Learning-by-doing is a concept with

Learning-by-doing is a concept within economic theory by which productivity is achieved through practice, self-perfection and minor innovations. An example is a factory that increases output by learning how to use equipment better without adding workers or investing significant amounts of capital. Learning refers to understanding through thinking ahead and solving backward, one of the main problem solving strategies. As Ying (1967) pointed out, this learning process is used in dynamic programming. The process is also used in strategic planning and chess. Doing refers to the capability of workers to improve their productivity by regularly repeating the same type of action. The concept of learning-by-doing has been used by Kenneth Arrow in his design of endogenous growth theory to explain effects of innovation and technical change. Robert Lucas, Jr. (1988) adopted the concept to explain increasing returns to embodied human capital. Yang and Borland (1991) have shown learning-by-doing plays a role in the evolution of countries to greater specialisation in production. In both these cases, learning-by-doing and increasing returns provide an engine for long run growth.

Recently, it has become a popular explaining concept in the evolutionary economics and Resource-Based View (RBV) of the firm.

The Toyota Production System is known for Kaizen, that is explicitly built upon learning-by-doing effects.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรียนรู้โดยทำเป็นแนวคิดในทฤษฎีทางเศรษฐกิจที่ทำผลผลิตปฏิบัติ ตนเองสมบูรณ์แบบ และนวัตกรรมรอง ตัวอย่างคือ โรงงานที่เพิ่มผลผลิต โดยเรียนรู้วิธีการใช้อุปกรณ์ที่ดีกว่าโดยไม่ต้องเพิ่มแรงงาน หรือการลงทุนจำนวนเงินทุนที่สำคัญ เรียนรู้ถึงความเข้าใจ โดยคิดล่วงหน้า และการแก้ไขย้อนหลัง ยุทธศาสตร์การแก้ปัญหาหลักอย่างใดอย่างหนึ่ง เป็นหยิง (1967) ชี้ให้เห็น กระบวนการเรียนรู้นี้จะใช้ในการเขียนโปรแกรมแบบไดนามิก ยังมีใช้กระบวนการในการวางแผนเชิงกลยุทธ์และหมากรุก ปฏิบัติหมายถึงความสามารถของผู้ปฏิบัติงานการเพิ่มผลผลิตของพวกเขา โดยการทำซ้ำการกระทำชนิดเดียวเป็นประจำ แนวคิดของการเรียนรู้โดยทำมีการใช้ โดย Kenneth ศรในเขาออกแบบทฤษฎีการเจริญเติบโตของ endogenous อธิบายผลของนวัตกรรมและการเปลี่ยนแปลงทางเทคนิค โรเบิร์ต Lucas จูเนียร์ (1988) นำแนวคิดการอธิบายกลับเพิ่มขึ้นไปยังบุคลากร embodied ยางและ Borland (1991) ได้แสดงบทละครในการเรียนรู้โดยการทำบทบาทในวิวัฒนาการของประเทศได้มากขึ้นในการผลิต ในทั้งสองกรณีนี้ กลับ ทำโดยเรียนรู้ และเพิ่มให้เครื่องมือสำหรับการเติบโตระยะยาวล่าสุด มันได้กลายเป็นแนวคิด explaining นิยมในวิวัฒนาการเศรษฐกิจและทรัพยากรมุมมอง (RBV) ของบริษัทระบบการผลิตโตโยต้ามีชื่อเสียงในองค์กรบริการ ที่อยู่อย่างชัดเจนตามผลการเรียนรู้โดยการทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเรียนรู้โดยทำคือแนวคิดทฤษฎีทางเศรษฐกิจโดยที่การผลิตจะทำได้โดยการปฏิบัติความสมบูรณ์แบบด้วยตัวเองและนวัตกรรมผู้เยาว์ ตัวอย่างเป็นโรงงานที่ส่งออกเพิ่มขึ้นโดยการเรียนรู้วิธีการใช้อุปกรณ์ที่ดีกว่าโดยไม่ต้องเพิ่มคนงานหรือการลงทุนจำนวนมากของเงินทุน การเรียนรู้หมายถึงความเข้าใจผ่านการคิดและการแก้ข้างหน้าข้างหลังหนึ่งในการแก้ปัญหาหลักกลยุทธ์ ในฐานะที่เป็นหญิง (1967) ชี้ให้เห็นกระบวนการเรียนรู้นี้จะใช้ในการเขียนโปรแกรมแบบไดนามิก กระบวนการนี้ยังใช้ในการวางแผนเชิงกลยุทธ์และหมากรุก ทำหมายถึงความสามารถของคนงานในการปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิตของพวกเขาโดยการทำซ้ำอย่างสม่ำเสมอชนิดเดียวกันของการดำเนินการ แนวคิดของการเรียนรู้โดยการทำที่ได้ถูกนำมาใช้โดยเคนเน ธ ลูกศรในการออกแบบของเขาของทฤษฎีการเจริญเติบโตภายนอกที่จะอธิบายถึงผลกระทบของนวัตกรรมและการเปลี่ยนแปลงทางเทคนิค โรเบิร์ตลูคัสจูเนียร์ (1988) นำมาใช้แนวความคิดที่จะอธิบายผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้นเพื่อเป็นตัวเป็นตนทุนมนุษย์ ยางและบอร์แลนด์ (1991) ได้แสดงให้เห็นการเรียนรู้โดยทำมีบทบาทในการวิวัฒนาการของประเทศเพื่อความเชี่ยวชาญในการผลิตมากขึ้น ในทั้งสองกรณีนี้การเรียนรู้โดยการทำและเพิ่มผลตอบแทนให้เครื่องมือสำหรับการเจริญเติบโตระยะยาว. เมื่อเร็ว ๆ นี้มันได้กลายเป็นอธิบายแนวคิดที่เป็นที่นิยมในสาขาเศรษฐศาสตร์วิวัฒนาการและทรัพยากรที่ใช้ดู (RBV) ของ บริษัท . โตโยต้าระบบการผลิต เป็นที่รู้จักสำหรับไคเซ็นที่ถูกสร้างขึ้นอย่างชัดเจนเมื่อการเรียนรู้โดยการทำผลกระทบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเรียนรู้โดยการกระทำ คือ แนวความคิดในทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ ซึ่งผลผลิตที่ได้จากการฝึก ความสมบูรณ์ด้วยตนเองและนวัตกรรมใหม่ ๆ เล็กน้อย ตัวอย่างคือโรงงานที่เพิ่มผลผลิตโดยการเรียนรู้วิธีการใช้อุปกรณ์ที่ดีขึ้นโดยไม่ต้องเพิ่มพนักงาน หรือลงทุนจํานวนมากของเงินทุน การเรียนรู้ หมายถึง ความเข้าใจโดยผ่านการคิดไปข้างหน้าและถอยหลังหนึ่งในปัญหาหลักแก้กลยุทธ์ เป็นหญิง ( 1967 ) ชี้ให้เห็นว่า การเรียนรู้กระบวนการนี้จะใช้ในการเขียนโปรแกรมแบบไดนามิก กระบวนการที่ใช้ในการวางแผนเชิงกลยุทธ์และหมากรุก ทำ หมายถึง ความสามารถของพนักงานเพื่อเพิ่มผลผลิตของพวกเขา โดยเป็นประจำซ้ำประเภทเดียวกันของการกระทำแนวคิดของการเรียนรู้โดยการทำที่ถูกใช้โดย Kenneth ลูกศรในการออกแบบทฤษฎีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจเพื่ออธิบายผลของนวัตกรรมและการเปลี่ยนแปลงทางเทคนิค โรเบิร์ต ลูคัส จูเนียร์ ( 1988 ) เป็นแนวคิดที่อธิบายการเพิ่มผลตอบแทนการใช้ทุนมนุษย์หยางและ Borland ( 1991 ) ได้แสดงการเรียนรู้โดยการทำบทบาทในการวิวัฒนาการของประเทศที่จะเชี่ยวชาญมากขึ้นในการผลิต ในทั้งสองกรณีนี้ การเรียนรู้โดยการทำและเพิ่มผลตอบแทนให้เครื่องยนต์สำหรับการเจริญเติบโตในระยะยาว

เมื่อเร็ว ๆนี้ได้กลายเป็นที่นิยมอธิบายแนวคิดในการใช้ทรัพยากรทางเศรษฐศาสตร์และมุมมอง ( RBV ) ของบริษัท .

ระบบการผลิตโตโยต้าเป็นที่รู้จักสำหรับไคเซ็น ที่เป็นอย่างชัดเจนขึ้นการเรียนรู้โดยการทำผล