Kanchanaburi War Cemetery (Don-Rak

Kanchanaburi War Cemetery (Don-Rak War Cemetery) is the largest of three on the Burma-Siam Railway, is located near the site of the former "Kanburi" Prisoner of War Base Camp through which most prisoners passed on their way to other camps. The cemetery, designed by Colin St Clair Oakes, was created after the war by the Army Graves Service who transferred graves into it from camp burial grounds and solitary sites all along the southern half of the railway and from other sites in Thailand.
History
After entering the Second World War in December 1941, Japanese forces quickly overran most of South East Asia. In 1942, in order to find a shorter and more secure line of supply between Burma (now Myanmar) ad Siam (now Thailand), the Japanese decided to use prisoners of war and civilian labour to build a single line railway to link existing railheads at Thanbyuzayat in the west and Ban Pong in the east. Two forces, one based in Siam and one in Burma, worked from opposite ends of the line, meeting at Konkuita in October 1943.
The project cost the lives of approximately 15,000 prisoners of war and 100,000 civilians as a result of sickness, malnutrition, exhaustion and mistreatment. More than 5,000 Commonwealth and 1,800 Dutch casualties are commemorated in Kanchanaburi War Cemetery, including some 300 men who died of sickness at Nieke and Changaraya and who were cremated. Their ashes are buried in two graves in the cemetery and their names appear on panels in the shelter building. The names of eleven soldiers of the Indian army whose graves elsewhere in Thailand could not be maintained are commemorated by name on a tablet in the entrance building.
The Commonwealth War Graves Commission is responsible for the maintenance of graves and memorials in some 150 countries which commemorate around 1,700,000 members of the Commonwealth forces who died in two world wars. Those commemorated here and elsewhere include servicemen and women of several different faiths and of none.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สุสานกาญจนบุรี (ดอนรักสุสาน) ใหญ่ที่สุดของสามบนรถไฟพม่า-สยาม อยู่ใกล้ของแคมป์ฐานเชลยศึก "Kanburi" ผ่านซึ่งนักโทษส่วนใหญ่ผ่านไปค่ายอื่นในอดีต สุสาน ออกแบบ โดยโคลินเซนต์แคลร์ Oakes สร้างหลังสงคราม โดยหลุมฝังศพทหารที่โอนย้ายหลุมฝังศพมา จากงานศพบริเวณแคมป์และไซต์ปัจเจกรับครึ่งทางตอนใต้ของทางรถไฟ และ จากเว็บไซต์อื่น ๆ ในประเทศไทย
ประวัติ
หลังจากการเข้าสงครามโลกครั้งสองธันวาคม 1941 กองกำลังญี่ปุ่นได้อย่างรวดเร็ว overran ที่สุดของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในปี 1942 การค้นหาบรรทัดที่สั้นลง และปลอดภัยมากขึ้นของอุปทานระหว่างพม่า (ขณะนี้พม่า) โฆษณาสยาม (ตอนนี้ประเทศไทย), ญี่ปุ่นตัดสินใจใช้เชลยศึกและแรงงานพลเรือนเพื่อสร้างบรรทัดเดียวทางรถไฟเพื่อเชื่อมโยง railheads อยู่ที่ Thanbyuzayat ในตะวันตกและบ้านโป่งในตะวันออก กองกำลังสอง หนึ่งในสยามและในพม่า ทำงานจากปลายตรงข้ามของเส้น ประชุมในเดือน 1943 ตุลาคมที่ Konkuita.
โครงการต้นทุนชีวิตของเชลยศึกประมาณ 15000 และพลเรือน 100000 จากโรค ขาดสารอาหาร เกษียณ และ mistreatment เครือจักรภพมากกว่า 5000 และทด 1800 ดัตช์ commemorated ในสุสาน รวมถึงบางคน 300 คนตายด้วยความเจ็บป่วยที่ Nieke และ Changaraya และที่ถูก cremated ขี้เถ้าของพวกเขาถูกฝังอยู่ในสองหลุมฝังศพในสุสาน และปรากฏชื่อบนแผงในอาคารพักอาศัย ชื่อของทหารที่สิบเอ็ดของกองทัพอินเดียไม่รักษาหลุมฝังศพอื่นในประเทศไทยคือ commemorated ตามชื่อบนแท็บเล็ตในอาคารเข้าไว้
คณะกรรมการสุสานสงครามเครือจักรภพรับผิดชอบการบำรุงรักษาสุสานและ memorials ในบางประเทศ 150 ที่ระลึกกองทัพเครือจักรภพประมาณ 1,700,000 สมาชิกที่เสียชีวิตในสงครามโลกทั้งสอง ที่ commemorated ที่นี่ และที่อื่น ๆ รวมเล็งและผู้หญิง ของ faiths หลายแตกต่างกัน และไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สุสานสงครามกาญจนบุรี (ดอนรักสุสานสงคราม) เป็นที่ใหญ่ที่สุดของทั้งสามในพม่าสยามรถไฟที่ตั้งอยู่ใกล้กับที่ตั้งของอดีต "Kanburi" เชลยศึกค่ายซึ่งนักโทษส่วนใหญ่ผ่านทางของพวกเขาไปที่ค่ายอื่น ๆ สุสานได้รับการออกแบบโดยโคลินเซนต์แคลร์เคสถูกสร้างขึ้นหลังสงครามโดยกองทัพหลุมฝังศพบริการที่โอนย้ายหลุมฝังศพลงไปจากบริเวณที่ฝังศพค่ายและสถานที่โดดเดี่ยวมาตลอดครึ่งหนึ่งทางตอนใต้ของรถไฟและจากเว็บไซต์อื่น ๆ ในประเทศไทย
ประวัติ
หลังจากป้อน สงครามโลกครั้งที่สองในเดือนธันวาคม 1941 กองทัพญี่ปุ่นได้อย่างรวดเร็วต้องเปิดมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในปี 1942 เพื่อที่จะหาเส้นที่สั้นและปลอดภัยมากขึ้นของอุปทานระหว่างประเทศพม่า (ตอนนี้พม่า) โฆษณาสยาม (ตอนนี้ประเทศไทย), ญี่ปุ่นตัดสินใจที่จะใช้เชลยศึกและแรงงานพลเรือนในการสร้างทางรถไฟสายเดียวที่จะเชื่อมโยง railheads ที่มีอยู่ที่ Thanbyuzayat ในทางทิศตะวันตกและบ้านโป่งอยู่ทางทิศตะวันออก สองพลังที่หนึ่งอยู่ในสยามและเป็นหนึ่งในประเทศพม่าที่ทำงานจากปลายตรงข้ามของสายการประชุมที่ Konkuita ในตุลาคม 1943
โครงการค่าใช้จ่ายในชีวิตของประมาณ 15,000 เชลยศึกและ 100,000 พลเรือนเป็นผลมาจากความเจ็บป่วยการขาดสารอาหารอ่อนเพลีย และการกระทำทารุณ มากกว่า 5,000 เครือจักรภพและ 1,800 ได้รับบาดเจ็บชาวดัตช์จะอนุสรณ์ในสุสานสงครามกาญจนบุรีรวมทั้งบางส่วน 300 คนที่เสียชีวิตจากโรคภัยไข้เจ็บที่ Nieke และ Changaraya และผู้ที่ถูกเผา เถ้าถ่านของพวกเขาถูกฝังอยู่ในหลุมฝังศพที่สองอยู่ในสุสานและชื่อของพวกเขาปรากฏบนแผงในอาคารที่พักอาศัย ชื่อของทหารที่สิบเอ็ดของกองทัพอินเดียที่มีหลุมฝังศพที่อื่นในประเทศไทยไม่ได้รับการรักษาซีโดยใช้ชื่อบนแท็บเล็ในการสร้างทางเข้า
หลุมฝังศพเครือจักรภพคณะกรรมการเป็นผู้รับผิดชอบในการบำรุงรักษาของหลุมฝังศพและอนุสาวรีย์ในบาง 150 ประเทศซึ่งเป็นที่ระลึก รอบ 1,700,000 สมาชิกของกองทัพเครือจักรภพที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ซีมาที่นี่และที่อื่น ๆ รวมถึง servicemen และหญิงของสภาพความเป็นอยู่ที่แตกต่างกันและไม่มี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สุสานกาญจนบุรี ( ดอนรักสุสานสงคราม ) ที่ใหญ่ที่สุดของพม่า สยาม 3 บนรถไฟตั้งอยู่ใกล้กับเว็บไซต์ของอดีต " kanburi " นักโทษของค่ายนักโทษสงคราม ซึ่งส่วนใหญ่ผ่านทางค่ายอื่น ๆ สุสาน , ออกแบบโดย Colin St Clair โอกส์ ,ถูกสร้างขึ้นหลังจากที่สงครามกองทัพ Graves บริการที่ย้ายหลุมฝังศพลงไปจากค่ายลานที่ฝังศพและโดดเดี่ยวเว็บไซต์ตลอด ทางตอนใต้ของสถานีรถไฟและจากเว็บไซต์อื่น ๆในไทย .

หลังจากป้อนประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่ 2 ในเดือนธันวาคมค.ศ. 1941 กองทัพญี่ปุ่นถึงจะเร็วที่สุดของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในปี 1942ในการค้นหาสั้น และปลอดภัยมากขึ้น เส้นอุปทานระหว่างพม่า ( พม่า ) โฆษณาสยาม ( ไทย ) ญี่ปุ่นได้ตัดสินใจที่จะใช้แรงงานเชลยศึกและพลเรือน เพื่อสร้างทางรถไฟสายเดียวที่มีอยู่ในการเชื่อมโยง railheads ซายัตในตะวันตกและบ้านโป่งในตะวันออก สองพลัง อย่างใดอย่างหนึ่งตามสยามและหนึ่งในพม่า ทำงานจากปลายตรงข้ามของบรรทัดการประชุมที่ konkuita ในเดือนตุลาคม 1943 .
ชีวิตประมาณ 15 , 000 เชลยศึกและพลเรือน 100000 เป็นผลมาจากการเจ็บป่วย ขาดอาหาร ต้นทุนโครงการ , อ่อนเพลียและการรักษา มากกว่า 5000 ในเครือจักรภพ และเป็นอนุสรณ์ผู้เสียชีวิต 1800 ดัตช์ในสุสานสงครามกาญจนบุรี รวม 300 คน เสียชีวิตและเจ็บป่วยที่ nieke changaraya และผู้ที่ถูกเผา .เถ้ากระดูกของพวกเขาจะถูกฝังอยู่ในหลุมฝังศพในสุสานสองและชื่อของพวกเขาปรากฏบนแผงในอาคารที่พัก ชื่อของทหารในกองทัพบกอินเดีย 11 ที่มีหลุมฝังศพที่อื่นในประเทศไทยไม่สามารถรักษาไว้เป็นอนุสรณ์โดยชื่อบนแท็บเล็ตในทางเข้า
.เครือจักรภพสงครามหลุมฝังศพคณะกรรมการมีหน้าที่รับผิดชอบในการบำรุงรักษาของหลุมฝังศพและอนุสาวรีย์ใน 150 ประเทศที่ฉลองรอบ 1700000 สมาชิกของเครือจักรภพทหารที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สอง . ผู้จัดงานฉลองที่นี่และที่อื่น ๆรวมถึง servicemen และหญิงของหลายศาสนาและไม่มี