The next wave of innovation in Engl

The next wave of innovation in English vocabulary came with the revival of classical scholarship known as the Renaissance. The English Renaissance roughly covers the 16th and early 17th Century (the European Renaissance had begun in Italy as early as the 14th Century), and is often referred to as the “Elizabethan Era” or the “Age of Shakespeare” after the most important monarch and most famous writer of the period. The additions to English vocabulary during this period were deliberate borrowings, and not the result of any invasion or influx of new nationalities or any top-down decrees.

Latin (and to a lesser extent Greek and French) was still very much considered the language of education and scholarship at this time, and the great enthusiasm for the classical languages during the English Renaissance brought thousands of new words into the language, peaking around 1600. A huge number of classical works were being translated into English during the 16th Century, and many new terms were introduced where a satisfactory English equivalent did not exist.

Words from Latin or Greek (often via Latin) were imported wholesale during this period, either intact (e.g. genius, species, militia, radius, specimen, criterion, squalor, apparatus, focus, tedium, lens, antenna, paralysis, nausea, etc) or, more commonly, slightly altered (e.g. horrid, pathetic, iilicit, pungent, frugal, anonymous, dislocate, explain, excavate, meditate, adapt, enthusiasm, absurdity, area, complex, concept, invention, technique, temperature, capsule, premium, system, expensive, notorious, gradual, habitual, insane, ultimate, agile, fictitious, physician, anatomy, skeleton, orbit, atmosphere, catastrophe, parasite, manuscript, lexicon, comedy, tragedy, anthology, fact, biography, mythology, sarcasm, paradox, chaos, crisis, climax, etc). A whole category of words ending with the Greek-based suffixes “-ize” and “-ism” were also introduced around this time.

Sometimes, Latin-based adjectives were introduced to plug "lexical gaps" where no adjective was available for an existing Germanic noun (e.g. marine for sea, pedestrian for walk), or where an existing adjective had acquired unfortunate connotations (e.g. equine or equestrian for horsey, aquatic for watery), or merely as an additional synonym (e.g. masculine and feminine in addition to manly and womanly, paternal in addition to fatherly, etc). Several rather ostentatious French phrases also became naturalized in English at this juncture, including soi-disant, vis-เ-vis, sang-froid, etc, as well as more mundane French borrowings such as cr๊pe, ้tiquette, etc.

IMAGE
Early Modern English loans from Latin and French
Early Modern English loans from Latin & French (from Scribd, originally from T. Nevaleinen "An Introduction to Early Modern English")
Some scholars adopted Latin terms so excessively and awkwardly at this time that the derogatory term “inkhorn” was coined to describe pedantic writers who borrowed the classics to create obscure and opulent terms, many of which have not survived. Examples of inkhorn terms include revoluting, ingent, devulgate, attemptate, obtestate, fatigate, deruncinate, subsecive, nidulate, abstergify, arreption, suppeditate, eximious, illecebrous, cohibit, dispraise and other such inventions. The so-called Inkhorn Controversy was the first of several such ongoing arguments over language use which began to erupt in the salons of England (and, later, America). Among those strongly in favour of the use of such "foreign" terms in English were Thomas Elyot and George Pettie; just as strongly opposed were Thomas Wilson and John Cheke.

However, it is interesting to note that some words initially branded as inkhorn terms have stayed in the language and now remain in common use (e.g. dismiss, disagree, celebrate, encyclopaedia, commit, industrial, affability, dexterity, superiority, external, exaggerate, extol, necessitate, expectation, mundane, capacity and ingenious). An indication of the arbitrariness of this process is that impede survived while its opposite, expede, did not; commit and transmit were allowed to continue, while demit was not; and disabuse and disagree survived, while disaccustom and disacquaint, which were coined around the same time, did not. It is also sobering to realize that some of the greatest writers in the language have suffered from the same vagaries of fashion and fate. Not all of Shakespeare’s many creations have stood the test of time, including barky, brisky, conflux, exsufflicate, ungenitured, unhair, questrist, cadent, perisive, abruption, appertainments, implausive, vastidity and tortive. Likewise, Ben Jonson’s ventositous and obstufact died a premature death, and John Milton’s impressive inquisiturient has likewise not lasted.

There was even a self-conscious reaction to this perceived foreign incursion into the English language, and some writers tried to deliberately resurrect older English words (e.g. gleeman for musician, sicker for ce

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คลื่นถัดไปของนวัตกรรมในคำศัพท์ภาษาอังกฤษมาพร้อมกับการฟื้นฟูการศึกษาคลาสสิกที่เรียกว่ายุคเรเนสซองส์ ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอังกฤษประมาณครอบคลุม 16 และต้นศตวรรษที่ 17 (ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในยุโรปเริ่มต้นขึ้นในอิตาลีเป็นช่วงต้นศตวรรษที่ 14), และจะมักเรียกว่า "สมัยเอลิซาเบธ" หรือ "อายุของเช็คสเปียร์" หลังจากพระมหากษัตริย์ที่สำคัญที่สุดและเขียนชื่อเสียงที่สุดของรอบระยะเวลา การเพิ่มคำศัพท์ภาษาอังกฤษในช่วงเวลานี้มีเจตนายืม และไม่ผลของการบุกรุกหรือราษฎรสัญชาติใหม่หรือพิพากษาใด ๆ บนลงละติน (และถึงกรีกและฝรั่งเศส) ยังคงมากถือว่าเป็นภาษาของการศึกษาและทุนการศึกษาในขณะนี้ และความกระตือรือร้นที่ดีภาษาคลาสสิกระหว่างยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอังกฤษมาพันคำใหม่ในภาษา จุดประมาณ 1600 จำนวนมากของงานคลาสสิกได้ถูกแปลเป็นภาษาอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 16 และเงื่อนไขใหม่จำนวนมากถูกนำมาใช้ซึ่งเทียบเท่ากับภาษาอังกฤษพอไม่มีอยู่จากละตินหรือกรีก (ผ่านละติน) นำเข้าขายส่งในช่วงเวลานี้ อย่างใดอย่างหนึ่งเหมือนเดิม (เช่นอัจฉริยะ พันธุ์ อาสาสมัคร รัศมี ตัวอย่าง เกณฑ์ squalor เครื่อง โฟกัส tedium เลนส์ เสาอากาศ อัมพาต คลื่นไส้ ฯลฯ) น้อย เล็กน้อย ทั่วไปการเปลี่ยนแปลง (เช่น horrid น่า สงสาร iilicit ฉุน ประหยัด ไม่ระบุ ชื่อ dislocate อธิบาย ขุด นั่งสมาธิ ปรับ ตัว ความกระตือรือร้น ก่อจลาจล พื้นที่ คอมเพล็กซ์ แนวคิด สิ่งประดิษฐ์ เทคนิค อุณหภูมิ แคปซูล พรีเมี่ยม ระบบ แพง ฉาว ค่อย ๆ เคย บ้า สุดยอด คล่องแคล่ว สมมุติ แพทย์ กายวิภาคศาสตร์ โครงกระดูก วงโคจร บรรยากาศ ภัยพิบัติ ปรสิต ฉบับ พจนานุกรม ตลก โศกนาฏกรรม anthology จริง ประวัติ ตำนาน ประชด paradox วุ่นวาย วิกฤต จุดสุดยอด ฯลฯ) ประเภททั้งหมดของคำที่ลงท้าย ด้วยส่วนต่อท้ายตามกรีก "-ภาย" และ "-เทคโนโลยี ism " ยังถูกนำมาใช้นี้บางครั้ง คำคุณศัพท์ตามละตินถูกนำมาใช้เพื่อเสียบ "จากคำใกล้เคียงช่องว่าง" ที่คุณศัพท์ไม่มีอยู่ดั้งเดิมนาม (เช่นทางทะเลสำหรับทางเท้าสำหรับเดิน ทะเล), หรือที่คุณศัพท์ที่มีอยู่ได้มาศึกษาความหมายที่โชคร้าย (เช่นม้า หรือขี่ม้าสำหรับ horsey น้ำสำหรับน้ำ), หรือเพียง เป็นเหมือนการเพิ่มเติม (เช่นผู้ชายและผู้หญิงนอก จากลูกผู้ชาย และ womanly พ่อนอกจาก fatherly ฯลฯ) คำอุทานภาษาฝรั่งเศสค่อนข้างมากหลายยังกลายเป็นสัญชาติในภาษาอังกฤษที่ juncture นี้ รวมทั้ง soi-disant, vis-เ-vis, sang-froid ฯลฯ เป็นเงินกู้ยืมที่ฝรั่งเศสดีมากเป็นทางโลกเช่น cr๊pe, ้tiquette ฯลฯรูปภาพ ช่วงสมัยอังกฤษยืมจากละตินและฝรั่งเศสช่วงสมัยอังกฤษยืมจากละตินและฝรั่งเศส (จาก Scribd เดิมจาก T. Nevaleinen "แนะนำอังกฤษสมัยต้น")นักวิชาการบางคนนำคำตินั้นมากเกินไป และเก้ ๆ เวลานี้แต่งไอ้ "inkhorn" เพื่ออธิบายนักเขียนผ่าอวดความรู้ที่ยืมเพื่อสร้างเงื่อนไขการปิดบัง และหรูหรา คลาสสิก ที่ไม่มา ตัวอย่างของเงื่อนไข inkhorn ได้แก่ revoluting, ingent, devulgate, attemptate, obtestate, fatigate, deruncinate, subsecive, nidulate, abstergify, arreption, suppeditate, eximious, illecebrous, cohibit, dispraise และสิ่งประดิษฐ์อื่น ๆ เช่น ทะเลาะวิวาท Inkhorn เรียกว่าเป็นครั้งแรกของอาร์กิวเมนต์ต่าง ๆ ดังกล่าวอย่างต่อเนื่องมากกว่าใช้ภาษาซึ่งเริ่มขึ้นในร้านของอังกฤษ (และ ภาย หลัง อเมริกา) หมู่อย่างยิ่งแก่การใช้เงื่อนไขดังกล่าว "ต่างประเทศ" ในภาษาอังกฤษมี Thomas Elyot และ George Pettie เพียงเป็นอย่างยิ่งโดยได้ Thomas Wilson และจอห์น Chekeอย่างไรก็ตาม เป็นที่น่าสนใจบางคำแรกตราเป็นคำที่ inkhorn เคยในภาษา และตอนนี้ ยังคงอยู่ใน การใช้ (เช่นยกเลิก ไม่เห็นด้วย เฉลิม ฉลอง สารานุกรม ยอมรับ อุตสาหกรรม อารมณ์ ความชำนาญ เหนือกว่า ภาย นอก มาก ยกย่อง ช่าง คาดหวัง ทางโลก ความจุ และแยบยล) การบ่งชี้ arbitrariness ของกระบวนการนี้คือการ ที่เป็นอุปสรรคต่อการรอดชีวิตในขณะที่เป็น expede ไม่ได้ ยอมรับ และส่งได้รับอนุญาตให้ดำเนินต่อ ในขณะที่ demit ไม่ และ disabuse และไม่รอด ในขณะที่ disaccustom และ disacquaint ซึ่งได้คือช่วงเวลาเดียวกัน ไม่ ก็ยัง sobering ทราบว่า บางส่วนของนักเขียนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในภาษาที่ประสบจากทุกข์เดียวกันของแฟชั่นและชะตากรรม สร้างสรรค์หลายของเช็คสเปียร์ทั้งหมดไม่มียืนการทดสอบของเวลา รวมถึง barky, brisky, conflux, exsufflicate, ungenitured, unhair, questrist, cadent, perisive ลอกตัวก่อนกำหนด appertainments, implausive, vastidity และ tortive ทำนองเดียวกัน ventositous และ obstufact ของเบ็นตาย ตายก่อนวัยอันควร และจอห์นมิลตัน inquisiturient ประทับใจได้เช่นไม่กินเวลานานมีแม้กระทั่งปฏิกิริยาสติไปนี้บุกรุกต่างรับรู้เป็นภาษาอังกฤษ และนักวิชาการพยายามจงใจรื้อฟื้นคำภาษาอังกฤษเก่า (เช่น gleeman สำหรับนักดนตรี sicker สำหรับ ce

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คลื่นต่อไปของนวัตกรรมในคำศัพท์ภาษาอังกฤษมาพร้อมกับการฟื้นตัวของทุนการศึกษาคลาสสิกที่เรียกว่ายุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ภาษาอังกฤษยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาประมาณครอบคลุมที่ 16 และต้นศตวรรษที่ 17 (เรเนสซองยุโรปได้เริ่มในอิตาลีเป็นช่วงต้นศตวรรษที่ 14) และมักจะถูกเรียกว่าเป็น "ลิซาเบ ธ ยุค" หรือ "อายุของเช็คสเปียร์" หลังจากที่พระมหากษัตริย์ที่สำคัญที่สุด และนักเขียนที่มีชื่อเสียงที่สุดของรอบระยะเวลา เพิ่มคำศัพท์ภาษาอังกฤษในช่วงเวลานี้เป็นเงินกู้ยืมโดยเจตนาและไม่ได้เป็นผลของการบุกรุกหรือการไหลเข้าของเชื้อชาติใหม่หรือพระราชกฤษฎีกาจากบนลงล่างใด ๆ ใด ๆ . ละติน (และในระดับน้อยกรีกและฝรั่งเศส) ก็ยังถือว่าภาษาของมาก การศึกษาและทุนการศึกษาในเวลานี้และความกระตือรือร้นที่ดีสำหรับภาษาคลาสสิกในช่วงที่อังกฤษยุคนำพันคำใหม่ในภาษาที่จุดรอบ 1600 จำนวนมากของผลงานคลาสสิกได้ถูกแปลเป็นภาษาอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 16 และอีกหลาย ข้อตกลงใหม่แนะนำที่น่าพอใจเทียบเท่าภาษาอังกฤษไม่ได้อยู่. คำมาจากภาษาละตินหรือกรีก (มักจะผ่านละติน) ถูกนำเข้าขายส่งในช่วงเวลานี้เหมือนเดิม (เช่นอัจฉริยะชนิดหนุนรัศมีตัวอย่างเกณฑ์สกปรกอุปกรณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง มุ่งเน้นความน่าเบื่อ, เลนส์, เสาอากาศ, อัมพาต, คลื่นไส้, ฯลฯ ) หรือมากกว่าปรกติเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย (เช่นน่าเกลียดน่ากลัวน่าสงสาร iilicit ฉุน, ประหยัด, ไม่ระบุชื่อแพลงอธิบายขุดนั่งสมาธิปรับความกระตือรือร้นไร้สาระพื้นที่ ซับซ้อนแนวคิดการประดิษฐ์เทคนิคอุณหภูมิแคปซูลพรีเมี่ยมของระบบที่มีราคาแพงฉาวโฉ่ค่อยเป็นค่อยไปนิสัยบ้าสุดเปรียวตำนานแพทย์กายวิภาคโครงกระดูกวงโคจรบรรยากาศภัยพิบัติปรสิตต้นฉบับพจนานุกรม , ตลก, โศกนาฏกรรม, กวีนิพนธ์, ความจริง, ประวัติ, ตำนานถากถาง, Paradox, ความสับสนวุ่นวายวิกฤติจุดสุดยอด ฯลฯ ) ทั้งหมวดคำที่ลงท้ายด้วยภาษากรีกตามคำต่อท้าย "-ize" และ "-ism" นอกจากนี้ยังถูกนำมาใช้ในเวลานี้. คำคุณศัพท์บางครั้งละตินถูกนำไปเสียบ "ช่องว่างคำศัพท์" ที่ไม่มีคำคุณศัพท์ที่มีอยู่ที่มีอยู่ นามดั้งเดิม (เช่นทะเลทะเล, คนเดินเท้าเดินเล่น) หรือที่เป็นคำคุณศัพท์ที่มีอยู่ได้กลายเป็นความหมายที่โชคร้าย (เช่นม้าหรือม้า Horsey, น้ำสำหรับน้ำ) หรือเพียงเป็นคำพ้องเพิ่มเติม (เช่นผู้ชายและผู้หญิงที่นอกเหนือไปจากลูกผู้ชาย และนิ่มนวล, บิดานอกเหนือไปจากพ่อ ฯลฯ ) หลายค่อนข้างโอ้อวดวลีฝรั่งเศสยังกลายเป็นสัญชาติในภาษาอังกฤษในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้รวมทั้งอุปโลกน์ขึ้นเอง, vis- เ -vis ร้องเพลง-Froid ฯลฯ เช่นเดียวกับเงินกู้ยืมฝรั่งเศสโลกมากขึ้นเช่น CR ๊ PE, ้ tiquette ฯลฯIMAGE ในช่วงต้นของเงินให้สินเชื่อภาษาอังกฤษสมัยใหม่มาจากภาษาละตินและภาษาฝรั่งเศสภาษาสมัยใหม่ยุคแรกเงินกู้ยืมจากลาตินและฝรั่งเศส (จาก Scribd มีพื้นเพมาจาก T. Nevaleinen "รู้เบื้องต้นเกี่ยวกับภาษาสมัยใหม่ยุคแรก") นักวิชาการบางคนนำมาใช้เพื่อให้แง่ละตินมากเกินไปและเชื่องช้าในเวลานี้ว่าเสียหายระยะ "inkhorn" ประกาศเกียรติคุณเป็นนักเขียนที่จะอธิบายความรู้ที่ยืมคลาสสิกในการสร้างเงื่อนไขการปิดบังและมั่งคั่งจำนวนมากที่ยังไม่รอด ตัวอย่างของคำ inkhorn ได้แก่ revoluting, ingent, devulgate, attemptate, obtestate, fatigate, deruncinate, subsecive, nidulate, abstergify, arreption, suppeditate, eximious, illecebrous, cohibit, ตำหนิและสิ่งประดิษฐ์อื่น ๆ เช่น ที่เรียกว่าการทะเลาะวิวาท Inkhorn เป็นครั้งแรกของการขัดแย้งอย่างต่อเนื่องหลายอย่างเช่นการใช้ภาษาซึ่งเริ่มปะทุในร้านของอังกฤษ (และต่อมาอเมริกา) ในบรรดาผู้มั่นในความโปรดปรานของการใช้เช่นคำว่า "ต่างประเทศ" ในภาษาอังกฤษมีโทมัสและจอร์จ Elyot Pettie; เช่นเดียวกับการต่อต้านอย่างยิ่งเป็นโทมัสวิลสันและจอห์น Cheke. แต่ก็เป็นที่น่าสนใจที่จะทราบว่าคำบางคำที่มีตราสินค้าครั้งแรกเป็นแง่ inkhorn มีอยู่ในภาษาและขณะนี้ยังคงอยู่ในการใช้งานทั่วไป (เช่นการยกเลิกไม่เห็นด้วยฉลองสารานุกรมกระทำอุตสาหกรรม , ความน่ารักความชำนาญที่เหนือกว่าภายนอกเกินจริง, ยกย่อง, เลี่ยงความคาดหวังของมนุษย์ความสามารถและความคิดสร้างสรรค์) ที่บ่งบอกถึงความเด็ดขาดของกระบวนการนี้เป็นอุปสรรคต่อการที่รอดชีวิตในขณะที่ฝั่งตรงข้ามของ expede ไม่ได้; กระทำและส่งได้รับอนุญาตให้ดำเนินการต่อไปในขณะที่ demit ไม่ได้; และแก้ไขให้พ้นและไม่เห็นด้วยที่รอดชีวิตขณะ disaccustom และ disacquaint ซึ่งได้รับการประกาศเกียรติคุณรอบในเวลาเดียวกันไม่ได้ นอกจากนี้ยัง sobering ที่จะรู้ว่าบางส่วนของนักเขียนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในภาษาที่ได้รับความเดือดร้อนจากความหลากหลายเดียวกันของแฟชั่นและชะตากรรม ไม่ได้ทั้งหมดของการสร้างสรรค์หลายเช็คสเปียร์ได้ยืนการทดสอบของเวลารวมทั้ง barky, brisky, Conflux, exsufflicate, ungenitured, unhair, questrist, ท่วงทำนอง, perisive, abruption, appertainments, implausive, vastidity และ tortive ในทำนองเดียวกันเบ็นของ obstufact ventositous และตายตายก่อนวัยอันควรและ inquisiturient น่าประทับใจจอห์นมิลตันได้เหมือนกันไม่นาน. แม้จะมีปฏิกิริยาประหม่านี้โจมตีต่างประเทศรับรู้เป็นภาษาอังกฤษและนักเขียนบางคนพยายามที่จะจงใจรื้อฟื้นคำภาษาอังกฤษที่มีอายุมากกว่า (เช่น gleeman สำหรับนักดนตรีเจ็บสำหรับ CE