Antimicrobial activityof different

Antimicrobial activityof different concentrations (50, 100, 200, 300 and 500 ml/l) of essential oil extracts of three type of onions
(green, yellow and red) and garlic against two bacteria, Staphylococcus aureus, Salmomella Enteritidis, and three fungi, Aspergillus
niger, Penicillium cyclopium and Fusarium oxysporum, was investigated. The essential oil (EO) extracts of these Allium plants (garlic
and onions) exhibited marked antibacterial activity, with garlic showing the highest inhibition and green onion the lowest.
Comparatively, 50 and 100 ml/l concentrations of onions extracts were less inhibitory than 200, 300 and 500 ml/l concentrations.
However, with garlic extract, high inhibitoryactivity was observed for all tested concentrations. S. aureus showed less sensitivity
towards EO extracts inhibition, however S. Enteritidis was stronglyinhibited byred onion and garlic extracts. The fungus
F. oxysporum showed the lowest sensitivitytowards EO extracts, whereas A. niger and P. cyclopium were significantlyinhibited
particularlyat low concentrations. Conclusively, where seasoning is desired, essential oil extracts of onions and garlic can be used as
natural antimicrobial additives for incorporating in various food products.
r 2003 Swiss Societyof Food Science and Technology. Published byElsevier Ltd. All rights reserved.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ต้านจุลชีพ activityof ความเข้มข้นต่าง ๆ (50, 100, 200, 300 และ 500 ml/l) น้ำมันสกัด 3 ชนิดของหัวหอม(สีเขียว สีเหลือง และสีแดง) และกระเทียมเชื้อแบคทีเรียสอง Staphylococcus หมอเทศข้างลาย Salmomella Enteritidis และเชื้อ ราสาม Aspergillusไนเจอร์ ศาสตราจารย์ cyclopium และ Fusarium oxysporum ถูกตรวจสอบ น้ำมันหอมระเหย (EO) สารสกัดจากพืชเหล่านี้ Allium (กระเทียมและหัวหอม) ทำเครื่องหมายต้านแบคทีเรีย การจัดแสดงกับกระเทียมยับยั้งสูงสุดและต่ำสุดหอมค่อนข้าง 50 และ 100 ml/l ความเข้มข้นของสารสกัดจากหัวหอม inhibitory น้อยกว่าความเข้มข้น 200, 300 และ 500 ml/lอย่างไรก็ตาม ด้วยสารสกัดจากกระเทียม inhibitoryactivity สูงถูกตรวจสอบสำหรับความเข้มข้นที่ผ่านการทดสอบทั้งหมด หมอเทศข้างลาย S. ที่แสดงให้เห็นว่าความไวน้อยกว่าต่อ EO สารสกัดยับยั้ง S. Enteritidis ก็ stronglyinhibited byred หอมและกระเทียมแยกทาง เชื้อราF. oxysporum พบสารสกัดจาก sensitivitytowards EO ต่ำสุด ในขณะที่ก.ไนเจอร์และ P. cyclopium มี significantlyinhibitedparticularlyat ความเข้มข้นที่ต่ำ แน่ชัด ที่ต้องการเครื่องปรุงรส น้ำมันหอมระเหยสารสกัดจากหัวหอมและกระเทียมใช้เป็นสารต้านจุลชีพจากธรรมชาติสำหรับเพจในผลิตภัณฑ์อาหารต่าง ๆr 2003 สวิส Societyof อาหารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เผยแพร่ byElsevier จำกัด สงวนลิขสิทธิ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ยาต้านจุลชีพ activityof ความเข้มข้นแตกต่างกัน (50, 100, 200, 300 และ 500 มล. / ลิตร) ของสารสกัดน้ำมันหอมระเหยจากสามประเภทของหัวหอม
(สีเขียว, สีเหลืองและสีแดง) และกระเทียมกับสองแบคทีเรีย Staphylococcus aureus, Salmomella Enteritidis และสามเชื้อรา Aspergillus
ไนเจอร์ Penicillium cyclopium และ Fusarium oxysporum ได้รับการตรวจสอบ น้ำมันหอมระเหย (EO) สารสกัดจากพืช Allium เหล่านี้ (กระเทียม
และหัวหอม) แสดงการทำเครื่องหมายฤทธิ์ต้านแบคทีเรียกับกระเทียมแสดงยับยั้งสูงสุดและต้นหอมต่ำสุด.
เปรียบเทียบ 50 และ 100 มล. / ลิตรความเข้มข้นของสารสกัดจากหัวหอมถูกยับยั้งน้อยกว่า 200 300 และ 500 มล. / ลิตรความเข้มข้น.
แต่ด้วยสารสกัดจากกระเทียม inhibitoryactivity สูงเป็นข้อสังเกตสำหรับความเข้มข้นของการทดสอบทั้งหมด เชื้อ S. aureus แสดงให้เห็นความไวน้อย
ต่อ EO สารสกัดยับยั้ง แต่ S. Enteritidis ถูก stronglyinhibited หอม byred และสารสกัดจากกระเทียม เชื้อรา
F. oxysporum แสดงให้เห็นว่าสารสกัดจากต่ำสุด sensitivitytowards EO ในขณะที่เอพีไนเจอร์และ cyclopium ถูก significantlyinhibited
particularlyat ความเข้มข้นต่ำ โดยสรุปที่เป็นที่ต้องการปรุงรส, สารสกัดน้ำมันหอมระเหยจากหัวหอมและกระเทียมสามารถใช้เป็น
สารเติมแต่งสำหรับยาต้านจุลชีพธรรมชาติผสมผสานในผลิตภัณฑ์อาหารต่างๆ.
R 2003 สวิส Societyof วิทยาศาสตร์การอาหารและเทคโนโลยี ตีพิมพ์ byElsevier Ltd. สงวนลิขสิทธิ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

activityof เชื้อที่ความเข้มข้นต่างๆ ( 50 , 100 , 200 , 300 และ 500 ml / l ) ของน้ำมันหอมระเหยสกัดจากสามชนิดของหัวหอม( สีเขียว , สีเหลืองและสีแดง ) และกระเทียมกับสองแบคทีเรีย Staphylococcus aureus , salmomella enteritidis และสามเชื้อรา Aspergillusไนเจอร์ , Penicillium และ cyclopium Fusarium oxysporum , สอบสวน . น้ำมันหอมระเหย ( EO ) สารสกัดจากพืชเลี่ยมเหล่านี้ ( กระเทียมและหัวหอม ) และเครื่องหมายแสดงฤทธิ์ต้านแบคทีเรีย กับกระเทียม และหัวหอม สูงสุดและต่ำสุดเปรียบเทียบ , 50 และ 100 ml / l ความเข้มข้นของ สารสกัดจากหัวหอมถูกยับยั้งน้อยกว่า 200 , 300 และ 500 ml / l ความเข้มข้นอย่างไรก็ตาม ด้วยสารสกัดจากกระเทียม inhibitoryactivity สูงถูกพบทั้งหมดทดสอบความเข้มข้น S . aureus แสดงความไวน้อยต่อออสารสกัดยับยั้ง แต่เอส enteritidis คือ stronglyinhibited byred หอมและสารสกัดจากกระเทียม เชื้อราF . oxysporum พบสุด sensitivitytowards EO สกัด ส่วน A . niger , cyclopium เป็น significantlyinhibitedparticularlyat ความเข้มข้นต่ำ . สรุปที่ปรุงรสที่ต้องการ , น้ำมันหอมระเหย สารสกัดจากหัวหอมและกระเทียม สามารถใช้เป็นสารต้านจุลชีพตามธรรมชาติ ผสมผสานในผลิตภัณฑ์อาหารต่างๆ2003 r สวิส societyof วิทยาศาสตร์อาหารและเทคโนโลยี เผยแพร่ byelsevier จำกัด สิทธิสงวน