As a teenager I felt like that soli

As a teenager I felt like that solid, red pimple with no give, no whitehead ripe for a satisfying squeeze. The pain on the outside reflecting the tense churning and discomfort underneath. A differentness I knew would keep me permanently locked out of their circle, disconnected from everyone else who seemed so in tune with one another. They had best friends. I never did. There was no chance I'd ever pop, just be forever weird.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นวัยรุ่น ฉันรู้สึกเหมือนสิวที่ทึบ สีแดงมีให้ whitehead ไม่สุกสำหรับบีบความพึงพอใจ ปวดด้านนอกสะท้อนให้เห็นถึงการตึงปั่นและสบายภายใต้การ Differentness ที่ผมรู้ทำให้ฉันถูกล็อคอย่างถาวรออกจากวงของพวกเขา เชื่อมต่อทุกคนที่ได้สัมผัสกับคนอื่น มีเพื่อนที่ดีที่สุด ไม่เคยค่ะ มีโอกาสผมจะเคยป๊อปอัพ เพียงได้ตลอดแปลก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป็นวัยรุ่นผมรู้สึกเหมือนว่าเป็นของแข็งสิวสีแดงที่มีให้ไม่มีสิวหัวขาวสุกสำหรับการบีบที่น่าพอใจ ความเจ็บปวดที่ด้านนอกสะท้อนให้เห็นถึงกวนเครียดและรู้สึกไม่สบายใต้ differentness ที่ผมรู้ว่าจะให้ฉันล็อคถาวรออกจากวงกลมของพวกเขาเชื่อมต่อจากคนอื่น ๆ ที่ดูเหมือนจะสอดคล้องกับอีกคนหนึ่ง พวกเขามีเพื่อนที่ดีที่สุด ฉันไม่เคยทำ มีโอกาสที่ไม่ได้ผมเคยปรากฏเพียงให้แปลกไปตลอดกาล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นวัยรุ่นผมรู้สึกว่าแข็ง ไม่แดงสิวให้สิวสุก ไม่น่าพอใจ บีบ ความเจ็บปวดภายนอกสะท้อนให้เห็นถึงกาล churning และไม่สบายอยู่ข้างใต้ เป็น differentness ที่ฉันรู้จัก จะให้ฉันอย่างถาวร ออกจากวงของพวกเขาเชื่อมต่อจากคนอื่นที่ดูดีในการปรับแต่งกับคนอื่น มีเพื่อนที่ดี ผมไม่เคยทำไม่มีทางที่ผมจะเคยปรากฏ ก็เป็นตลอด แปลกๆ