In line with the high rubber consum

In line with the high rubber consumption, efficient rubber
disposal and recycling methods must be practically applied. The
hydrophobic and resilient property of rubber cause a problem in
rubber composting, thus the recycling of rubber is an alternative to
manage the solid waste of rubber. The methods of recycling rubber
products are based on two concepts which are, the product reuse
and the material reuse. However, the existing methods of disposal
and recycling of rubber products are difficult and less environmental
friendly [3,4]. Other than rubber waste management, the
waste generated from the rubber producing industries must also be
taken into consideration. Environmental problems associated with
the processes in rubber production have been reported [5].
It is important to develop a more efficient and environmental
friendly method for the rubber disposal and the waste generated
from rubber industry in order to deal with the environmental
problems addressed. Studies have shown that natural rubber can be
degraded by some microorganisms [6e9]. The substrates that can
be degraded and mineralized by these rubber-degrading microorganisms
are not only limited to natural rubber, even vulcanized
rubber (chemically cross-linked rubber) can be the substrates of
biodegradation [10e12]. These studies have shown that the rubberdegrading
microorganisms could provide a biotechnological solution
to the problem of waste rubbers. These microorganisms have
been divided into two groups, which are the clear zone formers and
the non-clear zone formers. Clear zone formers are able to grow
and produce clearing zones on latex overlay agar. The second group
of rubber-degrading microorganisms do not produce clearing zones
on latex overlay agar. Instead, they grow adhesively on rubber
substrates [13,14].
To date, the molecular mechanism of rubber biodegradation is
not fully understood. Thus far, only two key enzymes named rubber
oxygenase A (RoxA) and latex clearing protein (Lcp) responsible for
rubber degradation have been reported [15,16]. More enzymes
associated with the rubber degradation are yet to be identified in
order to understand its mechanism. In this study, we successfully
identified one rubber-degrading bacterial strain and two potential
rubber-degrading bacterial strains from aged latex based on the lcphomologous
sequences from their genomes. Among these, two
bacterial strains were postulated as new potential rubberdegrading
bacteria

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โดยปริมาณการใช้ยางสูง ยางที่มีประสิทธิภาพกำจัดและรีไซเคิลวิธีต้องได้ใช้จริง ที่คุณสมบัติ hydrophobic และความยืดหยุ่นของยางทำให้เกิดปัญหาในยางหมัก ดังนั้น การรีไซเคิลยางเป็นทางเลือกจัดการขยะการยาง วิธีการรีไซเคิลยางผลิตภัณฑ์ตามแนวคิดที่สองซึ่งมี นำผลิตภัณฑ์และนำวัสดุ อย่างไรก็ตาม วิธีการขายทิ้งอยู่และรีไซเคิลผลิตภัณฑ์ยางยาก และสิ่งแวดล้อมน้อยมิตร [3, 4] ไม่ใช่ยางเสียการจัดการ การยังต้องเสียที่สร้างขึ้นจากยางการผลิตอุตสาหกรรมนำมาพิจารณา ปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการในการผลิตยางได้รายงาน [5]มันเป็นสิ่งสำคัญในการพัฒนามีประสิทธิภาพมากขึ้น และสิ่งแวดล้อมเป็นวิธีการกำจัดยางและขยะที่สร้างขึ้นจากอุตสาหกรรมยางเพื่อจัดการกับการสิ่งแวดล้อมปัญหาที่อยู่ ศึกษาแสดงให้เห็นว่า ยางธรรมชาติสามารถเสื่อมโทรม โดยจุลินทรีย์บางอย่าง [6e9] พื้นผิวที่สามารถเสื่อมโทรม และ mineralized โดยจุลินทรีย์เหล่านี้ลดยางไม่เพียงจำกัดธรรมชาติยาง แม้ vulcanized รองเท้าถ(cross-linked สารเคมียาง) เป็นพื้นผิวของbiodegradation [10e12] การศึกษานี้ได้แสดงที่ rubberdegradingจุลินทรีย์สามารถให้โซลูชั่น biotechnologicalปัญหาของยางเสีย จุลินทรีย์เหล่านี้ได้การแบ่ง ซึ่ง formers โซนชัดเจน และformers โซนล้างไม่ โซนล้าง formers จะเติบโตและผลิตล้างโซนบนซ้อนทับยาง agar กลุ่มที่สองจุลินทรีย์ลดยางไม่ผลิตเขตหักบัญชีบนซ้อนทับยาง agar แทน พวกเขาเติบโต adhesively บนยางพื้นผิว [13,14]วันที่ เป็นกลไกระดับโมเลกุลของยาง biodegradationเข้าใจไม่เต็ม ฉะนี้ เอนไซม์สำคัญเพียงสองชื่อยางoxygenase (RoxA) และยางล้างโปรตีน (Lcp) รับผิดชอบยางลดได้รายงาน [15,16] เอนไซม์เพิ่มเติมเกี่ยวข้องกับยางที่ ย่อยสลายยังจะต้องระบุในสั่งการเข้าใจกลไกของมัน ในการศึกษานี้ เราเรียบร้อยแล้วระบุหนึ่งยางลดแบคทีเรียต้องใช้และศักยภาพ 2ลดยางสายพันธุ์แบคทีเรียที่จากยางอายุตาม lcphomologousลำดับจาก genomes ของพวกเขา ระหว่างสองเหล่านี้สายพันธุ์แบคทีเรียได้ postulated เป็น rubberdegrading เกิดใหม่แบคทีเรีย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สอดคล้องกับการบริโภคยางสูงยางที่มีประสิทธิภาพ
การกำจัดและวิธีการรีไซเคิลจะต้องถูกนำมาใช้ในทางปฏิบัติ
คุณสมบัติที่ไม่ชอบน้ำและมีความยืดหยุ่นยางทำให้เกิดปัญหาใน
การทำปุ๋ยหมักยางจึงรีไซเคิลยางเป็นทางเลือกในการ
จัดการขยะมูลฝอยของยาง วิธีการของยางรีไซเคิล
ผลิตภัณฑ์จะขึ้นอยู่กับสองแนวคิดที่จะนำมาใช้ในผลิตภัณฑ์
และวัสดุที่นำมาใช้ อย่างไรก็ตามวิธีการที่มีอยู่ของการกำจัด
และการรีไซเคิลของผลิตภัณฑ์ยางเป็นเรื่องยากและน้อยสิ่งแวดล้อม
ที่เป็นมิตร [3,4] นอกเหนือจากการจัดการของเสียยาง
เสียที่เกิดจากการผลิตอุตสาหกรรมยางจะต้อง
นำมาพิจารณา ปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้องกับ
กระบวนการในการผลิตยางได้รับรายงาน [5].
มันเป็นสิ่งสำคัญในการพัฒนามีประสิทธิภาพมากขึ้นและสิ่งแวดล้อม
ที่เป็นมิตรสำหรับวิธีการกำจัดยางและของเสียที่เกิด
จากอุตสาหกรรมยางในการที่จะจัดการกับสิ่งแวดล้อม
ปัญหาที่ การศึกษาพบว่ายางธรรมชาติสามารถ
สลายตัวโดยจุลินทรีย์บาง [6E9] พื้นผิวที่สามารถ
สลายตัวและแร่ธาตุเหล่านี้จุลินทรีย์ยางย่อยสลาย
ไม่ได้ จำกัด อยู่เพียงในยางธรรมชาติแม้วัลคาไน
ยาง (เคมียาง cross-linked) อาจเป็นสารตั้งต้นของ
การย่อยสลาย [10e12] การศึกษาเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า rubberdegrading
จุลินทรีย์ที่สามารถให้บริการโซลูชั่นทางเทคโนโลยีชีวภาพ
ในการแก้ไขปัญหาของยางเสีย จุลินทรีย์เหล่านี้ได้
ถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มซึ่งเป็น formers โซนที่ชัดเจนและ
formers โซนที่ไม่ชัดเจน formers โซนที่ชัดเจนมีความสามารถที่จะเติบโต
และผลิตในโซนล้างวุ้นซ้อนทับน้ำยาง กลุ่มที่สอง
ของจุลินทรีย์ยางย่อยสลายไม่ได้ผลิตโซนล้าง
บนวุ้นซ้อนทับน้ำยาง แต่พวกเขาเติบโตยึดติดด้วยกาวยาง
พื้นผิว [13,14].
วันที่กลไกการย่อยสลายโมเลกุลของยาง
ไม่เข้าใจอย่างเต็มที่ ป่านนี้เพียงสองเอนไซม์ที่สำคัญยางชื่อ
oxygenase (Roxa) และโปรตีนล้างน้ำยางข้น (LCP) รับผิดชอบในการ
ย่อยสลายยางได้รับรายงาน [15,16] เอนไซม์อื่น ๆ
ที่เกี่ยวข้องกับการย่อยสลายยางจะยังไม่ได้ระบุไว้ใน
เพื่อให้เข้าใจกลไกของมัน ในการศึกษานี้เราประสบความสำเร็จใน
การระบุหนึ่งยางย่อยสลายแบคทีเรียสายพันธุ์ที่มีศักยภาพและสอง
สายพันธุ์แบคทีเรียย่อยสลายยางจากน้ำยางอายุขึ้นอยู่กับ lcphomologous
ลำดับจากจีโนมของพวกเขา กลุ่มคนเหล่านี้ทั้งสอง
สายพันธุ์แบคทีเรียที่ถูกกล่าวอ้างเป็น rubberdegrading ใหม่ที่มีศักยภาพ
แบคทีเรีย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในบรรทัดที่มีการใช้ยางสูง จำหน่ายยางที่มีประสิทธิภาพและวิธีการรีไซเคิล
ต้องจริงใช้
) และยืดหยุ่นคุณสมบัติของยางทำให้เกิดปัญหาใน
ปุ๋ยหมักยาง ดังนั้นการรีไซเคิลยางเป็นทางเลือก
จัดการมูลฝอยของยาง วิธีการรีไซเคิลยาง
ผลิตภัณฑ์จะขึ้นอยู่กับสองแนวคิดที่ใช้ผลิตภัณฑ์
,และวัสดุที่นำกลับมาใช้ อย่างไรก็ตาม มีอยู่วิธีการในการกำจัดและการรีไซเคิลของผลิตภัณฑ์ยาง

ยาก และไม่ค่อยเป็นมิตรสิ่งแวดล้อม [ 3 , 4 ] นอกจากการจัดการของเสียยาง
ของเสียที่เกิดจากอุตสาหกรรมผลิตยาง ยังต้อง
พิจารณา . ปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้องกับ
กระบวนการในการผลิตยางได้รับรายงาน
[ 5 ]มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะพัฒนามีประสิทธิภาพมากขึ้นและเป็นมิตรสิ่งแวดล้อม
วิธีสำหรับยางกําจัดของเสียที่เกิดจากอุตสาหกรรมยางพารา
เพื่อจัดการกับปัญหาสิ่งแวดล้อม
จ่าหน้า มีการศึกษาแสดงให้เห็นว่ายางธรรมชาติที่สามารถย่อยสลายด้วยจุลินทรีย์ 6e9
[ บางส่วน ] สารอาหารที่ถูกย่อยสลายโดยเหล่านี้และ
mineralized ยางสลายจุลินทรีย์
ไม่เพียง แต่ จำกัด ให้ยางธรรมชาติวัลคาไนซ์ยาง ( แม้
เคมีทำให้เกิดยาง ) สามารถพื้นผิวของการย่อยสลาย 10e12
[ ] การศึกษาเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า rubberdegrading
จุลินทรีย์ชีวภาพสามารถให้โซลูชั่น
กับปัญหายางเสีย จุลินทรีย์เหล่านี้มี
ถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม ซึ่งเป็นภาพที่ชัดเจน และมีโซน
ไม่เคลียร์โซนภาพ . ภาพใสสามารถปลูกและผลิตล้างโซน
บนอาหารวุ้นหุ้มยาง กลุ่มจุลินทรีย์ย่อยสลายยาง
ไม่ผลิตล้างโซน
บนอาหารวุ้นหุ้มยาง แทน พวกเขาเติบโต adhesively บนพื้นผิวยาง
[ 13,14 ] .
วันที่กลไกระดับโมเลกุลของการย่อยสลายยาง
ไม่เข้าใจ ป่านนี้เพียงสองคีย์เอนไซม์ชื่อ oxygenase ยาง
( roxa ) และโปรตีนล้างน้ำยาง ( LCP ) รับผิดชอบ
การย่อยสลายยางได้รับรายงาน [ 15,16 ] เอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการย่อยสลายของยางมากกว่า

ยังไม่ได้ถูกระบุไว้ในเพื่อให้เข้าใจกลไกของมัน . ในการศึกษานี้เราสามารถระบุหนึ่งยางสลายแบคทีเรียสายพันธุ์

และศักยภาพยางสายพันธุ์แบคทีเรียย่อยสลายจากอายุยางตามลำดับ lcphomologous
จากจีโนมของพวกเขา ระหว่างนี้สอง
แบคทีเรียสายพันธุ์ใหม่ที่มีศักยภาพซึ่งเป็นแบคทีเรีย rubberdegrading