Employee engagement is, as they say

Employee engagement is, as they say, a no-brainer. There are stacks of literature showing that companies with committed employees who feel strongly about their organization do better financially than those with indifferent employees. In many cases, too, improvement is actually quite easy to achieve.Large numbers of employees work in silos, with deep functional expertise but no line of sight to the person ultimately buying their product. Yet it turns out that exposure to customers can be a powerful source of insight and motivation.That is what pharmaceutical giant Roche found when a team devised an experiment to put the engagement proposition to a test. But, in the end, it wasn’t quite as simple as that."" loaded="1">The Roche team realized it would be easy to get stuck at a high level of abstraction in a study of this type, so they focused on a simple, straightforward hypothesis: that a deeper emotional understanding of the company’s real value to patients and society would deliver extra engagement among employees.The team believed its employees were already engaged and well-informed, yet there was fuzziness about the company vision. Compared with the famous NASA janitor who, when asked what he was doing, replied, “putting a man on the moon,” Roche employees sometimes have a less clear line of sight between their day jobs and what they are meant to achieve.“If you ask people, ‘What do we do?’ you’ll get the answer that we are a commercial organization that makes life-saving medicines that have a massive impact on people’s lives,” says Rob Rylance, one of the leaders of the study. “But when you start peeling that back, is this actually resonating emotionally with people or resonating as emotionally as it can?”Probably not. But the thinking was if patients and patients’ experiences could be brought into the organization (particularly for those employees who rarely had direct contact with them), it would help everybody to not only focus their daily priorities and actions but also give them a better sense of the company’s guiding mission.What was the best way of doing this? Among a number of possibilities — hospital or hospice visits, meeting doctors or scientists — the team quickly decided on the simplest and most direct intervention of all: getting a single patient to talk face-to-face about his or her experience of illness and treatment.The experiment would be attractively direct. Two similar groups of around 30 employees, most of them from non-customer-facing departments, would complete a straightforward, 17-question engagement questionnaire (consisting of statements such as I am proud to work for Roche, I feel a strong sense of commitment, I am willing to go beyond the requirements of the job, The Roche vision is meaningful to me in my daily job — and so on). One of the groups would then meet the chosen patient and watch a marketing presentation on the implications and dynamics of his or her disease, after which both the control and interventional groups would answer the engagement questions again.Why is it so hard to do what we know is right?The experiment went ahead as planned. After the patient had spent an hour talking and answering questions about the experience of having the disease, the group heard a presentation about the demographics and incidence of the disease to give them some broader context. The groups took the questionnaire again and gathered for a feedback session two months later to hear the results.Statistically, the impact was detectable but small (bearing in mind that numbers involved were low, and before-and-after times short). Even so, on the questions involving pride, passionate belief in Roche’s intentions and the meaningfulness of the company vision for daily work, the group that met the patient scored higher than the other group and higher than its own scores before the patient meeting.The verbal feedback was much stronger. One set of findings recognized the power of patient stories to generate emotional reactions, put a context around dry facts and figures, and generate personal insights on where individuals and the company can make a difference. But another set revealed disappointment with Roche’s internal communication, which was perceived to be lopsided, privileging scientific and financial information over the patient agenda and experience.As far as participants and sponsors were concerned, the engagement hypothesis was confirmed. Hearing patients tell their stories did underline the meaning of the job, the positive role of the company, and the connection between the two. But, in a sense, that was obvious from the start. “It’s something we faced all along,” a member of the design team says. “Lots of people, including senior management, were saying, ‘Guys, your hypothesis is a no-brainer; of course it will work.’”But — and here is the twist — that realization opened up a completely different management issue, perhaps even more significant than engagement: if everyone agrees it

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปตท.เป็น อย่างว่า ไม่มีเกมง่าย ๆ เงินที่พนักงานไม่แยแสไม่มีกองเอกสารที่แสดงว่า บริษัทที่ มีพนักงานรู้สึกอย่างยิ่งเกี่ยวกับองค์กรมุ่งมั่นทำดี ในหลายกรณี เกินไป การปรับปรุงได้จริงค่อนข้างง่ายเพื่อให้บรรลุ พนักงานจำนวนมากทำงานในไซโล ด้วยความเชี่ยวชาญทำงานลึกแต่ไม่มีสายตาคนซื้อสินค้าของพวกเขาในที่สุด แต่มันเปลี่ยนจากที่สัมผัสกับลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพแหล่งที่มาของความเข้าใจและแรงจูงใจ โรชยักษ์อะไรยาพบเมื่อทีมคิดค้นทดลองเพื่อนำเสนอการมีส่วนร่วมกับการทดสอบได้ แต่ ในสุด มันไม่ได้ค่อนข้างง่ายเหมือนที่"" โหลด = "1" > ทีมโรชที่จริงมันจะง่ายต่อการติดในระดับสูงของนามธรรมในการศึกษาชนิดนี้ เพื่อเน้นสมมติฐานง่าย ตรงไปตรงมา: ว่า เข้าใจอารมณ์ของมูลค่าที่แท้จริงของบริษัทต่อผู้ป่วยและสังคมจะส่งเสริมปฏิสัมพันธ์ระหว่างพนักงาน ทีมงานเชื่อว่า พนักงานทุกคนได้มีส่วนร่วม และสันทัด ยังมี fuzziness เกี่ยวกับวิสัยทัศน์ของบริษัท เมื่อเทียบกับ janitor นาซ่าชื่อดังที่ เมื่อถามว่า ที่เขากำลังทำ ตอบ "ใส่คนบนดวงจันทร์ โรชพนักงานบางครั้งมี ชัดเจนน้อยลงสายตาระหว่างวันงานของพวกเขาและสิ่งที่พวกเขาจะหมายถึงให้" ถ้าคุณถามคน 'เราทำอะไรได้บ้าง' คุณจะได้รับคำตอบว่า เราเป็นองค์กรทางการค้าที่ทำให้ชีวิตยาที่มีผลกระทบมากในชีวิตของผู้คน กล่าวว่า Rob Rylance หนึ่งในผู้นำของการศึกษา "แต่เมื่อคุณเริ่มปอกที่กลับ นี้จริง ๆ สั่นอารมณ์กับคนหรือสั่นเป็นอารมณ์มันได้" อาจจะไม่ แต่คิด ถ้าประสบการณ์ผู้ป่วยและผู้ป่วยสามารถนำองค์กร (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับพนักงานที่ไม่ค่อยได้ติดต่อกับพวกเขาโดยตรง), มันจะช่วยทุกคนไม่เพียงแต่เน้นทุกวันสำคัญและการดำเนินการของพวกเขา แต่ยัง ให้ความรู้สึกดีของพันธกิจแนว อะไรคือวิธีที่ดีที่สุดของการทำเช่นนี้ ในหลายประการซึ่งโรงพยาบาลหรือบ้านพักรับรองเข้าชม ประชุมแพทย์หรือนักวิทยาศาสตร์ — ทีมตัดสินใจอย่างรวดเร็วในการแทรกแซงที่ง่ายที่สุด และตรงที่สุดของทั้งหมด: การเดียวที่ผู้ป่วยพูดคุยเกี่ยวกับประสบการณ์ ของการเจ็บป่วยและการรักษา การทดลองจะเป็นเสน่ห์โดยตรง สองกลุ่มพนักงาน 30 ส่วนใหญ่ของพวกเขาจากการพบปะลูกค้าไม่ใช่แผนก จะตอบแบบสอบถามการมีส่วนร่วมตรงไปตรงมา คำ ถาม 17 (ประกอบด้วยคำสั่งเช่นว่าผมภูมิใจในการทำงานสำหรับโรช รู้สึกของความมุ่งมั่น ฉันยอมไปเกินกว่าความต้องการของงาน วิสัยทัศน์โรชมีความหมายกับผมในงานประจำวัน — การ) กลุ่มหนึ่งจะพบผู้ป่วยท่าน แล้วดูการนำเสนอการตลาดผลกระทบและแปลงของโรคของเขา หรือเธอ หลังจากที่ทั้งควบคุมและกลุ่ม interventional จะตอบคำถามการมีส่วนร่วมอีก ทำไมจึงจึงยากที่จะทำสิ่งที่เรารู้อยู่ การทดลองเดินไปข้างหน้าตามแผน หลังจากที่ผู้ป่วยได้ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงพูดคุย และตอบคำถามเกี่ยวกับประสบการณ์ของการมีโรค กลุ่มฟังการนำเสนอเกี่ยวกับประชากรและอุบัติการณ์ของโรคเพื่อให้พวกเขาบางกว้างกว่า กลุ่มเอาแบบสอบถามอีกครั้ง และรวบรวมสำหรับเซสชันคำติชมสองเดือนภายหลังฟังผล ทางสถิติ ผลกระทบถูกตรวจจับได้ แต่ขนาดเล็ก (bearing พึงระลึกไว้ว่า ตัวเลขที่เกี่ยวข้อง และคะแนนก่อน และหลังเวลาสั้น) ดังนั้นแม้ ในคำถามที่เกี่ยวข้องกับความภาคภูมิใจ ความเชื่อในความตั้งใจของ Roche และ meaningfulness ของวิสัยทัศน์ของบริษัททำงานประจำวัน กลุ่มที่พบผู้ป่วยคะแนนสูง กว่ากลุ่มอื่น ๆ และสูงกว่าคะแนนก่อนการประชุมผู้ป่วยของตนเอง ความคิดเห็นด้วยวาจาได้มากดี ชุดผลการวิจัยยอมรับพลังของเรื่องราวที่ผู้ป่วยจะสร้างปฏิกิริยาทางอารมณ์ ใส่บริบทรอบ ๆ แห้งข้อเท็จจริงและตัวเลข และสร้างข้อมูลเชิงลึกส่วนบุคคลในการที่บุคคลและบริษัทสามารถสร้างความแตกต่าง แต่อีกตั้งผิดหวังเปิดเผยสารของ Roche ภายใน ซึ่งถูกมองว่าจะโงนเงน privileging ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ และทางการเงินผู้ป่วยวาระและประสบการณ์ เป็นผู้เข้าร่วมและผู้สนับสนุนเกี่ยวข้อง เป็นยืนยันสมมติฐานการมีส่วนร่วม ผู้ป่วยที่บอกเรื่องราวที่ได้ยินไม่ได้ขีดเส้นใต้ความหมายของงาน บทบาทในเชิงบวกของบริษัท และการเชื่อมต่อระหว่างสอง แต่ ในความรู้สึก ที่ชัดเจนตั้งแต่เริ่มต้น "มันเป็นสิ่งที่เราต้องเผชิญตลอด สมาชิกของทีมออกแบบกล่าว "หลายคน รวมทั้งผู้บริหารระดับสูง พูด, ' ครับ สมมติฐานของคุณเป็นเกมง่าย ๆ ไม่มี แน่นอนมันจะทำงาน ' " แต่ — และนี่คือเกลียว — เปิดที่ก่อให้เกิดปัญหาการจัดการอย่าง บางทียิ่งสำคัญกว่าการมีส่วนร่วม: ถ้าทุกคนตกลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความผูกพันของพนักงานเป็นอย่างที่พวกเขากล่าวว่าไม่มีเกมง่ายๆ มีกองวรรณกรรมแสดงให้เห็นว่า บริษัท ที่มีพนักงานมุ่งมั่นที่รู้สึกอย่างมากเกี่ยวกับองค์กรของพวกเขาทำได้ดีกว่าทางการเงินกว่าผู้ที่มีพนักงานไม่แยแสเป็น ในหลายกรณีเกินไปปรับปรุงเป็นจริงค่อนข้างง่ายไปยังหมายเลข achieve.Large ของพนักงานทำงานในไซโลที่มีความเชี่ยวชาญการทำงานลึก แต่สายของสายตาให้กับบุคคลที่ไม่มีในท้ายที่สุดการซื้อผลิตภัณฑ์ของตน แต่ปรากฎว่าการสัมผัสกับลูกค้าสามารถเป็นแหล่งที่มีประสิทธิภาพของความเข้าใจและความ motivati​​on.That คือสิ่งที่ยายักษ์ Roche พบเมื่อทีมวางแผนการทดลองที่จะนำเรื่องการมีส่วนร่วมในการทดสอบ แต่ในที่สุดก็ไม่ได้ค่อนข้างง่ายเหมือนที่. "" โหลด = "1"> ทีม Roche รู้ว่ามันจะเป็นเรื่องง่ายที่จะได้รับการติดอยู่ในระดับสูงของนามธรรมในการศึกษาประเภทนี้เพื่อให้พวกเขา มุ่งเน้นไปที่การที่ง่ายและตรงไปตรงมาสมมติฐาน: ความเข้าใจอารมณ์ลึกของมูลค่าที่แท้จริงของ บริษัท ฯ ให้แก่ผู้ป่วยและสังคมจะส่งหมั้นเป็นพิเศษในหมู่ทีม employees.The เชื่อว่าพนักงานของ บริษัท มีส่วนร่วมอยู่แล้วและสันทัดกรณียังมีความเลือนเกี่ยวกับวิสัยทัศน์ของ บริษัท . เมื่อเทียบกับภารโรงนาซ่าที่มีชื่อเสียงที่เมื่อถามว่าสิ่งที่เขากำลังทำอะไรตอบว่า "ใส่ชายคนหนึ่งบนดวงจันทร์" พนักงาน Roche บางครั้งอาจมีเส้นที่ชัดเจนน้อยสายตาระหว่างงานวันของพวกเขาและสิ่งที่พวกเขามีความหมายเพื่อให้บรรลุ. "ถ้า คุณถามคน 'เราจะทำอย่างไร?' คุณจะได้คำตอบว่าเราเป็นองค์กรการค้าที่ทำให้ยาช่วยชีวิตที่มีผลกระทบมากในชีวิตของผู้คน "ร็อบไรแลนซ์เป็นหนึ่งในผู้นำของการศึกษากล่าวว่า " แต่เมื่อคุณเริ่มปอกเปลือกกลับมาว่าเป็นจริงสะท้อนอารมณ์กับคนหรือสะท้อนเป็นอารมณ์เท่าที่จะสามารถ?" อาจจะไม่ได้ แต่ความคิดก็คือถ้าผู้ป่วยและประสบการณ์ของผู้ป่วยอาจจะนำเข้ามาในองค์กร (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับพนักงานผู้ที่ไม่ค่อยมีการติดต่อโดยตรงกับพวกเขา) มันจะช่วยให้ทุกคนไม่เพียง แต่มุ่งเน้นความสำคัญในชีวิตประจำวันของพวกเขาและการกระทำ แต่ยังให้พวกเขามีความรู้สึกที่ดี ของ บริษัท ฯ mission.What แนวทางเป็นวิธีที่ดีที่สุดของการทำเช่นนี้? หนึ่งในจำนวนของความเป็นไป - โรงพยาบาลหรือบ้านพักรับรองผู้เข้าชมแพทย์หรือนักวิทยาศาสตร์ประชุม - ทีมตัดสินใจอย่างรวดเร็วในการแทรกแซงง่ายและตรงที่สุดของทั้งหมด: รับผู้ป่วยเดียวที่จะพูดคุยใบหน้าเพื่อใบหน้าเกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาหรือเธอของการเจ็บป่วยและการรักษา ได้โดยเริ่มต้นการทดลองจะเป็นตรงที่น่าสนใจ สองกลุ่มใกล้เคียงกันประมาณ 30 คนส่วนใหญ่ของพวกเขาจากหน่วยงานที่ไม่ใช่ลูกค้าหันจะดำเนินการตรงไปตรงมา 17 คำถามหมั้นแบบสอบถาม (ประกอบด้วยงบเช่นผมมีความภูมิใจในการทำงานสำหรับ Roche ผมรู้สึกความรู้สึกที่แข็งแกร่งของความมุ่งมั่น ผมยินดีที่จะไปไกลเกินกว่าความต้องการของงานวิสัยทัศน์ Roche มีความหมายกับผมในงานประจำวันของฉัน - และอื่น ๆ ) หนึ่งในกลุ่มก็จะตอบสนองความต้องการของผู้ป่วยได้รับการแต่งตั้งและดูงานนำเสนอการตลาดบนผลกระทบและการเปลี่ยนแปลงของโรคของเขาหรือเธอหลังจากที่ทั้งควบคุมและกลุ่มที่ใช้มาตรการแทรกแซงจะตอบคำถามหมั้น again.Why มันยากมากที่จะทำสิ่งที่เรา รู้ว่าถูกต้องหรือไม่ทดลองเดินไปข้างหน้าตามที่วางแผนไว้ หลังจากที่ผู้ป่วยได้ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงพูดคุยและตอบคำถามเกี่ยวกับประสบการณ์ของการมีโรคกลุ่มที่ได้ยินการนำเสนอเกี่ยวกับประชากรและอุบัติการณ์ของโรคที่จะให้พวกเขาบางบริบทที่กว้างขึ้น กลุ่มเอาแบบสอบถามอีกครั้งและรวมตัวกันเพื่อเซสชั่นข้อเสนอแนะสองเดือนต่อมาจะได้ยิน results.Statistically ผลกระทบคือการตรวจพบ แต่มีขนาดเล็ก (แบริ่งในใจว่าตัวเลขที่เกี่ยวข้องกับการอยู่ในระดับต่ำและก่อนและหลังเวลาสั้น ๆ ) ดังนั้นแม้ในคำถามที่เกี่ยวข้องกับความภาคภูมิใจในความเชื่อที่หลงใหลในความตั้งใจของ Roche และความหมายของวิสัยทัศน์ของ บริษัท สำหรับการทำงานในชีวิตประจำวันกลุ่มที่พบว่าผู้ป่วยได้คะแนนสูงกว่ากลุ่มอื่น ๆ และสูงกว่าคะแนนของตัวเองก่อนที่จะ meeting.The ผู้ป่วยด้วยวาจา ข้อเสนอแนะเป็นความเข้มแข็งมากขึ้น หนึ่งชุดของผลการวิจัยได้รับการยอมรับอำนาจของเรื่องราวของผู้ป่วยในการสร้างปฏิกิริยาทางอารมณ์ใส่บริบทรอบข้อเท็จจริงแห้งและตัวเลขและสร้างข้อมูลเชิงลึกส่วนบุคคลในการที่บุคคลและ บริษัท สามารถสร้างความแตกต่าง แต่อีกชุดผิดหวังเปิดเผยเกี่ยวกับการสื่อสารภายในของโรชซึ่งเป็นที่รับรู้จะลำเอียงเหน็บแนมข้อมูลทางวิทยาศาสตร์และทางการเงินในช่วงวาระของผู้ป่วยและ experience.As เท่าที่ผู้เข้าร่วมและผู้สนับสนุนมีความกังวลสมมติฐานการสู้รบได้รับการยืนยัน ผู้ป่วยได้ยินบอกเล่าเรื่องราวของพวกเขาไม่ได้ขีดเส้นใต้ความหมายของงานที่มีบทบาทในเชิงบวกของ บริษัท และการเชื่อมต่อระหว่างสอง แต่ในความรู้สึกที่เห็นได้ชัดจากการเริ่มต้น "มันเป็นสิ่งที่เราต้องเผชิญมาตลอด" สมาชิกคนหนึ่งของทีมงานออกแบบกล่าวว่า "ผู้คนจำนวนมากรวมทั้งผู้บริหารระดับสูงได้รับการพูดว่า 'Guys, สมมติฐานของคุณจะไม่มีเกมง่ายๆ; แน่นอนมันจะทำงาน ' " แต่ - และนี่คือบิด - สำนึกที่เปิดขึ้นมาเป็นปัญหาการจัดการที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงอาจมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญกว่าการมีส่วนร่วม:. ถ้าทุกคนเห็นพ้องมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พนักงานหมั้นคือเป็นพวกเขากล่าวว่าเป็นเกมง่ายๆ . มีกองของวรรณกรรมที่แสดงให้เห็นว่า บริษัท ที่มีความมุ่งมั่น พนักงานที่รู้สึกอย่างมากเกี่ยวกับองค์กรของตนเองดีกว่า เงินน้อยกว่าพนักงานไม่แยแส ในหลายกรณี ด้วยการปรับปรุงเป็นจริงค่อนข้างง่ายเพื่อให้บรรลุ ตัวเลขขนาดใหญ่ของพนักงานที่ทำงานในไซโล , ที่มีความเชี่ยวชาญการทำงานลึกแต่ไม่มีสายตาคนที่สุด ซื้อผลิตภัณฑ์ของตน แต่มันกลับกลายเป็นว่า การเปิดรับลูกค้าสามารถเป็นแหล่งที่มีประสิทธิภาพของข้อมูลเชิงลึกและแรงบันดาลใจ นั่นคือสิ่งที่ยักษ์เภสัชกรรมยา พบ เมื่อ ทีมการวางแผนการทดลองใส่เรื่องหมั้นเพื่อทดสอบ แต่สุดท้ายแล้ว มันก็ไม่ได้ง่ายเหมือนที่ " โหลด = " 1 " > โรช ทีมว่า มันง่ายที่จะได้รับการติดในระดับนามธรรมในการศึกษาประเภทนี้จึงเน้นสมมติฐานง่าย ตรงไปตรงมาว่า ความเข้าใจลึกของอารมณ์ บริษัทคุณค่าที่แท้จริงกับผู้ป่วยและสังคม ที่จะส่งเสริมความผูกพันของพนักงาน ทีมงานเชื่อว่าพนักงานหมั้นแล้ว และตื่นตัว แต่ก็ fuzziness เกี่ยวกับวิสัยทัศน์ของบริษัท เมื่อเทียบกับภารโรงนาซ่าที่มีชื่อเสียงใคร เมื่อถามว่า สิ่งที่เขาทำกลับตอบว่า " ให้ผู้ชายบนดวงจันทร์ " โรช พนักงานก็มีเส้นน้อยลงชัดเจนของสายตาระหว่างงานวันของพวกเขาและสิ่งที่พวกเขาจะหมายถึงการบรรลุ . " ถ้าคุณถามคน " เราจะทำยังไง ? " คุณก็จะได้คำตอบว่า เราเป็นองค์กรการค้าที่ทำให้ในยาที่มีผลกระทบใหญ่ในชีวิตของคน " ว่า ร็อบ rylance , หนึ่งในผู้นำของศึกษา " แต่เมื่อคุณเริ่มลอกกลับมา นี่จริง ๆ ก่อน อารมณ์คน หรือก่อนเป็นอารมณ์มันได้ " อาจจะไม่ แต่ความคิดและประสบการณ์ของผู้ป่วย ถ้าผู้ป่วยสามารถพาเข้าองค์กร ( โดยเฉพาะพวกพนักงานที่ไม่ค่อยได้ติดต่อโดยตรงกับพวกเขา มันจะช่วยให้ทุกคนไม่เพียง แต่มุ่งเน้นประจําวันของพวกเขาและการกระทำ แต่ยังให้ความรู้สึกที่ดีขึ้นของ บริษัท แนะนำภารกิจ อะไรคือวิธีที่ดีที่สุดของการทำ นี้ ? ระหว่างหมายเลขของโอกาส - โรงพยาบาลหรือเยี่ยมชมโปรแกรม ประชุมแพทย์ หรือนักวิทยาศาสตร์ - ทีมได้อย่างรวดเร็วตัดสินใจง่ายและการแทรกแซงโดยตรงมากที่สุดของทั้งหมด : รับคนไข้ เดียวไปคุยกัน หรือประสบการณ์ของการเจ็บป่วยและการรักษา การทดสอบจะถูกจับตาโดยตรง สองที่คล้ายกันกลุ่มประมาณ 30 คน ส่วนใหญ่ของพวกเขาจากลูกค้าซึ่งไม่ใช่หน่วยงานจะให้ตรงไปตรงมา 17 แบบสอบถามประกอบด้วยคำถามหมั้นงบเช่นผมภูมิใจที่ได้ทำงานกับ โรช ฉันรู้สึกความรู้สึกของความมุ่งมั่น ผมยินดีที่จะไปเกินความต้องการของงาน คือ วิสัยทัศน์ โรชมีความหมายกับผมในงานของฉันทุกวันและ ) หนึ่งในกลุ่มก็จะพบผู้ป่วยที่เลือกและชมการนำเสนอการตลาดในความหมายและการเปลี่ยนแปลงของโรคของเขา หรือเธอ หลังจากที่ทั้งกลุ่มควบคุมและกลุ่มรักษาจะตอบหมั้นคำถามอีก ทำไมมันถึงยากที่จะทำในสิ่งที่เรารู้ ใช่ไหม ? การทดลองไปตามที่วางแผนไว้ หลังจากที่ผู้ป่วยได้ใช้เวลา 1 ชั่วโมง พูดคุย และตอบคำถามเกี่ยวกับประสบการณ์ของการมีโรคกลุ่มได้ยินการนำเสนอเกี่ยวกับประชากรและอุบัติการณ์ของโรคเพื่อให้พวกเขาบางบริบทที่กว้างขึ้น กลุ่มได้รวมตัวกันเพื่อตอบแบบสอบถามอีกครั้ง และช่วงสองเดือนต่อมาฟังผล ทางสถิติ ผลคือพบแต่ขนาดเล็ก ( แบริ่งในใจว่าตัวเลขที่เกี่ยวข้องต่ำ และก่อนและหลังช่วงเวลาสั้น ๆ ) ดังนั้นแม้ในคำถามที่เกี่ยวข้องกับศักดิ์ศรี หลงใหลเชื่อมั่นในความตั้งใจของโรช และค่าของวิสัยทัศน์ของ บริษัท ทำงานทุกวัน กลุ่มที่ได้คะแนนสูงกว่าผู้ป่วยกลุ่มอื่นๆ และสูงกว่าคะแนนของตัวเองก่อนที่จะนัดคนไข้ ตอบรับด้วยวาจาที่แข็งแกร่งมาก หนึ่งชุดของข้อมูลได้รับการยอมรับอำนาจของเรื่องราวคนไข้จะสร้างปฏิกิริยาทางอารมณ์ ใส่บริบทรอบ ๆแห้ง และตัวเลขข้อเท็จจริง และสร้างข้อมูลส่วนบุคคลที่บุคคลและ บริษัท สามารถสร้างความแตกต่าง แต่ชุดอื่นพบความผิดหวังกับการสื่อสารภายใน โรช ซึ่งก็รู้สึกจะเอียง privileging ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์และทางการเงินมากกว่าผู้ป่วยวาระ และ ประสบการณ์ เท่าที่ผู้เข้าร่วมและผู้สนับสนุนกังวล , สมมติฐานหมั้นยืนยัน ได้ยินผู้ป่วยบอกเรื่องราวของพวกเขาได้ให้ความหมายของงาน บทบาทในเชิงบวกของ บริษัท และการเชื่อมต่อระหว่างสอง แต่ในความรู้สึก มันชัดเจนตั้งแต่เริ่มต้น " มันเป็นสิ่งที่เราต้องเผชิญมาตลอด " สมาชิกของทีมออกแบบ กล่าว " หลายๆ คน รวมทั้งผู้บริหารระดับสูง คือว่า พวก สมมติฐานของคุณเป็นเกมง่ายๆ แน่นอนมันจะทำงาน . " แต่นี่คือการบิด - เปิดประเด็นการจัดการที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง บางทีแม้แต่