Sometimes there is no object becaus

Sometimes there is no object because it has simply been omitted from the sentence. For example, “I ate” or “I ate rice” are both correct sentences. Other verbs, by their nature, cannot act on an object. For example, you cannot place an object after the verbs “sleep” or “die:”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บางครั้งมีวัตถุไม่ เพราะเพียงแค่มีการละเว้นจากประโยค ตัวอย่าง "ฉันกิน" หรือ "ฉันกินข้าว" กันทั้งสองประโยคถูกต้อง คำกริยาอื่น ๆ โดยธรรมชาติของพวกเขา ไม่สามารถดำเนินการกับวัตถุ ตัวอย่าง คุณไม่สามารถวางวัตถุหลังจากคำกริยา "นอนหลับ" หรือ "ตาย: "

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บางครั้งมีวัตถุไม่ได้เพราะจะได้รับเพียงแค่ตัดออกจากประโยคที่ว่า ยกตัวอย่างเช่น "ฉันกิน" หรือ "ฉันกินข้าว" เป็นประโยคที่ถูกต้องทั้งสอง คำกริยาอื่น ๆ โดยธรรมชาติของพวกเขาไม่สามารถทำหน้าที่บนวัตถุ ตัวอย่างเช่นคุณไม่สามารถวางวัตถุหลังคำกริยา "นอน" หรือ "ตาย"

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บางครั้งไม่มีวัตถุ เพราะมันก็ถูกตัดออกจากประโยค ตัวอย่างเช่น " กิน " หรือ " กินข้าว " ก็ถูกทั้งสองประโยค คำกริยาอื่น โดยธรรมชาติของพวกเขาไม่สามารถทำบนวัตถุ ตัวอย่างเช่น คุณไม่สามารถวางวัตถุหลังกริยา " นอน " หรือ " ตาย "