใจของมนุษย์ ด้วยความกลัว ปีศาจได้แม้ว่าเขายังคงฮิวแมนนอยด์ในฟอร์ม และแม้แต่ องค์ในลักษณะที่คล้ายกับมนุษย์ แต่ข้อกำหนดของร่างกายของเขามีที่แตกต่าง“… เหมือนได้พบสิ่งที่เราได้รับการมองหา"พวกเขาไม่สามารถเข้าใจสิ่งนี้ Mazoku พูด คำพูดของเขาอยู่อย่างกระจัดกระจายไม่ได้แม้แต่ถ่ายทอดข้อมูลเพียงพอในการเดาใจอันตรายที่ปุบปับ Mazoku นี้ และความน่ากลัวที่พวกเขารู้สึกจากเขา นักผจญภัยที่เสียสติจากความกลัว"สิ่งที่ W... คนที่เป็นมากแข็งแกร่งกว่าคนอื่น ๆ"S ได้อย่างมีประสิทธิภาพ คนอื่นไม่ได้เปรียบเทียบการ..."ในทันที พวกเขาได้สูญเสียความสงบทั้งหมด พวกเขาไม่ได้ตำหนิที่ แม้ว่า แม้ว่า Mazoku ที่ก่อนหน้านี้ได้ปรากฏมีน่ากลัวพอทั้งหมดของพวกเขาเอง แต่คู่แข่งของระดับนี้ทำให้จางอย่างไรก็ตาม —สำนักหักบัญชี นี้ของคนในระดับแตกต่างกันทั้งจาก Mazoku อื่น ๆ ...เพราะฝ่ายนี้ Suimei เกินไป เริ่มเหงื่อ แม้ว่าเขาไม่จริงเคยเห็นมาเพียงแข็ง ศัตรูใหม่นี้ก็จริง แต่เขาก็เขย่า โดยฉับพลันของแค้นมีประสิทธิภาพซ้ำเขาบอกตัวเองให้สงบลง แต่โดยไม่คาดคิด มันเป็นเรื่องยากยังกระสับกระส่าย"แมลง คุณแน่ใจว่าได้เต็มรูปแบบของตัวเองเพียงแค่ตอนนี้"Mazoku ของ snorted, ridiculing มนุษย์ก่อนความตั้งใจของเขาไม่ชัดเจน สายตาของเขากวาดทั่วมนุษย์ประกอบเหมือนเสือจ้องมองลงเหยื่อ“… Hmph นี้จะแตกต่างจากสิ่งที่ผมได้ยิน อย่าบอกนะว่า เราได้รับข้อมูลเป็นเท็จ... เพียงสิ่งไหนไม่ถูกต้อง" เสียงของ Mazoku ถูกชัดแต่งแต้ม ด้วยความสับสนอย่างไรก็ตาม Mazoku หล่อของเขากังวลกัน เอาหายใจลึก ๆแล้ว —"สิ่งนี้ ไม่ได้เปลี่ยนแปลงสิ่งที่มีการทำ — ฟังขึ้น มนุษย์ ชื่อของฉันคือ Rajas ผมหนึ่งกับกองทัพของรุ่งโรจน์ Maou นัคชาทรา ทั่วไปของ Mazoku ของ พบฉันที่นี่ นี่คือจุดสิ้นสุดของถนนสำหรับคุณ เชื่อฟังรอคุณตายในมือของฉัน"เสียงของเขาส่ายทั้งอากาศและพื้นดิน ยาม สั่นแล้วก่อนหน้านี้ รู้สึกหวาดกลัวของพวกเขาเติบโต'H, hii...'มารดากลับกลัวหนีริมฝีปากของใครบางคน คนอื่นรู้สึกเหมือนกับว่ามันจะดีได้รับพวกเขา คำเดียวที่สามารถอธิบายสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขาคือ ความสิ้นหวัง“…”In contrast, Lefille, standing at the forefront of the human guards, simply stood unmoving before the Mazoku known as Rajas.This couldn’t be. Even someone such as she was unable to withstand the menace of this Mazoku?Their eyes turning to this young girl who was serving as the vanguard, the gazes of the others started to show distinct unease.Just then.Lefille’s emotions flared.“YOU BASTAAAAAAARD!”An earth-shaking yell that in no way lost out to Rajas. A roar filled with deep fury, that cast off the fear holding the others in its grip. Red light shining once more, Lefille attacked.“Oh?”In the face of that whirlwind of red, Rajas revealed a fearless smile. He thrust out his fist to meet the attack head-on.Lefille’s slash was, of course, accompanied by that crimson light, but her strike was unable to reach Rajas’ massive hand. Two enormous powers collided, exploding in a shower of sparks.Her colossal blade had been stopped by the dark energy surrounding Rajas’ fist, and in the end, it never made contact with his arm.It had been a full-powered, decisive strike. The Mazoku responded with a sneer, though one that carried a hint of praise.“Not bad, little girl.”“Of course! Do you remember this sword?”“Hmm? Your sword?”“—Tsk. Rajas. Don’t tell me you’ve forgotten me already!”Unlike the radiance that had come from her before, naked anger now flowed forth from her.
From what she just said, it looks like that Rajas guy has some sort of past with her—

The Mazoku swung his arm, knocking aside her sword.

Lefille landed firmly upon the ground and reset her stance.

The Mazoku squinted at her, and then as if suddenly recalling where he’d met her before, laughed uproariously.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

-He หลงพื้นดินเหมือนสายฟ้า. ถ้าเขาไม่ได้ลงจอดบนพื้นดินตัวเองแล้วเขาจะได้แหลกลาญสิ่งที่ได้รับในสถานที่แทน. มือของเขาที่วางอยู่บนพื้นดินที่ให้การสนับสนุนที่เพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ Mazoku เขาเป็นอย่างมากที่มีขนาดใหญ่กว่าที่อื่น ๆ Mazoku ได้รับและยืนกว่าสองเมตรสูง. แขนและขาของเขาหนาเป็นบันทึกเช่นชาติของความรุนแรงในตัวเอง Suimei ผู้เข้าชมจากโลกอื่นได้รับการแจ้งเตือนทันทีของ Oni ตำนานญี่ปุ่นเช่นเดียวกับเซเทอร์ตำนานตะวันตก เขาบวกแผ่รัศมีความหนาแน่นของการคุกคาม. ความรู้สึกที่รุนแรงของอันตรายกำเนิดในอากาศที่เต็มไปด้วยหัวใจมนุษย์ด้วยความกลัว นี่คือปีศาจ. แม้เขาจะยังคงเป็นมนุษย์ในรูปแบบและได้รับการแต่งกายแม้จะอยู่ในลักษณะที่คล้ายคลึงกับมนุษย์ แต่เฉพาะของร่างกายของเขาอาจจะไม่ได้รับแตกต่างกันมากขึ้น. " ... โฮดูเหมือนว่าฉันได้พบสิ่งที่ เราได้รับการมองหา. " พวกเขาไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่ Mazoku นี้บอกว่า คำพูดของเขาแยกส่วนไม่ได้นำข้อมูลมากพอที่จะอันตรายเดาได้. ในลักษณะฉับพลันของ Mazoku นี้และความดันที่น่ากลัวพวกเขารู้สึกจากเขานักผจญภัยที่หายไปจิตใจของพวกเขาออกจากความกลัว. "W-อะไร ... คนที่แต่งตัวประหลาดนั่นคือเพื่อ เข้มแข็งมากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ ! " " S ที่มีประสิทธิภาพมาก! คนอื่น ๆ ที่ไม่สามารถแม้แต่จะเปรียบเทียบ ... " ในทันทีที่พวกเขาต้องการความสงบหายไปทั้งหมด พวกเขาไม่สามารถจะถูกตำหนิสำหรับที่แม้ว่า แม้ว่า Mazoku ที่เคยปรากฏเป็นที่น่ากลัวพอทั้งหมดของตัวเอง แต่เป็นศัตรูของระดับนี้ทำให้พวกเขารู้สึกจะเป็นลม. However- ชิ หนึ่งนี้ในระดับที่แตกต่างกันทั้งจากที่อื่น ๆ Mazoku ... เพราะฝ่ายตรงข้ามใหม่นี้ Suimei เกินไปเริ่มเหงื่อ แม้ว่าเขาจะไม่เคยเห็นจริงเพียงวิธีการที่แข็งแกร่งศัตรูใหม่นี้เป็นจริง แต่เขาก็ยังคงเขย่าโดยฉับพลันลักษณะดังกล่าวเป็นศัตรูที่มีประสิทธิภาพ. กว่าและมากกว่าเขาบอกว่าตัวเองจะสงบลง แต่ไม่คาดคิดว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะยังคง ความกังวลใจ. ของเขา"แมลง ... คุณแน่ใจได้เต็มรูปแบบของตัวเองเพียงแค่ตอนนี้." Mazoku snorted ยั่วเย้ามนุษย์ก่อนหน้าเขา. ความตั้งใจของเขาชัดเจนสายตาของเขากวาดไปทั่วมนุษย์ประกอบเช่นเสือจ้องมองลงเหยื่อของมัน. " ... ฮึ่ม ซึ่งจะแตกต่างจากสิ่งที่ผมได้ยิน อย่าบอกนะว่าข้อมูลที่เราได้รับเป็นของปลอม ... ? ไม่เพียงแค่สิ่งที่ไปที่ผิดหรือเปล่า? "เสียงของ Mazoku ถูกแต่งแต้มอย่างเห็นได้ชัดด้วยความสับสน. อย่างไรก็ตามความกังวลของเขาหล่อกัน, Mazoku เอาลมหายใจลึก. และ ณ ขณะนั้น " สิ่งที่ สิ่งที่ฉันต้องทำยังไม่ได้เปลี่ยน -Listen ขึ้นมนุษย์! ชื่อของฉันคือ Rajas! ผมเป็นคนหนึ่งที่ได้รับมอบหมายกับกองทัพของรุ่งโรจน์เซอร์ Nakshatra การทั่วไปของ Mazoku! ได้พบกับฉันที่นี่นี้เป็นจุดสิ้นสุดของถนนทั้งหมดของคุณ! เชื่อฟังคำสั่งรอการตายของคุณที่อยู่ในมือของฉัน! " เสียงของเขาสั่นทั้งอากาศและพื้นดิน ยามแล้วตัวสั่นก่อนหน้านี้รู้สึกหวาดกลัวของพวกเขาเติบโต. "H, Hii ... " เสียงครวญครางกลัวหนีริมฝีปากของใครบางคน คนอื่น ๆ รู้สึกราวกับว่ามันอาจจะเป็นไปได้ว่าพวกเขา คำเดียวที่สามารถอธิบายถึงสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขาคือความสิ้นหวัง. " ... " ในทางตรงกันข้าม Lefille ยืนอยู่ในแถวหน้าของยามมนุษย์เพียงแค่ยืน unmoving ก่อน Mazoku ที่รู้จักกันเป็น Rajas. นี้ไม่สามารถ แม้คนเช่นเธอก็ไม่สามารถที่จะทนต่อการคุกคามของ Mazoku นี้หรือไม่? สายตาของพวกเขาหันไปนี้เด็กสาวที่ทำหน้าที่เป็นแนวหน้าที่อาศัยการมองตาของคนอื่น ๆ เริ่มที่จะแสดงความไม่พอใจที่แตกต่างกัน. เพียงแค่นั้น. อารมณ์ Lefille ของบาน. "คุณ BASTAAAAAAARD " ดินสั่นตะโกนว่าไม่มีทางหายไป Rajas แผดเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธลึกที่ทิ้งความกลัวที่ถือคนอื่น ๆ ในการจับ แสงสีแดงส่องแสงอีกครั้ง Lefille โจมตี. "โอ้?" ในหน้าของลมกรดของสีแดงนั้น Rajas เผยให้เห็นรอยยิ้มที่กล้าหาญ เขาขับไล่กำปั้นของเขาเพื่อตอบสนองการโจมตีบนหัว. เฉือน Lefille ถูกแน่นอนพร้อมด้วยแสงสีแดงเข้มนั้น แต่การนัดหยุดงานของเธอก็ไม่สามารถที่จะไปถึงมือใหญ่ Rajas ' สองพลังมหาศาลชนระเบิดในห้องอาบน้ำของประกายไฟ. ใบใหญ่โตของเธอได้รับการหยุดโดยพลังงานมืดรอบ Rajas 'กำปั้นและในท้ายที่สุดก็ไม่ได้ติดต่อกับแขนของเขา. จะได้รับเต็มรูปแบบขับเคลื่อนตีเด็ดขาด . Mazoku ตอบโต้ด้วยการเยาะเย้ยแม้ว่าหนึ่งที่ดำเนินการคำแนะนำของสรรเสริญ. "ไม่เลวสาวน้อย." "แน่นอน! คุณจำดาบนี้? " " อืม? ดาบของคุณ? " " -Tsk Rajas อย่าบอกนะว่าคุณลืมฉันแล้ว! " ซึ่งแตกต่างจากความกระจ่างใสที่ได้มาจากเธอก่อนที่ความโกรธเปลือยกายในขณะนี้ไหลออกมาจากเธอ. จากสิ่งที่เธอกล่าวว่ามันมีลักษณะเหมือนคนที่แต่งตัวประหลาด Rajas ที่มีอะไรบางอย่างที่ผ่านมากับเธอ - Mazoku เหวี่ยงแขนของเขาเคาะกันดาบของเธอ. Lefille ที่ดินแน่นบนพื้นดินและการตั้งค่าท่าทางของเธอ. Mazoku squinted เธอแล้วเช่นถ้าจู่ ๆ ก็นึกถึงที่เขาจะได้พบกับเธอก่อนที่จะหัวเราะระงม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

- เขากระแทกพื้นเหมือนสายฟ้าถ้าเขาไม่ได้ลงจอดบนพื้นดินนั้นเอง เขาก็กระแทกที่ได้รับในสถานที่แทนมือวางบนพื้นดินเพื่อสนับสนุน มาโซคุค่อยๆเพิ่มขึ้น เขาจึงมีขนาดใหญ่กว่ามาโซคุอื่นๆได้ และยืนเหนือสูงสองเมตรขาและแขนของเขาถูกหนาเป็นบันทึก เหมือนสร้างภาพความรุนแรงนั่นเอง suimei ผู้เข้าชมจากโลกอื่น จึงนึกถึงโอนิในตำนานญี่ปุ่นเป็นซาไทร์ตำนานของตะวันตก เขามีรังสีออร่าที่หนาแน่นของความชั่วร้ายความรู้สึกที่รุนแรงของอันตรายมากมายในอากาศ เต็มหัวใจของมนุษย์ ด้วยความกลัว นี้คือปีศาจถึงแม้ว่าเขาจะอยู่ในรูปของมนุษย์ และแม้แต่เครื่องแต่งกายในลักษณะที่คล้ายมนุษย์ แต่รายละเอียดของร่างกายของเขาไม่สามารถจะแตกต่างกันมากขึ้น" . . . . . . . โฮ ดูเหมือนฉันจะเจออะไรที่เราตามหา "พวกเขาไม่เข้าใจสิ่งที่มาโซคุนี้พูด คำพูดของเขาไม่ได้กระจายถ่ายทอดข้อมูลมากพอที่จะเดา .ที่กระทันหันของมาโซคุ และที่น่ากลัวพวกเขารู้สึกกดดันจากเขา นักผจญภัยหายไปจิตใจของพวกเขาออกจากความกลัว" . . . . . . . . . ผู้ชายคนนั้นมากแข็งแกร่งกว่าคนอื่น ๆ ! "" ด้วย ดังนั้นที่มีประสิทธิภาพ ! คนอื่นไม่สามารถเปรียบเทียบ . . . . . . . "ในทันทีที่พวกเขาจะสูญเสียความสงบ พวกเขาไม่สามารถถูกตำหนิสำหรับที่ แม้ว่า แม้ว่ามาโซคุที่เคยปรากฏก็น่ากลัวพอของตัวเองทั้งหมด แต่คู่ต่อสู้ระดับนี้ทำให้พวกเขารู้สึกอ่อนเปลี้ยแต่ -. . . . ตัวนี้อยู่ในระดับที่แตกต่างกันทั้งจากมาโซคุ . . .เพราะเรื่องนี้ใหม่ฝ่ายตรงข้าม suimei ก็เริ่มที่จะเหงื่อ ถ้าเขาไม่ได้จริง ๆ เห็นเพียงวิธีการที่แข็งแกร่งของศัตรูใหม่นี้จริง แต่เขาก็ยังคงสั่นคลอนโดยกระทันหัน เช่น ศัตรูที่มีประสิทธิภาพกว่าและมากกว่าที่เขาบอกให้ตัวเองใจเย็นๆ แต่อยู่ๆ มันก็ยากที่จะยังคงหงุดหงิดของเขา" แมลง . . . . . . . คุณทำได้เต็มที่แค่ ตอนนี้พวกมาโซคุได้กลิ่นเยาะเย้ยมนุษย์ , ก่อนที่เขาความตั้งใจที่ชัดเจนของเขา สายตาของเขากวาดทั่วประกอบ มนุษย์ เหมือนเสือจ้องเหยื่อ" . . . . . . . . . . นี้จะแตกต่างจากสิ่งที่ฉันได้ยิน อย่าบอกนะว่าข้อมูลที่เราได้รับมันผิด . . . . . . . ? แค่ที่ทำสิ่งผิดพลาดไป " เสียงของมาโซคุก็เห็นได้ชัดแต่งแต้มด้วยความสับสนอย่างไรก็ตาม ความกังวลของเขาหล่อไว้ก่อน มาโซคุเอาลมหายใจลึกจากนั้น" อะไรก็ตาม สิ่งที่ฉันต้องทำ ก็ยังไม่เปลี่ยน - ฟังนะ , มนุษย์ ชื่อของฉันคือราจัส ! ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ได้รับมอบหมายกับกองทัพของรุ่งโรจน์มาโอะ nakshatra , ทั่วไปของมาโซคุ ! ได้เจอผมที่นี่ นี้เป็นจุดสิ้นสุดของถนนสำหรับทุกคน ! เชื่อฟังรอความตายของคุณด้วยมือของฉัน ! "เสียงของเขาสั่นทั้งทางอากาศและพื้นดิน ยามแล้วสั่นก่อนนี้ รู้สึกถึงความหวาดกลัวของพวกเขาเติบโต" H , นี้ . . . . . . . "ครวญครางกลัวหนีริมฝีปากของใครบางคน คนอื่น ๆรู้สึกเหมือนมันอาจดีได้รับพวกเขา คำเดียวที่สามารถอธิบายสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขาคือความสิ้นหวัง" . . . . . . . "ในทางตรงกันข้าม lefille ยืนอยู่ในแถวหน้าของทหารมนุษย์ เพียงแค่ยืนไม่ขยับก่อนมาโซคุเรียกว่าราจัส .นี้ไม่ได้เป็น คนบางคน เช่น เธอไม่สามารถที่จะต้านทานการคุกคามของมาโซคุ ?ดวงตาเปลี่ยนเป็นสาวที่ทำหน้าที่เป็นทัพหน้าที่ชื่นชอบของผู้อื่น เริ่มแสดงความกังวลที่แตกต่างกันแค่ตอนนั้นlefille อารมณ์บาน ." คุณ bastaaaaaaard ! "แผ่นดินสั่นตะโกนว่าในทางเสียราจัส . เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความโกรธลึก หล่อซะ กลัวถือผู้อื่นในกำมือของ แสงแดงส่องอีกครั้ง lefille โจมตี" โอ้ "ในหน้าของลมหมุนสีแดง ราจัสเผยรอยยิ้มที่กล้าหาญ เขาผลักออกหมัดของเขาเพื่อตอบสนองโจมตีซึ่งๆหน้าlefille ของฟันได้ แน่นอน พร้อมด้วยแสงแดง แต่ตีเธอไม่สามารถเข้าถึงราจัส " ขนาดใหญ่ในมือ สองมหาอำนาจชนกัน , ระเบิดอาบน้ำของประกายไฟใบมหึมาของเธอได้ถูกหยุดด้วยพลังด้านมืดโดยรอบราจัส " หมัด และในท้ายที่สุด มันก็ไม่เคยติดต่อกับแขนของเขามันมีเต็มขับเคลื่อน , แตกหักหยุดงานประท้วง พวกมาโซคุตอบสนองกับคำพูดถากถาง แต่ที่นำคำใบ้ของการสรรเสริญ" เด็กไม่ดี "" แน่นอน ! ! ! คุณจำดาบเล่มนี้ได้หรือไม่ "" หืม ? ดาบของเจ้า "" ชิ ราจัส . อย่าบอกนะว่าเธอลืมฉันไปแล้ว ! "ซึ่งแตกต่างจากครีมที่ได้มาจากเธอก่อน ความโกรธเปลือยตอนนี้ไหลออกมาจากเธอจากสิ่งที่เธอพูด มันเหมือนกับว่า ราจัสผู้ชายมีบางจัดเรียงของอดีตกับเธอพวกมาโซคุเหวี่ยงแขนขึ้น เคาะกัน ดาบของเธอlefille ที่ดินอย่างมั่นคงบนพื้นดินและตั้งค่าท่าทางของเธอพวกมาโซคุ squinted ที่เธอ แล้วถ้าอยู่ๆก็นึกถึงที่เขาเจอเธอก่อนหัวเราะเซ็งแซ่ .