The 1st person narrative is usually

The 1st person narrative is usually rather difficult to handle throughout a film, although it can be maintained in some shots. Consequently, this perspective is often abandoned (as for example in One Flew over the Cuckoo’s Nest where the storyteller and main character in the book is reduced to a minor (albeit important) character, or modified (as in High Fidelity, where the narrator and main character in the book is still the narrator of the film - speaks his mind directly to the camera as in a David Attenborough documentary in some scenes, while other scenes are more objective).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คนเล่าเรื่องวันที่ 1 มักจะค่อนข้างยากที่จะจัดการตลอดฟิล์มแม้ว่ามันจะสามารถรักษาในภาพบางส่วน ดังนั้นมุมมองนี้มักจะถูกทอดทิ้ง (ตัวอย่างเช่นในบ้าก็บ้าวะที่เล่าเรื่องและตัวละครหลักในหนังสือเล่มนี้จะลดลงไปเล็กน้อย (แม้ว่าสำคัญ) ตัวอักษรหรือการปรับเปลี่ยน (ในขณะที่ไฮไฟที่บรรยายและ ตัวละครหลักในหนังสือเล่มนี้ยังคงเล่าเรื่องของหนังเรื่องนี้ - พูดความคิดของเขากับกล้องโดยตรงเช่นเดียวกับในสารคดีเดวิด Attenborough ในบางฉากในขณะที่ฉากอื่น ๆ ที่มีวัตถุประสงค์เพิ่มเติม)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คนแรกที่บรรยายมักจะค่อนข้างยากที่จะจัดการได้ตลอดทั้งฟิล์ม มันสามารถรักษาได้ในบางนัด ดังนั้น มุมมองนี้มักจะทิ้ง ( ตัวอย่างเช่นในเป็นเผด็จการในโรงพยาบาลบ้าที่นักเล่านิทาน และ ตัวละครหลักในหนังสือเล่มนี้จะลดลงเล็กน้อย ( แต่สำคัญ ) ตัวอักษร หรือดัดแปลง ( เช่นในความจงรักภักดีสูงที่เล่าเรื่องและตัวละครหลักในหนังสือ ยังเล่าเรื่องของ - ภาพยนตร์ พูดความคิดของเขาโดยตรงกับกล้องเหมือนเดวิด แอทเทนเบอเรอห์ สารคดี ในบางฉาก โดยฉากอื่น ๆมีมากขึ้น )