moved back and forth between Wester

moved back and forth between Western and Eastern Europe, and even Central Asia. They forcibly displaced
one another, and in this way reshaped the ethnic map of the European continent. This so-called
Völkerwanderung ("wandering of nations")—which, in some instances, stretched into the late Middle Ages—brought
such peoples as the Huns, Avars, Bulgars, Magyars, Pechenegs, and Cumans into the very heart
of Europe. Its aftereffects were felt as late as the thirteenth century, when the Mongols or Tatars invaded
Europe, conquered the eastern half of the continent, and then settled down there to rule over the East Slavs
for several centuries.
Although this process of forcible relocations has been practiced for millennia, ethnic cleansing as an
official policy did not come into being until more recent times. In the Western world, large-scale forcible
relocation of a specified "people' was introduced in the early nineteenth century United States, as the official
policy of the United State government. Informally, scores of Indian tribes had "emigrated" from their lands
as a result of European pressure, at times escaping from direct violence by European settlers, at times
looking for food, at times being pushed by other native groups reacting to direct pressure from European
settlers. The process of removal became standardized federal policy in 1830, when Congress passed the
"Indian Removal Act." Some of the saddest manifestations of this policy, implemented during Andrew
Jackson's presidency (1829-1837), was the decimation and expulsion of the affiliated Sac and the Fox tribes
from the Upper Mississippi region (Black Hawk War of 1832), the forcible relocation of the Creek, Choctaw,
Chickasaw, and Cherokee nations from the Old Southwest to Indian Territory (Trail of Tears, 1838-1839),
and the similar expulsion of the Seminole Indians from Florida to future Oklahoma (Second Seminole War,
1835-1843). The process of forcible removal to reservations was repeated countless times from the 1820s
through the 1880s.5
In Europe itself, the rise of "national" awareness at the end of the eighteenth century spread across
Europe from West to East. By the middle of the century, some nationalist leaders and thinkers were already
thinking in terms of an exclusivist doctrine calling for the "nation" to correspond with the "state," that is, to
make political borders correspond with ethnic or linguistic borders. Since precise ethnic boundaries hardly
existed anywhere in Europe, any planning for such new "nations" necessitated thinking about what to do
with individuals from other ethnic groups who were left on the inside of someone else's national state.
Carrying out such exclusivist ethnic nationalism was approached in a number of ways in various settings,
and a number of small states moved toward policies of ethnic exclusion in the nineteenth century. It was on
the peripheries of the great European empires (including especially the Ottoman Empire) that a sharp-edged,
ethnicity-oriented policy led to a variety of policies of forced assimilation, expropriation of property,
violence, and in several cases, mass killing.6
Following the destruction or mutilation of such established European empires as Austria-Hungary,
Ottoman Turkey, Russia, and Germany in wake of World War I, and the simultaneous creation of nearly a
dozen allegedly national, but in fact mostly multinational small states, the policy of ethnic cleansing was
introduced into modern Europe as a regular policy and in a certain sense "legitimized." The newly created,
reestablished, or radically enlarged "successor states"—particularly Czecho- slovakia, Yugoslavia, and
Romania in the center; Bulgaria, Greece, and Turkey in the south; and to a lesser degree Poland and
Lithuania in the north—expelled hundreds of thousands of minority inhabitants from their newly acquired or

5 See Francis Paul Prucha, The Sword of the Republic: The United States Army on the Frontier, 1783-1846 (Lincoln, 1987); Black Hawk, An Autobiography
(1833 ed.), ed. Donald Jackson (Urbana, Ill., 1990); Ronald N. Satz. American Indian Policy in the Jacksonian Era (Lincoln, 1975); and Grant Foreman,
Indian Removal: The Emigration of the Five Civilized Tribes of Indians (Norman, Okl., 1986).
6 On the rise of this hard-shelled, ethnic nationalism in the nineteenth century, see the excellent anthology, John Hutchinson and Anthony Smith, eds.,
Nationalism (Oxford, 1994), esp. 160-195.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ย้ายไปมา ระหว่างตะวันตก และยุโรปตะวันออก เอเชียกลางได้ พวกเขาบังคับให้พลัดถิ่นอื่น และวิธีนี้ reshaped แผนที่กลุ่มชาติพันธุ์ของทวีปยุโรป นี้เรียกว่าVölkerwanderung ("หลงชาติ") — ซึ่ง ในบางกรณี ท้าทายในยุคกลางสายตัวนำเช่นคนเป็นชาวฮัน Avars ชนบัลการ์ Magyars, Pechenegs และ Cumans ในใจของยุโรป Aftereffects ของถูกรู้สึกช้าเป็นสงคราม เมื่อชาวมองโกลหรือ Tatars บุกยุโรป แปลกภาคตะวันออกของทวีป แล้ว ปักมีกฎมากกว่าสลาฟตะวันออกในหลายศตวรรษแม้ว่าจะได้รับการฝึกฝนขั้นตอนการย้าย forcible สำหรับวรรษ กลุ่มทำความสะอาดเป็นการไม่นโยบายรัฐไม่ได้มาอยู่จนถึงครั้งล่าสุด ในโลกตะวันตก ขนาดใหญ่ forcibleย้ายที่ระบุ "คน" ถูกนำมาใช้ในช่วงศตวรรษประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นทางการนโยบายของรัฐบาลสหรัฐ บาง คะแนนชาวอินเดียได้ "ได้อพยพ" จากดินแดนของพวกเขาจากแรงกดดันยุโรป ที่หลบหนีจากความรุนแรงโดยตรง โดยตั้งถิ่นฐานในยุโรป ครั้งหาอาหาร ครั้งถูกผลักดันโดยกลุ่มอื่น ๆ เป็นปฏิกิริยาความดันจากยุโรปโดยตรงตั้งถิ่นฐาน กระบวนการออกเป็น นโยบายมาตรฐานกลาง 1830 เมื่อสภาผ่านการ"เอาอินเดียกระทำ" บางลักษณะเศร้าของนโยบายนี้ ดำเนินการระหว่างแอนดรูว์ประธานาธิบดีของ Jackson (1829-1837), ถูกกำจัดจำนวนมากแบบการขับของ Sac ในเครือและเผ่าจิ้งจอกจากมิสซิสซิปปีบนภูมิภาค (ดำเหยี่ยวสงคราม 1832), ครี ชอคทอว์ ย้าย forcibleชิคาซอว์ และเชโรกีประเทศจากตะวันตกเฉียงใต้เก่าเขตอินเดีย (รอยน้ำตา 1838-1839),และการขับไล่เหมือนของอินเดีย Seminole จากฟลอริดาเพื่อในอนาคตโอคลาโฮมา (สอง Seminole สงครามปีค.ศ. 1835-1843) . กระบวนการลบ forcible การจองถูกซ้ำครั้งนับไม่ถ้วนจากการ 1820sโดย 1880s.5ในยุโรปเอง เพิ่มขึ้นของการรับรู้ "แห่งชาติ" เมื่อสิ้นสุดศตวรรษ eighteenth แพร่กระจายไปทั่วยุโรปตะวันตกกับตะวันออก โดยตรงกลางของศตวรรษ thinkers และผู้นำของบางอย่างได้แล้วคิดในแง่ของหลักคำสอน exclusivist การเรียก "ชาติ" ให้ตรงกับ "รัฐ นั่นคือ การทำให้เส้นขอบทางการเมืองที่สอดคล้องกับเส้นขอบของกลุ่มชาติพันธุ์ หรือภาษาศาสตร์ ตั้งแต่ขอบชาติพันธุ์แม่นยำแทบอยู่ที่ใดก็ได้ในยุโรป การวางแผนดังกล่าวใหม่ "ประชาชาติ" necessitated คิดจะทำอะไรมีบุคคลจากกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ ที่ถูกปล่อยภายในคนของรัฐแห่งชาติดำเนินการเช่นชาตินิยมชาติพันธุ์ exclusivist ถูกทาบทามในหลายวิธีในการตั้งค่าต่าง ๆและหมายเลขของอเมริกาขนาดเล็กย้ายไปยังนโยบายของแยกชาติพันธุ์ในศตวรรษ นั้นอยู่peripheries ของอาณาจักรยุโรปดี (รวมถึงโดยเฉพาะจักรวรรดิออตโตมัน) ที่มีความคมชัดขอบที่อลังการนโยบายที่มุ่งเน้นเชื้อชาตินำไปเป็นนโยบายบังคับให้ผสมกลมกลืน expropriation แห่งความรุนแรง และในหลายกรณี มวล killing.6ต่อการทำลายหรือนองผลก่อตั้งจักรวรรดิยุโรปเป็นจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีออตโตมันตุรกี รัสเซีย และเยอรมนีในปลุกของสงครามโลก และพร้อมสร้างการเกือบโหลหลังชาติ แต่ในความเป็นจริงส่วนใหญ่ข้ามชาติเล็กอเมริกา นโยบายของชนกลุ่มน้อยทำความสะอาดได้นำเข้าสู่ยุโรปทันสมัย เป็นนโยบายทั่วไป และ ในความรู้สึกบางอย่างที่ "legitimized" ที่สร้างขึ้นใหม่เพลิด หรือขยาย "สืบอเมริกา" ก็ — โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Czecho-สโลวะเกีย ยูโกสลาเวีย และประเทศโรมาเนียในตัว บัลแกเรีย กรีซ และตุรกีในใต้ และระดับน้อยกว่าโปแลนด์ และลิทัวเนียในภาคเหนือซึ่งออกมาหลายร้อยหลายพันของประชากรชนกลุ่มน้อยจากของพวกเขาซื้อมาใหม่ หรือ5 ดู Francis Paul Prucha ดาบสาธารณรัฐ: กองทัพสหรัฐอเมริกาบนชายแดน 1783-1846 (ลินคอล์น 1987); เหยี่ยวดำ การอัตชีวประวัติ(1833 อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต), อุตสาหกรรมมหาบัณฑิตโดนัลด์ Jackson (เออร์บานา Ill., 1990); โรนัลด์ N. Satz อเมริกันอินเดียนนโยบายในยุค Jacksonian (ลินคอล์น 1975); แบบ ฟอร์มเงินช่วยเหลือ และเอาอินเดีย: Emigration ของ 5 อารยของอินเดีย (นอร์แมน Okl. 1986)6 ที่ขึ้นของชาตินิยมนี้ hard-shelled ชนเผ่าในศตวรรษ ดูเทนนิสดี จอห์น Hutchinson และ Anthony Smith, eds.,ชาตินิยม (อ๊อกซฟอร์ด 1994), esp. 160-195

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ย้ายไปมาระหว่างยุโรปตะวันตกและตะวันออกและแม้กระทั่งเอเชียกลาง พวกเขาย้ายบังคับให้
คนอื่นและในลักษณะนี้เปลี่ยนโฉมหน้าแผนที่ชาติพันธุ์ของทวีปยุโรป นี้เรียกว่า
Völkerwanderung ("หลงของประเทศ") - ซึ่งในบางกรณีเหยียดลงในช่วงปลายยุคกลาง-นำ
ประชาชนเช่นฮั่น, อาวาร์ Bulgars, มักยา, Pechenegs และ Cumans เข้าไปในหัวใจมาก
ในยุโรป ผลกระทบของมันเป็นความรู้สึกเป็นปลายศตวรรษที่สิบสามเมื่อมองโกลหรือพวกตาตาร์บุก
ยุโรปเอาชนะทางทิศตะวันออกของทวีปแล้วนั่งลงที่นั่นเพื่อครองตะวันออก Slavs
นานหลายร้อยปี.
แม้ว่ากระบวนการของการย้ายกำลังนี้ได้รับการ การฝึกมานานนับพันปีเผ่าพันธุ์เป็น
นโยบายอย่างเป็นทางการไม่ได้เข้ามาเป็นครั้งจนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ ในโลกตะวันตกขนาดใหญ่โดยการบังคับ
ย้ายถิ่นฐานของที่ระบุ "ผู้คนได้รับการแนะนำในช่วงต้นศตวรรษที่สิบเก้าสหรัฐอเมริกาเช่นอย่างเป็นทางการ
นโยบายของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา. ทางการคะแนนของชนเผ่าอินเดียได้ "อพยพ" จากดินแดนของพวกเขา
เป็น ผลของความดันในยุโรปในช่วงเวลาที่หลบหนีจากความรุนแรงทางตรงโดยการตั้งถิ่นฐานในยุโรปในช่วงเวลาที่
กำลังมองหาอาหารในช่วงเวลาที่ถูกผลักดันโดยกลุ่มพื้นเมืองอื่น ๆ ทำปฏิกิริยากับความดันโดยตรงจากยุโรป
เข้ามาตั้งถิ่นฐาน. ขั้นตอนการกำจัดกลายเป็นนโยบายของรัฐบาลกลางที่ได้มาตรฐานในปี ค.ศ. 1830 เมื่อ สภาคองเกรสผ่าน
"กำจัดอินเดียพระราชบัญญัติ." บางส่วนของอาการที่เศร้าที่สุดของนโยบายนี้ในระหว่างการดำเนินการแอนดรู
ประธานาธิบดีแจ็คสัน (1829-1837) เป็นผู้สังหารและการขับไล่ของเครือตันและชนเผ่าฟ็อกซ์
จากภูมิภาคมิสซิสซิปปีตอนบน (เหยี่ยวดำ สงคราม 1832) การย้ายโดยการบังคับของครีกช็อกทอว์
ชิคกาซอและประเทศเชโรกีจากเก่าตะวันตกเฉียงใต้อินเดียดินแดน (รอยน้ำตา, 1838-1839)
และการขับไล่ที่คล้ายกันของอินเดีย Seminole จากฟลอริด้าในอนาคตโอคลาโฮมา ( Seminole สองสงคราม
1835-1843) ขั้นตอนการกำจัดโดยการบังคับที่จะจองซ้ำนับครั้งไม่ถ้วนจากยุค 1820
ผ่าน 1880s.5
ในยุโรปเองเพิ่มขึ้นของการรับรู้ "แห่งชาติ" ในตอนท้ายของศตวรรษที่สิบแปดแผ่กระจายไปทั่ว
ยุโรปจากตะวันตกไปตะวันออก โดยช่วงกลางของศตวรรษที่ผู้นำชาติและนักคิดได้แล้ว
คิดในแง่ของการเรียกความเชื่อ exclusivist สำหรับ "ชาติ" เพื่อให้สอดคล้องกับ "รัฐ" ซึ่งก็คือการ
ทำให้พรมแดนทางการเมืองสอดคล้องกับพรมแดนหรือเชื้อชาติภาษา เนื่องจากขอบเขตชาติพันธุ์ที่แม่นยำแทบจะไม่
อยู่ที่ใดก็ได้ในยุโรปการวางแผนใด ๆ สำหรับการดังกล่าวใหม่ "ประเทศ" จำเป็นต้องคิดเกี่ยวกับสิ่งที่จะทำ
กับบุคคลจากกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ ที่ถูกทิ้งไว้บนด้านในของคนอื่นของรัฐแห่งชาติ.
การดำเนินการดังกล่าวเผ่าพันธุ์ชาตินิยม exclusivist ได้รับการทาบทาม ในหลายวิธีในการตั้งค่าต่าง ๆ
และจำนวนของรัฐขนาดเล็กเดินตรงไปยังนโยบายของการยกเว้นชาติพันธุ์ในศตวรรษที่สิบเก้า มันเป็น
ร่ำรวยของจักรวรรดิยุโรปที่ดี (โดยเฉพาะอย่างยิ่งรวมทั้งจักรวรรดิออตโต) ที่ริมคม,
เชื้อชาตินโยบายที่มุ่งเน้นนำไปสู่ความหลากหลายของนโยบายการดูดซึมบังคับเวนคืนที่ดิน
การใช้ความรุนแรงและในหลายกรณีการฆ่ามวล 0.6
หลังจากการทำลายหรือการตัดดังกล่าวจัดตั้งจักรวรรดิยุโรปออสเตรียฮังการี,
ออตโตมันตุรกีรัสเซียและเยอรมนีในการปลุกของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและการสร้างพร้อมกันเกือบ
โหลถูกกล่าวหาว่าชาติ แต่ในความเป็นจริงส่วนใหญ่เป็นรัฐขนาดเล็กข้ามชาติ นโยบายในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่ถูก
นำเข้าสู่ยุโรปสมัยใหม่เป็นนโยบายปกติและในความรู้สึกบางอย่าง "ชอบธรรม". ที่สร้างขึ้นใหม่
สถาปนาหรือขยายอย่างรุนแรง "ทายาทฯ " -particularly Czecho- สโลวาเกีย, ยูโกสลาเวียและ
โรมาเนียในศูนย์; บัลแกเรียกรีซและตุรกีในภาคใต้; และในระดับน้อยโปแลนด์และ
ลิทัวเนียในหลายร้อยเฉียงเหนือไล่พันของผู้อยู่อาศัยของชนกลุ่มน้อยจากใหม่ของพวกเขาที่ได้มาหรือ5 ดูฟรานซิสพอล Prucha, ดาบของก: กองทัพสหรัฐอเมริกาในชายแดน 1783-1846 (ลิงคอล์น 1987); เหยี่ยวดำ, อัตชีวประวัติ(1833 เอ็ด.) เอ็ด โดนัลด์แจ็คสัน (เออร์บานา, อิลลินอยส์, 1990.); โรนัลด์เอ็น Satz นโยบายอเมริกันอินเดียในยุคแจ็ค (ลินคอล์น, 1975); และแกรนท์หัวหน้ากำจัดอินเดีย (. นอร์แมน OKL, 1986). การอพยพของห้าอารยะชนเผ่าอินเดียนแดงที่ 6 เมื่อวันที่เพิ่มขึ้นนี้ยากเปลือกชาตินิยมชาติพันธุ์ในศตวรรษที่สิบเก้าให้ดูที่บทที่ยอดเยี่ยมจอห์นฮัทชินสันและ แอนโทนี่สมิ ธ สหพันธ์. ชาตินิยม (ฟอร์ด, 1994) โดยเฉพาะ 160-195

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ย้ายไปมาระหว่างตะวันตกและตะวันออก ยุโรป และเอเชียกลาง พวกเขาถูกบังคับให้ต้องพลัดถิ่น
อีกแบบหนึ่ง และในวิธีนี้รูปร่างแผนที่ชาติพันธุ์ของทวีปยุโรป นี้เรียกว่า
V ö lkerwanderung ( " หลงของประชาชาติ " ) - ซึ่งในบางกรณียืดลงในปลายยุคกลาง เอาประชาชนเป็น
เช่นเข้า avars ชนบัลการ์ , magyars เพเชเนก , , , ,และ คูมันเข้าไปในหัวใจมาก
ของยุโรป ของ AfterEffects ได้เป็นปลายศตวรรษที่สิบสามเมื่อชาวมองโกลรุกรานหรือตาตาร์
ยุโรปเอาชนะครึ่งตะวันออกของทวีป แล้วก็นั่งลงตรงนั้นครอบครองสลาฟตะวันออก

สำหรับหลายศตวรรษ แม้ว่ากระบวนการโฟซิเบอะ relocations นี้ได้รับการฝึกนับพันปี การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่เป็น
นโยบายของทางการไม่ได้เข้ามาอยู่ จนกระทั่งครั้งล่าสุด ในโลกตะวันตก การโยกย้าย โฟซิเบอะ
ขนาดใหญ่ของที่ระบุ " คน ' ได้รับการแนะนำในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 สหรัฐอเมริกา เป็นนโยบายอย่างเป็นทางการ
แห่งรัฐ ไม่เป็นทางการ , คะแนนของชนเผ่าอินเดียน " อพยพ " จากดินแดนของพวกเขา
เป็นผลมาจากความดันที่ยุโรปเวลาที่หลบหนีจากความรุนแรงทางตรงโดยตั้งถิ่นฐานในยุโรปครั้ง
มองหาอาหาร หลายครั้งที่ถูกผลักดันโดยพื้นเมืองอีกกลุ่มมีปฏิกิริยาต่อความดันโดยตรงจากผู้ตั้งถิ่นฐานชาวยุโรป

กระบวนการของการกำจัดกลายเป็นมาตรฐานนโยบายของรัฐบาลกลางในปี ค.ศ. 1830 เมื่อรัฐสภาผ่าน
" พระราชบัญญัติการกำจัดอินเดีย . " บางส่วนของอาการเศร้าของนโยบายนี้ดำเนินการในแอนดรู
แจ็คสันเป็นประธานาธิบดี ( 1829-1837 ) เป็นทศนิยม และออกจาก บริษัท ในเครือหรือจิ้งจอกเผ่า
จากภูมิภาคมิสซิสซิปปีบน ( เหยี่ยวสงคราม 1832 ) การใช้กําลังบังคับของครีก , ชอคทอว์ชิคาซอว์
, และเชโรกีประเทศจากตะวันตกเฉียงใต้เก่าไปยังดินแดนอินเดีย ( เส้นทางแห่งน้ำตา 1838-1839 )
และที่คล้ายกันการขับไล่ Seminole Indians จากฟลอริด้าเพื่ออนาคตโอคลาโฮมา ( Seminole สงคราม
1835-1843 ) กระบวนการของการกำจัดจะใช้กําลังบังคับจองกันนับครั้งไม่ถ้วนจากอังกฤษผ่าน 1860
5
ในยุโรปเอง การเพิ่มขึ้นของ " ชาติ " ความตระหนักในตอนท้ายของศตวรรษที่สิบแปดกระจายทั่ว
ยุโรปจากตะวันตกไปตะวันออก โดยช่วงกลางของศตวรรษที่บางชาติผู้นำและนักคิดอยู่แล้ว
คิดในแง่ของ exclusivist ลัทธิเรียกร้องให้ " ชาติ " ให้สอดคล้องกับ " รัฐ " ซึ่งก็คือ

ทำให้พรมแดนทางการเมืองสอดคล้องกับเส้นขอบชาติพันธุ์ หรือภาษาศาสตร์ ตั้งแต่ชาติชัดเจนขอบเขตแทบ
มีอยู่ทุกที่ในยุโรปการวางแผนเช่นใหม่ " ประชาชาติ " เต็มที่คิดว่าจะทำยังไง