the diversity of the mechanisms inv

the diversity of the mechanisms involved in their development:
i) grape metabolism, depending on the variety, as
well as climate, soil and vineyard management techniques;
ii) biochemical phenomena (oxidation and hydrolysis) occurring
prior to fermentation, triggered during extraction of
the juice and maceration; iii) the fermentation metabolisms
of the microorganisms responsible for alcoholic and malolactic
fermentations, and iv) chemical or enzymatic reactions
occurring after fermentation, during aging of the wine
in vat, barrel and bottle. The volatile metabolites produced
by yeast fermentation are derived from sugar and amino
acid metabolism and comprise esters, higher alcohols, carbonyls,
volatile fatty acids and sulfur compounds, giving
wine its vinous character. As referred above, the many odoriferous
compounds released into barrel-aged wine by the
oak also have an impact on aroma. However, odoriferous
compounds from grapes (reflecting the particular grape
variety) play a more decisive role in the quality and regional
character of wines than any other aroma component.
These include mainly monoterpenes, C13-norisoprenoids,
methoxypyrazines, and sulfur compounds, and are responsible
for the varietal aroma of wines. Six-carbon alcohols,
derived from grape lipids during vintage processing, may
also act as varietal markers (Oliveira et al. 2006).
The odoriferous compounds in V. vinifera which have
been studied in the greatest detail belong to the terpene
family. Numerous studies have shown that the terpenoid
compounds form the basis of the sensory expression of the
wine bouquet, and they can be used to differentiate grape
varieties (Oliveira et al. 2004). These compounds are responsible
for the characteristic aroma in Muscat grapes and
wines, although they are also present (at low concentrations)
in simple-flavoured varieties. Both free forms and
odourless precursors, mainly glycosylated, have been identified
in grapes and wines. Terpene compounds belong to
secondary plant constituents, whose biosynthesis begins
with acetyl-coenzyme A (CoA), and are located in the berry
skin. At present, about 50 monoterpene compounds are
known. The dominating monoterpene alcohols, particularly
from Muscat varieties, are linalool (Fig. 10), geraniol, nerol,
citronellol, α-terpineol and hotrienol. A general classification
of grape varieties based on monoterpene concentration
allows division into (1) intensely-flavoured muscats, in
which total free monoterpene concentrations can be as high
as 6 mg/L; (2) non-muscat but aromatic varieties with total
monoterpene concentration of 1-4 mg/L, including Traminer,
Huxel and Riesling varieties; and (3) more neutral
varieties not dependent upon monoterpenes for their flavour,
including numerous cultivars such as Cabernet Sauvignon,
Sauvignon Blanc, Merlot, Shiraz and Chardonnay. In these
cultivars monoterpenes are at such low concentration, generally
below the perception threshold, that these compounds
can only play a minimal role in determining varietal flavour.
In contrast, Loureiro variety may be classified among aromatic
ones as linalool is always above its perception threshold
in grapes (Oliveira et al. 2000).
There are three categories of monoterpenes with some
interrelationships between them. On the top of the complex
are the free aroma compounds, commonly dominated by
linalool, geraniol, and nerol, together with the pyran and
furan forms of the linalool oxides. However, depending on
how juice has been treated and on other factors, which may
include climate, many additional monoterpenes can be
found in this group, i.e. citronellol, α-terpineol, hotrienol,
nerol oxide, myrcenol, the ocimenols plus several other
oxides, aldehydes and hydrocarbons. In wines, several monoterpene
ethyl ethers and acetate esters have also been
found among free aroma compounds. The most odoriferous
of the monoterpene alcohols are citronellol and linalool.
Furthermore, olfactory impact of terpene compounds is
synergistic. They play a major role in the aromas of grapes
and wines from the Muscat family, as concentrations are
often well above the olfactory perception thresholds (Table
1). The second category of monoterpenes consists of the
free odourless polyols (diols and tiols). A most significant
feature of the polyols is that some of them are reactive and
can break down easily to give pleasant and potent volatiles,
i.e. diendiol (3,7-dimethylocta-1,5-diene-3,7-diol) which
can give hotrienol and nerol oxide. These monoterpene
polyols are present in grapes at concentrations up to 1

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความหลากหลายของกลไกที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนา:i) เผาผลาญองุ่น ขึ้นอยู่กับความหลากหลาย เป็นรวมทั้งเทคนิคการจัดการสภาพภูมิอากาศ ดิน และองุ่นii) ปรากฏการณ์ชีวเคมี (ออกซิเดชันและไฮโตรไลซ์) เกิดขึ้นก่อนหมัก ทริกเกอร์ระหว่างสกัดน้ำและ maceration iii metabolisms หมัก)จุลินทรีย์ชอบแอลกอฮอล์และ malolacticหมักแหนม และ iv) ปฏิกิริยาเคมี หรือเอนไซม์ในระบบเกิดขึ้นหลังจากหมัก ในระหว่างอายุของไวน์vat ถัง และขวด Metabolites ระเหยที่ผลิตโดยการหมักยีสต์จะได้รับจากน้ำตาล และอะมิโนเมแทบอลิซึมของกรด และประกอบด้วย esters, alcohols สูง carbonylsกรดไขมันระเหยและสารประกอบกำมะถัน ให้ไวน์ของอักขระ vinous ตามข้างบน ความ odoriferousสารประกอบที่ปล่อยกระบอก aged ไวน์โดยการโอ๊คยังมีผลต่อกลิ่น อย่างไรก็ตาม odoriferousสารจาก (สะท้อนองุ่นโดยเฉพาะองุ่นหลากหลาย) เล่นบทบาทเด็ดขาดมากขึ้นในภูมิภาคและคุณภาพอักขระของไวน์กว่าชิ้นส่วนกลิ่นอื่น ๆได้แก่ส่วนใหญ่ monoterpenes, C13-norisoprenoidsmethoxypyrazines และสารประกอบกำมะถัน และมีความรับผิดชอบสำหรับหอมพันธุ์ไวน์ คาร์บอน 6 alcoholsมาจากโครงการองุ่นระหว่างประมวลผลวินเทจ พฤษภาคมนอกจากนี้ยัง ทำหน้าที่เป็นเครื่องหมายพันธุ์ (Oliveira et al. 2006)Odoriferous สารประกอบใน V. vinifera ซึ่งมีการศึกษาในสุดรายละเอียดอยู่เทอร์พีนครอบครัวเดียวกัน การศึกษาจำนวนมากได้แสดงที่ terpenoidสารเป็นพื้นฐานของนิพจน์ทางประสาทสัมผัสของการช่อดอกไม้ไวน์ และพวกเขาสามารถใช้แยกความแตกต่างขององุ่นพันธุ์ (Oliveira et al. 2004) สารเหล่านี้จะรับผิดชอบสำหรับหอมลักษณะในมัสกัตองุ่น และไวน์ แม้ว่าพวกเขาจะยังอยู่ (ในความเข้มข้นต่ำ)ในพันธุ์ที่รสง่าย รูปแบบอิสระ และodourless precursors, glycosylated ส่วนใหญ่ ได้รับการระบุในองุ่นและไวน์ เป็นสารเทอร์พีนพืชรอง constituents เริ่มมีการสังเคราะห์มี acetyl coenzyme เป็น (CoA), และตั้งอยู่ในเบอร์รี่ผิวหนัง ปัจจุบัน เป็นสารประกอบ monoterpene ประมาณ 50รู้จักกัน มีอำนาจเหนือ monoterpene alcohols โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากมัสกัตพันธุ์ มี linalool (Fig. 10), geraniol, nerolcitronellol ด้วยกองทัพ-terpineol และ hotrienol ประเภททั่วไปพันธุ์องุ่นที่ขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของ monoterpeneอนุญาตให้แบ่งเป็น muscats ในการรสเจี๊ยบ (1) ในที่ความเข้มข้นของ monoterpene รวมฟรีสามารถสูงเป็น 6 mg/L (2) ไม่ใช่มัสกัต แต่หอมพันธุ์รวมเข้มข้น 1-4 mg/L, Traminer รวม monoterpeneHuxel และ Riesling พันธุ์ และเป็นกลางมากขึ้น (3)พันธุ์ไม่ขึ้น monoterpenes สำหรับรสชาติของพวกเขารวมทั้งพันธุ์จำนวนมากเช่น Cabernet สวีบลองสวี Merlot ชีราซ และชาดอนเนย์ ในเหล่านี้พันธุ์ monoterpenes เข้มข้นดังกล่าวต่ำ โดยทั่วไปต่ำกว่าขีดจำกัดการรับรู้ ซึ่งสารประกอบเหล่านี้เท่านั้นสามารถเล่นบทบาทในการกำหนดกลิ่นพันธุ์น้อยในทางตรงกันข้าม Loureiro หลากหลายอาจจัดประเภทนี่หอมคนเป็น linalool เป็นเหนือขีดจำกัดการรับรู้ของในองุ่น (Oliveira et al. 2000)มีสามประเภทของ monoterpenes มีบางinterrelationships ระหว่างพวกเขา ด้านบนซับซ้อนมีสารหอมฟรี ครอบงำโดยทั่วไปlinalool, geraniol และ nerol กับการ pyran และแบบฟอร์ม furan ของออกไซด์ linalool อย่างไรก็ตาม ขึ้นอยู่กับน้ำได้รับการรักษาอย่างไร และในปัจจัยอื่น ซึ่งอาจมีสภาพภูมิอากาศ monoterpenes หลายเพิ่มเติมสามารถพบในกลุ่มนี้ เช่น citronellol ด้วยกองทัพ-terpineol, hotrienolออกไซด์ nerol, myrcenol, ocimenols บวกหลายอื่น ๆออกไซด์ aldehydes และไฮโดรคาร์บอน ในไวน์ monoterpene หลายเอทิล ethers และ acetate esters ได้รับยังพบในสารประกอบกลิ่นหอมฟรี Odoriferous ที่สุดของ monoterpene alcohols มี citronellol และ linaloolนอกจากนี้ เป็นผลสมานสารเทอร์พีนพลังการ พวกเขามีบทบาทสำคัญในกลิ่นขององุ่นและไวน์จากครอบครัวมัสกัต เป็นความเข้มข้นมักจะดีเหนือขีดจำกัดการรับรู้ที่สมาน (ตาราง1) ประกอบด้วยประเภทสองของ monoterpenesฟรี odourless polyols (diols และ tiols) สำคัญที่สุดคุณสมบัติของ polyols เป็นบางส่วนของพวกเขาปฏิกิริยา และสามารถแบ่งได้ให้ดี และมีศักยภาพ volatilesเช่น diendiol (3,7-dimethylocta-1,5-diene-3,7-diol) ซึ่งสามารถให้ออกไซด์ hotrienol และ nerol Monoterpene เหล่านี้polyols อยู่ในองุ่นที่ความเข้มข้นถึง 1

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความหลากหลายของกลไกที่เกี่ยวข้องในการพัฒนาของพวกเขา:
i) การเผาผลาญองุ่น,
ขึ้นอยู่กับความหลากหลายเช่นเดียวกับสภาพภูมิอากาศดินและเทคนิคการจัดการไร่องุ่น;
ii) ปรากฏการณ์ทางชีวเคมี (การเกิดออกซิเดชันและการย่อยสลาย)
ที่เกิดขึ้นก่อนที่จะมีการหมักเรียกในระหว่างการสกัด
น้ำผลไม้และยุ่ย; iii) metabolisms
การหมักของจุลินทรีย์ที่รับผิดชอบในการแอลกอฮอล์และmalolactic
หมักแหนมและ iv)
การสารเคมีหรือปฏิกิริยาของเอนไซม์ที่เกิดขึ้นหลังจากการหมักในช่วงริ้วรอยของไวน์ในถังบาร์เรลและขวด
สารระเหยที่ผลิตโดยการหมักยีสต์จะได้มาจากน้ำตาลและกรดอะมิโนกรดและเอสเทอประกอบด้วยแอลกอฮอล์สูงกว่าสำเนา, กรดไขมันระเหยและสารประกอบกำมะถันให้ไวน์ของตัวละครที่เกี่ยวกับผลองุ่น ตามที่กล่าวข้างต้นหลายกลิ่นสารที่ปล่อยออกมาเป็นไวน์บาร์เรลอายุโดยโอ๊คยังมีผลกระทบต่อกลิ่นหอม แต่กลิ่นสารจากองุ่น(สะท้อนให้เห็นถึงองุ่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งความหลากหลาย) มีบทบาทชี้ขาดในคุณภาพและภูมิภาคลักษณะของไวน์กว่าองค์ประกอบกลิ่นหอมอื่น ๆ . เหล่านี้รวมถึงส่วนใหญ่ monoterpenes, C13-norisoprenoids, methoxypyrazines และสารประกอบกำมะถันและมีความรับผิดชอบหอมพันธุ์ของไวน์ แอลกอฮอล์หกคาร์บอนที่ได้มาจากไขมันในระหว่างการประมวลผลองุ่นวินเทจอาจจะยังทำหน้าที่เป็นเครื่องหมายพันธุ์(Oliveira et al. 2006). สารหอมในโวลต์ vinifera ที่ได้รับการศึกษาในรายละเอียดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่อยู่ในterpene ครอบครัว การศึกษาหลายชิ้นแสดงให้เห็นว่า terpenoid สารเป็นพื้นฐานของการแสดงออกทางประสาทสัมผัสของช่อไวน์และพวกเขาสามารถนำมาใช้เพื่อแยกความแตกต่างองุ่นพันธุ์(Oliveira et al. 2004) สารเหล่านี้มีความรับผิดชอบสำหรับกลิ่นหอมในลักษณะมัสกัตองุ่นและไวน์แม้ว่าพวกเขาจะยังคงอยู่(ที่ระดับความเข้มข้นต่ำ) ในสายพันธุ์ที่เรียบง่ายรส ทั้งในรูปแบบฟรีและสารตั้งต้นกลิ่น glycosylated ส่วนใหญ่ได้รับการระบุในองุ่นและไวน์ สารประกอบ terpene เป็นองค์ประกอบพืชรองที่มีการสังเคราะห์เริ่มต้นกับacetyl-โคเอนไซม์ A (CoA) และอยู่ในผลไม้เล็ก ๆผิว ในปัจจุบันประมาณ 50 สารประกอบ monoterpene เป็นที่รู้จักกัน ครอบครองแอลกอฮอล์ monoterpene โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากสายพันธุ์มัสกัตมีlinalool (รูปที่. 10), geraniol, nerol, citronellol, α-terpineol และ hotrienol การจัดหมวดหมู่ทั่วไปขององุ่นพันธุ์ขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของ monoterpene ช่วยให้การแบ่งออกเป็น (1) muscats เข้มข้นรสในที่รวมความเข้มข้นmonoterpene ฟรีสามารถจะสูง6 มิลลิกรัม / ลิตร; (2) ที่ไม่ใช่มัสกัต แต่พันธุ์หอมรวมกับความเข้มข้นmonoterpene 1-4 มิลลิกรัม / ลิตรรวมทั้ง Traminer, Huxel และพันธุ์ Riesling; และ (3) ที่เป็นกลางมากขึ้นพันธุ์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับmonoterpenes รสชาติของพวกเขารวมทั้งสายพันธุ์มากมายเช่นCabernet Sauvignon, Sauvignon Blanc, Merlot, Shiraz และ Chardonnay ในทั้งพันธุ์ monoterpenes ที่มีความเข้มข้นต่ำดังกล่าวโดยทั่วไปต่ำกว่าเกณฑ์การรับรู้ว่าสารเหล่านี้เท่านั้นที่สามารถมีบทบาทน้อยที่สุดในการกำหนดรสชาติหลาก. ในทางตรงกันข้ามความหลากหลาย Loureiro อาจจะจัดในหมู่หอมคนเป็นlinalool อยู่เสมอสูงกว่าเกณฑ์การรับรู้ในองุ่น (Oliveira et al. 2000). มีสามประเภทของ monoterpenes กับบางส่วนมีความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา ด้านบนของที่ซับซ้อนเป็นสารให้ความหอมฟรีครอบงำโดยทั่วไปlinalool, geraniol และ nerol ร่วมกับ pyran และรูปแบบfuran ของออกไซด์ linalool แต่ขึ้นอยู่กับว่าน้ำผลไม้ได้รับการรักษาและปัจจัยอื่น ๆ ซึ่งอาจรวมถึงสภาพภูมิอากาศmonoterpenes เพิ่มเติมจำนวนมากสามารถพบได้ในกลุ่มนี้คือcitronellol, α-terpineol, hotrienol, ออกไซด์ nerol, myrcenol, ocimenols บวกอื่น ๆ อีกหลายออกไซด์ลดีไฮด์และสารไฮโดรคาร์บอน ในไวน์หลาย monoterpene อีเทอร์เอทิลอะซิเตทและเอสเทอยังได้รับการพบในสารหอมฟรี ส่วนใหญ่มีกลิ่นของแอลกอฮอล์ monoterpene มี citronellol และ linalool. นอกจากนี้ผลกระทบต่อการดมกลิ่นของสาร terpene คือการทำงานร่วมกัน พวกเขามีบทบาทสำคัญในกลิ่นขององุ่นและไวน์จากครอบครัวมัสกัตในขณะที่ความเข้มข้นมักจะดีกว่าเกณฑ์การรับรู้กลิ่น(ตารางที่1) ประเภทที่สองของ monoterpenes ประกอบด้วยโพลีออลกลิ่นฟรี(diols และ tiols) ที่สำคัญที่สุดคุณลักษณะของโพลีออลคือการที่บางคนก็มีปฏิกิริยาและสามารถทำลายลงได้อย่างง่ายดายเพื่อให้สารระเหยที่ถูกใจและมีศักยภาพเช่นdiendiol (3,7-dimethylocta-1,5-diene-3,7-diol) ซึ่งสามารถให้hotrienol และ nerol ออกไซด์ เหล่านี้ monoterpene โพลีออลที่มีอยู่ในองุ่นที่ความเข้มข้นถึง 1

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความหลากหลายของกลไกที่เกี่ยวข้องในการพัฒนา :
) การเผาผลาญองุ่นขึ้นอยู่กับความหลากหลาย ,
เช่นเดียวกับภูมิอากาศ ดิน และเทคนิคการจัดการไร่องุ่น ;
2 ) ปรากฏการณ์ทางชีวเคมี ( ออกซิเดชันและไฮโดรไลซิส ) เกิดขึ้น
ก่อนหมัก เรียกในระหว่างการสกัดน้ำผลไม้ และยุ่ย
; 3 ) การเผาผลาญอาหาร การหมัก
ของจุลินทรีย์ต่อแอลกอฮอล์และ malolactic
fermentations และ 4 ) ปฏิกิริยาทางเคมีหรือเอนไซม์
เกิดขึ้นหลังจากหมักในระหว่างอายุของไวน์
ในภาษีมูลค่าเพิ่มบาร์เรลและขวด ส่วนสารระเหยที่ผลิตโดยการหมักยีสต์
ได้มาจากน้ำตาลและกรดอะมิโน
การเผาผลาญอาหารและประกอบด้วยเอสเทอร์สูงกว่าแอลกอฮอล์ carbonyls
, กรดไขมันระเหยและสารประกอบซัลเฟอร์ไวน์ให้
ตัวละครที่มีสีแดงแบบเหล้าองุ่นของ ตามที่ปรากฏข้างต้น , หลายฉุย
สารประกอบออกเป็นบาร์เรลอายุไวน์โดย
โอ๊คยังมีผลต่อกลิ่น อย่างไรก็ตาม ฉุย
สารประกอบจากองุ่น ( สะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายองุ่น
โดยเฉพาะ ) มีบทบาทแตกหักมากขึ้นในคุณภาพและลักษณะภูมิภาคของไวน์กว่าส่วนประกอบ
กลิ่นหอมอื่น ๆ .
เหล่านี้รวมถึงองค์ประกอบหลัก ,c13 norisoprenoids
methoxypyrazines , และสารประกอบซัลเฟอร์ และรับผิดชอบ
สำหรับพันธุ์กลิ่นหอมของไวน์ แอลกอฮอล์คาร์บอน 6
มาจากไขมันองุ่นในระหว่างการประมวลผลโบราณอาจ
ก็เป็นพันธุ์เครื่องหมาย ( Oliveira et al . 2006 )
V ซึ่งมีสารประกอบที่มีกลิ่นหอมใน vinifera
ได้ศึกษาในรายละเอียดมากที่สุดเป็นของครอบครัวเทอเปน

การศึกษามากมายได้แสดงให้เห็นว่าสารเทอร์ปีนอยด์
รูปแบบพื้นฐานของการแสดงออกทางประสาทสัมผัสของไวน์
ช่อ และพวกเขาสามารถใช้ความแตกต่างของพันธุ์องุ่น
( Oliveira et al . 2004 ) สารประกอบเหล่านี้จะรับผิดชอบสำหรับกลิ่นหอมในลักษณะ

ไวน์และองุ่นองุ่นชนิดหนึ่ง แม้ว่าพวกเขาจะยังมีอยู่ ( ที่ความเข้มข้นต่ำ )
ง่ายกลิ่นพันธุ์ ทั้งฟรีและ
แบบฟอร์มไม่มีกลิ่นสารตั้งต้น ส่วนใหญ่อื่น มีการระบุ
ในองุ่นและไวน์ สารเทอร์พีนเป็นของ
องค์ประกอบรองพืชที่มีระดับเริ่มต้น
ด้วยอะโค ( COA ) และตั้งอยู่ในเบอร์รี่
ผิว ปัจจุบัน ประมาณ 50 ชนิด โมโนเทอร์ปีนัง
รู้จัก ขึ้น โมโนเทอร์ปีน แอลกอฮอล์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
พันธุ์มัสกัต , ลินาลูล ( รูปที่ 10 ) เจอรานิออล , ,nerol
ซิโตรเนล , แอลฟา , ออล และ hotrienol . หมวดหมู่ทั่วไปของพันธุ์องุ่นเป็น

ช่วยตามความเข้มข้นของโมโนเทอร์ปีน แบ่งเป็น ( 1 ) เข้มข้นรส muscats ใน
ซึ่งรวมฟรี โมโนเทอร์ปีน ความเข้มข้นจะสูง
6 mg / l ( 2 ) ไม่มัสกัตแต่พันธุ์หอมที่มีความเข้มข้น โมโนเทอร์ปีน รวม
1-4 มิลลิกรัม / ลิตร รวมทั้ง traminer
huxel , และ เหล้าองุ่นขาวพันธุ์ ;และ ( 3 ) เป็นกลาง
มากกว่าพันธุ์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบสำหรับรสชาติของพวกเขา
รวมทั้งพันธุ์มากมายเช่น Cabernet Sauvignon , Sauvignon Blanc เมอร์โล
, , และ Shiraz ไวน์ขาว ในองค์ประกอบเหล่านี้
พันธุ์ที่ความเข้มข้นต่ำเช่น ทั่วไป
ด้านล่าง การรับรู้ของสารประกอบเหล่านี้
สามารถมีบทบาทน้อยที่สุดในการผสมพันธุ์
ในความคมชัดloureiro ความหลากหลาย อาจแยกประเภทของคนที่หอม
เป็นลินาลูลเสมอข้างต้นของการรับรู้ในเกณฑ์
องุ่น ( Oliveira et al . 2000 ) .
มีสามประเภทขององค์ประกอบบาง
ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา ด้านบนของที่ซับซ้อน
เป็นสารประกอบกลิ่นหอมฟรี , ปกติ dominated โดย
ไลนาลูลเจอรานิออล , และ nerol ร่วมกับไพแรนและ
furan รูปแบบของไลนาลูลออกไซด์ แต่ขึ้นอยู่กับ
ว่าน้ำผลไม้ได้รับการรักษาและปัจจัยอื่น ๆซึ่งอาจรวมถึงองค์ประกอบ
บรรยากาศเพิ่มเติมมากสามารถ
ที่พบในกลุ่มนี้ เช่น ซิโตรเนลแอลฟา hotrienol , ออล , ,
nerol ออกไซด์ , myrcenol , ocimenols บวกออกไซด์อื่น
หลาย อัลดีไฮด์และไฮโดรคาร์บอน . ในไวน์หลาย
โมโนเทอร์ปีนอีเทอร์เอทิลอะซิเตทเทอร์ และยังพบสารประกอบที่ให้กลิ่น
ของฟรี . ส่วนที่มีกลิ่นหอมที่สุด
ของโมโนเทอร์ปีนและแอลกอฮอล์ซิโตรเนลไลนาลูล .
นอกจากนี้ ผลกระทบของสารเทอร์ปีน เป็นกลิ่นที่
. พวกเขามีบทบาทสำคัญในกลิ่นหอมขององุ่นและไวน์จากครอบครัว

มัสกัตเป็นความเข้มข้นมักจะเหนือเกณฑ์การรับรู้กลิ่น ( โต๊ะ
1 )ประเภทที่สองขององค์ประกอบประกอบด้วย
ฟรีเกาะ ( และกลิ่น diols tiols ) คุณลักษณะที่สำคัญที่สุดของโพลิออล
คือว่าบางส่วนของพวกเขามีปฏิกิริยากับ
สามารถทำลายลงได้อย่างง่ายดายเพื่อให้สารระเหยและน่ารื่นรมย์ ที่มีศักยภาพ เช่น diendiol

( 3,7-dimethylocta-1,5-diene-3,7-diol ) ซึ่งสามารถให้ hotrienol และ nerol ออกไซด์
เหล่านี้ โมโนเทอร์ปีนเกาะอยู่ในองุ่นที่เข้มข้นขึ้นเพื่อ 1