Parents need to know that I Am Mala

Parents need to know that I Am Malala: How One Girl Stood Up For Education and Changed the World is a memoir by Malala Yousafzai, co-written with Patricia McCormick. Malala was born in Pakistan in 1997 and became a household word in 2012, when she was shot at point-blank range by a member of the Taliban on her way home from school for advocating education for girls. She later was a co-recipient of the Nobel Peace Prize and now lives in England with her family because it's not safe for them to return to Pakistan. Malala tells of being inspired at a young age to stand up for what was right, encouraged by her schoolteacher father; of the scary realities of life under the Taliban; and of squabbles with her brothers and tiffs with her friends as she becomes a symbol for the right of girls (and all kids) to get an education. She doesn't remember anything about being shot, and there's little gory detail. The underlying violence of life in Pakistan, particularly against people the Taliban don't approve of, looms throughout and may be too much for sensitive kids. It's an inspiring first-person story of what one teen can accomplish -- and what it costs her and her loved ones.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พ่อแม่ต้องรู้ว่าฉัน Am มาลาลา: วิธีหนึ่งสาวยืนขึ้นสำหรับการศึกษาและ Changed โลกมี memoir โดยยูซาฟไซมาลาลา ร่วมเขียนกับแพแมคคอร์มิค มาลาลาเกิดในปากีสถานในปี 1997 และกลายเป็น คำที่ใช้ในครัวเรือนใน 2012 เมื่อเธอถูกยิงในช่วง point-blank โดยสมาชิกของตอลิบานบนเส้นทางที่บ้านของเธอจากโรงเรียน advocating ศึกษาสำหรับหญิง เธอภายหลังได้ร่วมรับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ และตอนนี้ อยู่อังกฤษกับครอบครัวของเธอเนื่องจากไม่ปลอดภัยสำหรับพวกเขาจะกลับไปประเทศปากีสถาน บอกมาลาลาของเป็นแรงบันดาลใจในวัยในการยืนที่ถูกต้อง รับการสนับสนุน โดยพ่อของเธอ schoolteacher ของจริงน่ากลัวของชีวิตภายใต้ตอลิบาน และ squabbles กับพี่ชายของเธอและ tiffs กับเพื่อนของเธอเธอกลายเป็นสัญลักษณ์ในด้านขวาของผู้หญิง (และเด็กทั้งหมด) จะได้รับการศึกษา เธอไม่จำอะไรเกี่ยวกับการยิง และมีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เต็มไปด้วยเลือด ความรุนแรงแบบของชีวิตในปากีสถาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนที่ตอลิบานไม่อนุมัติของ looms ตลอด และอาจจะมากเกินไปสำหรับเด็กที่มีความสำคัญ เรื่องคนแรกสร้างแรงบันดาลใจของวัยรุ่นสิ่งหนึ่งสามารถบรรลุ - และอะไรค่าใช้จ่ายของเธอและคนรักของเธอได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พ่อแม่ต้องรู้ว่าฉัน Malala: วิธีการหนึ่งสาวลุกขึ้นยืนเพื่อการศึกษาและการเปลี่ยนแปลงโลกเป็นชีวิตประจำวันโดย Malala Yousafzai ที่เขียนร่วมกับแพทริเซีแมค Malala เกิดในปากีสถานในปี 1997 และกลายเป็นคำที่ใช้ในครัวเรือนในปี 2012 เมื่อเธอถูกยิงในระยะเผาขนโดยสมาชิกของตอลิบานในทางกลับบ้านของเธอจากโรงเรียนสำหรับการสนับสนุนการศึกษาสำหรับเด็กผู้หญิง หลังจากนั้นเธอก็เป็นผู้ร่วมผู้รับรางวัลโนเบลสันติภาพและตอนนี้อาศัยอยู่ในอังกฤษกับครอบครัวของเธอเพราะมันไม่ปลอดภัยสำหรับพวกเขาที่จะกลับไปยังปากีสถาน Malala บอกว่าเป็นแรงบันดาลใจในวัยหนุ่มสาวจะยืนขึ้นสำหรับสิ่งที่ถูกต้องได้รับการสนับสนุนจากพ่อครูของเธอ ของความเป็นจริงที่น่ากลัวของชีวิตภายใต้ตอลิบาน; และทะเลาะวิวาทกับพี่ชายของเธอและ TIFFs กับเพื่อนของเธอในขณะที่เธอจะกลายเป็นสัญลักษณ์เพื่อสิทธิของสาว ๆ (และเด็กทุกคน) เพื่อให้ได้รับการศึกษา เธอจำไม่ได้ว่าอะไรเกี่ยวกับการถูกยิงและมีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เต็มไปด้วยเลือด ความรุนแรงพื้นฐานของการใช้ชีวิตในประเทศปากีสถานโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนตอลิบานไม่อนุมัติของ looms ตลอดและอาจจะมากเกินไปสำหรับเด็กที่มีความละเอียดอ่อน มันเป็นเรื่องที่คนแรกของสิ่งที่สร้างแรงบันดาลใจหนึ่งที่วัยรุ่นสามารถประสบความสำเร็จ - และสิ่งที่มีค่าใช้จ่ายของเธอและคนที่รักเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พ่อแม่ต้องรู้ว่าฉันมาลาลา : วิธีหนึ่งสาวลุกขึ้นยืนเพื่อการศึกษาและการเปลี่ยนแปลงของโลกคือ Memoir โดยมาลาล่า ยูซาฟไซ , ร่วมเขียนกับแพทริเซีย แมคคอร์มิค มาลาลาเกิดในปากีสถานในปี 1997 และเป็นคําที่ใช้ในครัวเรือนใน 2012 , เมื่อเธอถูกยิงในระยะเผาขน โดยสมาชิกของตอลิบาน ระหว่างทางจากบ้านไปโรงเรียน เพื่อสนับสนุนการศึกษาสำหรับผู้หญิงต่อมาเป็นบริษัทผู้รับรางวัลโนเบลสันติภาพและตอนนี้อยู่ที่อังกฤษกับครอบครัวของเธอเพราะมันไม่ปลอดภัยสำหรับพวกเขาเพื่อกลับไปยังปากีสถาน มาลาลาบอกว่าเป็นแรงบันดาลใจในวัยหนุ่มสาวที่จะยืนขึ้นเพื่อสิ่งที่ถูกต้อง ให้กำลังใจ โดยนางครูพ่อ ในความเป็นจริงที่น่ากลัวของชีวิตภายใต้ตอลิบาน ;และ squabbles กับพี่ชายของเธอและ tiffs กับเพื่อนของเธอ เธอกลายเป็นสัญลักษณ์สำหรับสิทธิของผู้หญิง ( และเด็ก ) ไปเรียนหนังสือ หล่อนจำอะไรไม่ได้เกี่ยวกับการถูกยิง และยังมีรายละเอียดเต็มไปด้วยเลือดน้อย ภายใต้ความรุนแรงของชีวิตในปากีสถาน โดยเฉพาะกับคนที่ไม่ตาลีบันก็เห็นด้วย looms ตลอดและอาจจะมากเกินไปสำหรับเด็กที่บอบบางมันเป็นคนแรกที่สร้างแรงบันดาลใจของเรื่องที่วัยรุ่นสามารถทำได้ . . . และสิ่งที่ค่าใช้จ่ายของเธอและคนรักของเธอ .