Very well," said the Queen, "we tru

Very well," said the Queen, "we trust you. But what shall we do?"
"Are there many of these mice which call you Queen and are willing to obey you?"
"Oh, yes; there are thousands," she replied.
"Then send for them all to come here as soon as possible, and let each one bring a long piece of string."
The Queen turned to the mice that attended her and told them to go at once and get all her people. As soon as they heard her orders they ran away in every direction as fast as possible.
"Now," said the Scarecrow to the Tin Woodman, "you must go to those trees by the riverside and make a truck that will carry the Lion."
So the Woodman went at once to the trees and began to work; and he soon made a truck out of the limbs of trees, from which he chopped away all the leaves and branches. He fastened it together with wooden pegs and made the four wheels out of short pieces of a big tree trunk. So fast and so well did he work that by the time the mice began to arrive the truck was all ready for them.
They came from all directions, and there were thousands of them: big mice and little mice and middle-sized mice; and each one brought a piece of string in his mouth. It was about this time that Dorothy woke from her long sleep and opened her eyes. She was greatly astonished to find herself lying upon the grass, with thousands of mice standing around and looking at her timidly. But the Scarecrow told her about everything, and turning to the dignified little Mouse, he said:
"Permit me to introduce to you her Majesty, the Queen."
Dorothy nodded gravely and the Queen made a curtsy, after which she became quite friendly with the little girl.
The Scarecrow and the Woodman now began to fasten the mice to the truck, using the strings they had brought. One end of a string was tied around the neck of each mouse and the other end to the truck. Of course the truck was a thousand times bigger than any of the mice who were to draw it; but when all the mice had been harnessed, they were able to pull it quite easily. Even the Scarecrow and the Tin Woodman could sit on it, and were drawn swiftly by their queer little horses to the place where the Lion lay asleep.
After a great deal of hard work, for the Lion was heavy, they managed to get him up on the truck. Then the Queen hurriedly gave her people the order to start, for she feared if the mice stayed among the poppies too long they also would fall asleep.
At first the little creatures, many though they were, could hardly stir the heavily loaded truck; but the Woodman and the Scarecrow both pushed from behind, and they got along better. Soon they rolled the Lion out of the poppy bed to the green fields, where he could breathe the sweet, fresh air again, instead of the poisonous scent of the flowers.
Dorothy came to meet them and thanked the little mice warmly for saving her companion from death. She had grown so fond of the big Lion she was glad he had been rescued.
Then the mice were unharnessed from the truck and scampered away through the grass to their homes. The Queen of the Mice was the last to leave.
"If ever you need us again," she said, "come out into the field and call, and we shall hear you and come to your assistance. Good-bye!"
"Good-bye!" they all answered, and away the Queen ran, while Dorothy held Toto tightly lest he should run after her and frighten her.
After this they sat down beside the Lion until he should awaken; and the Scarecrow brought Dorothy some fruit from a tree near by, which she ate for her dinner.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดี กล่าวว่า พระราชินี "เราเชื่อคุณ แต่จะเราทำอะไร"
"มีเป็นจำนวนมากของหนูเหล่านี้ซึ่งเรียกราชินี และยินดีที่จะฟังคุณ หรือไม่? "
"โอ้ ใช่ มีมากมาย เธอตอบ
"แล้วส่งพวกเขาทั้งหมดมาที่นี่เร็วที่สุด และให้แต่ละคนที่นำชิ้นส่วนยาวของสายอักขระ"
ราชินีกลายเป็นหนูที่เข้าร่วมของเธอ และบอกให้ไปในครั้งเดียว และรับคนของเธอ ทันทีที่พวกเขาได้ยินเธอสั่ง พวกเขาวิ่งไปในทุกทิศทางรวดเร็วที่สุด.
"เดี๋ยวนี้ กล่าวว่า หุ่นไล่กากับวู้ดแมน Tin "คุณต้องไปที่ต้นไม้ตามริมแม่น้ำ และทำให้รถบรรทุกที่จะมีสิงโต"
เพื่อวู้ดแมนครั้งไปต้นไม้ และเริ่มการทำงาน และเร็ว ๆ นี้เขาทำรถออกมาจากแขนขาของต้นไม้ ที่เขาสับเก็บใบไม้และสาขาทั้งหมด เขายึดพร้อมตอกไม้ และทำสี่ล้อจากสั้นของลำต้นไม้ใหญ่ เพื่อให้รวดเร็วและดีได้งานเขาที่ตามเวลาหนูเริ่มถึงรถบรรทุกทั้งหมดพร้อมสำหรับพวกเขา .
พวกเขามาจากทุกทิศ และมีพันนั้น: บิ๊กหนู และการน้อยหนู และ หนู middle-sized และแต่ละคนนำชิ้นส่วนของสายอักขระในปากของเขา มันเป็นเวลาประมาณโดโรธีที่ตื่นจากการนอนหลับของเธอยาว และเปิดตาของเธอ เธอประหลาดอย่างมากในการค้นหาตัวเองอยู่ตามหญ้า พันหนูยืนอยู่รอบ ๆ และมองที่เธอ timidly แต่หุ่นไล่กาที่บอกเธอเกี่ยวกับทุกสิ่งทุกอย่าง และเขาเปิดเมาส์น้อยเกียรติ กล่าวว่า:
"อนุญาตให้ฉันแนะนำคุณสมเด็จ พระราชินี"
โดโรธีพยักหน้าใกล้ และราชินีทำ curtsy เป็น หลังจากที่เธอเป็นค่อนข้างเป็นมิตรกับตัวน้อยสาว.
หุ่นไล่กาและวู้ดแมนตอนนี้เริ่มติดหนูรถบรรทุก ใช้สายพวกเขาได้นำการ ปลายด้านหนึ่งของสายอักขระถูกผูกรอบคอของเมาส์แต่ละและท้ายรถบรรทุก แน่นอนรถบรรทุกถูกเป็นพันเท่ามากกว่าของหนูที่วาดนั้น แต่เมื่อมีการควบคุมทั้งหมดหนู พวกเขาสามารถดึงค่อนข้างง่าย แม้หุ่นไล่กาวู้ดแมน Tin สามารถนั่งบน และถูกวาดอย่างรวดเร็ว โดยม้าน้อยแปลก ๆ ของพวกเขาไปยังสถานที่ที่สิงโตนอนหลับ
หลังจากทำงานหนัก สำหรับสิงโตมากได้หนัก พวกเขาได้รับเขาขึ้นรถบรรทุก แล้วราชินีรีบให้ประชาชนสั่งการเริ่มต้น สำหรับเธอกลัวถ้าหนูที่อยู่ระหว่างป๊อบปี้ยาว พวกเขายังจะหลับได้
ครั้งแรก วัย มากว่าพวก อาจไม่คนรถบรรทุกโหลดหนัก แต่วู้ดแมนและหุ่นไล่กาทั้งผลักจากด้านหลัง และพวกเขาได้ตามดีกว่า เร็ว ๆ นี้ พวกเขาสะสมสิงโตออกจากเตียงปี้ไปเขตสีเขียว ซึ่งเขาสามารถหายใจอากาศหวาน สดอีก แทนกลิ่นพิษของดอกไม้
โดโรธีมาพบพวกเขา และขอบคุณหนูน้อยอย่างอบอุ่นสำหรับบันทึกเพื่อนของเธอจากความตาย เธอได้เติบโตขึ้นจึงชอบสิงโตใหญ่เธอดีใจที่เขามีการช่วย
แล้วหนูจะได้ unharnessed จากรถบรรทุก และ scampered ไปผ่านหญ้าที่บ้าน ราชินีของหนูถูกสุดท้ายที่ลา
"ถ้าเคยทำอีก เธอกล่าว "ออกมาในฟิลด์และการเรียก และเราจะได้ยินคุณ และมาขอความช่วยเหลือของคุณ Good-bye "
"Good-bye " พวกเขาตอบ และเก็บเม็ด วิ่ง ในขณะที่โดโรธีจัด Toto แน่นเกรงว่าเขาควรทำงานหลังจากเธอ และขู่ her.
หลังจากนี้พวกเขานั่งลงข้างสิงโตจนกว่าเขาจะปลุก และหุ่นไล่กาโดโรธีผลไม้บางอย่างจากต้นไม้ใกล้ โดย ที่เธอกินเธอเย็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อย่างดี "กล่าวว่าสมเด็จพระราชินี" เราไว้วางใจคุณ แต่สิ่งที่เราจะทำ "?
"มีจำนวนมากของหนูเหล่านี้ที่โทรหาคุณสมเด็จพระราชินีและยินดีที่จะปฏิบัติตามคุณ"
"โอ้ใช่; มีหลายพัน "เธอตอบ
"แล้วส่งพวกเขาทั้งหมดจะมาที่นี่ให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้และให้แต่ละคนนำชิ้นยาวของสตริง."
สมเด็จพระราชินีหันไปหนูที่เข้าร่วมการประชุมของเธอและบอกให้พวกเขาไปในครั้งเดียว และได้รับทุกคนของเธอ. ทันทีที่พวกเขาได้ยินเสียงคำสั่งของเธอที่พวกเขาวิ่งหนีไปในทิศทางที่ทุกคนให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
"ตอนนี้" หุ่นไล่กากับชายตัดไม้ดีบุกกล่าวว่า "คุณต้องไปที่ต้นไม้เหล่านั้นโดยริมแม่น้ำและทำให้รถบรรทุก ที่จะดำเนินสิงโต ".
ดังนั้น Woodman ไปในครั้งเดียวกับต้นไม้และเริ่มที่จะทำงาน. และในไม่ช้าเขาทำรถออกมาจากแขนขาของต้นไม้จากที่เขาสับออกใบทั้งหมดและสาขาเขายึดมันเข้าด้วยกันด้วย หมุดไม้และทำสี่ล้อออกจากชิ้นสั้น ๆ ของลำต้นของต้นไม้ใหญ่. เพื่อให้รวดเร็วและให้ดีเขาก็ทำงานตามเวลาที่หนูเริ่มที่จะมาถึงรถบรรทุกคือทั้งหมดที่พร้อมสำหรับพวกเขา
พวกเขามาจากทุกทิศทางและมี มีมากมายของพวกเขา: หนูขนาดใหญ่และหนูน้อยและหนูขนาดกลางและแต่ละคนนำชิ้นส่วนของสตริงในปากของเขา มันเป็นเรื่องของเวลาที่โดโรธีตื่นจากการนอนหลับยาวของเธอและเปิดตาของเธอนี้ เธอเป็นอย่างมากประหลาดใจที่พบว่าตัวเองนอนอยู่บนหญ้าที่มีนับพันของหนูยืนอยู่รอบ ๆ และมองไปที่เธอเหนียม แต่หุ่นไล่กาบอกเธอเกี่ยวกับทุกอย่างและหันไปเมาส์น้อยสง่างามเขากล่าวว่า:
". อนุญาตให้ฉันแนะนำให้คุณเธอพระบาทสมเด็จพระราชินี"
โดโรธีพยักหน้าเคร่งขรึมและพระราชินีที่ทำถวายบังคมหลังจากที่เธอกลายเป็นที่ค่อนข้างเป็นมิตรกับ สาวน้อย
หุ่นไล่กาและ Woodman ตอนนี้เริ่มที่จะยึดหนูกับรถบรรทุกที่ใช้สตริงที่พวกเขาได้นำ ปลายด้านหนึ่งของเชือกผูกรอบคอของเมาส์แต่ละคนและปลายอีกด้านหนึ่งไปยังรถบรรทุก แน่นอนรถเป็นพันครั้งใหญ่กว่าใด ๆ ของหนูที่อยู่ที่จะวาดมัน แต่เมื่อทั้งหมดหนูที่ได้รับการควบคุมพวกเขาสามารถที่จะดึงมันค่อนข้างง่าย แม้หุ่นไล่กาและชายตัดไม้ดีบุกสามารถนั่งบนและถูกดึงอย่างรวดเร็วโดยม้าน้อยแปลกของพวกเขาไปยังสถานที่ที่สิงโตนอนหลับ
หลังจากที่มีการจัดการที่ดีของการทำงานอย่างหนักสำหรับสิงโตหนักพวกเขาจัดการเพื่อให้ได้เขามา บนรถบรรทุก จากนั้นสมเด็จพระราชินีรีบให้คนของเธอเพื่อที่จะเริ่มต้นเพราะเธอกลัวว่าถ้าหนูอยู่ในหมู่ดอกป๊อปปี้ยาวเกินไปพวกเขาก็จะหลับไป
ในตอนแรกสัตว์น้อยมากแม้ว่าพวกเขาแทบจะไม่สามารถลงไปผัดรถบรรทุกโหลดหนัก; แต่ Woodman และหุ่นไล่กาทั้งผลักจากด้านหลังและพวกเขาก็เข้ากันได้ดีกว่า ในไม่ช้าพวกเขาสิงโตรีดออกจากเตียงงาดำเพื่อทุ่งหญ้าสีเขียวที่เขาสามารถหายใจหวานที่มีอากาศบริสุทธิ์อีกครั้งแทนที่จะเป็นพิษกลิ่นของดอกไม้
โดโรธีมาเพื่อตอบสนองพวกเขาและขอบคุณหนูน้อยอย่างอบอุ่นสำหรับการบันทึกเพื่อนของเธอ จากความตาย เธอได้เติบโตขึ้นเพื่อรักสิงโตใหญ่เธอก็ดีใจที่เขาได้รับการช่วยเหลือ
แล้วหนูถูก unharnessed จากรถและรีบลุกขึ้นไปผ่านหญ้าบ้านของพวกเขา สมเด็จพระราชินีแห่งหนูเป็นคนสุดท้ายที่จะออกจาก
"ถ้าคุณเคยต้องการให้เราอีกครั้ง" เธอพูด "ออกมาในสนามและเรียกและเราจะได้ยินคุณและมาช่วยเหลือของคุณ. ดีลาก่อน!"
"ดี ลาก่อน! " พวกเขาทั้งหมดตอบและสมเด็จพระราชินีไปวิ่งในขณะที่โดโรธีโตโต้จัดขึ้นแน่นเกรงว่าเขาควรจะทำงานหลังจากที่เธอและขู่เธอ
หลังจากนี้พวกเขานั่งลงข้างสิงโตจนเขาควรจะตื่นขึ้นมา; และหุ่นไล่กาโดโรธีนำผลไม้จากต้นไม้ที่อยู่ใกล้โดยที่เธอกินสำหรับอาหารมื้อเย็นของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดีกล่าวว่า " พระราชินี " เราเชื่อใจคุณ แต่เราจะทำยังไง ? "
" มีหนูที่เรียกเธอว่าเป็นราชินี และยินดีที่จะปฏิบัติตามคุณ ?
" โอ้ใช่ มีเป็นพันๆ " เธอตอบ .
" แล้วส่งพวกเขาทั้งหมดมาที่นี่เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และให้แต่ละคนเอาชิ้นยาวของสตริง "
ราชินีหันไปหนูที่เข้าร่วมของเธอและบอกพวกเขาไปพร้อมกันและได้รับทั้งหมดของเธอคนทันทีที่มันได้รับคำสั่งจากเธอ พวกเขาวิ่งหนีไปในทิศทางที่ทุกคนให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ .
" ตอนนี้ ' ' หุ่นไล่กากับชายตัดไม้ดีบุก เธอต้องไปที่ต้นไม้ริมน้ำ และให้รถบรรทุกจะพาสิงโต "
ดังนั้นคนตัดไม้จึงไปที่ต้นไม้ทันที และเริ่ม ทำงาน และในไม่ช้าเขาก็สร้างรถบรรทุกออกจากแขนของต้นไม้ที่เขาสับ ใบ และก้านออกหมดเขายึดกันด้วยหมุดไม้และทำให้ล้อทั้งสี่ออกจากชิ้นสั้น ๆของลำต้นของต้นไม้ใหญ่ ได้อย่างรวดเร็ว และทำได้ดี เขาทำงาน พอหนูเริ่มระบะ ก็พร้อมสำหรับพวกเขา .
พวกเขามาจากทุกทิศทางและมีหลายพันของพวกเขาใหญ่ หนู น้อย หนูและหนูขนาดกลาง และแต่ละคนได้นำชิ้นส่วนของสตริงในปากของเขามันเกี่ยวกับเวลาที่โดโรธีตื่นจากหลับยาวของเธอและลืมตาขึ้น เธอประหลาดใจยิ่งที่พบตัวเองนอนบนหญ้า กับหนูนับพันๆยืนอยู่รอบ ๆและมองเธอขลาดๆ แต่หุ่น ไล่กา บอกเธอเกี่ยวกับทุกอย่างและหันไปหนูน้อยผู้สง่างามพูดว่า :
" อนุญาตให้ผมได้แนะนำคุณราชินี ราชินี "
โดโรธีพยักรับอย่างขรึมๆ และราชินีได้ถอนสายบัว หลังจากนั้นเธอกลายเป็นเป็นกันเองมากกับสาวน้อย
หุ่นไล่กากับ ชายตัด ไม้ ตอนนี้เริ่มผูกหนูรถบรรทุกด้วยเชือกที่มันเอามา ปลายด้านหนึ่งของเชือกผูกรอบคอของเมาส์แต่ละและสิ้นสุดอื่น ๆรถบรรทุกแน่นอน รถเป็นพันครั้งกว่าใด ๆของหนูที่ถูกวาด แต่เมื่อหนูทั้งหมดถูกควบคุม พวกเขาก็สามารถที่จะดึงมันค่อนข้างง่าย แม้แต่หุ่นไล่กากับ ชายตัด ไม้ดีบุก ก็นั่งบนนั้น และถูกลากไปอย่างรวดเร็ว โดยม้าประหลาดเล็กน้อยที่สิงโตนอนหลับ
หลังจากที่การจัดการที่ดีของการทำงานอย่างหนักสำหรับ สิงโต มันหนักพวกเขามีการจัดการที่จะรับเขาขึ้นไปบนรถบรรทุก แล้วราชินีจึงรีบให้คนเค้าสั่งให้เริ่ม เพราะเธอกลัวว่าถ้าหนูอยู่ท่ามกลางดอกปอปปีนานเกินไปมันก็จะหลับ
ตอนแรกสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ มากมาย แต่ก็แทบจะขยับเขยื้อนโหลดหนักรถบรรทุก แต่ชายตัด ไม้ดีบุกและหุ่นไล่กาทั้งผลักจากด้านหลัง และพวกเขาได้ ไปดีกว่าไม่ช้าก็เข็นสิงโตออกมาจากป๊อปปี้นอนทุ่งนาสีเขียวที่เขาสามารถหายใจอากาศสดหวานอีกแทนที่กลิ่นพิษจากดอก .
โดโรธีมาหาพวกเขา และขอบคุณหนูเล็ก ๆน้อย ๆอย่างอบอุ่น ช่วยชีวิตมิตรของเธอ ไว้ เธอมีโตรัก บิ๊ก สิงโต หล่อนดีใจที่เขาได้รับการช่วยเหลือ .
แล้วหนูก็ปลดเครื่องบังเหียนออกจากรถและ scampered ออกไปผ่านหญ้าบ้าน ราชินีแห่งหนูนา เป็นคนสุดท้ายที่ออกไป .
" ถ้าคุณเคยต้องการเราอีก " เธอกล่าว " ออกมาในนาม เรียก เรา ได้ยิน จะมาช่วยเหลือของคุณ ลาก่อน ! "
" ลาก่อน ! " ทั้งหมดตอบ และราชินี รันขณะที่โดโรธีอุ้มโตโต้ไว้แน่นด้วยเกรงว่าเขาจะวิ่งตามเธอและขู่เธอ
หลังจากนั้นพวกเขาก็นั่งลงข้างๆสิงโตจนกว่าเขาจะตื่น และโดโรธี ก็ หุ่น ไล่กา นำผลไม้จากต้นไม้ใกล้ๆ ซึ่งเธอได้กินเป็นอาหารเย็นของเธอ . . . . .