A new modernity is emerging, reconf

A new modernity is emerging, reconfigured to an age of globalisation – understood in its economic, political and cultural aspects: an altermodern culture
Increased communication, travel and migration are affecting the way we live
Our daily lives consist of journeys in a chaotic and teeming universe
Multiculturalism and identity is being overtaken by creolisation: Artists are now starting from a globalised state of culture
This new universalism is based on translations, subtitling and generalised dubbing
Today’s art explores the bonds that text and image, time and space, weave between themselves
Artists are responding to a new globalised perception. They traverse a cultural landscape saturated with signs and create new pathways between multiple formats of expression and communication.
The Tate Triennial 2009 at Tate Britain presents a collective discussion around this premise that postmodernism is coming to an end, and we are experiencing the emergence of a global altermodernity.
Travel, cultural exchanges and examination of history are not merely fashionable themes, but markers of a profound evolution in our vision of the world and our way of inhabiting it.
More generally, our globalised perception calls for new types of representation: our daily lives are played out against a more enormous backdrop than ever before, and depend now on trans-national entities, short or long-distance journeys in a chaotic and teeming universe.
Many signs suggest that the historical period defined by postmodernism is coming to an end: multiculturalism and the discourse of identity is being overtaken by a planetary movement of creolisation; cultural relativism and deconstruction, substituted for modernist universalism, give us no weapons against the twofold threat of uniformity and mass culture and traditionalist, far-right, withdrawal.
The times seem propitious for the recomposition of a modernity in the present, reconfigured according to the specific context within which we live – crucially in the age of globalisation – understood in its economic, political and cultural aspects: an altermodernity.
If twentieth-century modernism was above all a western cultural phenomenon, altermodernity arises out of planetary negotiations, discussions between agents from different cultures. Stripped of a centre, it can only be polyglot. Altermodernity is characterised by translation, unlike the modernism of the twentieth century which spoke the abstract language of the colonial west, and postmodernism, which encloses artistic phenomena in origins and identities.
We are entering the era of universal subtitling, of generalised dubbing. Today’s art explores the bonds that text and image weave between themselves. Artists traverse a cultural landscape saturated with signs, creating new pathways between multiple formats of expression and communication.
The artist becomes ‘homo viator’, the prototype of the contemporary traveller whose passage through signs and formats refers to a contemporary experience of mobility, travel and transpassing. This evolution can be seen in the way works are made: a new type of form is appearing, the journey-form, made of lines drawn both in space and time, materialising trajectories rather than destinations. The form of the work expresses a course, a wandering, rather than a fixed space-time.
Altermodern art is thus read as a hypertext; artists translate and transcode information from one format to another, and wander in geography as well as in history. This gives rise to practices which might be referred to as ‘time-specific’, in response to the ‘site-specific’ work of the 1960s. Flight-lines, translation programmes and chains of heterogeneous elements articulate each other. Our universe becomes a territory all dimensions of which may be travelled both in time and space.
The Tate Triennial 2009 presents itself as a collective discussion around this hypothesis of the end of postmodernism, and the emergence of a global altermodernity.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สมัยใหม่เป็นที่รู้จัก เพื่ออายุของโลกา – เข้าใจในแง่มุมของเศรษฐกิจ การเมือง และวัฒนธรรม: วัฒนธรรม altermodernสื่อสาร ท่องเที่ยว และการย้ายถิ่นมีผลต่อวิธีเราอาศัยอยู่ ชีวิตประจำวันประกอบด้วยการเดินทางในจักรวาลวุ่นวาย และแบบเอเชียประชาธิปไตยและตนจะถูกแซง โดย creolisation: ศิลปินตอนนี้เริ่มจากสถานะ globalised ของวัฒนธรรมลัทธิใหม่นี้เป็นไปตามคำแปล ซับไตเติ้ล และ generalised พากย์วันนี้ศิลปะสำรวจพันธบัตรที่ข้อความ และรูปภาพ เวลา และ พื้นที่ สานเองศิลปินตอบสนองต่อการรับรู้ globalised ใหม่ พวกเขาสำรวจภูมิทัศน์วัฒนธรรมที่อิ่มตัว ด้วยป้าย และสร้างเส้นทางใหม่ระหว่างหลายรูปแบบของนิพจน์และการสื่อสาร2009 Triennial Tate ที่ Tate Britain แสดงการสนทนารวมรอบนี้มิส postmodernism ที่จะมาถึงจุดสิ้นสุด และเราพบการเกิดขึ้นของ altermodernity ทั่วโลกท่องเที่ยว แลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และการตรวจสอบประวัติไม่เพียงแฟชั่นธีม แต่เครื่องหมายของวิวัฒนาการในวิสัยทัศน์ของโลกและของอาศัยอยู่นั้นลึกซึ้งขึ้นโดยทั่วไป เรารู้ globalised เรียกการแสดงชนิดใหม่: ชีวิตประจำวันจะเล่นฉากยิ่งใหญ่กว่าที่เคย ขึ้น และขณะนี้ในหน่วยงานระหว่างประเทศ สั้น ๆ หรือเดินทางไกลในจักรวาลวุ่นวาย และแบบเอเชียอาการหลายอย่างแนะนำว่า ช่วงประวัติศาสตร์ที่กำหนด โดย postmodernism มาสิ้น: ประชาธิปไตยและวาทกรรมของตนจะถูกแซง โดยการเคลื่อนไหวของดาวเคราะห์ของ creolisation วัฒนธรรม relativism และ deconstruction ใช้แทนลัทธิสมัยใหม่ ให้เราไม่มีอาวุธกับภัยคุกคามสองเท่าของสม่ำเสมอและมวลวัฒนธรรมและ traditionalist ไกลขวา ถอนเงินเวลาดูเหมือน propitious สำหรับ recomposition ของที่ทันสมัยในปัจจุบัน ใหม่ตามบริบทภาย ในที่ที่เราอยู่-สามารถ ในยุคโลกาภิวัติ – เข้าใจในแง่มุมของเศรษฐกิจ การเมือง และวัฒนธรรม: การ altermodernityถ้าข้างต้นทั้งหมด เป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรมตะวันตกสมัยศตวรรษที่ยี่สิบ altermodernity เกิดจากดาวเคราะห์เจรจา สนทนาระหว่างตัวแทนจากวัฒนธรรมที่แตกต่าง ตัดศูนย์ มันสามารถโพลีกลอทตอนนี้ Altermodernity มีลักษณะแปล ซึ่งแตกต่างจากสมัยของศตวรรษยี่สิบซึ่งพูดภาษานามธรรมของอาณานิคมตะวันตก และ postmodernism ซึ่งล้อมรอบปรากฏการณ์ทางศิลปะในที่มาและรหัสประจำตัวเราได้เข้าสู่ยุคของสากลไลซ์ ของ generalised พากย์ วันนี้ศิลปะสำรวจพันธบัตรที่ข้อความและรูปภาพเอง ศิลปินสำรวจภูมิทัศน์วัฒนธรรมที่อิ่มตัว ด้วยสัญญาณ การสร้างเส้นทางใหม่ระหว่างหลายรูปแบบของนิพจน์และการสื่อสารThe artist becomes ‘homo viator’, the prototype of the contemporary traveller whose passage through signs and formats refers to a contemporary experience of mobility, travel and transpassing. This evolution can be seen in the way works are made: a new type of form is appearing, the journey-form, made of lines drawn both in space and time, materialising trajectories rather than destinations. The form of the work expresses a course, a wandering, rather than a fixed space-time.Altermodern art is thus read as a hypertext; artists translate and transcode information from one format to another, and wander in geography as well as in history. This gives rise to practices which might be referred to as ‘time-specific’, in response to the ‘site-specific’ work of the 1960s. Flight-lines, translation programmes and chains of heterogeneous elements articulate each other. Our universe becomes a territory all dimensions of which may be travelled both in time and space.The Tate Triennial 2009 presents itself as a collective discussion around this hypothesis of the end of postmodernism, and the emergence of a global altermodernity.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทันสมัยใหม่จะเกิดขึ้นใหม่รองรับกับอายุของโลกาภิวัตน์ - เข้าใจในด้านเศรษฐกิจการเมืองและวัฒนธรรมของ: วัฒนธรรม altermodern
การสื่อสารที่เพิ่มขึ้น, การเดินทางและการย้ายถิ่นจะมีผลต่อวิธีที่เราอยู่
ในชีวิตประจำวันของเราประกอบด้วยการเดินทางในจักรวาลวุ่นวายและเต็มไป
ความหลากหลายทางวัฒนธรรมและอัตลักษณ์จะถูกครอบงำโดย creolisation: ศิลปินอยู่ในขณะนี้เริ่มต้นจากรัฐโลกาภิวัตน์ของวัฒนธรรม
นี้ซ์ใหม่จะขึ้นอยู่กับการแปลซับไตเติ้ลและทั่วไปขัด
ศิลปะวันนี้สำรวจพันธบัตรที่ข้อความและรูปภาพ, เวลาและพื้นที่สานระหว่างตัวเอง
ศิลปิน การตอบสนองต่อการรับรู้ใหม่ยุคโลกาภิวัตน์ พวกเขาสำรวจภูมิทัศน์วัฒนธรรมอิ่มตัวที่มีอาการและสร้างเส้นทางใหม่ระหว่างหลายรูปแบบในการแสดงออกและการสื่อสาร.
ต่อมลูกหมากสามปี 2009 ณ Tate Britain นำเสนอการอภิปรายร่วมกันรอบ ๆ สถานที่ที่ลัทธิหลังสมัยใหม่ที่กำลังจะมาถึงจุดสิ้นสุดและเรากำลังประสบการเกิดขึ้นของการให้ . altermodernity ทั่วโลก
ท่องเที่ยว, การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมและการตรวจสอบของประวัติศาสตร์ไม่ได้เป็นเพียงรูปแบบที่ทันสมัย ​​แต่เครื่องหมายของวิวัฒนาการที่ลึกซึ้งในวิสัยทัศน์ของเราของโลกและวิธีการของการพำนักอยู่ในไอทีของเรา.
โดยทั่วไปรับรู้โลกาภิวัตน์ของเราเรียกร้องให้มีรูปแบบใหม่ของการแสดง: ของเรา ชีวิตประจำวันจะออกไปเล่นกับฉากหลังที่ใหญ่หลวงมากขึ้นกว่าเดิมและขึ้นอยู่ในขณะนี้ในหน่วยงานข้ามชาติสั้นหรือระยะยาวการเดินทางในจักรวาลวุ่นวายและเต็มไป.
สัญญาณหลายคนแนะนำว่าช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ที่กำหนดโดยลัทธิหลังสมัยใหม่จะมาถึง End: ความหลากหลายทางวัฒนธรรมและวาทกรรมของตัวตนจะถูกครอบงำโดยการเคลื่อนไหวของดาวเคราะห์ creolisation; relativism วัฒนธรรมและโครงสร้าง, แทนสากลสมัยใหม่ให้เราไม่มีอาวุธต่อต้านภัยคุกคามสองเท่าของความสม่ำเสมอและมวลวัฒนธรรมและการอนุรักษ์ไกลขวาถอน.
ครั้งดูเหมือนเป็นมงคลสำหรับการจัดองค์ประกอบของความทันสมัยในปัจจุบันที่รองรับเป็นไปตาม บริบทเฉพาะภายในที่เราอาศัยอยู่ - ขับเคลื่อนในยุคของโลกาภิวัตน์ - เข้าใจในด้านเศรษฐกิจการเมืองและวัฒนธรรมของตน. altermodernity
ถ้าสมัยศตวรรษที่ยี่สิบเป็นข้างต้นทั้งหมดเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรมตะวันตก altermodernity เกิดขึ้นจากการเจรจาต่อรองของดาวเคราะห์อภิปรายระหว่างตัวแทน จากวัฒนธรรมที่แตกต่าง ปลดออกจากศูนย์มันเท่านั้นที่สามารถพูดได้หลายภาษา Altermodernity มีเอกลักษณ์เฉพาะด้วยการแปลซึ่งแตกต่างจากสมัยของศตวรรษที่ยี่สิบซึ่งพูดภาษานามธรรมของเวสต์โคโลเนียลและลัทธิหลังสมัยใหม่ซึ่งล้อมรอบปรากฏการณ์ศิลปะในกำเนิดและอัตลักษณ์.
เรากำลังเข้าสู่ยุคของซับไตเติ้สากลของการทำสำเนาทั่วไป ศิลปะในวันนี้สำรวจพันธบัตรที่ข้อความและรูปภาพสานระหว่างตัวเอง ศิลปินสำรวจภูมิทัศน์วัฒนธรรมอิ่มตัวด้วยสัญญาณสร้างเส้นทางใหม่ระหว่างหลายรูปแบบในการแสดงออกและการสื่อสาร.
ศิลปินกลายเป็น 'ตุ๊ด Viator' ต้นแบบของนักท่องเที่ยวร่วมสมัยที่มีการผ่านสัญญาณและรูปแบบหมายถึงประสบการณ์ร่วมสมัยของการเคลื่อนไหวการเดินทางและ transpassing วิวัฒนาการนี้สามารถเห็นได้ในทางที่จะทำผลงาน: เป็นชนิดใหม่ของรูปแบบจะปรากฏการเดินทางรูปแบบที่ทำจากเส้นที่วาดทั้งในพื้นที่และเวลา materializing ไบร์ทมากกว่าจุดหมายปลายทาง รูปแบบของงานที่แสดงออกถึงแน่นอนหลงมากกว่าพื้นที่เวลาคงที่.
ศิลปะ Altermodern คือการอ่านจึงเป็นไฮเปอร์; ศิลปินแปลและแปลงข้อมูลจากรูปแบบหนึ่งไปยังอีกและเดินในทางภูมิศาสตร์เช่นเดียวกับในประวัติศาสตร์ นี้ก่อให้เกิดการปฏิบัติที่อาจจะเรียกว่า 'เวลาที่เฉพาะเจาะจงในการตอบสนองกับ' เว็บไซต์ที่เฉพาะเจาะจง 'การทำงานของปี 1960 เที่ยวบินสายโปรแกรมแปลและโซ่ขององค์ประกอบที่แตกต่างกันเป็นปล้องแต่ละอื่น ๆ จักรวาลของเราจะกลายเป็นดินแดนของทุกมิติซึ่งอาจจะเดินทางทั้งในเวลาและพื้นที่.
ต่อมลูกหมากสามปี 2009 นำเสนอตัวเองเป็นกลุ่มอภิปรายรอบสมมติฐานของการสิ้นสุดของลัทธิหลังสมัยใหม่นี้และการเกิดขึ้นของ altermodernity โลก