It was already late at night, but Y

It was already late at night, but Yui didn't care, she held onto the bouquet of flowers and walked down the hall to Haruka's room. She was in luck, no nurses or doctors were around and security was outside having a smoke.
Yui walked into the dim lit room, taking gentle steps towards Haruka's bed. Before making it to her, she felt her insides jump when she caught a glimpse of Haruka's father on the chair. She sighed when she saw the man was fast asleep. Again, taking those soft quiet steps, she made it to Haruka side, placing the flowers on the bedside table as quietly as she could.
Turning back to Haruka, she watched the girl sleeping, reaching up to brush away some hair strands from the girls face. "You're so beautiful..." Yui whispered.
Haruka stirred and Yui pulled her hand away, afraid she may wake up. That wasn't her plan. She returned her hand over Haruka's forehead and gently petting her, moving down, closer to Haruka's face. "I know I shouldn't be here, but I'm going away for awhile," she began to whisper to her, "I came to say goodbye... Maybe someday I can bump into you again... Hopefully I can fall in love with you all over again..." Yui leaned closer, planting a kiss on Haruka's forehead.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ได้แล้วดึกดึก แต่ไม่แคร์ยุญเจริญอพาร์ท เธอจับไว้ช่อดอกไม้ และเดินลงศาลาไปยังห้องของฮารุกะ เธอในโชค พยาบาลหรือแพทย์ไม่ได้รอบ และความปลอดภัยที่นอกมีสูบ ยุญเจริญอพาร์ทเดินเข้าไปในห้องพักมืดสว่าง ทำตามขั้นตอนที่อ่อนโยนต่อเตียงของฮารุกะ ก่อนที่จะทำเพื่อเธอ เธอรู้สึก insides ของเธอไปเมื่อเธอจับ a glimpse ของพ่อของฮารุกะบนเก้าอี้ เธอถอนหายใจเมื่อเธอเห็นคนหลับได้อย่างรวดเร็ว อีกครั้ง การตอนนั้นเงียบนุ่ม เธอทำให้ด้านฮารุกะ ทำดอกไม้บนโต๊ะข้างเตียงอย่างเงียบ ๆ เหมือนที่เธอสามารถทำเธอหันหลังกลับไปฮารุกะ ดูสาวนอน ถึงได้เก็บแปรงบาง strands ของผมจากหน้าหญิง "คุณสวย..." ยุญเจริญอพาร์ทเกมส์ กวนฮารุกะ และยุญเจริญอพาร์ทดึงมือของเธอ กลัวเธออาจตื่นขึ้นมา ที่ไม่ได้วางแผนของเธอ ก็กลับมามือของเธอของฮารุกะหน้าผากและค่อย ๆ petting เธอ ย้ายลง ใกล้ชิดกับใบหน้าของฮารุกะ "ฉันรู้ว่า ฉันไม่ควรอยู่ที่นี่ แต่ฉันจะไปในชั่วขณะหนึ่ง เธอเริ่มกระซิบกับเธอ "ฉันมาเพื่อบอกลา... บางทีสักวันหนึ่งฉันสามารถชนคุณอีก... หวังว่าฉันสามารถตกหลุมรักกับคุณทั้งหมดกว่าอีก..." ยุญเจริญอพาร์ทเองใกล้ ปลูกจูบบนหน้าผากของฮารุกะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันก็สายไปแล้วในเวลากลางคืน แต่ยุ้ยไม่ได้ดูแลเธอจับช่อดอกไม้และเดินลงศาลาไปที่ห้องของ Haruka เธอเป็นคนที่โชคดี, พยาบาลหรือแพทย์ไปรอบ ๆ และการรักษาความปลอดภัยได้รับการนอกมีควัน.
Yui เดินเข้าไปในห้องที่มีแสงสลัวทำตามขั้นตอนที่อ่อนโยนต่อเตียงของ Haruka ก่อนที่จะทำให้เธอรู้สึกว่าเธอกระโดดอวัยวะภายในของเธอเมื่อเธอจับเหลือบของพ่อของฮารุกะบนเก้าอี้ เธอถอนหายใจเมื่อเธอเห็นชายคนนั้นก็หลับไปอย่างรวดเร็ว อีกครั้งทำตามขั้นตอนเหล่านั้นเงียบนุ่มเธอทำให้มันไปด้าน Haruka วางดอกไม้บนโต๊ะข้างเตียงเป็นอย่างเงียบ ๆ ที่เธอได้.
เลี้ยวกลับไป Haruka เธอนอนดูหญิงสาวเอื้อมมือขึ้นไปปัดเส้นผมจากสาว ๆ ใบหน้า "คุณสวยมาก ... " Yui กระซิบ.
Haruka กวนและ Yui ดึงมือของเธอออกไปกลัวเธออาจจะตื่นขึ้นมา ที่ไม่ได้เป็นแผนของเธอ เธอกลับมือของเธอหน้าผากของ Haruka และค่อยๆลูบคลำเธอย้ายลงใกล้ชิดกับใบหน้าของ Haruka "ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรจะอยู่ที่นี่ แต่ฉันจะออกไปสักพัก" เธอเริ่มที่จะกระซิบกับเธอว่า "ฉันมาที่จะบอกลา ... บางทีสักวันหนึ่งฉันจะเจอคุณอีกครั้ง ... หวังว่าฉันสามารถ ตกอยู่ในความรักกับคุณอีกครั้ง ... "Yui โน้มใกล้ชิดปลูกจูบบนหน้าผากของ Haruka

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันดึกมากแล้วนะ แต่ยุ้ยไม่ได้ดูแลเธอกอดช่อดอกไม้และเดินลงมาที่ห้องโถงไปที่ห้องของฮานาโกะ เธอยังโชคดี ไม่มีพยาบาลหรือแพทย์ และรักษาความปลอดภัย ข้างนอกมีควัน
ยุ้ยเดินเข้าไปหรี่ไฟในห้อง ถ่ายอ่อนโยนขั้นตอนต่อฮารุกะนอน ก่อนที่จะให้มันกับเธอเธอรู้สึกว่าตัวเธอกระโดดเมื่อเธอจับเหลือบของฮารุกะพ่อของบนเก้าอี้ เธอถอนหายใจเมื่อเห็นเขาหลับสนิท อีกก้าวที่นุ่มเงียบ เธอทำให้มันด้าน ฮารุกะ , วางดอกไม้บนโต๊ะข้างเตียงเงียบที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้
หันหลังกลับไป ฮารุกะ เธอมองดูหญิงสาวที่หลับอยู่ เอื้อมมือไปปัดเส้นผมที่บาง จากสาวหน้า" คุณสวยมาก . . . . . . . " ยูกระซิบ .
ฮารุกะกวนกับยูอิดึงมือเธอไป กลัวเธอจะตื่น นั่นไม่ใช่แผนของเธอ เธอกลับมาส่งเธอที่หน้าผากเบาๆ และลูบหัวเธอ ฮารุกะย้ายลงใกล้ใบหน้า ฮารุกะ " ผมรู้ว่าไม่ควรมาที่นี่ แต่ผมจะไปนะ " เธอเริ่มกระซิบกับเธอว่า " ผมมาเพื่อบอกลา . . . . . . . สักวัน ผมอาจจะได้เจอคุณอีก . . . . . . .ผมหวังว่าผมสามารถตกหลุมรักกับคุณทั้งหมดอีกครั้ง . . . . . . . " ยูโน้มเข้ามาใกล้ ปลูกจูบบนหน้าผากของฮานาโกะ