decades may increase the interviewe

decades may increase the interviewers’ awareness of
both positive and negative symptoms in this study.
The prevalence of current positive symptoms in this
study is relatively lower than that in previous studies.
While only 44.6 and 22.8% of the patients in this study
currently had auditory hallucinations and persecutory
delusions respectively, at least 75% of MA psychotic
patients in a previous study had the same symptoms
(Sato, 1992). Although the different methods of symptoms
assessment may be a cause of the discrepancies,
the exclusion of patients with moderate to severe
violent behaviour from this study may lead to the low
prevalence of positive symptoms. In addition, as
positive psychotic symptoms can be resolved rapidly
after a few days of MA cessation and/or antipsychotic
treatment, the opportunity to assess the patients after
many days of admission (up to 7 d in this study)
may lead to the finding of low prevalence of positive
symptoms. This possibility is also supported by
the findings that, in this study, the lifetime prevalence
of these symptoms was much higher than the
current one.
Negative and positive/disorganized syndromes
form a two-factor dimensional model of MA psychotic
symptoms. The negative syndrome comprised poverty
of speech, psychomotor retardation, and flattened/
incongruous affects. The positive/disorganized syndrome
consists of delusions, hallucinations, and incoherent
speech. Although anxiety and depression
formed another factor, they are not psychotic symptoms.
In addition, the findings show that they can be
separated from the first two psychotic factors.
Although the factor structures of MA and schizophrenic
psychotic symptoms have some similarities,
they are not identical. Two previous studies using the
Manchester scale have found a three-factor model of
schizophrenic psychotic symptoms (Johnstone and
Frith, 1996; Tabares et al., 2000). By separating the item
of flattened/incongruous affects into two, Johnstone
and Frith (1996) found a disorganized factor comprising
incoherent speech and an incongruous affect.
The negative factor in that study consisted of poverty
of speech, psychomotor retardation, and a flattened
affect. Tabares et al. (2000) found a negative factor
consisting of poverty of speech and psychomotor
retardation. Flattened/incongruous affects and incoherent
speech formed a disorganized factor. Although
it is not clear why the present study finds only two
factors, the item of flattened/incongruous affects may
play a role. Among all items of the Manchester scale,
this is the item with the lowest inter-rater reliability
(Krawiecka et al., 1977). This may be caused by the fact
that this item inappropriately combines two different

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทศวรรษที่ผ่านมาอาจเพิ่มการรับรู้ของ interviewers ของทั้งบวก และลบอาการในการศึกษานี้ความชุกของอาการปัจจุบันบวกนี้การศึกษาค่อนข้างต่ำกว่าที่ใช้ในการศึกษาก่อนหน้านี้ได้ขณะเดียว 44.6 และ 22.8% ของผู้ป่วยในการศึกษานี้ขณะนี้มีเห็นภาพหลอนหู และ persecutorydelusions ตามลำดับ น้อยร้อยละ 75 ของ MA psychoticผู้ป่วยในการศึกษาก่อนหน้านี้มีอาการเดียวกัน(ซา 1992) แม้ว่าวิธีการแตกต่างของอาการการประเมินอาจเป็นสาเหตุของความขัดแย้งตัดผู้ป่วยปานกลางถึงรุนแรงพฤติกรรมความรุนแรงจากการศึกษานี้อาจนำไปสู่ต่ำชุกของอาการบวก นอกจากนี้ เป็นอาการบวก psychotic สามารถแก้ไขได้อย่างรวดเร็วหลังจากไม่กี่วันของ MA ใช้งานหยุดชะงักหรือ antipsychoticรักษา โอกาสในการประเมินผู้ป่วยหลังหลายวันเข้า (สูงสุด 7 d ในการศึกษานี้)อาจนำไปสู่การค้นหาของต่ำส่วนบวกอาการ โอกาสนี้ยังได้รับการสนับสนุนโดยผลการศึกษาที่ ศึกษา ส่วนอายุการใช้งานอาการเหล่านี้ได้สูงกว่าปัจจุบันหนึ่งแสงศตวรรษเป็นค่าลบ และค่าบวก/ระสายแบบฟอร์มรูปแบบคูณสองมิติของ MA psychoticอาการ ความยากจนกลุ่มอาการลบประกอบด้วยของคำพูด ปัญญา psychomotor และล... /incongruous มีผลต่อการ กลุ่มอาการ/ระสายบวกประกอบด้วย delusions เห็นภาพหลอน และไม่ติดต่อกันคำพูด แม้ว่าความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าอีกหนึ่งปัจจัยที่เกิดขึ้น พวกเขาจะไม่อาการ psychoticนอกจากนี้ ผลการวิจัยแสดงว่า พวกเขาสามารถแยกออกจากปัจจัย psychotic สองแม้ว่าโครงสร้างสัดส่วนของม้าและ schizophrenicอาการ psychotic มีความคล้ายคลึงบางอย่างพวกเขาจะไม่เหมือนกัน ก่อนหน้านี้สองการศึกษาโดยใช้การแมนเชสเตอร์ขนาดพบแบบ 3 ปัจจัยของอาการ schizophrenic psychotic (Johnstone และฟริธ 1996 Tabares และ al., 2000) โดยแยกรายการของผลกระทบ flattened/incongruous เป็นสอง Johnstoneและฟริธ (1996) พบว่าประกอบด้วยปัจจัยโล้เป็นพายคำพูดที่ไม่ติดต่อกันและมีผลต่อการ incongruousปัจจัยลบในการศึกษาที่ประกอบด้วยความยากจนคำพูด ปัญญา psychomotor และการล...มีผลต่อการ Tabares et al. (2000) พบปัจจัยลบประกอบด้วยความยากจน ของคำพูด และ psychomotorปัญญา มีผลต่อ flattened/incongruous และไม่ติดต่อกันเสียงเกิดขึ้นปัจจัยเป็นโล้เป็นพาย ถึงแม้ว่าไม่ชัดเจนทำไมการศึกษาปัจจุบันพบเพียง 2ปัจจัย พฤษภาคมส่งผลต่อสินค้าของ flattened/incongruousเล่นบทบาท สินค้าของสเกลแมนเชสเตอร์เป็นสินค้าที่ มีความน่าเชื่อถือระหว่าง rater ต่ำ(Krawiecka et al., 1977) นี้อาจเกิดจากข้อเท็จจริงที่นี่สินค้าสมรวมสองแตกต่างกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทศวรรษที่ผ่านมาอาจจะเพิ่มการรับรู้สัมภาษณ์
'ของทั้งสองอาการบวกและลบในการศึกษานี้. ความชุกของอาการบวกในปัจจุบันนี้การศึกษาค่อนข้างต่ำกว่าที่ในการศึกษาก่อนหน้านี้. ขณะที่มีเพียง 44.6 และ 22.8% ของผู้ป่วยในการศึกษาครั้งนี้ในขณะนี้มีการได้ยินภาพหลอนและจองล้างจองผลาญหลงตามลำดับอย่างน้อย 75% ของแมสซาชูเซตโรคจิตผู้ป่วยในการศึกษาก่อนหน้านี้มีอาการเดียวกัน(Sato, 1992) แม้ว่าวิธีการที่แตกต่างกันของอาการการประเมินอาจเป็นสาเหตุของความแตกต่างที่มีการยกเว้นของผู้ป่วยที่มีระดับปานกลางถึงรุนแรงพฤติกรรมรุนแรงจากการศึกษานี้อาจนำไปสู่ที่ต่ำชุกของอาการบวก นอกจากนี้ยังเป็นอาการโรคจิตบวกจะสามารถแก้ไขได้อย่างรวดเร็วหลังจากนั้นไม่กี่วันของการเลิกซาชูเซตส์และ/ หรือโรคจิตรักษาโอกาสในการประเมินผู้ป่วยหลังจากที่หลายวันของการรับสมัคร(ไม่เกิน 7 วันในการศึกษาครั้งนี้) อาจนำไปสู่การค้นพบของ ความชุกต่ำบวกอาการ ความเป็นไปได้นี้ได้รับการสนับสนุนโดยการค้นพบว่าในการศึกษาครั้งนี้อายุการใช้งานความชุกของอาการเหล่านี้สูงกว่าปัจจุบัน. เชิงลบและบวก / อาการระเบียบรูปแบบรูปแบบที่สองปัจจัยมิติของแมสซาชูเซตโรคจิตอาการ โรคความยากจนเชิงลบประกอบด้วยการพูดหน่วงเหนี่ยวจิตและบี้ / ไม่ลงรอยกันมีผลกระทบต่อ บวก / ซินโดรมระเบียบประกอบด้วยภาพลวงตา, ​​ภาพหลอนและไม่ต่อเนื่องกันเป็นคำพูด แม้ว่าความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าที่เกิดขึ้นอีกปัจจัยหนึ่งที่พวกเขาจะไม่อาการโรคจิต. นอกจากนี้ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าพวกเขาสามารถแยกออกจากครั้งแรกที่ทั้งสองปัจจัยโรคจิต. แม้ว่าโครงสร้างปัจจัยที่แมสซาชูเซตและจิตเภทอาการโรคจิตมีความคล้ายคลึงกันบางอย่างที่พวกเขาจะไม่เหมือนกัน. สองการศึกษาก่อนหน้านี้ใช้ขนาดแมนเชสเตอร์ได้พบรูปแบบสามปัจจัยของอาการโรคจิตจิตเภท(Johnstone และFrith 1996. Tabares, et al, 2000) โดยแยกรายการของบี้ / ไม่ลงรอยกันมีผลต่อการเป็นสอง Johnstone และ Frith (1996) พบว่ามีปัจจัยที่ไม่เป็นระเบียบประกอบไปด้วยคำพูดที่ไม่ต่อเนื่องกันและไม่ลงรอยกันส่งผลกระทบต่อ. ปัจจัยลบในการศึกษาที่ประกอบด้วยความยากจนในการพูดการชะลอจิตและแบนส่งผลกระทบต่อ Tabares et al, (2000) พบว่าปัจจัยลบที่ประกอบด้วยความยากจนในการพูดและจิตหน่วงเหนี่ยว บี้ / ไม่ลงรอยกันและส่งผลกระทบต่อเนื่องกันเป็นคำพูดที่เกิดขึ้นเป็นปัจจัยที่ไม่เป็นระเบียบ ถึงแม้ว่ามันจะไม่ชัดเจนว่าทำไมการศึกษานี้พบว่ามีเพียงสองปัจจัยรายการบี้/ ไม่ลงรอยกันมีผลต่ออาจมีบทบาทสำคัญ ในรายการทั้งหมดของขนาดแมนเชสเตอร์นี้เป็นรายการที่มีความน่าเชื่อถือระหว่างผู้ประเมินต่ำสุด(Krawiecka et al., 1977) ซึ่งอาจจะเกิดจากความจริงที่ว่ารายการนี้ไม่เหมาะสมรวมสองที่แตกต่างกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทศวรรษที่ผ่านมาอาจเพิ่มความตระหนักของผู้สัมภาษณ์ของ
อาการทั้งทางบวกและทางลบ ในการศึกษานี้
ความชุกของอาการบวกปัจจุบันในการศึกษา
ค่อนข้างต่ำกว่าในการศึกษาก่อนหน้านี้ .
ในขณะที่ 44.6 และ 22.8 เปอร์เซ็นต์ของผู้ป่วย ในการศึกษานี้ ขณะนี้มีภาพหลอนหูแว่วและประสาทหลอน

อย่างน้อย persecutory ตามลำดับ 75% ของแม่โรคจิต
ผู้ป่วยในการศึกษาก่อนหน้านี้มี
อาการเดียวกัน ( ซาโต้ , 1992 ) ถึงแม้ว่าวิธีการที่แตกต่างกันในการประเมินอาการ
อาจเป็นสาเหตุของความขัดแย้ง ยกเว้นผู้ป่วย

จากพฤติกรรมรุนแรงปานกลางถึงรุนแรง การศึกษานี้อาจนำไปสู่ความชุกต่ำ
อาการด้านบวก นอกจากนี้ยังเป็นบวก จะสามารถแก้ไขอาการโรคจิต

อย่างรวดเร็วหลังจากไม่กี่วันของการเลิกมาและ / หรือยาต้านโรคจิต
รักษาโอกาสที่จะประเมินผู้ป่วยหลัง
หลายวันเข้า ( ถึง 7 D ในการศึกษานี้ )
อาจนำไปสู่การหาความชุกอาการทางบวก

โอกาสนี้ได้รับการสนับสนุนโดย
ค้นพบว่า ในการศึกษานี้ ชีวิตความชุก
อาการเหล่านี้สูงกว่า

ปัจจุบันลบและบวก / ไม่เป็นระเบียบกลุ่มอาการ
แบบฟอร์มองค์ประกอบสองมิติแบบอาการโรคจิต
ma กลุ่มอาการลบประกอบด้วยความยากจน
การพูดทักษะ ปัญญาอ่อน และแบน /
ซึ่งไม่ลงรอยกันส่งผลกระทบต่อ บวก / ไม่เป็นระเบียบซินโดรม
ประกอบด้วย หลงผิด ประสาทหลอน เลอะเลือน
การพูด แม้ว่าความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้า
รูปแบบปัจจัยอื่นพวกเขาไม่ใช่อาการทางจิต
นอกจากนี้ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า พวกเขาสามารถแยกจากสองคนแรกโรคจิต

ถึงแม้ว่าปัจจัย ปัจจัยโครงสร้างของแม่ และอาการทางจิตจิตเภท

มีความคล้ายคลึงกัน พวกเขาจะไม่เหมือนกัน สองการศึกษาโดยใช้
ขนาด แมนเชสเตอร์ ได้พบสามปัจจัยรูปแบบของอาการจิตเภท โรคจิต

( Johnstone และ ฟริท , 1996 ;tabares et al . , 2000 ) โดยการแยกรายการ
ของบี้ / ความไม่สอดคล้องกันต่อเป็นสอง , และ Johnstone
ฟริธ ( 1996 ) พบว่าปัจจัยประกอบด้วยไม่เป็นระเบียบ
แบบเสียง และส่งผลกระทบต่อความไม่สอดคล้องกัน .
เป็นปัจจัยลบในการศึกษาความยากจน
การพูดทักษะ ปัญญาอ่อน และบี้
ส่งผลกระทบต่อ tabares et al . ( 2000 ) พบ
ปัจจัยลบประกอบด้วยความยากจนของการพูดและทักษะ
ปัญญาอ่อน . แบน / ความไม่สอดคล้องกันกับเลอะเลือน
การพูดรูปแบบที่แตกต่างและปัจจัย แม้ว่า
ไม่เป็นที่ชัดเจนว่า ทำไมการศึกษาปัจจุบันพบเพียงสอง
ปัจจัยรายการแบน / ความไม่สอดคล้องกันกับอาจ
เล่นบทบาท ของรายการทั้งหมดของมาตราส่วนแมนเชสเตอร์
นี่คือรายการที่มีค่าระหว่างระดับความน่าเชื่อถือ
( krawiecka et al . , 1977 )ซึ่งอาจจะเกิดจากความเป็นจริง
รายการนี้ไม่เหมาะสมรวมสองแตกต่างกัน