Boolean constraints. Such criteria

Boolean constraints. Such criteria are typically
called factors, and express varying degrees of
suitability for the decision under consideration.
Thus, for example, proximity to roads would be
treated not as an all-or-none buffer zone of suitable
locations, but rather, as a continuous expression of
suitability according to a special numeric scale
(e.g. 0–1, 0–100, 0–255, etc.). The process of
converting data to such numeric scales is most
commonly called standardisation (Voogd 1983).
Traditionally, standardised factors are combined
by means of weighted linear combination – that is,
each factor is multiplied by a weight, with results
being summed to arrive at a multi-criteria solution. In
addition, the result may be multiplied (i.e. intersected)
by the product of any Boolean constraints that may
apply (Eastman et al 1995). For example:
suitability = Σ wiXi * Π Cj
where wi = weight assigned to factor i
Xi = criterion score of factor i
Cj = constraint j
Figure 2 illustrates this approach where a
comparable example is developed to that in Figure 1.
Again, the intention is to find areas suitable for
industrial development, subject to the following

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บูลีน จำกัด หลักเกณฑ์ดังกล่าวมักจะ
เรียกว่าปัจจัยด่วนและองศาที่แตกต่างของ
ความเหมาะสมสำหรับการตัดสินใจภายใต้การพิจารณา.
ดังนั้นสำหรับตัวอย่างเช่นใกล้กับถนนจะได้
รับการปฏิบัติที่ไม่เป็นเขตกันชนทั้งหมดหรือไม่มีความเหมาะสม
สถานที่ แต่เป็นอย่างต่อเนื่อง การแสดงออกของ
ความเหมาะสมตามขนาดพิเศษที่เป็นตัวเลข
(เช่น 0-1, 0-100, 0-255, อื่น ๆ ) กระบวนการของการ
แปลงข้อมูลที่จะชั่งน้ำหนักเป็นตัวเลขดังกล่าวเป็นส่วนใหญ่
เรียกกันว่ามาตรฐาน (Voogd 1983).
ตามเนื้อผ้าปัจจัยที่ได้มาตรฐานจะรวมกัน
โดยใช้วิธีการเชิงเส้นถ่วงน้ำหนักรวมกัน - นั่นคือ
แต่ละปัจจัยคูณด้วยน้ำหนักที่มีผล
การสรุปที่จะมาถึง หลักเกณฑ์วิธีการแก้ปัญหาหลาย ใน
นอกจากนี้ผลที่จะได้เพิ่มขึ้น (เช่น intersected)
โดยผลิตภัณฑ์ของข้อ จำกัด แบบบูลใด ๆ ที่อาจ
นำไปใช้ (อีสต์แมน et al, 1995) ตัวอย่างเช่น
ความเหมาะสม = Σ wiXi * Π Cj
ที่ไร้ = น้ำหนักที่ได้รับมอบหมายจะเป็นปัจจัยฉัน
Xi = คะแนนเกณฑ์ปัจจัยฉัน
Cj = จำกัด ญ
รูปที่ 2 แสดงให้เห็นถึงวิธีการนี้ที่
ตัวอย่างเทียบได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อว่าในรูปที่ 1
อีกครั้งความตั้งใจ คือการหาพื้นที่ที่เหมาะสมสำหรับ
การพัฒนาอุตสาหกรรมภายใต้การดังต่อไปนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เงื่อนไขบูลีน . เกณฑ์ดังกล่าวมักจะ
เรียกว่าปัจจัยและแสดงองศาที่แตกต่างของ
ความเหมาะสมสำหรับการตัดสินใจภายใต้การพิจารณา .
ดังนั้น ตัวอย่างเช่น ใกล้กับถนนจะ
ถือว่าไม่เป็นทั้งหมด หรือ ไม่มีบัฟเฟอร์โซน เหมาะสม
สถานที่ แต่เป็นการแสดงออกอย่างต่อเนื่องเพื่อความเหมาะสมตาม

ขนาดตัวเลขพิเศษ ( เช่น 0 – 1 , 0 - 100 , 0 - 255 , ฯลฯ ) กระบวนการ
การแปลงข้อมูลเช่นตัวเลขตาชั่งที่สุด
เรียกว่าให้ได้มาตรฐาน ( voogd 1983 ) .
ตามมาตรฐานปัจจัยรวมกัน
โดยวิธีการถ่วงน้ำหนักเชิงเส้นรวมกัน–นั่นคือ
แต่ละปัจจัย คือคูณด้วยน้ำหนัก กับผลลัพธ์
การสรุปถึงหลายเกณฑ์แก้ปัญหา ใน
และผลอาจจะคูณ ( เช่น intersected )
โดยผลิตภัณฑ์ของข้อ จำกัด ใด ๆที่อาจใช้บูลีน
( Eastman et al , 1995 ) ตัวอย่าง :
ความเหมาะสม = Σ wixi * Π CJ
ที่วี = น้ำหนักได้รับปัจจัยผม
ซี = เกณฑ์คะแนนของปัจจัยผม

รูปที่ 2 = ข้อจำกัด เจซีเจ แสดงให้เห็นถึงวิธีการนี้ที่
ตัวอย่างเทียบเคียงพัฒนาไปในรูปที่ 1
อีกครั้ง ความตั้งใจที่จะหาพื้นที่ที่เหมาะสมสำหรับ
การพัฒนาอุตสาหกรรมเรื่องต่อไปนี้