3.2. Tensilestrength(TS)andelongati

3.2. Tensilestrength(TS)andelongation(E)
The chitosan films ACS and PCS had lower tensile strength and percentage of elongation when compared to PEST/LDPE films (Table 1). These results are in agreement with the observations of Rhim, Weller, and Ham (1998), where acetic acid incorporated chitosan films were found to be tougher than those with malic, lac- tic and citric acid. Park, Lin, and Sano (2000) concluded that this may be due to the fact that in acetic acid solution, intermolecu- lar interactions are relatively stronger. Park et al. (2000) observed that chitosan films prepared from acetic acid had a TS of 65.96 MPa whereas Rhim et al. (1998) got a value of 41.96 ± 5.9 for TS of chi- tosan films with 1% acetic acid, which is in partial agreement with the present study. The differences may be attributed to different raw materials and preparation methods followed.
The percent elongation indicated the ability of chitosan films to stretch, which also varied on the type of acid and their interaction, with a mean value varying from 11.3 to 9.48 ± 2.32%, respectively. ACS and PCS films showed a low value compared to PEST/LDPE films. PEST/LDPE films had the highest elongation value among the films tested. Generally it is known that an inverse relationship occurs between TS and E of the biopolymer films. That is, extensibil- ity (lower E) of films gets reduced as the strength of films increased (greater TS) (Rhim, Gennadios, Handa, Weller & Hanna, 2000). As the E values increase the films get tougher. Similar TS and E were found in gellen film, casein film, carboxymethylate starch based film and banana film (Yang & Paulson, 2000; Kim, Ko, & Park, 2002;Chambi & Grosso, 2006; Sothornvit & Pitak, 2007). ACS films were tougher than PCS films.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.2. Tensilestrength(TS)andelongation(E)ฟิล์มไคโตซานที่ ACS และชิ้นล่างแข็งแรงและเปอร์เซ็นต์ของ elongation เมื่อเปรียบเทียบกับ พืช/LDPE ฟิล์ม (ตารางที่ 1) ผลลัพธ์เหล่านี้จะยังคงสังเกตของริมธาร เวลเลอร์ และแฮม (1998), กรดอะซิติกรวมอยู่ฟิล์มไคโตซานที่พบจะรุนแรงกว่า malic ลัครับผลิตกระป๋องและกรดซิตริก พาร์ค หลิน และซาโนะ (2000) สรุปว่า นี้อาจจะเนื่องจากข้อเท็จจริงที่ว่าในกรดอะซิติกโซลูชั่น โต้ตอบ intermolecu lar จะค่อนข้างแข็งแกร่ง พาร์คและ al. (2000) พบว่า ฟิล์มไคโตซานที่เตรียมจากกรดน้ำส้มได้เป็น TS แรง 65.96 ในขณะที่ริมธารและ al. (1998) มีค่า 41.96 ± 5.9 สำหรับ TS ของภาพยนตร์ชี tosan 1% กรดอะซิติก ซึ่งอยู่ในข้อตกลงบางส่วนกับการศึกษาปัจจุบัน ความแตกต่างอาจเกิดจากวัตถุดิบอื่นและตามวิธีการเตรียมElongation เปอร์เซ็นต์ระบุความสามารถของฟิล์มไคโตซานเพื่อยืด ซึ่งแตกต่างกันกับชนิดของกรดและการโต้ตอบ มีค่าเฉลี่ยแตกต่างจาก 11.3 9.48 ± 2.32% ตามลำดับ ACS และพีซีฟิล์มพบว่าค่าต่ำสุดเมื่อเทียบกับ แมลง/LDPE ฟิล์ม ศัตรู พืช/LDPE ฟิล์มมีค่า elongation สูงสุดระหว่างฟิล์มที่ผ่านทดสอบ โดยทั่วไปเป็นที่รู้จักกันว่า มีความสัมพันธ์ผกผันที่เกิดขึ้นระหว่าง TS และอีฟิล์ม biopolymer นั่นคือ extensibil-ity (ล่าง E) ของฟิล์มได้รับลดลงตามความแรงของภาพยนตร์เพิ่มขึ้น (มากกว่า TS) (ริมธาร Gennadios ฮัน ดะ เวลเลอร์และฮันนา 2000) เป็นเพิ่มค่า E ภาพยนตร์ได้รุนแรงมาก เหมือน TS และอีพบใน gellen ฟิล์ม ฟิล์มเคซีน carboxymethylate แป้งที่ใช้ฟิล์ม และฟิล์มกล้วย (ยางและ Paulson, 2000 คิม เกาะ อุทยาน 2002; & Chambi และ Grosso, 2006 Sothornvit และพิทักษ์ 2007) ฟิล์ม ACS ได้รุนแรงกว่าฟิล์มชิ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.2 Tensilestrength (TS) andelongation (E)
ฟิล์มไคโตซานและเอซีเอสพีซีมีค่าความต้านทานแรงดึงและร้อยละของการยืดตัวเมื่อเทียบกับภาพยนตร์ศัตรูพืช / LDPE (ตารางที่ 1) ผลลัพธ์เหล่านี้อยู่ในข้อตกลงกับข้อสังเกตของ Rhim, เวลเลอร์และแฮม (1998) ซึ่งกรดอะซิติกที่จดทะเบียนฟิล์มไคโตซานพบว่าจะรุนแรงกว่าผู้ที่มี malic, lac- กรดซิตริกและกระตุก สวนหลินและซาโน่ (2000) สรุปว่าเรื่องนี้อาจจะเป็นเพราะความจริงที่ว่าในการแก้ปัญหากรดอะซิติกปฏิสัมพันธ์ LAR intermolecu- มีความแข็งแกร่ง พาร์คและอัล (2000) พบว่าฟิล์มไคโตซานที่เตรียมจากกรดอะซิติกมี TS ของ 65.96 MPa ขณะ Rhim et al, (1998) มีมูลค่าของ 41.96 ± 5.9 สำหรับ TS ของฟิล์มไค tosan กับ 1% กรดอะซิติกซึ่งอยู่ในข้อตกลงบางส่วนที่มีการศึกษาปัจจุบัน ความแตกต่างที่อาจจะนำมาประกอบกับวัตถุดิบที่แตกต่างกันและวิธีการจัดทำตาม.
ยืดตัวร้อยละชี้ให้เห็นความสามารถของฟิล์มไคโตซานที่จะยืดที่แตกต่างกันนอกจากนี้ยังอยู่กับชนิดของกรดและการมีปฏิสัมพันธ์ของพวกเขาที่มีค่าเฉลี่ยที่แตกต่างกัน 11.3-9.48 ± 2.32% ตามลำดับ เอซีเอสและภาพยนตร์ชิ้นแสดงให้เห็นว่าค่าที่ต่ำเมื่อเทียบกับภาพยนตร์ศัตรูพืช / LDPE ศัตรูพืช / LDPE ภาพยนตร์มีมูลค่าการยืดตัวสูงที่สุดในบรรดาหนังที่ผ่านการทดสอบ โดยทั่วไปจะเป็นที่รู้จักกันว่าความสัมพันธ์แบบผกผันเกิดขึ้นระหว่างทีเอสและอีของภาพยนตร์ biopolymer นั่นคือ ity extensibil- (E ต่ำกว่า) ของภาพยนตร์ที่ได้รับการลดความแรงของภาพยนตร์ที่เพิ่มขึ้น (สูง TS) (Rhim, Gennadios, Handa, เวลเลอร์และฮันนา, 2000) ในฐานะที่เป็นค่า E เพิ่มภาพยนตร์ได้รุนแรง TS ที่คล้ายกันและอีที่พบในภาพยนตร์ gellen ฟิล์มเคซีน, แป้ง carboxymethylate ภาพยนตร์และกล้วยภาพยนตร์ (ยางและพอลสัน, 2000; คิม, เกาะ & Park, 2002; Chambi และกรอสโซ่, 2006; Sothornvit และพิทักษ์, 2007) ภาพยนตร์เอซีเอสได้รุนแรงกว่าหนัง PCS

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.2 . เกิดแรงดึง ( TS ) ( E )
ฟิล์มไคโตซาน ACS และพีซีได้ลดแรงดึงและค่าร้อยละของการยืดตัวเมื่อเทียบกับแมลง / LDPE ฟิล์ม ( ตารางที่ 1 ) ผลลัพธ์เหล่านี้จะเห็นด้วยกับข้อสังเกตของ rhim เวลเลอร์ ฮาม ( 1998 ) ที่ใช้ฟิล์มไคโตซาน กรดพบว่ามีมากกว่าผู้ที่มี malic ครั่ง - TIC และ กรดซิตริก ปาร์ค หลินและซาโนะ ( 2000 ) พบว่า นี้อาจจะเนื่องจากความจริงที่ว่าในสารละลายกรดอะซิติก intermolecu , - lar การโต้ตอบจะค่อนข้างแข็งแกร่ง ปาร์ค et al . ( 2000 ) พบว่า ไคโตซาน ฟิล์มที่เตรียมจากกรดมี TS ของ 65.96 MPa ในขณะที่ rhim et al . ( 1998 ) มีมูลค่า 41.96 ± 5.9 สำหรับ TS ของ Chi - tosan ภาพยนตร์ด้วย 1% กรดอะซิติก ซึ่งในบางส่วนเห็นด้วยกับการศึกษาปัจจุบันความแตกต่างที่อาจจะเกิดจากที่แตกต่างกันและวิธีการเตรียมวัตถุดิบ คือ ค่าเปอร์เซ็นต์การยืดตัว
ความสามารถของไคโตฟิล์มยืด , ซึ่งยังแตกต่างกันในชนิดของกรดและปฏิสัมพันธ์กับหมายถึงค่าแตกต่างจาก 11.3 ให้สูงสุด± 2.32 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ACS และพีซีฟิล์มมีค่าต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับแมลง / LDPE ฟิล์มแมลง / LDPE ฟิล์มที่มีค่าความยาวสูงสุดของภาพยนตร์ทดลอง โดยทั่วไปเป็นที่รู้จักกันว่าความสัมพันธ์แบบผกผันเกิดขึ้นระหว่าง TS และ E ของไบโอโพลีเมอร์ฟิล์ม นั่นคือ extensibil - ity ล่าง ( E ) ของฟิล์มจะลดลงตามแรงของฟิล์มเพิ่มขึ้น ( TS มากกว่า ) ( rhim gennadios ฮันดา เวลเลอร์& , ฮันนา , 2000 ) เป็น E ค่าเพิ่มภาพยนตร์ที่ได้รับยากขึ้นTS ที่คล้ายกันและ E ที่พบใน gellen ฟิล์ม , ฟิล์ม , ฟิล์ม , ฟิล์ม carboxymethylate จากแป้งกล้วย ( ยาง& Paulson , 2000 ; คิม , เกาะ , & Park , 2002 ; chambi &โกรสซู , 2006 ; sothornvit &พิทักษ์ , 2007 ) เกี่ยวกับภาพยนตร์ที่เข้มแข็งกว่าพีซีภาพยนตร์