Efficient operation of a highway sy

Efficient operation of a highway system during disaster is of fundamental importance in strategic evacuation planning.
Recent terrorist events in the United States and around the globe underscore the importance of evacuation planning.
Government entities such as the United States Department of Homeland Security (DHS) are concerned with having a robust evacuation plan in place during major disasters with the main objective being to remove the maximum number of units (humans, animals) from the disaster area in the least possible time as emergency management resources are deployed to the area.
This means that reliable highway networks that support evacuation routes become critical in determining if any efforts to
save lives and properties are successful. Delays along the route are not desirable.
In reality, maintaining an acceptable level of service (LOS) throughout the highway network for routine daily traffic is
among the biggest challenges for transportation engineers. This challenge is further exacerbated with sudden traffic load
introduced by a disaster, evacuation and disaster management efforts as well as other highway network constraints, aging and sometimes out-dated transportation assets. Consequent diversions and road closures affect user route choices for exit and contribute to the already chaotic situation and the effectiveness of the evacuation plans during a disaster.
Most evacuation plans focus on the removal of vehicular components of the transportation network.
Often, most especially in urban areas, other modes (such as pedestrian, bicycle and transit aspects of transportation) are usually not adequately accounted for, even though multimodal transportation system is the prevalent commuting mode in urban areas. These modes of transportation may also comprise of other modes with flexible transfer options, such as automobiles, buses, subway, and other types of rail transit. Examining the efficiency and reliability (Jha and Okonkwo 2008) of such an interdependent system in disasters is quite challenging because of the complexities associated with the dynamic nature of the commuting pattern, formation of choke points, and chaos resulted from the disaster that may affect people's route choice behavior in the face of urgent evacuation. For road traffic many transportation engineers utilize route guidance system as a tool for managing traffic away from the disaster area. With uncertainty in the highway network during a disaster, system efficiency is crucial in disaster management planning. Within a multimodal framework, this paper offers different strategies to improve the transportation system efficiency in disasters for two prevalent scenarios of urban commute: (1) users who primarily use the highway system; and (2) users who primarily use a transit system.This paper is organized as follows.
In the next section we present a literature review depicting various studies that analyzed disaster transportation planning, followed by structure of the model. Then we show problem formulation, and a hypothetical case study.
Finally the discussion section contains our findings and recommendation for future research.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประสิทธิภาพการทำงานของระบบทางหลวงในช่วงภัยพิบัติเป็นความสำคัญพื้นฐานในการวางแผนเชิงกลยุทธ์อพยพล่าสุดเหตุการณ์ก่อการร้าย ในสหรัฐอเมริกา และ ทั่วโลกเน้นความสำคัญของการวางแผนอพยพองค์กรของรัฐเช่นที่สหรัฐอเมริกากรมของเม็กซิโก (DHS) มีความกังวลกับการมีการอพยพแข็งแผนในระหว่างภัยพิบัติใหญ่ มีวัตถุประสงค์หลักเป็นการ เอาจำนวนหน่วย (มนุษย์ สัตว์) จากพื้นที่ภัยพิบัติในเวลาน้อยที่สุดเป็นทรัพยากรการจัดการเหตุฉุกเฉินมีการจัดวางพื้นที่ หมายความ ว่า เครือข่ายทางหลวงที่น่าเชื่อถือที่สนับสนุนเส้นทางการอพยพเป็นสำคัญในการกำหนดว่ามีความพยายามบันทึกชีวิตและทรัพย์สินได้สำเร็จ ความล่าช้าของเส้นทางไม่ต้องการในความเป็นจริง รักษาระดับบริการ (LOS) ยอมรับทั่วทั้งเครือข่ายทางหลวงสำหรับการจราจรทุกวันเป็นประจำหนึ่งในความท้าทายที่ใหญ่ที่สุดสำหรับวิศวกรขนส่ง ความท้าทายนี้มีเพิ่มเติมมาโหลดจราจรอย่างฉับพลันแนะนำ โดยภัยพิบัติ ความพยายามจัดการอพยพและภัยพิบัติเป็นทางหลวงอื่น ๆ เครือข่ายข้อจำกัด ริ้วรอย และบางครั้งออกวันขนส่งทรัพย์สิน เซ็งที่เกิดขึ้นและปิดถนนมีผลกระทบต่อผู้ใช้เลือกสำหรับทางออก และทำให้สถานการณ์วุ่นวายแล้วและประสิทธิภาพของแผนอพยพในระหว่างภัยพิบัติแผนอพยพส่วนใหญ่เน้นการกำจัดยานพาหนะส่วนประกอบของเครือข่ายการขนส่ง มักจะ โดยเฉพาะในเขตเมืองส่วนใหญ่ โหมดอื่น ๆ (เช่นคนเดินเท้า จักรยาน และขนส่งด้านการขนส่ง) จะมักจะไม่เพียงพอคิดเป็น แม้ว่าระบบขนส่งต่อเนื่องเป็นโหมดการเดินทางแพร่หลายในเมืองนี้ โหมดการขนส่งเหล่านี้อาจยังประกอบด้วยโหมดอื่น ๆ ด้วยตัวเลือกการโอนย้ายยืดหยุ่น เช่นรถยนต์ รถโดยสาร รถไฟใต้ดิน และประเภทอื่น ๆ ของการขนส่งทางรถไฟ การตรวจสอบประสิทธิภาพและความน่าเชื่อถือ (Jha และ Okonkwo 2008) เช่นระบบพึ่งพาในค่อนข้างท้าทายเนื่องจากความซับซ้อนที่เกี่ยวข้องกับลักษณะของรูปแบบการเดินทาง การก่อตัวของจุดเนื้อ choke ไดนามิก และความวุ่นวายที่เกิดจากภัยพิบัติที่อาจส่งผลต่อลักษณะการทำงานของการเลือกเส้นทางของคนในหน้าอพยพเร่งด่วน สำหรับการจราจร หลายขนส่งวิศวกรใช้ระบบกระบวนการผลิตเป็นเครื่องมือสำหรับการจัดการจราจรจากพื้นที่ประสบภัย ความไม่แน่นอนในเครือข่ายทางหลวงระหว่างภัยพิบัติ ประสิทธิภาพของระบบเป็นสิ่งสำคัญในการวางแผนจัดการภัยพิบัติ อยู่ต่อเนื่อง กระดาษนี้มีกลยุทธ์ต่าง ๆ เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพระบบขนส่งในสำหรับสองแพร่หลายสถานการณ์การเดินทางในเมือง: ผู้ใช้ระบบทางหลวง เป็นหลัก (1) และ (2) ผู้ใช้ระบบขนส่งเป็นหลัก เอกสารนี้มีการจัดระเบียบดังนี้ในส่วนถัดไปเรานำเสนอการทบทวนวรรณกรรมที่บอกเล่าเรื่องราวการศึกษาต่าง ๆ ที่วิเคราะห์ภัยพิบัติการขนส่งการวางแผน ตามโครงสร้างของรูปแบบ แล้ว เราแสดงการกำหนดปัญหา และกรณีศึกษาสมมุติ ในที่สุด ส่วนสนทนาประกอบด้วยผลการวิจัยและข้อเสนอแนะสำหรับการวิจัยในอนาคตของเรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การดำเนินงานที่มีประสิทธิภาพของระบบทางหลวงในช่วงภัยพิบัติเป็นพื้นฐานสำคัญในการวางแผนการอพยพเชิงกลยุทธ์.
เหตุการณ์ก่อการร้ายที่ผ่านมาในสหรัฐอเมริกาและทั่วโลกเน้นย้ำความสำคัญของการอพยพการวางแผน. the
หน่วยงานภาครัฐเช่นสหรัฐอเมริกากรมความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ (DHS) จะ ที่เกี่ยวข้องกับการมีแผนอพยพที่แข็งแกร่งในสถานที่ในช่วงภัยพิบัติที่สำคัญโดยมีวัตถุประสงค์หลักที่ถูกเพื่อลบจำนวนสูงสุดของหน่วย (มนุษย์สัตว์) จากพื้นที่ภัยพิบัติในเวลาที่น้อยที่สุดเป็นทรัพยากรการจัดการเหตุฉุกเฉินจะนำไปใช้ในพื้นที่.
ซึ่งหมายความว่า ว่าเครือข่ายทางหลวงที่เชื่อถือได้ว่าสนับสนุนเส้นทางอพยพกลายเป็นสิ่งสำคัญในการพิจารณาว่าความพยายามใด ๆ ที่จะ
ช่วยชีวิตและคุณสมบัติจะประสบความสำเร็จ ความล่าช้าไปตามเส้นทางที่ไม่ได้เป็นที่น่าพอใจ.
ในความเป็นจริงการรักษาในระดับที่ยอมรับในการให้บริการ (LOS) ทั่วทั้งเครือข่ายทางหลวงการจราจรกิจวัตรประจำวันคือ
ในหมู่ท้าทายที่ใหญ่ที่สุดสำหรับวิศวกรขนส่ง ความท้าทายนี้คือที่มาต่อกับปริมาณการเข้าชมอย่างกะทันหัน
แนะนำจากภัยการอพยพและการจัดการภัยพิบัติความพยายามเช่นเดียวกับข้อ จำกัด ของเครือข่ายทางหลวงอื่น ๆ , ริ้วรอยและบางครั้งออกลงวันที่สินทรัพย์ขนส่ง เซ็งที่เกิดขึ้นและการปิดถนนส่งผลกระทบต่อทางเลือกเส้นทางของผู้ใช้สำหรับทางออกและนำไปสู่สถานการณ์ที่วุ่นวายอยู่แล้วและประสิทธิผลของแผนอพยพในช่วงภัยพิบัติ.
ส่วนใหญ่แผนอพยพมุ่งเน้นไปที่การกำจัดของชิ้นส่วนยานพาหนะของเครือข่ายการขนส่งได้.
บ่อยครั้งมากที่สุดโดยเฉพาะในเมือง พื้นที่โหมดอื่น ๆ (เช่นถนนคนเดิน, จักรยานและการขนส่งด้านการขนส่ง) มักจะไม่คิดอย่างเพียงพอสำหรับแม้ว่าระบบการขนส่งต่อเนื่องหลายรูปเป็นโหมดการเดินทางที่แพร่หลายในพื้นที่เขตเมือง รูปแบบการขนส่งเหล่านี้อาจประกอบด้วยโหมดอื่น ๆ ที่มีตัวเลือกการโอนความยืดหยุ่นเช่นรถยนต์, รถโดยสาร, รถไฟใต้ดิน, และประเภทอื่น ๆ ของการขนส่งทางรถไฟ การตรวจสอบประสิทธิภาพและความน่าเชื่อถือ (Jha และ Okonkwo 2008) เช่นระบบการพึ่งพาซึ่งกันและกันในภัยพิบัติเป็นสิ่งที่ท้าทายมากเพราะความซับซ้อนที่เกี่ยวข้องกับลักษณะของรูปแบบการเดินทาง, การก่อตัวของจุดที่ทำให้หายใจไม่ออกและความสับสนวุ่นวายเป็นผลมาจากภัยพิบัติที่อาจส่งผลกระทบต่อผู้คน พฤติกรรมทางเลือกเส้นทางในการเผชิญกับการอพยพอย่างเร่งด่วน สำหรับถนนการจราจรขนส่งวิศวกรมากใช้ระบบการแนะนำเส้นทางเป็นเครื่องมือสำหรับการจัดการจราจรออกไปจากพื้นที่ภัยพิบัติ กับความไม่แน่นอนในเครือข่ายของทางหลวงในช่วงภัยพิบัติที่มีประสิทธิภาพของระบบเป็นสิ่งสำคัญในการวางแผนการจัดการภัยพิบัติ ภายใต้กรอบเนื่อง, กระดาษนี้มีกลยุทธ์ที่แตกต่างในการปรับปรุงการขนส่งที่มีประสิทธิภาพของระบบในภัยพิบัติสำหรับสองสถานการณ์ที่แพร่หลายของการเดินทางในเมือง (1) ผู้ใช้ที่ส่วนใหญ่ใช้ระบบทางหลวง; และ (2) ผู้ใช้ที่ส่วนใหญ่ใช้กระดาษการขนส่ง system.This มีการจัดระเบียบดังต่อไปนี้.
ในส่วนถัดไปเรานำเสนอการทบทวนวรรณกรรมภาพวาดการศึกษาต่างๆที่วิเคราะห์การวางแผนการขนส่งภัยพิบัติตามโครงสร้างของรูปแบบ จากนั้นเราจะแสดงการกำหนดปัญหาและกรณีศึกษาสมมุติ.
ในที่สุดส่วนการอภิปรายมีการค้นพบและข้อเสนอแนะของเราสำหรับการวิจัยในอนาคต