A PEOPLE-CENTRIC ASEAN UNDER THE “A

A PEOPLE-CENTRIC ASEAN UNDER THE “ASEAN WAY”?
As discussed in the previous section, the “ASEAN
Way” existed in tension with the evolution of human
rights and human security even before the ASEAN
Charter was set in force. The rulebased
ASEAN that
the ASEAN Charter envisages was thus handicapped
from the outset, but has slowly been institutionalized
by establishing AICHR and ACWC. Although it is too
early to judge the impact and effectiveness of both
Commissions, it is clear that ASEAN has started to
move to institutionalize its stance on human rights.
This could be one step further toward the shaping of
a peoplecentric
ASEAN. In contrast, the concept of
human security has been deeply rooted in ASEAN
human security in ASEAN has not been explicitly
of “protective human security” and “development
human security”. This ambiguity, however, could
contribute to the promotion of a peoplecentric
ASEAN
in a different manner.
In the current postASEAN
Charter era, there
are some questions to be raised in terms of shaping a
peoplecentric
ASEAN that promotes and protects
human rights and human security. First, it is about
institutionalization of human rights in ASEAN
with a particular question about its impact and the
implication of the establishment of AICHR and ACWC
upon a peoplecentric
ASEAN. Secondly, it concerns
development of the concept of human security without
any institutionalization in ASEAN. It is important
to verify how the concept of human security can be
developed on a noninstitutionalized
basis and what
the prospects and challenges are to further instilling
question will be if and how human rights and human
security are having synergistic effects in ASEAN’s
transformation towards a peoplecentric
community.
This paper attempts to answer these three questions in
the following sections.
ESTABLISHMENT OF AICHR AND HUMAN RIGHTS IN
ASEAN
AICHR is said to be another product of ASEAN’s
compromise nature, resulting from intergovernmental
negotiations. There are a number of questions being
raised regarding the terms of reference (TOR) of
AICHR. Firstly, the word “commission” in the legal
sense entitles AICHR to act independently, but the word
“intergovernmental” connotes that the commission can
act only on the basis of intergovernmental negotiations,
not on the basis of independent and/or professional
consultative body. Article 6.1 of the TOR refers to
decisionmaking
in AICHR as: “Decisionmaking
in the
AICHR shall be based on consultation and consensus in
accordance with Article 20 of the ASEAN Charter.”
Members of the AICHR have all been appointed
by the governments of the Member States. They can be
nominated with individual capacities, but the selection
the Member States towards human rights. Another
question relates to the contradictory principles in
Article 2 of the TOR. While AICHR is to respect
international human rights principles (Article 2.2), it
is also bound by the “ASEAN Way,” for example, fully
respecting the sovereignty of the member states under
the principle of noninterference
in other countries’
internal affairs (Article 2.1.a & b). Article 2.2.5 of
the TOR indicates that AICHR’s establishment of
human rights norms and standards that are acceptable
to ASEAN will proceed based upon an evolutionary
approach. However, it should be noted that this
evolutionary approach has yet to be determined.
If a focus is placed solely on the TOR of AICHR,
however, ASEAN’s intentions about human rights still
remain opaque. The picture could be made brighter if
other elements surrounding ASEAN could be taken
into consideration. Firstly, while the AICHR’s mandate
is still bound by “noninterference”
and “consensusbased”
principles, ASEAN’s constructive engagement
concept, as discussed in the previous section, could give
some room to the AICHR to make de facto maneuvers
to put pressure on the member states.22 Judging from
the previous practices of ASEAN, especially on the
occasion of Daw Aung San Suu Kyi’s house arrest
and a series of related issues in Myanmar in the early
1990s, ASEAN may be handling the issue according
to the constructive engagement concept although this
form of peer pressure was not easily accepted by the

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อาเซียนเป็นคนกลางภายใต้ "ทางอาเซียน"ตามที่อธิบายไว้ในส่วนก่อนหน้า อาเซียน"วิธี"อยู่ในความตึงเครียดกับการวิวัฒนาการของมนุษย์สิทธิและความปลอดภัยที่มนุษย์แม้กระทั่งก่อนอาเซียนกฎบัตรถูกกำหนดบังคับใช้ Rulebasedอาเซียนที่กฎบัตรอาเซียน envisages พิการได้ดังนั้นจากมือ แต่ได้ institutionalized ช้าโดยการสร้าง AICHR และ ACWC แม้ว่ามันจะเกินไปล่วงหน้าเพื่อตัดสินผลและประสิทธิภาพของทั้งสองคณะกรรมการ เป็นที่ชัดเจนว่า อาเซียนได้เริ่มต้นการไป institutionalize ท่าทางของสิทธิมนุษยชนอาจเป็นหนึ่งก้าวต่อไปสร้างรูปร่างของpeoplecentric การอาเซียน ในทางตรงข้าม แนวคิดของมนุษย์ความปลอดภัยมีการลึกรากในอาเซียนรักษาความปลอดภัยบุคคลในอาเซียนได้รับอย่างชัดเจน"มนุษย์ความปลอดภัยป้องกัน" และ "พัฒนาความปลอดภัยบุคคล" ความคลุมเครือนี้ อย่างไรก็ตาม ไม่สามารถการส่งเสริมการ peoplecentricอาเซียนในลักษณะที่แตกต่างกันใน postASEAN ปัจจุบันกฎบัตรยุค มีมีคำถามจะขึ้นในแง่ของการสร้างรูปร่างpeoplecentricอาเซียนที่ส่งเสริม และปกป้องสิทธิมนุษยชนและความปลอดภัยของมนุษย์ ครั้งแรก มันเป็นเกี่ยวกับinstitutionalization ของสิทธิมนุษยชนในอาเซียนมีคำถามเฉพาะเกี่ยวกับผลกระทบและปริยายของสถานประกอบการของ AICHR และ ACWCตาม peoplecentricอาเซียน ประการที่สอง มันเกี่ยวข้องกับพัฒนาแนวความคิดของมนุษย์ความปลอดภัยโดยไม่ต้องใด ๆ institutionalization ในอาเซียน มันเป็นสิ่งสำคัญเพื่อตรวจสอบว่า แนวคิดของความปลอดภัยที่มนุษย์สามารถพัฒนาในการ noninstitutionalizedพื้นฐานและสิ่งแนวโน้มและความท้าทายที่ทั้งปลูกฝังคำถามจะถ้า และว่าสิทธิมนุษยชนและบุคคลความปลอดภัยมีผลพลังในอาเซียนการแปลงไปเป็น peoplecentricชุมชนกระดาษนี้พยายามตอบคำถามเหล่านี้สามในส่วนต่อไปนี้ของ AICHR และสิทธิมนุษยชนในอาเซียนAICHR กล่าวได้ว่า เป็นสินค้าของอาเซียนธรรมชาติ เกิดจากว่าด้วยประนีประนอมเจรจา มีจำนวนคำถามถูกยกเกี่ยวกับเงื่อนไขการอ้างอิง (ทอร์)AICHR ประการแรก คำว่า "คณะกรรมการ" ในทางกฎหมายสมสิทธิ AICHR ทำอย่างอิสระ แต่คำว่า"ว่าด้วย" connotes นายสามารถดำเนินการ โดยเฉพาะการเจรจาว่าด้วยไม่ตามอิสระหรือมืออาชีพร่างกาย consultative บทความที่ 6.1 ของต.อ้างอิงถึงdecisionmakingใน AICHR เป็น: "DecisionmakingในAICHR จะยึดให้คำปรึกษาและช่วยในสามัคคี มี 20 บทของกฎบัตรอาเซียน"สมาชิกของ AICHR ได้ทั้งหมดแล้วแต่งโดยรัฐบาลของรัฐสมาชิก พวกเขาสามารถเสนอ ด้วยกำลังการผลิตแต่ละราย แต่การเลือกรัฐสมาชิกต่อสิทธิมนุษยชน อื่นคำถามที่เกี่ยวข้องกับหลักการขัดแย้งในข้อ 2 การต. ขณะ AICHR เคารพหลักสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ (บทความ 2.2), มันจะถูกผูกไว้ โดย "อาเซียนวิธี ตัวอย่าง เต็มเคารพอำนาจอธิปไตยของรัฐสมาชิกภายใต้หลักการของ noninterferenceในประเทศอื่น ๆกิจการภายใน (บทความ 2.1.a และ b) 2.2.5 บทความของต.การบ่งชี้จัดตั้งของ AICHR ที่บรรทัดฐานของสิทธิมนุษยชนและมาตรฐานที่เป็นที่ยอมรับกับอาเซียนจะดำเนินการตามตามการวิวัฒนาการแนวทางการ อย่างไรก็ตาม ควรจะกล่าวว่า นี่วิธีการวิวัฒนาการยังไม่ได้สามารถกำหนดถ้าโฟกัสอยู่แยกจากต. AICHRอย่างไรก็ตาม ความตั้งใจของอาเซียนเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนยังยังคงทึบ รูปภาพสามารถทำได้ยิ่งถ้าสามารถนำองค์ประกอบอื่น ๆ โดยรอบอาเซียนในการพิจารณา ประการแรก ในขณะที่ข้อบังคับของ AICHR"noninterference" ยังคงติดและ "consensusbased"หลักการ ความผูกพันสร้างสรรค์ในอาเซียนแนวคิด ตามที่อธิบายไว้ในส่วนก่อนหน้านี้ สามารถให้กับ AICHR ให้ทัพเดิมดันการ states.22 สมาชิกตัดสินจากปฏิบัติการก่อนหน้าของอาเซียน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการโอกาสกักโออองซานซูจีและชุดของประเด็นที่เกี่ยวข้องในพม่าในช่วงปี 1990 อาเซียนอาจจะจัดการตามประเด็นกับแนวคิดสร้างสรรค์หมั้นแม้นี้แบบเพียร์ดันไม่ได้ยอมรับโดย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชื่อคนเป็นศูนย์กลางของอาเซียนภายใต้หัวข้อ "อาเซียน WAY"?
ในฐานะที่เป็นที่กล่าวถึงในส่วนก่อนหน้านี้ "อาเซียน
ทาง "อยู่ในความตึงเครียดกับวิวัฒนาการของมนุษย์
สิทธิและความมั่นคงของมนุษย์แม้กระทั่งก่อนที่อาเซียน
กฎบัตรที่ตั้งอยู่ในแรง rulebased
อาเซียนที่
กฎบัตรอาเซียน envisages จึงพิการ
ตั้งแต่เริ่มแรก แต่ได้รับช้าสถาบัน
โดยการจัดตั้งคณะกรรมการชุดนี้และ ACWC แม้ว่ามันจะเป็นมากเกินไป
ก่อนที่จะตัดสินผลกระทบและประสิทธิผลของทั้งสอง
คณะกรรมการก็เป็นที่ชัดเจนว่าอาเซียนได้เริ่มต้นที่จะ
ย้ายไปยังสถาบันจุดยืนด้านสิทธิมนุษยชน.
ซึ่งอาจเป็นอีกขั้นหนึ่งที่มีต่อการสร้าง
peoplecentric
อาเซียน ในทางตรงกันข้ามแนวคิดของ
ความมั่นคงของมนุษย์ได้รับการฝังรากลึกในอาเซียน
ความมั่นคงของมนุษย์ในภูมิภาคอาเซียนยังไม่ได้รับอย่างชัดเจน
ของ "ความมั่นคงของมนุษย์ป้องกัน" และ "การพัฒนา
ความมั่นคงของมนุษย์ " ความกำกวมนี้ แต่อาจ
นำไปสู่การส่งเสริมการขายของ peoplecentric
อาเซียน
ในลักษณะที่แตกต่างกัน.
ในปัจจุบัน postASEAN
ยุคกฎบัตรมี
คำถามบางอย่างที่จะได้รับการเลี้ยงดูในแง่ของการสร้าง
peoplecentric
อาเซียนที่ส่งเสริมและปกป้อง
สิทธิมนุษยชนและความมั่นคงของมนุษย์ ประการแรกมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับ
สถาบันสิทธิมนุษยชนในอาเซียน
ด้วยคำถามโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับผลกระทบและ
ความหมายของการจัดตั้งคณะกรรมการชุดนี้และ ACWC
เมื่อ peoplecentric
อาเซียน ประการที่สองก็เกี่ยวข้องกับ
การพัฒนาของแนวคิดของความมั่นคงของมนุษย์โดยไม่ต้อง
ติดใจในอาเซียนใด ๆ มันเป็นสิ่งสำคัญ
ในการตรวจสอบวิธีการที่แนวคิดของความมั่นคงของมนุษย์สามารถ
พัฒนาบน noninstitutionalized
พื้นฐานและสิ่งที่
โอกาสและความท้าทายที่จะเพิ่มเติมปลูกฝัง
คำถามจะเป็นถ้าและวิธีการที่สิทธิมนุษยชนและมนุษย์
การรักษาความปลอดภัยที่มีผลกระทบต่อการทำงานร่วมกันในอาเซียน
การเปลี่ยนแปลงต่อ peoplecentric
ชุมชน .
บทความนี้พยายามที่จะตอบคำถามเหล่านี้สามใน
ส่วนต่อไปนี้.
สถานประกอบการของคณะกรรมการชุดนี้และสิทธิมนุษยชนใน
อาเซียน
AICHR กล่าวกันว่าเป็นสินค้าของอาเซียนอีก
ลักษณะประนีประนอมระหว่างรัฐบาลที่เกิดจากการ
เจรจาต่อรอง มีจำนวนของคำถามที่ถูก
ยกขึ้นเกี่ยวกับเงื่อนไขของการอ้างอิง (TOR) ของ
คณะกรรมการชุดนี้ ประการแรกคำว่า "คณะกรรมการ" ในทางกฎหมาย
ความรู้สึกสิทธิคณะกรรมการชุดนี้จะทำหน้าที่เป็นอิสระ แต่คำว่า
"รัฐบาล" ความหมายที่คณะกรรมการสามารถ
ทำหน้าที่เฉพาะบนพื้นฐานของการเจรจาระหว่างรัฐบาลที่
ไม่ได้อยู่บนพื้นฐานของความเป็นอิสระและ / หรือวิชาชีพ
ร่างกายให้คำปรึกษา ข้อ 6.1 ของ TOR หมายถึง
การตัดสินใจ
ในคณะกรรมการชุดนี้ว่า "การตัดสินใจ
ใน
คณะกรรมการชุดนี้จะต้องอยู่บนพื้นฐานของการปรึกษาหารือและฉันทามติในการ
ตามข้อ 20 ของกฎบัตรอาเซียน. "
สมาชิกของคณะกรรมการชุดนี้ทั้งหมดได้รับการแต่งตั้ง
โดยรัฐบาลของรัฐสมาชิก . พวกเขาสามารถ
เสนอชื่อเข้าชิงที่มีความจุของแต่ละบุคคล แต่การเลือก
สมาชิกที่มีต่อสิทธิมนุษยชน อีก
คำถามที่เกี่ยวข้องกับหลักการที่ขัดแย้งใน
ข้อ 2 ของ TOR ในขณะที่คณะกรรมการชุดนี้คือการเคารพ
หลักสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ (มาตรา 2.2) มัน
ถูกผูกไว้โดย "วิถีอาเซียน" ยกตัวอย่างเช่นอย่างเต็มที่
เคารพอำนาจอธิปไตยของรัฐสมาชิกภายใต้
หลักการของ ธ
ในประเทศอื่น ๆ '
กิจการภายใน (มาตรา 2.1 .a & B) ข้อ 2.2.5 ของ
TOR แสดงให้เห็นว่าสถานประกอบการของคณะกรรมการชุดของ
บรรทัดฐานสิทธิมนุษยชนและมาตรฐานที่เป็นที่ยอมรับ
กับอาเซียนจะดำเนินการบนพื้นฐานของวิวัฒนาการ
วิธี แต่ก็ควรจะตั้งข้อสังเกตว่า
วิธีการวิวัฒนาการยังไม่ได้รับการพิจารณา.
ถ้าโฟกัสจะอยู่เพียงลำพังบน TOR ของคณะกรรมการชุดนี้,
แต่ความตั้งใจของอาเซียนเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนยังคง
ยังคงทึบแสง ภาพอาจจะทำให้สดใสถ้า
องค์ประกอบอื่น ๆ โดยรอบอาเซียนอาจจะนำ
เข้าสู่การพิจารณา ประการแรกในขณะที่คำสั่งคณะกรรมการชุดนี้ของ
ถูกผูกไว้โดยยังคง "ธ "
และ "consensusbased"
หลักการมีส่วนร่วมสร้างสรรค์ของอาเซียน
แนวคิดที่กล่าวไว้ในส่วนก่อนหน้านี้สามารถให้
ห้องพักบางอย่างเพื่อให้คณะกรรมการชุดนี้จะทำให้การซ้อมรบอย่างแท้จริง
ที่จะกดดันให้ประเทศสมาชิก 0.22 ตัดสินจาก
การปฏิบัติก่อนหน้าของอาเซียนโดยเฉพาะอย่างยิ่งใน
โอกาสที่นางอองซานซูจีถูกกักบริเวณจี
และชุดของประเด็นที่เกี่ยวข้องในพม่าในช่วงต้น
ปี 1990 อาเซียนอาจจะจัดการปัญหาตาม
แนวคิดการมีส่วนร่วมสร้างสรรค์แม้ว่านี้
รูปแบบ ของแรงกดดันที่ไม่ได้รับการยอมรับอย่างง่ายดายโดย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็น people-centric อาเซียนภายใต้ " วิธีการ " อาเซียน ?
ตามที่กล่าวไว้ในส่วนก่อนหน้านี้ " อาเซียน
" อยู่ในความตึงเครียดกับวิวัฒนาการของมนุษย์สิทธิมนุษยชนและความมั่นคงของมนุษย์ก่อน

กฎบัตรอาเซียนได้กำหนดในการบังคับ การ rulebased

อาเซียน กฎบัตรอาเซียนให้จึงพิการ
ตั้งแต่เริ่มต้น แต่ได้ช้าและสถานกักกัน
โดยการจัดตั้งสหประชาชาติ acwc .แม้ว่าจะด้วย
ก่อนการตัดสินผลกระทบและประสิทธิภาพของทั้งสอง
ค่าคอมมิชชั่น , เป็นที่ชัดเจนว่าอาเซียนได้เริ่ม
ย้าย institutionalize จุดยืนของตนในสิทธิมนุษยชน
นี้อาจจะเป็นหนึ่งก้าวสู่การเป็นประชาคมอาเซียน peoplecentric

ในทางตรงกันข้าม แนวคิดของ
ความมั่นคงของมนุษย์ได้ฝังรากลึกในอาเซียน
ความมั่นคงของมนุษย์ในภูมิภาคอาเซียนได้อย่างชัดเจน
ของ " การรักษาความปลอดภัยป้องกันมนุษย์ " และ " การพัฒนา
ความมั่นคงของมนุษย์ " ความคลุมเครือนี้ , อย่างไรก็ตาม , อาจ
สนับสนุนการส่งเสริมบทบาทของอาเซียน peoplecentric

ในลักษณะที่แตกต่างกัน ในปัจจุบัน postasean


เป็นยุคเหมา มีคำถามที่ต้องเลี้ยงดู ในแง่ของการสร้าง

peoplecentric อาเซียนที่ส่งเสริมและปกป้อง
สิทธิมนุษยชนและความมั่นคงของมนุษย์ แรกมันเป็นเกี่ยวกับ
สถาบันสิทธิมนุษยชนในอาเซียน
ด้วยคำถามเฉพาะเกี่ยวกับผลกระทบและนัยของการก่อตั้งสหประชาชาติ
และเมื่ออาเซียน peoplecentric acwc

ประการที่สอง เกี่ยวกับการพัฒนาของแนวคิดความมั่นคงของมนุษย์โดยไม่
สถาบันใดในอาเซียน มันเป็นสิ่งสำคัญ
ยืนยันว่าแนวคิดเรื่องความมั่นคงของมนุษย์ที่สามารถพัฒนาบน noninstitutionalized

พื้นฐานและสิ่งที่
โอกาสและความท้าทายที่จะเพิ่มเติมเสริมสร้าง
คำถามจะเป็นถ้าและสิทธิมนุษยชนและความมั่นคงของมนุษย์
มีเพิ่มผลในอาเซียน การเปลี่ยนแปลงไปสู่ชุมชน peoplecentric

.
กระดาษนี้พยายามตอบทั้งสามคำถามในส่วนต่อไปนี้
.
ก่อตั้ง AICHR และสิทธิมนุษยชน
อาเซียน
สหประชาชาติกล่าวว่าเป็นผลิตภัณฑ์อื่นของอาเซียน
ยอมธรรมชาติ เป็นผลจากการเจรจาระหว่างรัฐบาล

มีจำนวนของคำถามที่ถูกยกขึ้นเกี่ยวกับข้อตกลงของการอ้างอิง

( TOR ) ของสหประชาชาติ . เดิมที คำว่า " คณะกรรมการ " ในความหมายทางกฎหมาย
สิทธิสหประชาชาติแสดงอิสระ แต่คำว่า
" ระหว่าง " connotes ที่คณะกรรมการสามารถ
พระราชบัญญัติเฉพาะบนพื้นฐานของการเจรจาระหว่าง
,ไม่บนพื้นฐานของความเป็นอิสระและ / หรือที่ปรึกษามืออาชีพ
ร่างกาย บทความ 6.1 ของ TOR หมายถึงการตัดสินใจ

ในสหประชาชาติเป็น : " การตัดสินใจ

ในสหประชาชาติจะต้องอยู่บนพื้นฐานของการให้คำปรึกษาและฉันทามติ
ตามข้อ 20 ของกฎบัตรอาเซียน "
สมาชิกของสหประชาชาติได้แต่งตั้ง
โดยรัฐบาลของรัฐสมาชิก พวกเขาสามารถ
ชื่อที่มีความจุแต่ละแต่การ
ประเทศสมาชิกที่มีต่อสิทธิมนุษยชน อีกคำถามที่เกี่ยวข้องกับหลักการขัดแย้งใน

ข้อ 2 เกี่ยว ขณะที่สหประชาชาติคือการเคารพ
หลักสิทธิมนุษยชนสากล ( ข้อ 2.2 ) ,
ยังผูกพันกับ " อาเซียน " ตัวอย่างเช่น เต็มที่
เคารพอธิปไตยของประเทศสมาชิก ภายใต้หลักการของการไม่รุกราน


ในประเทศอื่น ๆกิจการภายใน ( ข้อ 2.1 . & B ) บทความ 2.2.5 ของ
TOR ระบุว่า สหประชาชาติตั้งของ
สิทธิมนุษยชนบรรทัดฐานและมาตรฐานที่เป็นที่ยอมรับ
สู่อาเซียนจะดำเนินการตามวิวัฒนาการ
) แต่มันควรจะสังเกตว่าวิธีการวิวัฒนาการนี้
ยังตัดสินไม่ได้ .
ถ้าโฟกัสอยู่แต่เพียงผู้เดียวใน TOR ของ AICHR
, อย่างไรก็ตามความตั้งใจของอาเซียนเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนยังคง
ยังคงทึบแสง ภาพอาจจะทำให้ยิ่งถ้า
องค์ประกอบอื่น ๆโดยรอบอาเซียนถูก
พิจารณา ประการแรก ในขณะที่อาณัติของสหประชาชาติ
ยังผูกพันโดย " ประวัติ " และ " consensusbased

" หลักการ แนวคิดสร้างสรรค์ของอาเซียน งานหมั้น ตามที่กล่าวไว้ในมาตราก่อน ให้
บางห้องไปยังสหประชาชาติให้พฤตินัยประลองยุทธ์
เพื่อกดดันสมาชิก states.22 ตัดสินจาก
การปฏิบัติก่อนหน้านี้ของอาเซียน โดยเฉพาะอย่างยิ่งบน
โอกาสของนางออง ซาน ซูจี การจับกุมบ้าน
และชุดของปัญหาที่เกี่ยวข้องในพม่าในช่วงต้น
1990 อาเซียนอาจจะจัดการกับปัญหาตาม
กับแนวคิดสร้างสรรค์แม้ว่า
หมั้นรูปแบบของความกดดันไม่ได้ได้อย่างง่ายดายได้รับการยอมรับโดย