2. Dark KnightsJensen and Miller cl

2. Dark Knights
Jensen and Miller claim that, whereas “naive intuition suggests that consumers
should respond to a price increase by consuming less of the good in question,
[neoclassical] consumer theory suggests that a sophisticated consumer … might
11 For the background to writing, and the contents of, the Memorandum, see Groenewegen
1995, pp.376–88. For the extensive correspondence regarding the initial writing of the
Memorandum in 1903, following a request from the Chancellor of the Exchequer (conveyed
by his private secretary, T. Llewelyn Davies, a friend of Marshall's), and its publication in
1908, see Whitaker 1996. Both Groenewegen and Whitaker have argued that a paper found
in the Treasury archives (reprinted in Groenewegen 1996) is not, as had been previously
suggested, the 1903 version of Marshall's text.
12 “The term ‘Giffen's paradox’ originates in a passage in Marshall (1920), which credits the
statistician Robert Giffen … with observing a failure of the law of demand in the market for
bread” [Nachbar 2008]. The reference here is to the eighth edition of Marshall’s Principles.
7
increase consumption” [Jensen and Miller 2008, p.1576]. They thereby create the
impression that the identification of Giffen behaviour can be attributed solely to
neoclassical theory. This is highly misleading as economists writing before the
appearance of marginalist economics in the nineteenth century argued that demand
could be positively correlated with price on two grounds. The first concerned luxury
goods, such as precious stones. Working from Adam Smith's discussion of
consumption and demand by the wealthy, John Rae's 1834 discussion of
"conspicuous" consumption argued that the demand for pearls was due to their
scarcity and that, if they could be produced at a `trifling' cost, the rich would no longer
purchase them and so neither would `peasants'. Four years later, Augustin Cournot
produced a variant of that argument in his Recherches as did William Whewell in an
1850 paper.13 The second case concerned the demand for a basic commodity such
as bread or potatoes. In the midst of the Napoleonic wars, Simon Gray argued that
speculators could manipulate expectations of rising prices so that, at least over a
certain range, more would be demanded as the price rose [Gray 1815, Book vii,
chs.v,vii.]. Written in 1804, Gray's text was part of the debate regarding the role of
speculators in aggravating or, as he suggested, creating wartime harvest
`scarcities'.14 A contemporary memorandum by Henry Beeke also suggested that
there was no great scarcity and referred to a positive relation between wheat prices
and demand [Rashid 1979]. If none of those authors required a marginalist theory to
derive their results, the eponymous source for the neoclassical history of Giffen
behaviour is also problematic.
As was noted above, Marshall claimed in the Principles that Robert Giffen had
‘pointed out’ that poorer labouring families would increase their consumption of bread
as the price rose, while the Memorandum stated that Giffen ‘seems to have been the
first to observe’ that nearly the whole of the English people behaved in the same way.
Subsequently, when Marshall was pressed by Edgeworth regarding the
Memorandum, he reduced Giffen's role to a "hint" [Whitaker 1996, p. 220]. His
references to Giffen appear even more odd because there is no textual evidence that
Giffen ever said or wrote anything more than that bread was, in later terminology, an
inferior good [Stigler 1947; 1948].
13 See the discussion and references cited in White 1987b. With the exception of Cournot,
none of these analysts couched their work in terms of a functional demand curve.
14 The most detailed published discussion of Gray [Masuda and Newman 1981] makes no
mention of the speculation argument and hence the point of his analysis.
8
There is some evidence that might suggest Giffen was actually uninterested in the
topic of Giffen behaviour. In remarks at a meeting of the London Statistical Society in
1880, an Edward Power was recorded as saying that "a low priced bread tends
rather to decrease than increase the consumption, because bread is always the
cheapest food, and when the price of bread is high, the main bread-eating population
are unable to get much meat, and are obliged to live more largely on bread" [Laws
and Gilbert 1880, p.333].15 The record of the discussion at the meeting of the Society
contains no indication that others present made any comment on that argument.
Given Marshall's subsequent claims, it is peculiar that Giffen, the editor of the
Society's Journal in which Power's remarks were published, was silent on the matter,
although he was present at the meeting [ibid. p.339]. It should also be noted with
regard to the statement in Marshall’s Principles regarding poorer labouring families,
that Giffen was unenthusiastic about the validity of budget studies from which such
behaviour could conceivably have been identified [Stigler 1947, p.156]. That would
seem to make it highly unlikely that Giffen discussed such behaviour with Marshall.16
If Giffen appears to have been indifferent to the topic and uninterested in, or even
hostile to, relevant statistical material with regard to the Principles’ case,17 he also
clearly rejected a key assumption underpinning the argument in Marshall’s
Memorandum.
Following the secular decline of the preceding twenty-five years, wheat (and other
commodity) prices began to rise from the mid-1890s. In 1897, British fears of a
potential wheat scarcity were fuelled by bread riots in Europe and an attempted
15 Power has been described as a London corn merchant [Mason 1989, p.62]. He was
evidently not the Henry Powers cited in Marshall’s Memorandum (see above). Two other
candidates have been suggested as making the same case as Power - the statistician and
Giffen’s predecessor at the Board of Trade, G.R. Porter [Dooley 1985; 1988] and James
Caird, the agriculturalist and member of parliament [Mason 1989, pp.85-7]. The textual
evidence, however, does not support either reading [White 1987a; 1988; 1991, pp.83-4].
16 Although Roger Mason argued that Giffen suggested the argument in the Principles to
Marshall [Mason 1989], he provided no direct evidence to support that claim [White 1991].
17 The `very poor’ in the early 1890s appear to have been equated with a male breadwinner
earning 20 shillings per week or less which, contemporary estimates indicated, accounted for
over ten per cent of the East London population. Mason suggests that Giffen deliberately
omitted any estimate of such income receivers from the Board of Trade Blue Book in
September 1895 [Mason 1989, pp.44 - 7].
9
corner on the Chicago exchange. With increasing international competition for food
supplies, there was “a current of disquiet and dissent among naval officers, insurance
underwriters, grain merchants, millers, landowners and farmers” that Britain would be
unable to secure adequate supplies in time of war. By the turn of the century, “food
supply had become one of the many `fads’ that animated the middle classes” [Offer
1989, p.223]. In that context, the chemist Sir William Crookes delivered his
presidential address to the British Association for the Advancement of Science in
1898, arguing that the “exhaustion” problem facing Britain was not one of coal, as
W.S. Jevons had argued in The Coal Question (1865), but rather of wheat on a world
scale. With the pressure of population growth on available land, wheat prices would
increase markedly in the future, principally because of soil exhaustion. By 1931,
“England and all civilized nations” would face a shortage of wheat, which was
the most sustaining food grain of the great Caucasian race … We are born
wheat-eaters. Other races, vastly superior to us in numbers, but differing
widely in material and intellectual progress, are eaters … of other grains …
[The] accumulated experience of civilized mankind has set wheat apart as the
fit and proper food for the development of muscle and brains.
It was only chemists who could provide a solution to the problem by developing
technologies to burn atmospheric nitrogen with cheap electricity to obtain the
chemical fertiliser ammonia. Without that development, “the great Caucasian race will
cease to be foremost in the world, and will be squeezed out of existence by races to
whom wheaten bread is not the staff of life” [Crookes 1898, pp. 562, 563, 564, 569,
573].18
Crookes thought that his lecture had been “a brilliant success” [Brock 2008, p.381]. It
certainly received much public comment, although a good deal of that was critical,
including a leader in The Statist, which was possibly written by Giffen who had
cofounded the journal in 1878 [Anonymous 1898]. When Crookes reissued his
address in the following year with a reply to critics, including the Statist [Crookes
1899], Giffen responded with an acerbic signed review.19 Crookes had written “an
18 For biographical information on Crookes, see Brock 2008. For the context and discussion of
his address, see Rothstein 1982; Offer 1989, pp.218-23; Brock 2008, ch.20.
19 Although the Statist leader was much shorter than the subsequent review, a comparison of
the phrasing and statistical criticism suggests that both were written by Giffen.
10
alarmist statistical paper”, making a key statement “without the details and references
enabling any one to verify and appreciate it”. The chemist’s character and authority
were thus in question: “it was a matter of scientific good faith that he should have
given the details and the references for the … statement … which he has not done”.
Indeed, “he does not handle statistical data in the skilled scientific manner we should
expect from a man of his eminence even in a field which he does not usually
cultivate” [Giffen 1899, pp. 171, 170, 169]. Giffen was particularly irritated by
Crookes’ depiction of the “relative place of wheat as an

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2. ม้าสีดำเจนและมิลเลอร์อ้างว่า ในขณะที่ "สัญชาตญาณขำน่าแนะนำที่ผู้บริโภคควรตอบสนองการเพิ่มขึ้นของราคา โดยใช้น้อยดีสอบถามทฤษฎีผู้บริโภค [ฟื้นฟูคลาสสิก] แนะนำที่ผู้บริโภคมีความซับซ้อน...อาจ 11 สำหรับเบื้องหลังการเขียน ราย การบันทึก ดู Groenewegen1995, pp.376–88 สำหรับการโต้ตอบอย่างละเอียดเกี่ยวกับการเขียนเริ่มต้นของการบันทึกใน 1903 ตามคำขอจาก Exchequer ของชานเซลเลอร์ (เลียงโดยเลขานุการของเขาส่วนตัว ต. Llewelyn เดวีส์ เพื่อนของมาร์แชล), และประกาศในค.ศ. 1908 ดูวิตเทกเกอร์ 1996 Groenewegen และวิตเทกเกอร์ได้โต้เถียงว่า กระดาษที่พบธนารักษ์ (reprinted Groenewegen 1996) เก็บไม่ เป็นได้ก่อนหน้านี้แนะนำ รุ่น 1903 ข้อความของมาร์แชล12 "คำ 'ของ Giffen paradox' ที่มีต้นกำเนิดในข้อพระคัมภีร์ในมาร์แชลล์ (1920) เครดิตใดstatistician โรเบิร์ต Giffen... ด้วยการสังเกตความล้มเหลวของความต้องการในตลาดสำหรับขนมปัง" [Nachbar 2008] การอ้างอิงนี่เป็นรุ่นแปดหลักของมาร์แชล7เพิ่มปริมาณ" [เจนและมิลเลอร์ 2008, p.1576] พวกเขาสร้างการความประทับใจที่ว่าสามารถบันทึกรหัสของ Giffen พฤติกรรมเท่านั้นทฤษฎีฟื้นฟูคลาสสิก เป็นระยะ ๆ สูงเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่เขียนก่อนลักษณะของ marginalist เศรษฐศาสตร์ในศตวรรษโต้เถียงว่า ความต้องการอาจจะบวก correlated กับราคาในสนามที่สอง หรูกังวลแรกสินค้า เช่นอัญมณี ทำงานจากแอดัมสมิทสนทนาของปริมาณการใช้และความต้องการ โดยมั่งคั่ง จอห์นเร 1834 สนทนาของการใช้ "เป้า" โต้เถียงว่า ความต้องการใช้ไข่มุกถูกเนื่องของพวกเขาการขาดแคลนและที่ ถ้าพวกเขาสามารถผลิตต้นทุน 'trifling' คนรวยจะไม่ซื้อพวกเขา และดังนั้นไม่ต้อง 'ชาวนา' สี่ปีหลัง Cournot โอกุสร้างตัวแปรของอาร์กิวเมนต์นั้นใน Recherches เขาเป็นได้ William Whewell ในการ1850 paper.13 กรณีที่สองเกี่ยวข้องความต้องการพื้นฐานสินค้าดังกล่าวเป็นขนมปังหรือมันฝรั่ง กลางครา Simon เทาโต้เถียงที่นักเก็งกำไรสามารถจัดการกับความคาดหวังของคนนั้น น้อยกว่าการช่วง เพิ่มเติมจะต้องเป็นราคาโรส [เทา 1815 หนังสือ viichs.v,vii] เขียนใน 1804 ข้อความเป็นสีเทาเป็นส่วนหนึ่งของการอภิปรายเกี่ยวกับบทบาทของนักเก็งกำไรใน aggravating หรือ ตามที่เขาแนะนำ สร้างเก็บเกี่ยวความโหดร้าย'scarcities' 14 A บันทึกร่วมสมัย โดยเฮนรี Beeke ยังแนะนำที่มีไม่ขาดแคลนมาก และอ้างอิงถึงความสัมพันธ์ในเชิงบวกระหว่างราคาข้าวสาลีและความต้องการ [Rashid 1979] ถ้าไม่มี ผู้เขียนที่ต้องใช้ทฤษฎี marginalist การได้รับผลลัพธ์ eponymous แหล่งที่มาของประวัติศาสตร์ฟื้นฟูคลาสสิกของ Giffenนอกจากนี้ยังมีปัญหาพฤติกรรมได้ตามระบุไว้ข้างต้น มาร์แชลล์อ้างในหลักที่ Giffen โรเบิร์ต‘pointed out’ that poorer labouring families would increase their consumption of breadas the price rose, while the Memorandum stated that Giffen ‘seems to have been thefirst to observe’ that nearly the whole of the English people behaved in the same way.Subsequently, when Marshall was pressed by Edgeworth regarding theMemorandum, he reduced Giffen's role to a "hint" [Whitaker 1996, p. 220]. Hisreferences to Giffen appear even more odd because there is no textual evidence thatGiffen ever said or wrote anything more than that bread was, in later terminology, aninferior good [Stigler 1947; 1948]. 13 See the discussion and references cited in White 1987b. With the exception of Cournot,none of these analysts couched their work in terms of a functional demand curve.14 The most detailed published discussion of Gray [Masuda and Newman 1981] makes nomention of the speculation argument and hence the point of his analysis. 8There is some evidence that might suggest Giffen was actually uninterested in thetopic of Giffen behaviour. In remarks at a meeting of the London Statistical Society in1880, an Edward Power was recorded as saying that "a low priced bread tendsrather to decrease than increase the consumption, because bread is always thecheapest food, and when the price of bread is high, the main bread-eating populationare unable to get much meat, and are obliged to live more largely on bread" [Lawsและกิลเบิร์ต 1880, p.333].15 บันทึกการสนทนาในการประชุมของสมาคมประกอบด้วยไม่บ่งชี้ว่าผู้นำทำข้อคิดเห็นใด ๆ ในอาร์กิวเมนต์นั้นให้เรียกร้องต่อมาของมาร์แชลล์ ก็แปลกประหลาดที่ Giffen บรรณาธิการการสมุดรายวันของสังคมซึ่งหมายเหตุของพลังงานเผย ถูกเงียบในเรื่องแม้ว่ากำลังอยู่ในการประชุม [ibid. p.339] นอกจากนี้ควรจะสังเกตด้วยในหลักการของมาร์แชลล์เกี่ยวกับครอบครัว labouring ย่อม เบื้องGiffen ที่ถูก unenthusiastic เกี่ยวกับงบประมาณการศึกษาจากที่ดังกล่าวพฤติกรรมสามารถดักรอได้รับการระบุ [Stigler 1947, p.156] ที่จะดูเหมือนจะ ทำให้ไม่น่าสูงที่ Giffen กล่าวถึงพฤติกรรมดังกล่าวกับ Marshall.16ถ้า Giffen ปรากฏได้รับกับหัวข้อสนใจ และ uninterested ใน หรือแม้แต่วัสดุสถิติสู้กับ เกี่ยวข้องกับเกี่ยวกับคดีความ 17 เขายังชัดเจนปฏิเสธสมมติฐานหลักที่ underpinning อาร์กิวเมนต์ในของมาร์แชลบันทึกต่อไปนี้ปฏิเสธทางโลกก่อนหน้านี้ยี่สิบห้าปี ข้าวสาลี (และอื่น ๆราคาสินค้าโภคภัณฑ์) เริ่มขึ้นจากที่กลางช่วงปี 1890 สื่อ ใน 1897 อังกฤษความกลัวของการขาดแคลนข้าวสาลีอาจถูกเติมพลัง ด้วยจลาจลขนมปังในยุโรปและความพยายาม พลังงาน 15 ได้ถูกอธิบายไว้เป็นพ่อค้าข้าวลอนดอน [Mason 1989, p.62] เขากรีซไม่อำนาจเฮนรีอ้างถึงในบันทึกของมาร์แชล (ดูข้างต้น) 2 อื่น ๆมีการแนะนำผู้สมัครเป็นกรณีเดียวกันเป็นพลังงาน - การ statistician และรุ่นก่อนของ Giffen ที่สภาหอการค้า G.R. กระเป๋า [Dooley 1985; 1988] และ JamesCaird, agriculturalist และส.ส. [Mason 1989, pp.85-7] ที่เป็นข้อความหลักฐาน อย่างไรก็ตาม สนับสนุนการอ่าน [ขาว 1987a; 1988, 1991, pp.83-4]16 แม้ว่า Roger Mason โต้เถียงว่า Giffen แนะนำอาร์กิวเมนต์ในหลักการมาร์แชลล์ [Mason 1989], เขาให้ไม่ตรงหลักฐานสนับสนุนที่เรียกร้อง [1991 ขาว]17 'ยาก' ในช่วงปี 1890 สื่อก่อนจะได้รับ equated กับผู้ชายรายได้ 20 shillings ต่อสัปดาห์ หรือน้อย กว่า ซึ่งระบุประเมินร่วมสมัย ลงบัญชีกว่า 10 ร้อยละของประชากรอีสต์ลอนดอน แนะนำ Mason ที่ Giffen โดยเจตนาละการประเมินของผู้รับเงินดังกล่าวจากสภาหอการค้าบลูหนังสือในปีค.ศ. 1895 เพื่อกันยายน [Mason 1989, pp.44 - 7]9มุมในการแลกเปลี่ยนชิคาโก้ ด้วยการเพิ่มการแข่งขันระหว่างประเทศสำหรับอาหารอุปกรณ์ มี "กระแสของ disquiet และ dissent ระหว่างเจ้าหน้าที่กองทัพเรือ ประกันภัยunderwriters พ่อค้าข้าว เอง แก่ และเกษตรกร"สหราชอาณาจักรที่จะไม่สามารถจองอุปกรณ์ที่เพียงพอในเวลาสงคราม โดยเปิดศตวรรษ "อาหารอุปทานได้กลายเป็นหนึ่งในหลาย 'fads' ที่เคลื่อนไหวชนชั้นกลาง" [มี1989, p.223] ในบริบทที่ นักเคมี Sir William Crookes ส่งเขาpresidential address to the British Association for the Advancement of Science in1898, arguing that the “exhaustion” problem facing Britain was not one of coal, asW.S. Jevons had argued in The Coal Question (1865), but rather of wheat on a worldscale. With the pressure of population growth on available land, wheat prices wouldincrease markedly in the future, principally because of soil exhaustion. By 1931,“England and all civilized nations” would face a shortage of wheat, which wasthe most sustaining food grain of the great Caucasian race … We are bornwheat-eaters. Other races, vastly superior to us in numbers, but differingwidely in material and intellectual progress, are eaters … of other grains …[The] accumulated experience of civilized mankind has set wheat apart as thefit and proper food for the development of muscle and brains.It was only chemists who could provide a solution to the problem by developingtechnologies to burn atmospheric nitrogen with cheap electricity to obtain thechemical fertiliser ammonia. Without that development, “the great Caucasian race willcease to be foremost in the world, and will be squeezed out of existence by races towhom wheaten bread is not the staff of life” [Crookes 1898, pp. 562, 563, 564, 569,573].18Crookes thought that his lecture had been “a brilliant success” [Brock 2008, p.381]. Itcertainly received much public comment, although a good deal of that was critical,including a leader in The Statist, which was possibly written by Giffen who had
cofounded the journal in 1878 [Anonymous 1898]. When Crookes reissued his
address in the following year with a reply to critics, including the Statist [Crookes
1899], Giffen responded with an acerbic signed review.19 Crookes had written “an
18 For biographical information on Crookes, see Brock 2008. For the context and discussion of
his address, see Rothstein 1982; Offer 1989, pp.218-23; Brock 2008, ch.20.
19 Although the Statist leader was much shorter than the subsequent review, a comparison of
the phrasing and statistical criticism suggests that both were written by Giffen.
10
alarmist statistical paper”, making a key statement “without the details and references
enabling any one to verify and appreciate it”. The chemist’s character and authority
were thus in question: “it was a matter of scientific good faith that he should have
given the details and the references for the … statement … which he has not done”.
Indeed, “he does not handle statistical data in the skilled scientific manner we should
expect from a man of his eminence even in a field which he does not usually
cultivate” [Giffen 1899, pp. 171, 170, 169]. Giffen was particularly irritated by
Crookes’ depiction of the “relative place of wheat as an

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.
อัศวินดำเซ่นและมิลเลอร์อ้างว่าในขณะที่
"ปรีชาไร้เดียงสาแสดงให้เห็นว่าผู้บริโภคควรจะตอบสนองต่อการเพิ่มขึ้นของราคาโดยการบริโภคน้อยกว่าที่ดีในคำถาม
[นีโอคลาสสิ] ทฤษฎีผู้บริโภคแสดงให้เห็นว่าผู้บริโภคมีความซับซ้อน ... อาจจะ
11 สำหรับพื้นหลังเพื่อเขียน และเนื้อหาของบันทึกข้อตกลงให้ดู Groenewegen
1995 pp.376-88 สำหรับจดหมายที่กว้างขวางเกี่ยวกับการเขียนเริ่มต้นของบันทึกข้อตกลงในปี 1903 ตามการร้องขอจากเสนาบดีกระทรวงการคลัง (ที่ถ่ายทอดโดยเลขานุการส่วนตัวของเขาทีเวลีนเดวีส์เพื่อนของมาร์แชลล์) และตีพิมพ์ในปี 1908 เห็นวิเท 1996 . ทั้ง Groenewegen และวิเทเกอร์ได้เสนอว่ากระดาษที่พบในหอจดหมายเหตุธนารักษ์(พิมพ์ใน Groenewegen 1996) ไม่ได้เช่นเคยแนะนำ 1903 รุ่นของข้อความมาร์แชลล์. 12 "คำว่า 'ความขัดแย้งฟเฟ่นของ' มาในทางใน มาร์แชลล์ (1920) ซึ่งสินเชื่อสถิติโรเบิร์ตฟเฟ่น... กับความล้มเหลวของการสังเกตกฎหมายของความต้องการในตลาดที่ขนมปัง"[Nachbar 2008] การอ้างอิงที่นี่คือการรุ่นที่แปดของหลักการมาร์แชล. 7 การเพิ่มขึ้นของการบริโภค "[เซ่นและมิลเลอร์ 2008 p.1576] พวกเขาจึงสร้างความประทับใจที่บัตรประจำตัวของพฤติกรรมฟเฟ่นสามารถนำมาประกอบเพียงทฤษฎีนีโอคลาสสิ นี้เป็นอย่างสูงที่ทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นนักเศรษฐศาสตร์เขียนก่อนที่จะมีการปรากฏตัวของเศรษฐกิจ marginalist ในศตวรรษที่สิบเก้าที่ถกเถียงกันอยู่ว่ามีความต้องการที่อาจจะมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับราคาในสองสนาม หรูหรากังวลแรกสินค้าเช่นอัญมณี การทำงานจากการสนทนาอดัมสมิ ธ ของการบริโภคและความต้องการโดยเศรษฐีจอห์นแร1834 การอภิปรายของการบริโภค"ที่เห็นได้ชัดเจน" ที่ถกเถียงกันอยู่ว่ามีความต้องการไข่มุกเป็นเพราะพวกเขาขาดแคลนและถ้าพวกเขาสามารถผลิตที่`จิ๊บจ๊อย 'ค่าใช้จ่ายที่อุดมไปด้วย จะไม่ซื้อพวกเขาและดังนั้นไม่จะ`ชาวบ้าน สี่ปีต่อมา Augustin Cournot ผลิตที่แตกต่างของการโต้แย้งว่าใน Recherches ของเขาเช่นเดียวกับวิลเลียม Whewell ใน1850 paper.13 กรณีที่สองความกังวลความต้องการสำหรับสินค้าพื้นฐานเช่นขนมปังหรือมันฝรั่ง ในท่ามกลางสงครามจักรพรรดินโปเลียนไซมอนเกรย์แย้งว่านักเก็งกำไรสามารถจัดการความคาดหวังของราคาที่เพิ่มขึ้นเพื่อให้อย่างน้อยกว่าบางช่วงอื่นๆ จะได้รับการเรียกร้องเป็นราคาเพิ่มขึ้น [1815 สีเทาหนังสือ vii, chs.v, vii ] เขียนใน 1804 ข้อความสีเทาเป็นส่วนหนึ่งของการอภิปรายเกี่ยวกับบทบาทของนักเก็งกำไรในaggravating หรือในขณะที่เขาแนะนำการสร้างการเก็บเกี่ยวในช่วงสงคราม`scarcities'.14 บันทึกข้อตกลงร่วมสมัยโดยเฮนรี Beeke ยังชี้ให้เห็นว่าไม่มีความขาดแคลนที่ดีและอ้างถึงความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างราคาข้าวสาลีและความต้องการ [Rashid 1979] ถ้าไม่มีผู้เขียนที่จำเป็นทฤษฎี marginalist ที่จะได้มาซึ่งผลของพวกเขาที่มาบาร์นี้สำหรับประวัตินีโอคลาสสิของฟเฟ่นพฤติกรรมยังเป็นปัญหา. ในฐานะที่ได้ระบุไว้ข้างต้นมาร์แชลล์อ้างว่าในหลักการที่ว่าโรเบิร์ตฟเฟ่นมี'ชี้ให้เห็นว่าครอบครัวของแรงงานที่ยากจนกว่า จะเพิ่มการบริโภคขนมปังเป็นราคาเพิ่มขึ้นในขณะที่บันทึกข้อตกลงระบุว่าฟเฟ่น'ดูเหมือนว่าจะได้รับเป็นครั้งแรกที่จะสังเกตเห็นว่าเกือบทั้งหมดของคนอังกฤษประพฤติในทางเดียวกัน. ต่อมาเมื่อมาร์แชลล์ถูกกดโดย Edgeworth เกี่ยวกับหนังสือบริคณห์สนธิเขาลดบทบาทของฟเฟ่นกับ "คำใบ้" [วิเท 1996 พี 220] เขาอ้างอิงถึงฟเฟ่นปรากฏแม้จะแปลกมากขึ้นเพราะไม่มีหลักฐานเป็นข้อความที่ฟเฟ่นเคยพูดหรือเขียนอะไรมากไปกว่าขนมปังที่เป็นในคำศัพท์ต่อมาที่ดีรองลงมา[Stigler 1947; 1948]. 13 ดูการอภิปรายและการอ้างอิงที่อ้างถึงในสีขาว 1987b ด้วยข้อยกเว้นของกูร์โนต์ที่ไม่มีนักวิเคราะห์เหล่านี้สำนวนทำงานของพวกเขาในแง่ของเส้นอุปสงค์การทำงาน. 14 การอภิปรายตีพิมพ์รายละเอียดมากที่สุดของสีเทา [มาสุดะและนิวแมน 1981] ทำให้ไม่มีการเอ่ยถึงการโต้แย้งการเก็งกำไรและด้วยเหตุนี้จุดของการวิเคราะห์ของเขา8 มีหลักฐานบางอย่างที่อาจแนะนำฟเฟ่นเป็นจริงไม่สนใจในเรื่องของพฤติกรรมฟเฟ่น ในการพูดในที่ประชุมของลอนดอนสถิติสังคมใน1880 เป็นเอ็ดเวิร์ดพาวเวอร์ได้รับการบันทึกว่าเป็น "ขนมปังราคาต่ำมีแนวโน้มมากกว่าที่จะลดลงมากกว่าเพิ่มการบริโภคเพราะขนมปังอยู่เสมออาหารที่ถูกที่สุดและเมื่อราคาของขนมปังคือสูงประชากรขนมปังกินหลักไม่สามารถที่จะรับเป็นเนื้อมากและมีหน้าที่ที่จะอาศัยอยู่ส่วนใหญ่ในขนมปัง"[กฎหมายและกิลเบิร์1880, p.333] 0.15 บันทึกของการอภิปรายในที่ประชุมของสมาคมที่ไม่มีบ่งชี้ว่าคนอื่น ๆ ปัจจุบันได้แสดงความคิดเห็นใด ๆ เกี่ยวกับข้อโต้แย้งว่า. ได้รับการเรียกร้องที่ตามมามาร์แชลล์มันเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดที่ฟเฟ่นบรรณาธิการของสังคมวารสารที่พูดเพาเวอร์ได้รับการตีพิมพ์เป็นเงียบในเรื่องนี้แม้ว่าเขาจะถูกนำเสนอในที่ประชุม[อ้าง . p.339] ก็ควรที่จะตั้งข้อสังเกตกับเรื่องที่เกี่ยวกับคำสั่งในหลักการมาร์แชลเกี่ยวกับครอบครัวของแรงงานที่ยากจนกว่าการที่ฟเฟ่นก็ไม่กระตือรือร้นเกี่ยวกับความถูกต้องของการศึกษางบประมาณที่เช่นพฤติกรรมที่น่ากลัวจะได้รับการระบุ[Stigler ปี 1947, p.156] นั่นก็ดูเหมือนจะทำให้มันสูงไม่น่าที่ฟเฟ่นกล่าวถึงพฤติกรรมดังกล่าวกับ Marshall.16 หากปรากฏฟเฟ่นจะได้รับการแยแสกับหัวข้อและไม่สนใจในหรือแม้กระทั่งเป็นศัตรูกับวัสดุทางสถิติที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับกรณีที่หลักการ '17 นอกจากนี้เขายัง ปฏิเสธอย่างชัดเจนสมมติฐานที่สำคัญหนุนโต้แย้งในมาร์แชลล์ของบันทึกข้อตกลง. หลังจากที่ลดลงของโลกก่อนหน้านี้ยี่สิบห้าปีที่ข้าวสาลี (และอื่น ๆสินค้าโภคภัณฑ์) ราคาเริ่มต้นจะเพิ่มขึ้นจากช่วงกลางยุค 1890 ในปี 1897 ความกลัวของอังกฤษขาดแคลนข้าวสาลีที่มีศักยภาพได้รับการผลักดันจากการจลาจลขนมปังในยุโรปและความพยายามที่15 เพาเวอร์ได้รับการอธิบายเป็นพ่อค้าข้าวโพดลอนดอน [เมสันปี 1989, หน้า 62] เขาเป็นคนที่เห็นได้ชัดไม่ได้เป็นอำนาจของเฮนรี่ที่อ้างถึงในบันทึกข้อตกลงมาร์แชลล์ (ดูด้านบน) อีกสองผู้สมัครที่ได้รับการแนะนำการทำกรณีเช่นเดียวกับพลังงาน - สถิติและบรรพบุรุษฟเฟ่นที่คณะกรรมการการค้า, GR พอร์เตอร์ [Dooley 1985; 1988] และเจมส์Caird ที่เกษตรกรและสมาชิกรัฐสภา [เมสัน 1989 pp.85-7] ต้นฉบับเดิมหลักฐาน แต่ไม่ได้สนับสนุนทั้งการอ่าน [1987A สีขาว; 1988; 1991 pp.83-4]. 16 แม้ว่าโรเจอร์เมสันฟเฟ่นแย้งว่าข้อเสนอแนะข้อโต้แย้งในหลักการที่จะมาร์แชลล์[เมสัน 1989] เขาให้ไม่มีหลักฐานที่จะสนับสนุนการอ้างว่า [ขาว 1991]. 17 `มากที่ไม่ดีใน ในช่วงต้นยุค 1890 ปรากฏว่าได้รับการบรรจุด้วยชายคนหาเลี้ยงครอบครัวมีรายได้20 เพนนีต่อสัปดาห์หรือน้อยกว่าที่ประมาณการในปัจจุบันแสดงให้เห็นคิดเป็นกว่าร้อยละสิบของประชากรลอนดอนตะวันออก เมสันแสดงให้เห็นว่าฟเฟ่นจงใจละเว้นการประมาณการของการรับรายได้ดังกล่าวจากคณะกรรมการการค้าสมุดสีฟ้าใด ๆ ในกันยายน1895 [เมสันปี 1989, pp.44 - 7]. 9 มุมในการแลกเปลี่ยนชิคาโก ด้วยการเพิ่มการแข่งขันระหว่างประเทศสำหรับอาหารเวชภัณฑ์มี"ปัจจุบันของความไม่สงบและความขัดแย้งในหมู่นายทหารเรือประกันผู้จัดการการจัดจำหน่ายพ่อค้าข้าวมิลเลอร์เจ้าของที่ดินและเกษตรกร" ว่าอังกฤษจะไม่สามารถที่จะเพียงพอในช่วงเวลาแห่งสงคราม โดยช่วงเปลี่ยนศตวรรษ "อาหารอุปทานได้กลายเป็นหนึ่งในหลายๆ ` แฟชั่น 'ที่เคลื่อนไหวชนชั้นกลาง "[เสนอปี1989, p.223] ในบริบทที่นักเคมีเซอร์วิลเลียม Crookes ส่งเขาที่อยู่ประธานาธิบดีสมาคมอังกฤษเพื่อความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์1898 เถียงว่า "อ่อนล้า" ปัญหาหันหน้าไปทางอังกฤษไม่ได้เป็นหนึ่งถ่านหินเป็นWS Jevons ได้ที่ถกเถียงกันอยู่ในถ่านหินคำถาม (1865) แต่ของข้าวสาลีในโลกขนาด ที่มีความดันการเติบโตของประชากรบนที่ดินที่มีอยู่ราคาข้าวสาลีจะเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในอนาคตโดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะความอ่อนเพลียดิน โดยปี 1931 "ประเทศอังกฤษและประเทศที่เจริญแล้วทุกคน" จะต้องเผชิญปัญหาการขาดแคลนข้าวสาลีซึ่งเป็นเม็ดอาหารอย่างยั่งยืนมากที่สุดของการแข่งขันคนผิวขาวที่ดี... เราจะเกิดข้าวสาลีเสพ เผ่าพันธุ์อื่นมหาศาลกว่าเราในตัวเลข แต่ที่แตกต่างกันอย่างแพร่หลายในวัสดุและความคืบหน้าทางปัญญาเป็นเสพ... ของธัญพืชอื่น ๆ ... [ที่] สะสมประสบการณ์ของมนุษย์ที่เจริญแล้วได้มีการกำหนดข้าวสาลีออกจากกันเป็นพอดีและอาหารที่เหมาะสมสำหรับการพัฒนาของกล้ามเนื้อและสมอง. มันเป็นนักเคมีเพียงคนเดียวที่สามารถให้การแก้ปัญหาในการแก้ไขปัญหาโดยการพัฒนาเทคโนโลยีการเผาไหม้ในชั้นบรรยากาศไนโตรเจนด้วยไฟฟ้าราคาถูกเพื่อให้ได้แอมโมเนียปุ๋ยเคมี โดยไม่ต้องมีการพัฒนาว่า "การแข่งขันคนผิวขาวที่ดีจะเลิกเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในโลกและจะถูกบีบออกจากการดำรงอยู่โดยการแข่งขันเพื่อผู้ขนมปังข้าวสาลีไม่ได้เป็นพนักงานของชีวิต" [Crookes 1898 ได้ pp. 562, 563, 564, 569, 573] 0.18 Crookes คิดว่าการบรรยายของเขาได้รับการ "เป็นความสำเร็จที่ยอดเยี่ยม" [บร็อค 2008, p.381] มันแน่นอนที่ได้รับความคิดเห็นของประชาชนมากแม้จะมีการจัดการที่ดีที่มีความสำคัญ, รวมทั้งเป็นผู้นำใน Statist ซึ่งเขียนอาจจะโดยการฟเฟ่นที่ได้cofounded วารสารในปี 1878 [ไม่ประสงค์ออกนาม 1898] เมื่อ Crookes ไหของเขาอยู่ในปีต่อไปด้วยการตอบกลับนักวิจารณ์รวมทั้งStatist [Crookes 1899] ฟเฟ่นตอบสนองกับธาตุแท้ลงนาม review.19 Crookes ได้เขียนว่า "18 สำหรับข้อมูลชีวประวัติ Crookes ดูที่บร็อค 2008 สำหรับ บริบทและการอภิปรายของที่อยู่ของเขาให้ดูRothstein 1982; เสนอปี 1989 pp.218-23; บร็อค 2008 ch.20. 19 แม้ว่าผู้นำ Statist เป็นมากน้อยกว่าการตรวจสอบตามมาเปรียบเทียบถ้อยคำและการวิจารณ์ทางสถิติแสดงให้เห็นว่าทั้งสองถูกเขียนขึ้นโดยฟเฟ่น. 10 กระต่ายตื่นตูมกระดาษสถิติ "ทำให้คำสั่งที่สำคัญ" โดยไม่มีรายละเอียด และการอ้างอิงที่ช่วยให้คนใดคนหนึ่งที่จะตรวจสอบและเห็นคุณค่าของมัน" ตัวละครนักเคมีและผู้มีอำนาจได้ดังนั้นในคำถาม: "มันเป็นเรื่องของความเชื่อที่ดีทางวิทยาศาสตร์ที่เขาควรจะได้รับรายละเอียดและการอ้างอิงสำหรับ... คำสั่ง ... ซึ่งเขาไม่ได้ทำ". แท้จริง "เขาไม่ได้จัดการกับข้อมูลสถิติ ในลักษณะที่มีทักษะทางวิทยาศาสตร์ที่เราควรคาดหวังจากคนที่มีความโดดเด่นของเขาแม้จะอยู่ในเขตที่เขามักจะไม่ได้ปลูกฝัง"[ฟเฟ่น 1899 ได้ pp. 171, 170, 169] ฟเฟ่นรู้สึกหงุดหงิดโดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพ Crookes ของ "สถานที่ญาติของข้าวสาลีเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2 . ความมืดอัศวิน
เจนเซ่น กับ มิลเลอร์ อ้างว่า ในขณะที่ไร้เดียงสา " ปรีชา แสดงให้เห็นว่าผู้บริโภค
ควรตอบสนองราคาเพิ่มขึ้นการบริโภคน้อยกว่าของที่ดีในคำถาม
[ เขียน ] ผู้บริโภคทฤษฎีที่ชี้ให้เห็นว่าผู้บริโภคอาจซับซ้อน . . . . . . .
11 พื้นหลังการเขียน และเนื้อหาของ , บันทึก , ดู groenewegen
1995 pp.376 – 88สำหรับการติดต่อที่กว้างขวางเกี่ยวกับการเขียนครั้งแรกของ
บันทึกในปี 1903 , ตามคำขอจาก Chancellor ของกระทรวงการคลัง ( ถ่ายทอด
โดยเลขาส่วนตัวของเขา ต. ลเวลีนเดวีส์ เพื่อนของมาร์แชล ) และตีพิมพ์ใน
1908 เห็น Whitaker 1996 และทั้ง groenewegen วิตเทกเกอร์ได้ถกเถียงกันว่ากระดาษพบ
ในคลังจดหมายเหตุ ( พิมพ์ใน groenewegen 1996 ) ไม่ใช่ที่ได้รับก่อนหน้านี้
แนะนำ , 1903 รุ่นมาร์แชลข้อความ
12 " คำว่า ' กิฟเฟ่นเป็น Paradox ' มาในเนื้อเรื่องใน มาร์แชลล์ ( 1920 ) ซึ่งหน่วยกิต
ยุคชุนชิว โรเบิร์ต กิฟเฟ่น . . . . . . . ด้วยการสังเกตความล้มเหลวของกฎหมายของ ความต้องการในตลาดสำหรับ
ขนมปัง " nachbar [ 2008 ]อ้างอิงที่นี่เป็นรุ่นที่แปดของมาร์แชลหลักการ .
7
เพิ่มการบริโภค " เจนเซ่นและมิลเลอร์ p.1576 [ 2008 ] พวกเขาจึงสร้างความประทับใจที่กำหนดพฤติกรรม
กิฟเฟนสามารถประกอบ แต่เพียงผู้เดียว

ทฤษฎีนีโอคลาสสิก . นี้เป็นอย่างสูงที่ทำให้เข้าใจผิดเป็นนักเศรษฐศาสตร์เขียนก่อน
ลักษณะของเศรษฐศาสตร์ marginalist ในศตวรรษที่สิบเก้าที่ถกเถียงกันอยู่ว่าต้องการ
อาจจะ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับราคาเมื่อสองปัจจัย ครั้งแรกกังวล
สินค้าหรูหรา เช่น อัญมณี ทำงานจากที่ อดัม สมิธ อภิปราย
การบริโภคและความต้องการโดยรวย , จอห์น แร 1834 อภิปราย
" เด่น " การถกเถียงกันอยู่ว่าอุปสงค์สำหรับไข่มุกเนื่องจากพวกเขา
ความขาดแคลนและถ้าพวกเขาสามารถผลิตใน ' ค่าใช้จ่ายเล็กน้อย ' รวยไม่มีอีกต่อไป
ซื้อแล้วไม่ต้อง ` ชาวนา ' สี่ปีต่อมา - โอกุสแต็ง กูร์โน
ผลิต แปรว่าอาร์กิวเมนต์ใน recherches ของเขาเช่นเดียวกับ William Whewell ใน
1850 paper.13 คดีที่สองความกังวลอุปสงค์สินค้าโภคภัณฑ์พื้นฐานเช่น
เป็นขนมปังหรือมันฝรั่ง ในท่ามกลางของสงครามนโปเลียน ไซมอน เกรย์ แย้งว่า
นักเก็งกำไรสามารถจัดการความคาดหวังของราคาที่เพิ่มขึ้นนั้นอย่างน้อยมากกว่า
บางช่วง มากกว่าจะเรียกร้องเป็นราคากุหลาบ [ สีเทา 1815 , หนังสือ vii
CHS . V , 7 ] เขียนใน 1804 , สีเทาของข้อความเป็นส่วนหนึ่งของการอภิปรายเกี่ยวกับบทบาทของ
เก็งกำไรใน aggravating หรือ ตามที่เขาแนะนำ การสร้างสงครามเก็บเกี่ยว
` ความขาดแคลน ' 14 บันทึกร่วมสมัยโดยเฮนรี Beeke
ยังพบว่าไม่มีดี ขาดแคลน และอ้างถึงความสัมพันธ์ระหว่างราคาและมีความต้องการข้าวสาลี
[ 1979 ] ถ้าไม่มีผู้เขียนนั้นต้อง marginalist ทฤษฎี

ได้รับผลของพวกเขา แหล่งตำนานเรื่องประวัติต่างๆของพฤติกรรมกิฟเฟน

ยังเป็นปัญหา ตามที่ได้ระบุไว้ข้างต้น , มาร์แชล อ้างว่าในหลักการว่า โรเบิร์ต กิฟเฟน มี
' ชี้ ' ที่ยากจนทำงานครอบครัวจะเพิ่มการบริโภคขนมปัง
ตามราคาที่เพิ่มขึ้น ขณะที่บันทึกข้อตกลง ที่ระบุว่า กิฟฟิน ' ดูเหมือนว่าจะได้รับ
แรกสังเกตว่าเกือบทั้งหมดของคนอังกฤษทำในลักษณะเดียวกัน
ต่อมาเมื่อ มาร์แชล ถูกกดโดยเอดจ์เวิร์ทเกี่ยวกับ
. เขาลดบทบาทไปกิฟเฟน " ใบ้ " [ Whitaker 1996 , หน้า220 ] อ้างอิงเขา
ให้กิฟเฟ่นปรากฏแม้คี่มากกว่าเพราะไม่มีตัวบทหลักฐาน
กิฟฟินเคยพูดหรือเขียนอะไรมากกว่าขนมปังนั่นคือ คำศัพท์ที่ใช้ในการต่อมา
ทรอน ล่าข้ามโลกอนาคต [ สติกเลอร์ 1947 ; พ.ศ. 2491 ] .
13 ดูการอภิปรายและการอ้างอิงที่อ้างถึงใน 1987b สีขาว ยกเว้น cournot
ไม่มี , นักวิเคราะห์เหล่านี้นอนทำงานของพวกเขาในแง่ของเส้นอุปสงค์
การทํางาน