Ling Feng’s pair of eyes were red with rage, it was as if he wanted to swallow Su Luo whole. He pointed at Su Luo and loudly snarled. “His Highness in order to not make you anxious continuously pretended that nothing was wrong with him. You, however! You actually returned all his good intentions with such a heavy blow! I really don’t understand why His Highness would love such a malicious woman!”
Su Luo was dazed by Ling Feng’s denunciation.
She blankly stared at Ling Feng. Every sentence and every word that he said whirled around in her mind.
Nangong Liuyun in that battle had unexpectedly suffered a serious injury. Furthermore, in order to save her, he had repeatedly sustained even more injuries? How could this be….
Ling Feng’s bloodshot eyes quickly glared at Su Luo. His hands wiped away the liquid that had squeezed out of his eyes.
“Blaugh——” Nangong Liuyun could not suppress it anymore and a mouthful of blood wildly sprayed out.
Su Luo was terrified to the point of becoming paralyzed.
She quickly walked forward and with one knee bend kneeled in front of him. An apprehensive panic that never appeared before, flashed through her eyes.
“What to do? What should we do?” Su Luo gazed at Nangong Liuyun’s chest. That area was blooming like a red spider lily, the pretty and flirtatious red color was spreading. It rapidly saturated the white brocade robe, leaving a dark pattern.
Scarlet liquid drop by drop fell from his lightly-colored thin lips in quick succession.
The vicious, dense blood on his chest saturated the air. The smell of blood immediately assaulted her nose as it engulfed his entire body.
However, Nangong Liuyun seemed to be completely unaware of the pain. His eyes were diluted like the mist. A smiling expression was hanging from the corner of his mouth. Within Nangong Liuyun’s black eyes was an endless, deep abyss. His entire body gave off a flirtatious and enticing manner that was strangely pessimistic and full of despair at the same time. He carried a strong air of self abandonment and self destructiveness while still being incomparably handsome.
Nangong Liuyun’s current state terrified and alarmed Su Luo, but it also made her heart beat faster.
The rims of Su Luo’s eyes gradually become moist….
How could this have happened? This was not what she wanted. Su Luo had never thought that she could injure Nangong Liuyun so severely. She had been enraged when she had smashed him with her fist. She had never imagined that he could be wounded so profoundly!
Su Luo’s eyes misted over and she repeatedly shook her head. She wanted to tell him that she had not done it on purpose. In a moment of rage, she had spoken irresponsibly and hit him. In the future, she wouldn’t dare to do it again.
Unexpectedly, Nangong Liuyun dropped down on one knee and kneeled in front of Su Luo. He wrapped his hands tightly around hers. Because he was doing his best to ignore the pain, the blue veins on the back of Nangong Liuyun’s smooth white hands popped out. His hands trembled faintly.
Nangong Liuyun was quite unaware of how scary his current appearance was. His pair of beautiful and flirtatious eyes gazed at Su Luo in a tender and soft manner. He started to smile even though he lacked body heat. Nangong Liuyun’s demeanor sent a message, that even if the entire world collapsed in front of him in the next second, he would not even furrow an eyebrow.
He determinedly and gently looked at Su Luo. “This is your last chance, Luo Luo. If you stay, from now on you will never be able to leave.”
Su Luo could only shake her head. She wanted to apologize. She wanted to say ‘I’m sorry’, but it was if her throat had been pinched closed. No matter how she tried, she could not make a sound.
“Have you completely vented your anger?” Nangong Liuyun’s smile was very light. It resembled the clouds on the horizon, unattainable and out of reach.
Not waiting for Su Luo to answer, Nangong Liuyun once again started to speak. “In the event that your heart is still incensed…I will give you another opportunity.” From his sleeves, he unexpectedly took out a dagger. He stuffed it into Su Luo’s hand and determinedly looked at her.
Ling Feng was immediately scared out of his mind.
“Your Highness!” That dagger could kill with a single blow. In addition, it was coated with a highly toxic poison. With just a slight touch on skin, a rot will spread through the entire body. Anyone affected would be entirely beyond saving.
“Who allowed you to speak?! Scram!” Nangong Liuyun had always treated other people without the slightest restraint, his behavior always oppressive and unpredictable.
In a split second, it seemed as if time froze.
Regarding His Highness Prince Jin, Ling Feng was already accustomed to following his orders. Prince Jin’s every word, sentence, and action had already been ingrained as orders in the minds of his followers since long ago to the point that complying without question had become a reflex.
Ling Feng คู่ตามีสีแดง ด้วยความโกรธ มันเป็นเหมือนเขาอยากเขมือบลู Su เขาชี้ที่ลู Su และ snarled ดัง "พระของเขาจะไม่ทำให้คุณกังวลอย่างต่อเนื่อง pretended ว่า ไม่มีอะไรผิดปกติกับเขา คุณ อย่างไรก็ตาม คุณส่งคืนความตั้งใจของเขาดีกับชกหนัก จริง ๆ ไม่เข้าใจทำไมพระของเขารักผู้หญิงอันตราย"Su ลูถูกงวย โดย Ling Feng denunciationBlankly เธอจ้องไปที่ Ling Feng ทุกประโยคและทุกคำที่เขากล่าวว่า whirled รอบในใจของเธอNangong Liuyun ในการรบที่เคยโดยไม่คาดคิดได้รับบาดเจ็บร้ายแรง นอกจากนี้ เพื่อให้บันทึกของเธอ เขามีซ้ำ ๆ ยั่งยืนบาดเจ็บเพิ่มเติม วิธีนี้อาจจะ...อย่างรวดเร็ว glared ที่ Su ลูตา bloodshot Ling Feng มือของเขาคอยเก็บของเหลวที่บีบได้จากตาของเขา" Blaugh — — " Nangong Liuyun ไม่สามารถระงับอีกต่อไป และผอมเลือดอย่างดุเดือดพ่นออกSu ลูถูกกลัวกลายเป็นอัมพาตไปเธอเดินไปข้างหน้า และ ด้วยเข่างอ kneeled หน้าเขา ตกใจความวิตกที่ไม่เคยปรากฏก่อน ประกายผ่านดวงตาของเธอ"ทำอะไร ควรทำอย่างไร" Su ลูจ้องหน้าอก Nangong Liuyun พื้นที่ที่ได้เบ่งบานเช่นลิลลี่แดง สีแดงสวย และเจ้าชู้ถูกแพร่กระจาย ได้อย่างรวดเร็วอิ่มตัวเสื้อคลุมผ้าสีขาว ออกแบบเข้มของเหลวสีแดงเหยาะตกจากริมฝีปากของเขาเบา ๆ สีบางถี่เลือดหิน แน่นอกอิ่มตัวอากาศ กลิ่นของเลือดทำร้ายทันทีจมูกของเธอเป็นมันห้อมล้อมร่างของเขาทั้งหมดอย่างไรก็ตาม Nangong Liuyun ดูเหมือน จะสมบูรณ์ไม่ได้เจ็บปวด ตาของเขาถูกเจือจางเช่นละออง นิพจน์การยิ้มถูกแขวนจากมุมปากของเขา ภายในดวงตาดำ Nangong Liuyun ถูกนรกลึก สิ้นสุด ร่างกายของเขาทั้งหมดให้ปิดลักษณะเจ้าชู้ และล่อลวงที่แปลก ๆ ในเชิงลบ และความสิ้นหวังในเวลาเดียวกัน เขาบรรทุกลมแรงของตัวเองขายและ destructiveness ตัวเองขณะที่ยัง หล่อเหลือใจสถานะปัจจุบัน Nangong Liuyun กลัว และตกใจลู Su แต่มันยังทำให้หัวใจเต้นเร็วขึ้นขอบของ Su ลูตาค่อย ๆ กลายเป็นชุ่มชื้น...วิธีสามารถนี้จะเกิดขึ้น นี้คือสิ่งที่เธอต้องการไม่ Su ลูมีไม่เคยคิดว่า เธออาจทำร้าย Nangong Liuyun รุนแรงดังนั้น เธอได้รับผลเมื่อเธอได้ถูกทุบเขา ด้วยกำปั้นของเธอ เธอไม่เคยที่คิดว่า เขาอาจเจ็บมากอย่างสุดซึ้งมันถูก misted Su ลูตามากกว่า และเธอซ้ำ ๆ ส่ายหัวของเธอ เธออยากบอกเขาว่า เธอไม่ทำมันบน ในช่วงของความโกรธ เธอได้พูดมาลอย ๆ และตีเขา ในอนาคต เธอคงไม่กล้าทำอีกโดยไม่คาดคิด Nangong Liuyun ตกหล่นลงบนเข่า และ kneeled หน้าลู Su เขาตัดมือของเขาแน่นรอบเธอ เพราะเขาทำดีที่สุดของเขาจะไม่สนใจความเจ็บปวด เส้นเลือดสีน้ำเงินที่ด้านหลังของ Nangong Liuyun นุ่มมือสีขาวโผล่ออกมา มือของเขา trembled รวย ๆNangong Liuyun ถูกมากไม่น่ากลัวอย่างไรลักษณะปัจจุบันของเขาถูก ดวงตาที่สวยงาม และเจ้าชู้คู่ของเขาจ้องที่ Su ลูอย่างอ่อนโยน และนุ่มนวล เขาเริ่มยิ้มแม้ว่าร่างกายขาดเขา Demeanor Nangong Liuyun ส่งข้อความ ที่แม้ว่าโลกทั้งหมดยุบหน้าเขาในวินาทีถัดไป เขาจะไม่แม้ furrow ที่คิ้วเขาไอดีลวัน และค่อย ๆ มองที่ลู Su "นี่เป็นโอกาสสุดท้าย ลูลู ถ้าคุณอยู่ จากนี้คุณจะไม่สามารถออกจากกัน"Su ลูอาจเพียงเขย่าหัวของเธอ เธออยากขอโทษ เธออยากจะพูดว่า 'ฉันขอโทษ' แต่มันถูกถ้ามีการบีบลำคอของเธอปิด ไม่ว่าอย่างไรเธอพยายาม เธอไม่สามารถทำให้เสียง"มีคุณสมบูรณ์ถอดความโกรธ" Nangong Liuyun ยิ้มเบามากมาก มันคล้ายเมฆไม่สามารถบรรลุได้ และพ้นขอบฟ้าไม่รอลู Su ตอบ Nangong Liuyun อีกครั้งเริ่มพูด "ในกรณีที่หัวใจของคุณจะยังหอม... ให้โอกาสอื่น" จากแขนของเขา เขาโดยไม่คาดคิดเอาออกกริช เขายัดมือ Su ลู และไอดีลวันมองเธอLing Feng was immediately scared out of his mind.“Your Highness!” That dagger could kill with a single blow. In addition, it was coated with a highly toxic poison. With just a slight touch on skin, a rot will spread through the entire body. Anyone affected would be entirely beyond saving.“Who allowed you to speak?! Scram!” Nangong Liuyun had always treated other people without the slightest restraint, his behavior always oppressive and unpredictable.In a split second, it seemed as if time froze.Regarding His Highness Prince Jin, Ling Feng was already accustomed to following his orders. Prince Jin’s every word, sentence, and action had already been ingrained as orders in the minds of his followers since long ago to the point that complying without question had become a reflex.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)