2.3 Main themesThe paragraph above

2.3 Main themes

The paragraph above is actually an ideal introduction to the remainder of the paper, where we group business model literature on the basis of the main themes and discuss relations and distinctions between the notions of the business model and strategy, which is in our opinion the central literature contribution of our paper (Section 3).

According to Onetti et al. (2012), two main themes, i.e. streams of literature can be identified: the 1) ebusiness stream and 2) the generic stream. The generic stream can be, in our opinion, on the basis of Zott et al. (2011) further divided into a) strategic issues (sub)stream and b) innovation and technology management (sub)stream.

Rapid technological change in the new business era (Tapscott, 1997; Kelly, 1998) heralded dramatic changes to competitive approaches in many industries (Onetti et al, 2012). To attract funding, the early *dot.com* companies used the idea of business models to pitch the attractiveness of their proposed business ventures, therefore the need for what was called, new e-business models (Shafer et al, 2005).

In the e-business stream scholars have 1) defined and represented generic (e-)business models, and/or 2) developed typologies and taxonomies (see, for example, Baden-Fuller and Morgan (2010) for the differentiation between typology and taxonomy); they have been less concerned with causal explanation or empirical testing. Several scholars have attempted to classify e-business models by describing types of ebusiness models. Their mostly descriptive contributions highlight as components, to varying degrees, the notion of value (e.g., value stream, customer value, value proposition), monetary and financial aspects (e.g., revenue streams, cost structures) and aspects related to the architecture of the network between the firm and its exchange partners (e.g., delivery channels, network relationships, logistical streams, infrastructure). Each of these components may constitute part of a generic business model, and it could be a source of differentiation among business model types (Zott et al, 2011).

The research has since around the turn of millennium moved from general focus on e-business context to a more generic and comprehensive approach to the *business model* notion, relevant also to other types of organisations. From basic definitions and taxonomies scholars have been moving to more articulated definitions and identifying building blocks and components (Onetti et al, 2012).

Many studies assess the relationship between technology innovation and business models or the change in business models. This technological perspective frames business models within an innovation context, defining it as *a coherent framework that takes technological characteristics and potentials as inputs and converts them through customers and markets into economic outputs. The business model is conceived as a focusing device that mediates between technology development and economic value creation* (Chesbrough and Rosenbloom, 2002). The business model may be an important link between innovation and organizational structure. It remains unclear, however, whether business model change results in reconfiguration of the firm's organizational structure or whether organizational design and knowledge management determine business model structure (George and Bock, 2011).

Since strategy scholars are generally interested in a firm's activities (as these help explain, for example, how a firm distinguishes itself from its competitors), it is not surprising that many of the business model conceptualizations proposed in this literature stream center on (or at least include) the notion of activities or activity systems. Business model can be a source of competitive advantage, as it emphasizes the importance of activities centered on customer needs, a perspective that is relatively rare within the strategy literature (Zott et al, 2011).

It is worth noting the reasoning of Keen and Qureshi (2006) that in the context of the business models the first questions to ask are probably not *what is a business model?* but why has the term so suddenly appeared? If business thought and practice evolved for a century without it, is business model now a necessary construct or just a short-lived label? What does it add to our thinking to use it instead of, say, *strategy*, *competitive positioning*, *organisational design*, *value chain*, or other more well-established, mainly strategy research related terms?

We agree with Shafer et al. (2005) that *a business model is not a strategy*. In order to better understand the *business model* notion and to make it more parsimonious, the next section (Section 3) of our paper is thus entirely devoted to relations and distinctions between the business model and strategy notions.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.3 รูปแบบหลักย่อหน้าข้างต้นเป็นจริงการแนะนำที่เหมาะสำหรับการที่เหลือของกระดาษที่เรากลุ่มวรรณกรรมรูปแบบธุรกิจบนพื้นฐานของรูปแบบหลักและหารือเกี่ยวกับความสัมพันธ์และความแตกต่างระหว่างความคิดของรูปแบบธุรกิจและกลยุทธ์ซึ่งเป็นของเราเห็นผลงานวรรณกรรมกลางของกระดาษของเรา (มาตรา 3). ตาม Onetti et al, (2012) สองธีมหลักคือกระแสของวรรณกรรมสามารถระบุได้: 1) กระแสธุรกิจออนไลน์และ 2) กระแสทั่วไป กระแสทั่วไปสามารถในความคิดของเราบนพื้นฐานของ Zott et al, . (2011) แบ่งออกเป็นก) ประเด็นยุทธศาสตร์ (ย่อย) กระแสและ b) นวัตกรรมและการจัดการเทคโนโลยี (ย่อย) กระแสการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีอย่างรวดเร็วในยุคธุรกิจใหม่(Tapscott, 1997; เคลลี่ 1998) ประกาศการเปลี่ยนแปลงอย่างมากกับวิธีการในการแข่งขันใน หลายอุตสาหกรรม (Onetti et al, 2012) เพื่อดึงดูดเงินทุนในช่วงต้น บริษัท * * * * * * * * dot.com ใช้ความคิดของรูปแบบธุรกิจที่จะโยนความน่าสนใจของการลงทุนทางธุรกิจของพวกเขาที่นำเสนอจึงจำเป็นที่จะต้องสิ่งที่เรียกว่ารุ่น E-ธุรกิจใหม่ (เช et al, 2005). ใน นักวิชาการกระแส e-business มี 1) กำหนดและเป็นตัวแทนทั่วไป (e-) รูปแบบธุรกิจและ / หรือ 2) การพัฒนาและ typologies taxonomies (ดูตัวอย่างเช่น Baden-ฟุลเลอร์และมอร์แกน (2010) สำหรับความแตกต่างระหว่างการจำแนกประเภทและอนุกรมวิธาน ); พวกเขาได้รับความกังวลน้อยลงกับคำอธิบายสาเหตุหรือการทดสอบเชิงประจักษ์ นักวิชาการหลายคนได้พยายามที่จะจัดรูปแบบธุรกิจ E-โดยการอธิบายประเภทรูปแบบธุรกิจออนไลน์ ผลงานการบรรยายส่วนใหญ่ของพวกเขาเน้นเป็นชิ้นส่วนที่แตกต่างองศาความคิดของค่า (เช่นกระแสมูลค่ามูลค่าของลูกค้าคุณค่า) ด้านการเงินและการเงิน (เช่นกระแสรายได้โครงสร้างต้นทุน) และด้านที่เกี่ยวข้องกับสถาปัตยกรรมของ เครือข่ายระหว่าง บริษัท และพันธมิตรแลกเปลี่ยน (เช่นช่องการส่งมอบความสัมพันธ์เครือข่ายโลจิสติกลำธารโครงสร้างพื้นฐาน) แต่ละองค์ประกอบเหล่านี้อาจเป็นส่วนหนึ่งของรูปแบบธุรกิจทั่วไปและมันอาจจะเป็นแหล่งที่มาของความแตกต่างในประเภทรูปแบบธุรกิจ (Zott et al, 2011). การวิจัยได้ตั้งแต่รอบสหัสวรรษย้ายจากโฟกัสทั่วไปเกี่ยวกับ e-business บริบทวิธีทั่วไปมากขึ้นและครอบคลุมกับรูปแบบธุรกิจ * * * * * * * * ความคิดที่เกี่ยวข้องนอกจากนี้ยังมีประเภทอื่น ๆ ขององค์กร จากคำนิยามพื้นฐานและนักวิชาการ taxonomies ได้รับการย้ายไปอยู่ที่คำจำกัดความก้องมากขึ้นและมีการระบุการก่อสร้างตึกและส่วนประกอบ (Onetti et al, 2012). การศึกษาหลายแห่งประเมินความสัมพันธ์ระหว่างนวัตกรรมเทคโนโลยีและรูปแบบธุรกิจหรือการเปลี่ยนแปลงในรูปแบบธุรกิจ มุมมองนี้เทคโนโลยีเฟรมรูปแบบธุรกิจในบริบทนวัตกรรมการกำหนดเป็น * กรอบที่สอดคล้องกันที่จะนำลักษณะและศักยภาพทางเทคโนโลยีเป็นปัจจัยการผลิตและแปลงให้ลูกค้าและผ่านเข้าไปในตลาดผลทางเศรษฐกิจ รูปแบบธุรกิจที่จะคิดว่าเป็นอุปกรณ์ที่มุ่งเน้นไปที่หน้าที่เป็นสื่อกลางระหว่างการพัฒนาเทคโนโลยีและการสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจ * (Chesbrough และ Rosenbloom, 2002) รูปแบบธุรกิจที่อาจจะเชื่อมโยงที่สำคัญระหว่างนวัตกรรมและโครงสร้างองค์กร มันยังไม่ชัดเจน แต่ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจผลการเปลี่ยนรูปแบบในการคอนฟิเกอร์ของโครงสร้างองค์กรของ บริษัท หรือไม่ว่าการออกแบบขององค์กรและการจัดการความรู้การตรวจสอบโครงสร้างรูปแบบธุรกิจ (จอร์จและเบียร์ 2011). ตั้งแต่นักวิชาการกลยุทธ์มีความสนใจโดยทั่วไปในกิจกรรมของ บริษัท (ตามที่เหล่านี้ ช่วยอธิบายเช่นวิธีการที่ บริษัท ตัวเองแตกต่างจากคู่แข่ง) ก็ไม่น่าแปลกใจที่หลาย conceptualizations รูปแบบธุรกิจที่นำเสนอในใจกลางกระแสวรรณกรรมนี้ (หรืออย่างน้อยรวม) ความคิดของกิจกรรมหรือระบบกิจกรรม รูปแบบธุรกิจที่สามารถเป็นแหล่งของความได้เปรียบในการแข่งขันเป็นมันเน้นความสำคัญของกิจกรรมที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ความต้องการของลูกค้า, มุมมองที่ค่อนข้างหายากภายในวรรณกรรมกลยุทธ์ที่ (Zott et al, 2011). เป็นมูลค่า noting เหตุผลของคมและ Qureshi (2006) ว่าในบริบทของรูปแบบธุรกิจที่คำถามแรกที่ถามอาจจะไม่ * สิ่งที่เป็นรูปแบบธุรกิจที่ * แต่ทำไมมีระยะดังนั้นก็ปรากฏ? หากการพัฒนาความคิดและการปฏิบัติทางธุรกิจสำหรับศตวรรษโดยไม่ได้เป็นรูปแบบธุรกิจในขณะนี้สร้างความจำเป็นหรือเพียงแค่ป้ายสั้น? มันจะมีอะไรเพิ่มให้กับความคิดของเราที่จะใช้มันแทนการพูด, กลยุทธ์ * * * * * * * * * * * * วางตำแหน่งการแข่งขัน * * * * * * * * การออกแบบองค์กร * ห่วงโซ่คุณค่า * * * * * * * * หรืออื่น ๆ ที่ดีขึ้นส่วนใหญ่เป็นงานวิจัยกลยุทธ์คำที่เกี่ยวข้อง? เราเห็นด้วยกับ เช et al, (2005) ที่ * รูปแบบธุรกิจที่ไม่ได้เป็นกลยุทธ์ * เพื่อให้เข้าใจถึงรูปแบบธุรกิจ * * * * * ความคิดและการที่จะทำให้มันเค็มมากขึ้นส่วนถัดไป (มาตรา 3) ของกระดาษของเราจึงอุทิศตนเพื่อความสัมพันธ์และความแตกต่างระหว่างรูปแบบธุรกิจและกลยุทธ์ความคิด