The manager equalizes the marginal

The manager equalizes the marginal cost and marginal benefit of stealing. Because the manager owns α of the firm, he has an incentive to invest at least some of the firm’s cash rather than to steal it all. As α rises, the equilibrium amount of stealing falls. As k rises, the amount of stealing in equilibrium rises. If α›1/R, the manager’s stealing is “negative”, meaning the manager puts in some of his own money into the firm, perhaps to keep the firm alive and enjoy “positive” stealing in future (Friedman and Johnson, 1999). For our purposes, we assume that α is low enough that the manager chooses to steal. Alternatively, we could assume that the manager is credit constrained. In this static model, assuming that the manager never steals less than zero dose not substantially alter the analysis.
Differentiating the optimal stealing equation with respect to R give
(∂S*/∂R) = -αk
An increase in the rate of return on the invested resources reduces the amount of stealing because it raises the marginal opportunity cost of the stolen resources.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผู้จัดการ equalizes ต้นทุนกำไรและผลประโยชน์ส่วนเพิ่มของขโมย เนื่องจากผู้จัดการเป็นเจ้าของαของบริษัท เขาได้เพื่อจูงใจให้ลงทุนน้อยบางเงินสดของบริษัท มากกว่า การขโมยทั้งหมด เป็นαเพิ่มขึ้น จำนวนสมดุลของขโมยตก เป็น k เพิ่มขึ้น จำนวนขโมยในสมดุลขึ้น ถ้า α›1/R ผู้จัดการของขโมย เป็น "ลบ" หมายความว่า ผู้จัดการทำให้บางส่วนของเงินของเขาเองในบริษัท บางที จะรักษาบริษัทขโมย "บวก" ในอนาคต (ฟรีดแมนและ Johnson, 1999) สำหรับวัตถุประสงค์ของเรา เราสมมติว่าαจะต่ำพอที่ผู้จัดการเลือกที่จะขโมย หรือ เราสามารถสมมติว่าผู้จัดการสินเชื่อจำกัด ในรูปแบบนี้คง สมมติว่าผู้จัดการไม่เคย steals ยาน้อยกว่าศูนย์มากไม่ เปลี่ยนแปลงวิเคราะห์ ขึ้นต้นสมการขโมยเหมาะสมที่สุดกับให้ R (∂S * / ∂R) = - αkการเพิ่มขึ้นของอัตราผลตอบแทนจากทรัพยากรลงทุนลดจำนวนการขโมย เพราะมันเพิ่มโอกาสกำไรต้นทุนของทรัพยากรถูกขโมย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผู้จัดการ equalizes ต้นทุนและผลประโยชน์ส่วนเพิ่มของการขโมย เพราะผู้จัดการเป็นเจ้าของαของ บริษัท ที่เขามีแรงจูงใจในการลงทุนอย่างน้อยบางส่วนของเงินสดของ บริษัท มากกว่าที่จะขโมยมันทั้งหมด ในฐานะที่เป็นαเพิ่มขึ้นในปริมาณที่สมดุลของน้ำตกขโมย ในฐานะที่เป็น k เพิ่มขึ้นจำนวนเงินที่ขโมยของในภาวะสมดุลขึ้น ถ้าα> 1 / R, ขโมยของผู้จัดการคือ "เชิงลบ" ซึ่งหมายความว่าผู้จัดการทำให้ในบางส่วนของเงินของตัวเองของเขาเข้าไปใน บริษัท ที่อาจจะให้ บริษัท ที่มีชีวิตอยู่และเพลิดเพลินไปกับการ "บวก" ขโมยไปในอนาคต (ฟรีดแมนและจอห์นสัน, 1999) . สำหรับวัตถุประสงค์ของเราเราคิดว่าαอยู่ในระดับต่ำพอที่จะทำให้ผู้จัดการเลือกที่จะขโมย อีกทางเลือกหนึ่งที่เราจะได้คิดว่าผู้จัดการเป็นข้อ จำกัด เครดิต ในรูปแบบคงที่นี้สมมติว่าผู้จัดการไม่เคยขโมยน้อยกว่าศูนย์ปริมาณไม่เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญการวิเคราะห์.
ความแตกต่างของสมการขโมยที่ดีที่สุดเกี่ยวกับการให้ R
(∂S * / ∂R) = -αk
การเพิ่มขึ้นของอัตราผลตอบแทนจาก ทรัพยากรการลงทุนช่วยลดปริมาณของการขโมยเพราะมันทำให้เกิดต้นทุนค่าเสียโอกาสร่อแร่ของทรัพยากรที่ถูกขโมย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผู้จัดการ equalizes ต้นทุนเพิ่มของผลประโยชน์และขโมย เพราะเจ้าของαผู้จัดการของ บริษัท เขามีแรงจูงใจที่จะลงทุนอย่างน้อยบางส่วนของเงินสดของ บริษัท มากกว่าที่จะขโมยมัน เป็นαเพิ่มขึ้นสมดุลปริมาณขโมยตก K ที่เพิ่มขึ้น , ปริมาณของขโมยในสมดุลขึ้น ถ้าα› 1 / R ของผู้จัดการขโมยเป็น " ลบ "ความหมายผู้จัดการใส่ในบางส่วนของเงินของตัวเองใน บริษัท อาจจะให้ บริษัท ชีวิตและเพลิดเพลินกับ " บวก " ขโมยในอนาคต ( ฟรีดแมน และจอห์นสัน , 1999 ) สำหรับวัตถุประสงค์ของเรา เราคิดว่าαต่ำเพียงพอที่ผู้จัดการเลือกที่จะขโมย อีกวิธีหนึ่งคือ เราสามารถสมมติว่าผู้จัดการเครดิตจำกัด . รุ่นนี้คงสมมติว่าผู้จัดการไม่เคยขโมยน้อยกว่าศูนย์ไม่ได้ช่วยแก้ไขการวิเคราะห์ .
ความแตกต่างที่ดีที่สุดขโมยสมการเกี่ยวกับ R ให้
( ∂ S * / ∂ r ) = - α K
การเพิ่มขึ้นของอัตราผลตอบแทนในการลงทุนทรัพยากรช่วยลดการขโมย เพราะต้นทุนมันเพิ่มโอกาส ของที่ถูกขโมยทรัพยากร .