The participants characteristics ar

The participants characteristics are presented in Table 1. Their mean age was 50 years (from 26 to 68 years), and there were 186 women and 69 men. There were differences in education level: the nursing staff within the municipalities mainly had upper secondary school training, though few had university education, while a greater proportion of staff in the county council had a university education. A greater proportion of staff working in the municipalities reported having a neighbour, or having once had a neighbour, with mental illness. The multiple regression analysis with the dependent variable staff’s attitudes (CAMI-S) and the hypothetical independent variables staff members’ age, gender, education level, personal contact (currently or ever; lived with, worked with, neighbour with, friend with someone with mental health problems), stigma-related knowledge (MAKS) as well as employer revealed a significant model (Table 2). The model explained 16% of the variance, but only stigma-related knowledge (P < 0.001) and employer (P = 0.013) had significant beta coefficients. The GEE model with CAMI-S as the dependent variable revealed a significant effect for stigma-related knowledge (P < 0.001) and employer (P = 0.043), however in this model personal contact (currently having or having had a friend with mental health problems) also showed a significant effect (P = 0.024). This finding indicates correlations at the unit level in the county council and in the municipalities. Altogether, based on these analyses, the findings indicate that mental health nursing staff have more positive attitudes towards persons with mental illness if their knowledge about mental illness is less stigmatized, if their work place is in the county council and if they currently have, or once have had, a friend with mental illness. This finding deserved further attention, and we proceeded by analyzing and presenting differences between staff employed by county council and the municipalities, respectively, in the four CAMI attitudes factors (Table 3). Significant differences between the groups were found for all factors except for the factor ‘Fear and avoidance’.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลักษณะของผู้เข้าร่วมแสดงในตารางที่ 1 มีอายุเฉลี่ย 50 ปี (จาก 26 ปี 68), และมี 186 ผู้หญิงและผู้ชาย 69 มีความแตกต่างในระดับการศึกษา: พนักงานพยาบาลในเขตเทศบาลมีการฝึกอบรมของโรงเรียนมัธยมปลาย ส่วนใหญ่แม้ว่าไม่กี่มหาวิทยาลัย การศึกษาขณะที่สัดส่วนมากขึ้นของในสภาที่มีการศึกษาที่มหาวิทยาลัย สัดส่วนมากขึ้นของพนักงานทำงานในเทศบาลรายงานมีเพื่อนบ้าน หรือเมื่อมีมีเพื่อนบ้าน กับการเจ็บป่วยทางจิต การวิเคราะห์การถดถอยหลายทัศนคติของพนักงานขึ้นอยู่กับตัวแปร (CAMI-S) และตัวแปรอิสระสมมุติพนักงานของสมาชิกอายุ เพศ ระดับการศึกษา ผู้ติดต่อส่วนบุคคล (ในปัจจุบัน หรือ เคย อยู่กับ ทำงาน ด้วย เพื่อนบ้าน ด้วย เพื่อนกับคนที่มีปัญหาสุขภาพจิต), ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับความอัปยศ(แล้ว mak สามารถ) เป็นนายจ้างเปิดเผยแบบมีนัยสำคัญ (ตารางที่ 2) แบบอธิบาย 16% ผลต่าง แต่ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับความอัปยศเท่า (P < 0.001) และนายจ้าง (P = 0.013) มีค่าสัมประสิทธิ์เบต้าสำคัญ แบบ GEE กับ CAMI-S เป็นตัวเปิดเผยผลกระทบสำคัญต่อความรู้ที่เกี่ยวข้องกับความอัปยศ (P < 0.001) และนายจ้าง (P = 0.043), แต่ในรูปแบบนี้ ผู้ติดต่อส่วนบุคคล (ปัจจุบันหรือไม่มีเพื่อนที่ มีปัญหาสุขภาพจิต) ยังพบผลที่มีนัยสำคัญ (P = 0.024) พบนี้บ่งชี้ว่า ความสัมพันธ์ที่ระดับหน่วย ในสภาเขตปกครอง และเทศบาล ทั้งหมด จากการวิเคราะห์เหล่านี้ ผลบ่งชี้ว่า สุขภาพจิตพยาบาลมีคนเจ็บป่วยทางจิตทัศนคติเชิงบวกมากขึ้นถ้าความรู้เกี่ยวกับการเจ็บป่วยทางจิต น้อย stigmatized ถ้าพวกเขาทำงานในสภาเขตปกครอง และ ถ้าพวกเขามี หรือเคย มี เพื่อนกับเจ็บป่วยทางจิต ค้นหานี้สมควรเพิ่มเติมความสนใจ และเราดำเนินการ โดยการวิเคราะห์ และนำเสนอความแตกต่างระหว่างพนักงานที่ว่าจ้าง โดยสภาเขตปกครองและเทศบาล ตามลำดับ ในปัจจัยทัศนคติ CAMI (ตาราง 3) 4 ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างกลุ่มพบสำหรับปัจจัยทั้งหมดยกเว้นตัว 'กลัวและหลีกเลี่ยง'

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ลักษณะผู้เข้าร่วมได้แสดงไว้ในตารางที่ 1 อายุเฉลี่ยของพวกเขาคือ 50 ปี (26-68 ปี) และมี 186 ผู้หญิงและผู้ชาย 69 มีความแตกต่างในระดับการศึกษาพบว่าบุคลากรทางการพยาบาลที่อยู่ในเขตเทศบาลส่วนใหญ่มีการฝึกอบรมมัธยมศึกษาตอนปลาย แต่ไม่กี่มีการศึกษาของมหาวิทยาลัยในขณะที่สัดส่วนที่มากขึ้นของพนักงานในสภามณฑลมีการศึกษามหาวิทยาลัย สัดส่วนที่มากขึ้นของพนักงานที่ทำงานในเขตเทศบาลมีรายงานเพื่อนบ้านหรือมีเคยมีเพื่อนบ้านที่มีความเจ็บป่วยทางจิต การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณกับทัศนคติของพนักงานขึ้นอยู่กับตัวแปรของ (บัง-S) และอายุตัวแปรอิสระสมมุติพนักงาน 'เพศระดับการศึกษาที่ติดต่อส่วนบุคคล (ปัจจุบันหรือเป็นนิตย์อาศัยอยู่กับทำงานร่วมกับเพื่อนบ้านกับเพื่อนกับคนที่มี ปัญหาสุขภาพจิต) ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับความอัปยศ (MAKS) เช่นเดียวกับนายจ้างเปิดเผยรูปแบบการอย่างมีนัยสำคัญ (ตารางที่ 2) รูปแบบการอธิบาย 16% ของความแปรปรวน แต่ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับความอัปยศเท่านั้น (p <0.001) และนายจ้าง (P = 0.013) มีค่าสัมประสิทธิ์เบต้าอย่างมีนัยสำคัญ รูปแบบ GEE กับบัง-S เป็นตัวแปรตามเปิดเผยผลอย่างมีนัยสำคัญสำหรับความรู้ความอัปยศที่เกี่ยวข้อง (p <0.001) และนายจ้าง (P = 0.043) แต่ในรุ่นนี้ติดต่อส่วนบุคคล (ปัจจุบันมีหรือมีก็เป็นเพื่อนกับสุขภาพจิต ปัญหา) ยังแสดงให้เห็นผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญ (P = 0.024) การค้นพบนี้แสดงให้เห็นความสัมพันธ์ในระดับหน่วยในสภาเขตและในเขตเทศบาล พรึบอยู่บนพื้นฐานของการวิเคราะห์เหล่านี้ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าบุคลากรทางการพยาบาลสุขภาพจิตมีทัศนคติในเชิงบวกมากขึ้นต่อบุคคลที่มีความเจ็บป่วยทางจิตถ้าความรู้เกี่ยวกับความเจ็บป่วยทางจิตเป็น stigmatized น้อยถ้าสถานที่ทำงานของพวกเขาอยู่ในสภามณฑลและถ้าพวกเขาขณะนี้มีหรือ ครั้งหนึ่งเคยมีเพื่อนที่มีความเจ็บป่วยทางจิต การค้นพบนี้สมควรได้รับความสนใจต่อไปและเราดำเนินการโดยการวิเคราะห์และนำเสนอความแตกต่างระหว่างพนักงานลูกจ้างโดยสภามณฑลและเทศบาลตามลำดับในปัจจัยสี่ทัศนคติบัง (ตารางที่ 3) แตกต่างที่สำคัญระหว่างกลุ่มพบว่าปัจจัยทั้งหมดยกเว้นสำหรับปัจจัยความกลัวและหลีกเลี่ยง '