Along with the increasing concerns

Along with the increasing concerns on the consequences of global warming, and the accumulating records of disaster related to heavy rainfall events in Southeast Asia, this study investigates whether a direct link can be detected between the rising global mean temperature, as well as the El Niño-Southern Oscillation (ENSO), and extreme rainfall over the region. The maximum likelihood modeling that allows incorporating covariates on the location parameter of the generalized extreme value (GEV) distribution is employed. The GEV model is fitted to annual and seasonal rainfall extremes, which were taken from a high-resolution gauge-based gridded daily precipitation data covering a span of 57 years (1951-2007). Nonstationarities in extreme rainfall are detected over the central parts of Indochina Peninsula, eastern coasts of central Vietnam, northwest of the Sumatra Island, inland portions of Borneo Island, and on the northeastern and southwestern coasts of the Philippines. These nonstationarities in extreme rainfall are directly linked to near-surface global mean temperature and ENSO. In particular, the study reveals that a kelvin increase in global mean temperature anomaly can lead to an increase of 30% to even greater than 45% in annual maximum 1-day rainfall, which were observed pronouncedly over central Vietnam, southern coast of Myanmar, northwestern sections of Thailand, northwestern tip of Sumatra, central portions of Malaysia, and the Visayas island in central Philippines. Furthermore, a pronounced ENSO influence manifested on the seasonal maximum 1-day rainfall; a northward progression of 10%-15% drier condition over Southeast Asia as the El Niño develops from summer to winter is revealed. It is important therefore, to consider the results obtained here for water resources management as well as for adaptation planning to minimize the potential adverse impact of global warming, particularly on extreme rainfall and its associated flood risk over the region. Acknowledgment: This study is supported by the Tokyo Metropolitan Government through its AHRF program.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พร้อมกับความกังวลที่เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับผลกระทบของภาวะโลกร้อน และระเบียนสะสมของภัยพิบัติที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ฝนตกหนักในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ การศึกษานี้ตรวจสอบว่า การเชื่อมโยงโดยตรงสามารถพบระหว่างเพิ่มขึ้นทั่วโลกเฉลี่ย อุณหภูมิ ตลอดจนการสั่นใต้ซันโตเอลนิโญ (ENSO), และปริมาณน้ำฝนมากกว่าภูมิภาค ความเป็นไปได้สูงสุดที่โมเดลที่ได้เพจ covariates ในพารามิเตอร์ที่ตั้งการกระจายเมจแบบทั่วไปมากค่า (GEV) เป็นลูกจ้าง รุ่น GEV จะพอดีกับปริมาณน้ำฝนรายปี และตามฤดูกาลที่สุด ซึ่งได้มาจากความละเอียดสูงตามเครื่องวัด gridded วันฝนข้อมูลครอบคลุมช่วง 57 ปี (1951-2007) พบ Nonstationarities ในปริมาณน้ำฝนมากช่วงกลางส่วนของอินโดจีน ชายตะวันออกกลางเวียดนาม ตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะสุมาตรา บริเวณบางส่วน ของ เกาะบอร์เนียว และชายตะวันออกเฉียงเหนือ และตะวันตกเฉียงใต้ของฟิลิปปินส์ Nonstationarities เหล่านี้ในปริมาณน้ำฝนมากจะเชื่อมโยงโดยตรงกับอุณหภูมิโลกเฉลี่ยและ ENSO ใกล้พื้นผิว โดยเฉพาะ การศึกษาพบว่า เพิ่มเคลวินเป็นอุณหภูมิเฉลี่ยทั่วโลกช่วยอาจจะเพิ่มขึ้น 30% การยิ่งกว่า 45% ในปีสูงสุด 1 วันปริมาณน้ำฝน สุภัค pronouncedly ผ่านเวียดนามกลาง ชายฝั่งภาคใต้ของประเทศพม่า ส่วนตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศไทย ตอนตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะสุมาตรา ส่วนกลางของมาเลเซีย และเกาะสสเตทในฟิลิปปินส์กลาง นอกจากนี้ อิทธิพลคำ ENSO ออกเสียงประจักษ์ในฤดูกาลสูงสุด 1 วันปริมาณน้ำฝน เปิดเผยความก้าวหน้า northward 10% - 15% เครื่องเป่าเงื่อนไขผ่านภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นซันโตนิโญเอลพัฒนาจากร้อนไปหนาว จึงสำคัญ พิจารณาผลได้รับที่นี่สำหรับทรัพยากรบริหารจัดการน้ำเช่นสำหรับปรับลดกระทบศักยภาพของภาวะโลกร้อน ในปริมาณน้ำฝนมากและความเสี่ยงของน้ำท่วมเกี่ยวข้องมากกว่าภูมิภาคโดยเฉพาะอย่างยิ่งการวางแผนการ ยอมรับ: การศึกษานี้จะสนับสนุน โดยรัฐบาลนครโตเกียวผ่านโปรแกรมของ AHRF

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พร้อมกับความกังวลที่เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับผลกระทบของภาวะโลกร้อนและสามารถบันทึกการสะสมของภัยพิบัติที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดฝนตกหนักในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษานี้สำรวจว่าการเชื่อมโยงโดยตรงสามารถตรวจพบระหว่างอุณหภูมิเฉลี่ยของโลกที่เพิ่มขึ้นเช่นเดียวกับเอลนีโญ ความผันผวน -Southern (ENSO) และปริมาณน้ำฝนมากทั่วภูมิภาค การสร้างแบบจำลองความเป็นไปได้สูงสุดที่อนุญาตให้มีการใช้มาตรการตัวแปรพารามิเตอร์สถานที่ตั้งของมูลค่ามากทั่วไป (GEV) กระจายเป็นลูกจ้าง รูปแบบการติดตั้ง GEV สุดขั้วปริมาณน้ำฝนประจำปีและฤดูกาลซึ่งถูกนำมาจากความละเอียดสูงวัดตาม gridded ข้อมูลฝนรายวันครอบคลุมช่วง 57 ปี (1951-2007) Nonstationarities ในปริมาณน้ำฝนที่มากที่สุดมีการตรวจพบในช่วงภาคกลางของคาบสมุทรอินโดจีน, ชายฝั่งตะวันออกของเวียดนามกลางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะสุมาตราส่วนภายในประเทศของเกาะบอร์เนียวเกาะและชายฝั่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฟิลิปปินส์ nonstationarities เหล่านี้ในปริมาณน้ำฝนที่มากที่สุดที่มีการเชื่อมโยงโดยตรงกับพื้นผิวใกล้กับอุณหภูมิเฉลี่ยของโลกและ ENSO โดยเฉพาะอย่างยิ่งการศึกษาพบว่าการเพิ่มขึ้นของเคลวินในความผิดปกติอุณหภูมิเฉลี่ยของโลกจะนำไปสู่​​การเพิ่มขึ้น 30% ที่จะได้มากกว่า 45% ปริมาณน้ำฝนประจำปีสูงสุด 1 วันซึ่งถูกตั้งข้อสังเกตสำรับกว่าภาคกลางเวียดนามชายฝั่งทางตอนใต้ของประเทศพม่า ส่วนตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศไทยปลายตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะสุมาตราส่วนกลางของมาเลเซียและเกาะวิซายาในภาคกลางของฟิลิปปินส์ นอกจากนี้อิทธิพล ENSO ประจักษ์เด่นชัดในฤดูกาลปริมาณน้ำฝนสูงสุด 1 วัน; ความคืบหน้าไปทางทิศเหนือ 10% -15% สภาพแห้งกว่าเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นเอลนีโญพัฒนาจากฤดูร้อนฤดูหนาวถูกเปิดเผย มันเป็นสิ่งสำคัญดังนั้นเพื่อพิจารณาผลที่ได้ที่นี่สำหรับการจัดการทรัพยากรน้ำเช่นเดียวกับการวางแผนการปรับตัวเพื่อลดผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากภาวะโลกร้อนโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับปริมาณน้ำฝนที่รุนแรงและความเสี่ยงน้ำท่วมที่เกี่ยวข้องทั่วภูมิภาค รับทราบ: การศึกษาครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโตเกียวเมโทรโพลิแทนผ่านโปรแกรม AHRF ของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พร้อมกับการเพิ่มความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบของภาวะโลกร้อน และการบันทึกของภัยพิบัติที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ฝนตกหนักในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ครั้งนี้ศึกษาถึงการเชื่อมโยงโดยตรงสามารถตรวจพบระหว่างอุณหภูมิเฉลี่ยทั่วโลกเพิ่มขึ้น เช่นเดียวกับแฟรงก์ ซินาตรา ( ปรากฏการณ์ ) , ปริมาณน้ำฝน และรุนแรงกว่าภูมิภาคโอกาสสูงสุดที่ให้ความรู้แบบผสมผสานบนตำแหน่งพารามิเตอร์ของคุ้มค่ามาก ( gev ) กระจายอยู่ทั่วไปที่ใช้ การ gev แบบติดตั้งประจำปีและสุดขั้วฝนตามฤดูกาล ซึ่งนำมาจากวัดความละเอียดสูงตาม gridded ทุกวัน ฝนข้อมูลครอบคลุมช่วง 57 ปี ( 1951-2007 )nonstationarities ปริมาณน้ำฝนมากตรวจพบกว่าส่วนกลางของคาบสมุทรอินโดจีน ตะวันออกชายฝั่งของเวียดนามกลาง , ตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะสุมาตรา ส่วนแหล่งของเกาะบอร์เนียว และบนชายฝั่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันตกเฉียงใต้ของฟิลิปปินส์ เหล่านี้ nonstationarities ปริมาณน้ำฝนมากมีการเชื่อมโยงโดยตรงกับใกล้ผิวโลกหมายถึงอุณหภูมิและปรากฏการณ์ . โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลการศึกษาพบว่า เคลวินเพิ่มมิติอุณหภูมิเฉลี่ยทั่วโลกสามารถนำไปสู่การเพิ่มขึ้นของร้อยละ 30 ให้มากขึ้นกว่าร้อยละ 45 ในช่วงปริมาณน้ำฝนสูงสุดรายปี ซึ่งพบ pronouncedly ไปเวียดนามกลาง ชายฝั่งภาคใต้ของพม่า ทางทิศตะวันตก ส่วนประเทศไทย ปลายทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะสุมาตรา ส่วนกลางของมาเลเซีย และ Visayas เกาะ ในภาคกลางของฟิลิปปินส์นอกจากนี้ อิทธิพลของปรากฏการณ์เด่นชัดประจักษ์บนฤดูกาลสูงสุดวันปริมาณน้ำฝน ; ในทางก้าวหน้าของ 10% - 15% แห้งสภาพทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ El Ni á o พัฒนาจากฤดูร้อนฤดูหนาวจะถูกเปิดเผย มันเป็นสิ่งสำคัญดังนั้นในการพิจารณาผลที่ได้รับมาเพื่อการจัดการทรัพยากรน้ำ ตลอดจนการวางแผนเพื่อการปรับตัวเพื่อลดผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากภาวะโลกร้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อฝนตกมากและน้ำท่วมที่เกี่ยวข้องกว่าภูมิภาค กิตติกรรมประกาศ : การศึกษานี้ได้รับการสนับสนุนโดยรัฐบาลโตเกียว ผ่านโปรแกรม ahrf .