Harry opened up his backpack and re

Harry opened up his backpack and reached for a napkin. He tucked it inside his shirt. Song Lee and Mary looked worried when he set the bag of heavy rocks on his desk. “Here I go!” he said. Then he reached into his backpack and pulled out a box of salt and shook some out on his tongue. “Mmmmm, poor man’s potato chips.” Sidney sat up. “What are you doing?” You’re not eating rocks. You’re eating salt.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แฮร์รี่เปิดเป้ของเขา และสำหรับผ้าเช็ดปาก เขาซ่อนตัวได้ภายในเสื้อของเขา เพลงลีและแมรีดูกังวลเมื่อเขาตั้งถุงหินหนักบนโต๊ะของเขา "นี่ฉันไป" เขากล่าวว่า แล้วเขาถึงลงในเป้ของเขา และดึงกล่องเกลือ และสั่นเครือบางออกบนลิ้นของเขา "Mmmmm ฝรั่งชายยากจน" เสาร์ห้องกว้างขึ้น "จะทำอะไร" นอกจากนี้คุณไม่ได้กินหิน คุณกำลังกินเกลือ"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แฮร์รี่เปิดกระเป๋าเป้สะพายหลังของเขาและเข้าถึงได้สำหรับผ้าเช็ดปาก เขาซุกไว้ในเสื้อของเขา เพลงลีและแมรี่มองความกังวลใจเมื่อเขาตั้งถุงหนักของหินบนโต๊ะทำงานของเขา "นี่ฉันไป!" เขากล่าว จากนั้นเขาก็เอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋าเป้สะพายหลังของเขาและดึงออกมาจากกล่องของเกลือและส่ายบางส่วนออกบนลิ้นของเขา "Mmmmm คนยากจนมันฝรั่งทอด." ซีดนีย์ลุกขึ้นนั่ง "สิ่งที่คุณกำลังทำอะไร?" คุณไม่ได้รับประทานอาหารหิน คุณกำลังรับประทานอาหารเกลือ. "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แฮร์รี่เปิดกระเป๋าของเขาและเอื้อมมือไปหยิบผ้าเช็ดปาก เขาเหน็บมันไว้ในเสื้อของเขา เพลง ลี และ แมรี่ ดูกังวลเมื่อเขาตั้งถุงใส่หินหนักบนโต๊ะของเขา " นี่ฉันไป ! " เขากล่าวว่า เขาล้วงไปในเป้ของเขาและดึงออกกล่องเกลือและจับมือบางออกบนลิ้นของเขา " อื้ม มันฝรั่งทอด เป็นคนยากจน . " ซิดนีย์ นั่งสิ " คุณจะทำอะไร ? " แกไม่กินหินคุณกินเกลือ”